ADAM HOCHSCHILD on Congo, Rwanda and the US

augustus 17, 2009 at 7:29 am 4 reacties

hochschild
The American author, journalist and lecturer (Harvard, Berkeley) Adam Hochschild (1942) wrote six books so far, two of them dealing with Africa. His King Leopold’s Ghost: A Story of Greed, Terror and Heroism in Colonial Africa (1998) was an incisive history of the conquest and colonization of the Congo by Belgium’s King Leopold II. His books have been translated into twelve languages.
Hochschild recently traveled in East-Congo,and wrote about this shocking trip for The New York Review of Books (https://salonvansisyphus.wordpress.com/2009/08/02/uranium-chaos-in-congo/). Since then Secretary of State Hillary Clinton visited Kinshasa and Goma, spoke with the Congolese president Kabila and other Cabinet members. Clinton did not meet or contact the Rwandese chief of State Kagame – although contacts between the two countries on a military level took place during the same period.
Many observers believe that the key to peace is in the hands of the US.  At the request of Salon van Sisyphus, Adam Hochschild commented on some of the latest events. And of course, on the ‘eternal triangle’ Congo-US-Rwanda.

Q: From a political and humanitarian point of view, was it wise and responsible what Secretary of State Hillary Clinton said (not) and did (not) during her visit of DR Congo?

– I’m glad Mrs. Clinton talked about mass rape when she visited Goma, for Congolese women have suffered in a horrendous way, on a massive scale, and the world pays too little attention. But condemning rape is politically cost-free. I wish she had also said something strong about the long, well-documented string of atrocities committed by the DRC army–a force which, after all, the U.S. and its European allies are helping to pay for.

Q: Does the US have a foreign policy on Africa – mainly speaking about Congo and Rwanda now – other than Africom? What is it, or should it be or based upon?

– I don’t have the Washington insider knowledge to say much about this. But my impression is that with Africom, as with so much else in the realm of military policy, Obama’s actions and policies differ from Bush’s far less than his rhetoric would make you think.

Q:The US are backing the Rwanda regime militarily and otherwise ever since Kagame came to power. According to African and European observers this American attitude is actually promoting violence and chaos in the region. Should/could the US put more pressure on Kagame?

– Kagame has been brilliant at making use of American guilt over not having done anything to prevent the 1994 genocide. But his regime has some blood on its hands from what has happened since then, and has profited mightily from gold and other minerals its troops have removed from Congo. Yes, I would like to see the US put more pressure on Kagame.

Q :In African matters President Obama seems to be squeezed between immobilism and rightwing racist uprising in his own country. (‘Black president helps black continent at the cost of white America’). How do you think/hope it will turn out?

– Sadly, I don’t expect the Obama Administration to have a huge effect on Africa, despite the novelty and inspiration of his being the first black American president, and his own first-hand knowledge of the continent. The economic crisis will prevent much more money going in aid–and aid, even when given in an enlightened manner, which it seldom is, has severe limitations when it comes to really changing the society involved. And the US thirst for oil, at least in the short term, is going to drive policy towards the oil-producing African states, no matter what noble words are said about democracy.

——–
Interview by Jef Coeck for Salon van Sisyphus
——–

DR Congo 5

VERTALING interview HOCHSCHILD

– Was het vanuit politiek en humanitair standpunt verantwoord(elijk) wat minister van Buitenlandse Zaken Clinton bij haar recent bezoek aan Congo wel en niet heeft gezegd?

AH: ‘Goed dat mevrouw Clinton in Goma de massale verkrachting van Congolese vrouwen heeft aangeklaagd. Dat is een afschuwelijk gebeuren, waar de wereld nog veel te weinig aandacht voor heeft. Maar het veroordelen van verkrachting is politiek gratuit. Ik had graag gezien dat ze ook een sterke verklaring had afgelegd over de lange en goed gedocumenteerde lijst van wreedheden begaan door het Congolese leger. Dat leger wordt, zoals bekend, in stand gehouden met financiële steun van de VS en zijn Europese bondgenoten.’

– Hebben de VS eigenlijk een Afrika-politiek, behalve in het militaire verband van Africom? Is dat een goede basis voor zo’n politiek?

AH: ‘Ik ben niet ingewijd in de geheimen van Washington. Wat Africom betreft is mijn indruk dat Obama’s houding en daden, voor zover ze de militaire sfeer betreffen, minder verschillen van die van zijn voorganger Bush dan Obama zelf graag wil doen uitschijnen.’

– De VS steunen de Rwandese president Kagame, militair en anderszins, van bij zijn aantreden in de jaren negentig. Volgens nogal wat Amerikaanse en Europese waarnemers werkt die Amerikaanse steun het geweld en de chaos in de regio in de hand. Kan en moet Kagame niet eens streng tot de orde worden geroepen door de VS?

AH: ‘Kagame is een genie in het uitbuiten van de Amerikaanse schuldgevoelens over het niet-verhinderen van de genocide in 1994. Maar Kagame’s regime heeft zelf bloed aan de handen voor wat sedertdien is gebeurd. Het profiteert ook schandelijk van het goud en andere mineralen die zijn troepen in Congo hebben weggeroofd. Ja, wat mij betreft moeten de VS Kagame flink onder handen nemen.’

– Als het over Afrika gaat lijkt Obama geprangd te zitten tussen immobilisme en racistisch-rechts in eigen land (Zwarte president helpt zwart continent ten koste van blank Amerika). Hoe moet dat aflopen?

AH: ‘Slecht. Ik verwacht niet dat de Obama-administratie veel zal veranderen in Afrika. Daarmee doe ik geen afbreuk aan de vernieuwing en inspiratie van de eerste zwarte Amerikaanse president, noch aan zijn uitstekende kennis over het continent. De economische crisis zal verhinderen dat er aanzienlijk meer geld naar hulp gaat. En zelfs als hulp op een verstandige manier verstrekt wordt, wat zelden het geval is, is ze niet in staat om een samenleving ingrijpend te veranderen. De Amerikaanse dorst naar olie zal, zeker op de korte termijn, de politieke daadkracht richten op de olieproducerende Afrikaanse landen, hoe nobel de verklaringen over democratie ook mogen klinken.’

(background article coming up/ duiding volgt)

Entry filed under: Afrika, oorlog, Politiek Belgie, Samenleving, VS. Tags: , , , , , .

KAREL VAN MIERT ZEI (2): DOODSPANELEN

4 reacties Add your own

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: