“Iedereen wil jonge meisjes neuken”

oktober 5, 2009 at 6:56 pm Plaats een reactie

Tom Ronse

Deze week sneuvelden mensen massaal in het verre Oosten maar hier in Amerika vroegen de media mijn aandacht eerst en vooral voor de zaak- Roman Polanski.

Polanski's prooi, toen en nu

Polanski's prooi, toen en nu

Alleen al het feit dat de vurigste pleidooien voor de vrijheid van de filmmaker uit Frankrijk kwamen, het land waarmee Amerika sinds lang een liefde-haatrelatie koestert, prikkelde de belangstelling. Uitspraken van de Franse minister van Buitenlandse Zaken Bernard Koechner die de zaak “sinister” noemde en van zijn collega van Cultuur, Frédéric Mitterrand, die zei dat de vervolging van Polanski  “de angstaanjagende kant van Amerika” toonde, deden de tv- talk show hosts schuimbekken.  Natuurlijk kon je de procureur van Los Angeles Steve Cooley geen ongelijk geven toen hij stelde, in reactie op een uitspraak van filmstudio-baas Harvey Weinstein die het had over Polanski’s “zogezegde misdaad”, dat de filmmaker wel degelijk een misdaad had gepleegd. “Hij heeft zelf schuldig gepleit”, merkte  Cooley op, “dus gelooft hij zelf dat er een misdaad is gebeurd”. En nog geen kleintje. Polanski drogeerde een dertienjarig meisje met qualude, een krachtige spier-ontspanner, en verkrachtte haar daarna anaal, want zo berekenend was hij wel, dat hij haar niet zwanger wou maken.  Zijn felste supporter Bernard-Henri Levy noemt dat een  “jeugdige vergissing” maar de man was 43, 30 jaar ouder dan zijn prooi.  Washington Post-columniste  Anne Applebaum, een van de weinigen in de Amerikaanse pers die  het voor Polanski opnam, schreef dat Polanski niet wist dat het meisje zo jong was maar hijzelf maakte er geen geheim van dat  hij op jonge meisjes lustte. Een jaar nadat hij uit de VS was gevlucht om zijn straf voor de verkrachting te ontlopen, zei hij in een interview met de schrijver Martin Amis:

“Als ik iemand vermoord zou hebben, dat zou niet zoveel aandacht krijgen in de pers, zie je? Maar neuken, zie je, en jonge meisjes. Rechters willen jonge meisjes neuken. Jury’s willen jonge meisjes neuken. Iedereen wil  jonge meisjes neuken!”

Je kunt hem niet helemaal ongelijk geven. Het sex-aspect is ongetwijfeld de reden waarom de zaak zoveel aandacht krijgt. Toen muzieklegende Phil Sector iemand vermoordde, was de media-interesse inderdaad veel kleiner. Maar voor Polanski lijkt de aantrekkingskracht van jonge meisjes zijn daad te vergoelijken en zijn diegenen die hem willen straffen, hypocrieten. ‘Laat hen die nooit een jong meisje begeerd hebben, de eerste steen werpen’, lijkt hij te zeggen. Alsof begeren en verkrachten hetzelfde zijn. Zelfs dertig jaar geleden, toen de publieke opinie over sex met kinderen minder hard was dan vandaag, moet zijn uitspraak arrogant hebben geklonken. In het Amerika van vandaag  zou hij, als in de Monty Python-film “The Life of Brian”, meteen onder stenen bedolven worden.  Als hij wordt uitgeleverd, zal de publieke opinie een harde straf eisen. Polanski zal  achter tralies belanden en de talk show hosts zullen tevreden vaststellen dat gerechtigheid is geschied. Of ze daarna van jonge meisjes zullen dromen, dat kunnen we natuurlijk niet weten.

Polanski was beter in Parijs gebleven, een stad die hij in datzelfde interview prees “omdat ze zo volwassen is”. Dit in tegenstelling tot het meisje van dertien dat hij verkrachtte. Dat meisje is inmiddels een 45-jarige vrouw die geen enkele lust voelt om de nachtmerrie die Polanski haar liet ondergaan te herkauwen. Ze wil geen wraak, geen gerechtigheid, ze wil het verleden achter zich laten en heeft de procureur van Los Angeles gevraagd om de zaak te laten vallen. Dat is zeer volwassen van haar. Gerechtigheid is niet altijd de beste oplossing. De wereld barst van de misdaden, veel erger dan die van Polanski, die nooit zullen bestraft worden.  Veroveringen, genocides. Soms is het beter om geen boetedoening te eisen,  om te beseffen dat geen straf kan herstellen wat gebeurd is, om te denken aan het welzijn van de overlevenden. Om de inmiddels 73-jarige Polanski, die voor zover men weet geen recidivist is, nog enkele jaren zijn kunst te laten bedrijven in plaats van hem te laten wegrotten in een gevangenis, en om zijn slachtoffer van toen de rust te gunnen die ze verlangt.

Entry filed under: Samenleving, VS. Tags: .

EN OOK NOG EEN VUILBECKJE! Strandscene

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: