STIJLVOL STERVEN OP DE SCENE

september 28, 2009 at 11:34 am Plaats een reactie

Tosca Matilla

door Jef Coeck

Het gebeurt in elk operahuis dat een productie bij de première op gemengde gevoelens inclusief boe-geroep wordt onthaald. Laatst nog in de Vlaamse Opera, voor de politiek dubbelzinnige ‘Samson et Delila’.

In de New Yorkse Metropolitan komt ‘booing’ kennelijk harder aan dan op andere plaatsen ter wereld, te oordelen naar de vloed aan commentaren en verslagen.

De enigszins afwijkende Tosca-productie van de Zwitser Luc Bondy werd door een deel van het premièrepubliek al tijdens de voorstelling met afkeuring bemompeld. Het betrof een regievondst die voor Amerikanen inderdaad nogal ‘shocking’ moest overkomen: corrupte politiechef  suggereert blow-job van een madonnabeeld. Dat was er duidelijk over: violent cop & religion & sex. No kidding.

Karita Mattila als Tosca

Karita Mattila als Tosca

Bij de eindafgroeting was het ongenoegen nog aangewassen tot bijna algehele verontwaardiging, mede omdat Tosca (Karita Mattila) voor haar langverwachte zelfmoord een electronische stand-in had gekregen. Ze klom naar het laatste torendeurtje, waar haar beeld ‘bevroren’ werd en haar silhouette gedropt tot halverwege deur en grond. Voor de enen een geniale, voor anderen een platte vondst.

Nu, de slotscène is inderdaad niet zonder fysiek gevaar. Ik heb Puccini’s meesterwerk in diverse ensceneringen mogen meemaken. Begin jaren 90 Unter den Linden in het net ont-muurde Berlijn werd een uiterst klassieke en risicoloze opvoering gebracht. Tosca gooit zich, zoals voorgeschreven wanhopig maar elegant over de transen van de Engelenburcht – buiten beeld belandend op een matras of aanverwante zachte substantie. Het publiek was laaiend, ondanks de lange duur van het stuk. Vier volle uren. Wat ik me ook nog herinner is de prijs van het toegangsticket: omgerekend 10 euro voor de allerbeste plaatsen.    

In 1996 was er de felgesmaakte versie van Robert Carsen in de Vlaamse Opera. Tosca komt professioneel aan haar einde met een riskante zwaartekrachtoefening en een harde suggestieve bonk, ergens op de planken vloer. Iedereen tevreden.

Dat was minder het geval in De Munt, vier jaar later. Boe-geroep was ook toen niet van de lucht. Regisseur Laufenberg had er een potje van gemaakt: allerlei stijlen door elkaar geklutst en ook nog op een totaal fout moment Tosca een strip-tease laten uitvoeren. De slotscène verzonk erdoor in het niet, wat toch niet de bedoeling kon zijn?

De even beroemde als indrukwekkende filmversie van Gianfranco De Bosio uit de jaren zeventig, is gedraaid op de exacte locaties in Rome. Bij het slot bevinden we ons dus echt op het dak van de Engelenburcht, alwaar de mannelijke held (de jonge Placido Domingo) sneuvelt voor het vuurpeloton en zijn geliefde zich metterdaad van de muur gooit… Natuurlijk geënsceneerd, maar Tosca-Kabaivanski hield er niettemin een whiplash aan over.

Kortom, New York had in wezen weinig om zich over op te winden, vooral ook omdat het orkest o.l.v. James Levine schitterde, daar zijn alle bronnen het over eens. Wat jammer voor de Met en haar publiek dat onze oude rat Gerard Mortier forfait moest geven als impresario van de nabijgelegen New York City Opera.

Gerard Mortier

Hij had al een uitdagend lijstje met producties en opdrachten klaar. Philip Glass werkt op Mortiers verzoek aan ‘The Perfect American’, het levensverhaal van Walt Disney. Charles Wuorinen is aangezocht om de film Brokeback Mountain, bijgenaamd The Kissing Cowboys, om te smelten tot een opera. En natuurlijk zou een lievelingsstuk van Mortier niet ontbreken: het vermakelijke, ontroerende en bijwijlen geniale Le Grand Macabre van Ligeti – naar een tekst van onze eigenste Michel de Ghelderode.  

Nee, de New Yorkse culturele jetset zal haar verontwaardiging en centen moeten verspillen aan mineure of althans mindere zaken. Een ticket voor de première van Tosca kostte 1250 dollar. Dat had in Mortier zijn winkel ook goedkoper gekund.

 https://salonvansisyphus.wordpress.com/2009/05/08/
 http://www.nytimes.com/2009/09/27/opinion/27affron.html?th&emc=th
 

http://www.nytimes.com/2009/09/27/arts/music/27mcgr.html?_r=1&th&emc=th

Entry filed under: Samenleving, VS. Tags: , , , .

IMMIGRANTEN HOEVEN GEEN GELD THE RUST BELT CITIES

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: