OUT OF AFRICA? JAMAAR…

mei 18, 2009 at 8:26 am Plaats een reactie

ALLEEN DE AFRIKANEN KUNNEN AFRIKA REDDEN

door Walter Zinzen

 Velen gaan ervan uit dat ontwikkelingsshulp het antwoord is op de vele Afrikaanse problemen. In hemelsnaam in deze crisistijden niet beknibbelen op ontwikkelingshulp en integendeel inspanningen leveren om eindelijk die 0,7 % van het BNP te bereiken. Het is als een dogma, waaraan niet mag worden getwijfeld: hulp helpt.

Dambisa Moyo
Nee dus, ontwikkelingshulp staat juist eerlijke handel, of zelfs handel tout court, in de weg. Dat is althans de uitdagende stelling van de Zambiaanse econome Dambisa Moyo die, onder het motto ‘Red Afrika, schaf de ontwikkelingshulp af’, een meer dan controversieel boek heeft geschreven, dat in de internationale media heftige discussies heeft los gemaakt maar bij ons merkwaardig genoeg nog géén aandacht heeft gekregen. Dambisa Moyo heeft economie gestudeerd in Harvard en Oxford en 8 jaar gewerkt bij de prestigieuze zakenbank Goldman Sachs. Ze is al vergeleken met Naomi Klein en Noreena Hertz, de ongekroonde koninginnen van de andersglobalisten.

Moyo verwoordt naar eigen zeggen wat veel Afrikanen denken en ik citeer: ‘Waarom steunen jullie onze corrupte leiders? Zij geven ons niets, en jullie geven hen alles.’ En verder: ‘Ontwikkelingshulp is een vergif. Het wakkert corruptie aan en het smoort democratie. Afrika is niet rijker, maar armer geworden van de duizend miljard dollar die het de afgelopen zestig jaar als hulp heeft ontvangen. Dit is een humanitaire tragedie en een morele schande.’ Einde citaat. Het kan niet de bedoeling zijn om de stellingen van deze Afrikaanse passionaria hier aan een grondig onderzoek te onderwerpen maar dat ze af en toe spijkers met koppen slaat kan niet worden ontkend.

Zelf geeft ze het voorbeeld van een hulporganisatie die honderdduizenden muskietennetten uitdeelt in de strijd tegen malaria. Maar de lokale fabrikant die vijfhonderd muskietennetten per week produceert en tien gezinnen van inkomen voorziet, kan zijn tent sluiten. De gratis muskietennetten worden betaald met werkloosheid en armoede. Over enkele jaren zijn ze versleten en hebben mensen nieuwe muskietennetten nodig. Dan moeten ze weer hun hand ophouden, want in eigen land worden ze niet meer gemaakt. Wie, die ooit wel eens een voet in Afrika heeft gezet, zal beweren dat dit een uitzondering is?

Het zal vrienden van de eerlijke handel verheugen dat Moyo alternatieven heeft. Eén ervan is handel. Maar niet met Amerika of Europa: laat die met hun protectionisme maar lekker gaar stoven, zegt ze op haar eigen puntige wijze. Afrika moet zich op India en China richten. In China bijvoorbeeld is maar zeven procent van de grond geschikt voor landbouw en Chinezen hebben groeiende honger. Daar liggen volgens haar gouden exportkansen voor Afrika, kansen op eerlijke handel, als het ware. Inderdaad, een alternatief soort globalisme.

Waar mevrouw Moyo ongetwijfeld een punt heeft, is haar stelling dat ontwikkelingshulp de lokale bewindvoerders uit de wind zet en ze toelaat telkens weer opnieuw hun verantwoordelijkheid te ontvluchten. En dit ondanks de vele voorwaarden die tegenwoordig aan het verlenen van kredieten worden verbonden. De verharde weg, die de boer nodig heeft om zijn producten naar de markt te brengen, moet door de overheid, niet door donoren, worden gelegd. En als die overheid het niet doet dan moet de bevolking eisen dat ze het doet. En dat zal pas gebeuren als de gulle oompjes uit het Westen de kraan dichtdraaien, zo vindt Dambisa Moyo.

Ach, er zal op haar radicale standpunten wel een en ander aan te merken vallen. Maar één ding zouden we er toch moeten uit leren: dat de redding van Afrika alleen van de Afrikanen zelf kan komen. Dat veronderstelt onzerzijds respect voor de producent, die we een faire prijs voor zijn waar willen aanbieden, anderzijds vertrouwen in de Afrikanen dat ze ooit hun leiders tot, excusez le mot, goed bestuur dwingen. Is hier geen rol weg gelegd voor de vakbonden om ze daarbij te… juist ja, te helpen? Misschien iets om bij het genot van een glaasje Fair Trade-wijn of bij een geurig kopje Max Havelaarkoffie een gedachte aan te wijden? (WZ)

FOREIGN AID IS PART OF THE PROBLEM BUT SO IS CORRUPT POLITICS 

by Francis Fukuyama

Between 2002 and 2008, sub-Saharan Africa started growing again, buoyed like much of the rest of the world by the global commodity boom and Chinese investment. Thus ended one of the most dismaying periods in the continent’s recent history, a generationlong stretch during which most countries in the region saw per capita incomes fall, sometimes to levels not experienced since the end of colonialism.

The turnaround signals the possibility of new opportunities for Africans, yet the past year’s astonishing drop in commodity prices as a result of the global recession suggests how fragile that upswing is. Nor is it clear that a political corner has been turned. The growth years have seen the outbreak of a horrific war in the Democratic Republic of Congo that has claimed more than 5 million lives, another smaller but equally devastating conflict in northern Uganda, a humanitarian catastrophe in Darfur, and the continuing tragedy of Robert Mugabe’s Zimbabwe.

In the West, the causes of and remedies for Africa’s development failure have mostly been debated by white men like Jeffrey Sachs and William Easterly, who have argued for and against massive outside assistance, respectively. Sachs has gotten help from celebrity advocates like Bob Geldorf, Bono, and Angelina Jolie. So it is refreshing to have some fresh analysis from two African women, Kenyan Wangari Maathai and Zambian Dambisa Moyo.

They are not cut from similar cloth at all. Maathai, a legislator who lost her seat in the 2007 parliamentary election, was awarded the Nobel Peace Prize in 2004 for her opposition to the regime of former Kenyan President Daniel arap Moi, and for her environmental advocacy in founding the grassroots Greenbelt Movement. She is obviously courageous: Though of Kikuyu descent herself, she called for a vote recount when fellow Kikuyu Mwai Kibaki attempted to steal the 2007 presidential election and triggered a deadly escalation of ethnic violence. Moyo, by contrast, left Zambia to attend college in the United States, and after receiving degrees from Oxford and Harvard, went on to work at the World Bank and Goldman Sachs.

Wangari Maathai
Their books would seem to bear little resemblance as well. In The Challenge for Africa, Maathai offers a diffuse array of conclusions. She argues that there is no inherent trade-off between economic growth and environmental protection and that African governments should pursue both. She blames Western colonialism for devaluing African identity and culture but blames Africans as well for their bloody attachment to fractured “micro-nations.” She criticizes aid dependency and yet has no strong objections to the Sachs-Bono agenda of ramping up Western development assistance. She believes that change will have to come through grassroots activism and that Africans must embrace their own traditions.

(…/…)
Full text: http://www.slate.com/id/2217394/pagenum/all/
*Dambisa Moyo, ‘Dead Aid: Why Aid is Not Working and How There is a Better Way for Africa’, foreword by Niall Ferguson, Ed. Farrar, Strauss and Giroux, New York, 2009
(Nederlandse vertaling in voorbereiding bij Contact)
*Wangari Maathai, ‘The Challenge for Africa’, Ed. Random House Inc. New York, 2009

Entry filed under: Afrika, Ekonomie, Samenleving, Uncategorized. Tags: , , .

VRT VERLIEST GREEP OP DE GRIEP BERLINER LUFT

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.320 andere volgers


%d bloggers liken dit: