ZELFVERKLAARDE DEMOCRATIE DOODT ZOVEEL MOGELIJK ARABIEREN

februari 14, 2009 at 10:02 pm Plaats een reactie

door Jef Coeck, 13 februari 2009


‘De Onafhankelijkheidsverklaring van Israël verwijst nergens naar een “democratische” staat, zelfs niet naar een zionistische of een staat voor de Joden, maar wel naar een Joodse, een zuiver Joodse staat… de termen “democratie” en “democratisch” komen nergens in de Onafhankelijkheidsverklaring voor. Dat is geen toeval. Het doel van het zionisme was niet om hier democratie in te voeren. De bedoeling was om hier een Joodse staat voor heel het Joodse volk te stichten, en alleen voor het Joodse volk.
Bestaat er iets ondemocratischer en discriminerender dan de Wet op de terugkeer?… Zoals u weet stelt deze wet concreet dat automatisch de nationaliteit wordt verleend aan iedere Jood die buiten het land geboren is (en dit tot in de vierde generatie). Terzelfdertijd ontzeggen wij dit recht op terugkeer aan wie hier woonde en aan hun nakomelingen… Het [toepassen van democratische principes] zou nationale zelfmoord betekenen.’

Deze even schokkende als ware woorden komen niet van de in loco (zijn rolstoel) gebombardeerde sjeik Yassin, stichter van Hamas. Evenmin komen ze uit de mond van de niet eens crypto fascistische buitenwipper Avigdor Lieberman.
Bovenstaand is een citaat uit de veelgelezen Israëlische krant Yediot Aharonot van 28 mei 1993, van de hand van Ariël Sharon. De generaal-politicus, voormalig minister van defensie en premier, stichter van de partij Kadima en aanstichter van de Tweede Intifada, dirigent van de falangistenmoord op 3000 Palestijnse vluchtelingen in Sabra en Shatila, beredder van de settlements in Palestijns gebied, korte tijd op de Belgische lijst van gezochte oorlogsmisdadigers – tot de VS ermee dreigden het Navo-hoofdkwartier uit Brussel weg te halen als de Genocidewet niet werd gewijzigd -, deze Sharon is niet de enige Israëli die af en toe vergeet zijn woorden te omzwachtelen.

Pikante uitspraken, oude en nieuwe, ontbreken niet in Jeruzalem, Oost en West. De eerste Israëlische premier en founding father David Ben Goerion, in 1956: ‘Als ik een Arabische leider was, zou ik nooit een verdrag met Israël ondertekenen. Wij hebben ze hun land afgenomen.’ Moshe Dayan, generaal en minister, in 1969: ‘Wij hebben joodse dorpen gebouwd waar daarvoor Palestijnse dorpen stonden. Er bestaat geen enkele plek in Israël waar vroeger geen Arabieren leefden.’ Ex-premier en moeder des Vaderlands, Golda Meir: ‘Er bestaat niet zoiets als een Palestijns volk in Palestina, dat heeft nooit bestaan.’

Negationisme en de intentie om te doden zijn in België bij wet verboden. Israël heeft niet eens een echte grondwet. In een geschreven grondwet namelijk wordt een land geacht zijn grenzen te omschrijven en die zijn in het geval van het “joods nationaal tehuis” zeer rekkelijk. Voor hardleerse zionisten reikt Groot-Israël van de Nijl tot de Eufraat. Een blik op de kaart leert dus dat na Palestina ook nog (grote delen van) Egypte, Jordanië, Irak, Iran, Syrië, Libanon en Turkije dienen ingepalmd te worden. Dat zouden toch pas veilige grenzen zijn?

Albert Einstein, jood en relativerend denker, schreef al in de jaren veertig: ‘De idee van een joodse staat met grenzen, een leger en een overheid, hoe beperkt ook, zal het judaïsme schaden. Ik zou liever hebben dat wij een redelijk akkoord met de Arabieren afsluiten waarin wij stellen dat wij vreedzaam naast elkaar willen leven dan dat wij een joodse staat zouden stichten.’

De joodse staat heet nu democratie. Het ontbreekt deze staat weliswaar aan democratische gezindte en aan de nodige democratische instrumenten, behalve de zogenaamd ‘vrije’ verkiezingen. Hoe vrij zijn verkiezingen als de campagne die eraan voorafgaat gevoerd wordt met bommen, tanks, bloed en fosfor? Op het grondgebied van de buren, bovendien?

In zijn nieuwe boekje over de ‘Geschiedenis van de Palestijnse tragedie’ citeert Midden-Oostenkenner Lucas Catherine uit een lang vergeten maar uiterst interessant document, het Verslag van de Plenaire Zitting van de Verenigde Naties, november 1947. Meer bepaald de Belgische vertegenwoordiger Van Langenhove sloeg toen nagels met koppen. Aan de orde was het Verdeelplan dat in mei 1948 zou leiden tot de oprichting van de staat Israël.

‘De Palestijnse kwestie grijpt ons, Belgen, ten zeerste aan. Wij hebben moeite om de bedoelingen van de zionisten te begrijpen. Onze Joodse landgenoten hebben hun nationaal tehuis bij ons in België. Niemand van ons heeft ze ooit zo behandeld dat zij een ander tehuis zouden gaan zoeken in Palestina. Tijdens de oorlog hebben zij met ons meegestreden en veel Belgen hebben hun leven gewaagd voor hun Joodse landgenoten, zodat onze nationale eenheid er versterkt uitkwam… Wij zijn helemaal niet zeker dat het verdeelplan rechtvaardig is en wij vrezen dat het vreselijke gevolgen zal hebben… Maar wat is het alternatief? Het alternatief is: geen oplossing, dat wil zeggen nog meer gevechten en nog meer chaos. Deze verantwoordelijkheid willen wij niet dragen door neen te stemmen of door ons te onthouden. Daarom zullen wij met de meerderheid stemmen.’ (UNO, 125th Plenary Session, New York, 1947, p. 1364-1366)

De regering in Brussel had nochtans vooraf laten weten dat ze zich bij de stemming zou onthouden, omdat ‘dit verdeelplan niet het hoofddoel zal bereiken, namelijk vrede in de regio’. De ommezwaai van het Belgische kabinet werd bewerkt door de socialist Camille Huysmans, minister van onderwijs en notoir lid van de zionistische lobby. De Belgische socialisten steunden totterdood de Israëlische Arbeiderspatij, die een open doekje retourneerde aan Huysmans: ‘Zijn steun bereikte een hoogtepunt tijdens de strijd voor de oprichting van de staat. Dankzij zijn inspanningen stemde de Belgische regering voor ons op de Algemene Vergadering van 29 november 1947.’

Al vanaf 1924, schrijft Catherine, werden er vanuit België wapens gesmokkeld naar de kolonisten in Palestina, met medeweten van socialistische politici als Camille Huysmans. De zionisten maakten hierbij gretig gebruik van de socialistische ‘internationale solidariteit onder alle arbeiders.’

In de Staat Israël is het politieke zwaartepunt almaar meer opgeschoven. Rechts heeft niet voor het eerst de verkiezingen gewonnen en Tzipi Livni leidt vermoedelijk de nieuwe regering. Volgens minister van Buitenlandse Zaken De Gucht is zij weliswaar ‘een harde tante, maar een die door heeft waar het compromis ligt’. Het is niet duidelijk waar de minister het tweede lid van zijn oordeel op baseert. Voor ze in de politiek ging, was Tzipi Livni een spion van de Mossad, meer bepaald van de afdeling ‘eliminating Palestinians abroad’. Dat beroep heeft ze van geen vreemden, haar vader deed hetzelfde voor de joodse terreurorganisatie Irgun in de jaren veertig. Zijn de familiezeden er sedertdien op vooruit gegaan? Reuven Adler, de spindoctor van Livni’s ‘compromisbereide’ Kadima-partij geeft als advies: ‘Dood zoveel mogelijk Arabieren en praat intussen zoveel mogelijk over vrede.’

Lees vooral Akiva Eldars laatste paragraaf.
http://www.haaretz.com/hasen/spages/1063153.html

Voor de Palestijnen maakt het nauwelijks iets uit, maar fatsoenlijke Israëli’s hebben last met de jongste ontwikkelingen. ‘Links in Israël is dood. Het Zionisme is compleet in handen van rechts gerold’, constateert Gideon Levy, ook in Haaretz.
http://www.haaretz.com/hasen/spages/1063597.html

* Lucas Catherine & Charles Ducal, Gaza, Geschiedenis van de Palestijnse tragedie, Berchem, EPO, 15 euro
(Waaruit moge blijken dat het Zionisme allang in handen van rechts was.)

Entry filed under: Midden Oosten, oorlog. Tags: .

Gaza en wij “MONSTER”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: