IN HET BRONS(T)GROEN EIKENHOUT

oktober 21, 2009 at 1:28 pm 1 reactie

LIMBURGSE WEIDSHEID

LIMBURGSE WEIDSHEID

door Roger Ulburghs

 

Het fietsroutenetwerk heeft Limburgs groene patrimonium al een belangrijk maatschappelijk rendement bezorgd, zowel op sociaal als economisch vlak. Een even kwaliteitsvol wandelaanbod kan dat maatschappelijk rendement nog aardig vergroten.

 

In Limburg een wandelparadijs realiseren is niet eens zo moeilijk: we moeten het namelijk niet meer creëren, we hebben al veel, heel veel: groene gebieden met een enorme verscheidenheid en dat brede aanbod is al instapklaar door netwerkjes van bewegwijzerde paden. In Limburg kan je het hele jaar door terecht, in zomer en winter, met de fiets, te voet en te paard.

 Het Wandelparadijs is een mooi project. En toch ben ik er niet helemaal gerust in. Daarover gaan enkele kanttekeningen. In 6 kleine stapjes.

 Producent en consument, blijf van de natuur af!

Ik word een beetje ongerust als in marketingtaal een wandelaar of natuurliefhebber ‘een consument van het wandelproduct’ gaat heten, als ik lees over ‘productmarktcombinaties’, waarschijnlijk omdat ik van marketing geen verstand heb. Maar ik begrijp: ons Wandelparadijs moet op de markt gezet worden, verkocht worden. Okay, als het er maar niet toe leidt dat wat we verkopen ook kwijtraken.

Anderzijds ben ik er ook een beetje gerust in àls het Wandelparadijs op dezelfde manier vermarkt wordt als het Fietsparadijs. Het fietsroutenetwerk is namelijk zo ontworpen en gerealiseerd dat de fietser in alle rust en veiligheid kan kennismaken met de attractieve open ruimte, zonder de natuur, het landschap ernstig te beschadigen.

Limburg mag voor mij ‘de meest belevingsvolle wandelregio’ worden als de beleidsmakers en de wandelaars van de groene ruimte, de natuur afblijven.

 Gooi nooit een erfstuk weg

Die prachtige landschappen waar wij vandaag zo lyrisch over kunnen doen zijn het resultaat van miljoenen jaren tektonische verschuivingen en erosie, water en wind en andere rauwe natuurkrachten. Wij, verwende rijkaards van de 21ste eeuw, hebben aan de natuur zoals ze voorligt weinig verdienste, het zijn onze verre en nabije voorouders die ze hebben geboetseerd – door te spitten, te plaggen en te ploegen, door te zaaien, te planten en te oogsten. Dank je eeuwenoude vaders en moeders voor dat mooie geschenk.

Zo’n geschenk, zo’n erfstuk gooi je niet zomaar weg, ook niet als het niet meer nuttig is. Miljoenen jaren evolutie en het zwoegen van onze voorvaderen en -moederen verdienen respect, ook van beleidsmakers en marketeers.

Concreet bedoel ik: bescherm of scherm af wat kwetsbaar is, beperk de bouwsels en andere ingrepen tot het echt noodzakelijke, blijf van de natuur af, ze is overigens onze enige troef.

 Trends komen en trends gaan, maar Limburg blijft bestaan

Ik werd ook een beetje ongerust toen mij gesuggereerd werd te spreken over de nieuwste trends, over nieuwe producten en technologieën. Dat zal met dat ‘wandelproduct’ te maken hebben.

Ik volg de nieuwe trends, producten en technologieën niet, want ze komen en ze gaan, vaak sneller dan ze gekomen zijn. En ik hoop van de beleidsmakers hetzelfde. Niet dat ze even snel zouden gaan als ze gekomen zijn, maar dat ze wat trendy is trendy laten zijn.

Limburg (OOST) Vijlen

Limburg (OOST) Vijlen

Laat de consumenten maar skeeleren op de fietspaden, laat ze maar nordic walken op de wandelpaden. Dat mag best, maar daarvoor moeten wij de fiets- en wandelpaden niet aanpassen, en zeker geen natuur opofferen, geen brokje.

 Is er leven zonder iPod?

Een retorisch vraagje: neemt een wandelaar op zijn tocht zijn laptop mee? Nee, hij trekt juist de natuur in om te bekomen van het stressige computergestuurde leven, hij wil juist afstand nemen van de resem technologieën die zijn dagen domineren.

Op zijn route van Vechmaal naar Heks, rond het Schulensmeer of de Oudsberg heeft hij geen boodschap aan laptops en iPods en mp3’s, hij komt naar Heers, Linkhout en Meeuwen om te genieten van de weidsheid, om boslucht in te ademen, om langs golvende velden, over hoge dijken te stappen, om een zandige heuvel te beklimmen.

Vanwaar komt overigens die dwangidee dat wandelaars zonodig moeten geëntertaind worden? Laat de wandelaar met rust, hij wil er even uit. Ik betwijfel zelfs ten zeerste of je hem en haar pleziert met verhalenfluisteraars en andere gesofisticeerde en dus dure toestelletjes. Misschien en hooguit heeft hij wel wat aan een eenvoudige audiogids, zoals die waarmee je op grote tentoonstellingen langs de schilderijen en beelden loopt. Met – enkel op het gepaste moment – wat uitleg over een oude hoeve, een boeiend kasteel, een bijzondere boom, een tombe, een laaglandbeek… Maar keep it simple. De wandelaar heeft vooral behoefte aan groen, lucht, beweging, rust.

 Van kwanti en kwali

‘Consumenten van het wandelproduct’ hebben we in alle leeftijden, gewichten en interesses. Vanuit mijn omzwervingen en contacten heb ik toch het gevoel dat het vooral de natuurliefhebbers en trekkers zijn die Limburg als wandelparadijs op de kaart moeten zetten. Maar of ze jong zijn of belegen, of ze vooral kilometers willen maken, fitnessen of joggen of skeeleren of nordic walken of de hond uitlaten, eigenlijk maakt het allemaal niet uit, als het basisproduct maar in orde is. Het is van de kwaliteit dat Limburg het moet hebben.

 Limburg kan onweerstaanbaar verleidelijk zijn met zijn enorme verscheidenheid in natuur. Maar strategisch lijkt het mij het best het aanbod in eerste instantie te beperken tot de sterkste troeven, een selectie van 10 à 20 vijfsterrenwandelingen, routes die de wandelaar een waw-gevoel geven. Liever 10 uitstekende dan meteen 30 of 50 die het gemiddelde niveau naar beneden halen. Want promotioneel geldt: één slechte ervaring weegt even zwaar als zeven goede. Dus liever kwaliteit dan kwantiteit.

Belevingsvol = kwaliteitsvol

De topwandelingen moeten natuurlijk perfect uitgerust zijn, in functie van de wandelaar: een helder overzichtsbord, een duidelijke bewegwijzering, de nodige rustbanken, eventueel een picknicktafel, goed aangeduide, verzorgde parkeerplaatsen. En daarmee is eigenlijk alles gezegd. Dus enkel uitrusting die belangrijk is voor de wandelaar en met respect voor natuur en milieu.

Als promotie gevoerd wordt voor een ‘belevingsvolle’ wandelregio, dan hoop ik dat daarmee niet de hoogstandjes als poorten en torens worden bedoeld, of satellietgestuurde routezoekers. Daar heeft de modale wandelaar mijns inziens weinig boodschap aan. Hij vertoeft graag in een prachtige natuurlijke omgeving, hij zoekt de confrontatie met de stilte, met het planten- en dierenleven, met de kwaliteiten van het gebied zelf. De voorradige miljoenen zijn naar mijn oordeel beter besteed aan een volledige en perfecte uitrusting van de paden en aan handige, heldere wandelkaarten, die eventueel gratis verspreid mogen worden.

Promotie mag verleidelijk zijn, maar moet ook eerlijk blijven. De wandelaar mag en moet precies weten wat hij kan verwachten en wat niet. Bijvoorbeeld geen kilometers tussen tientallen vijvers suggereren en de bezoeker dan ruim de helft van de afstand langs doordeweekse straten leiden.

 

LIMBURGSE WIJSHEID

LIMBURGSE WIJSHEID

 

Mag ik – tot slot – mijn pleidooi als een ware schoolmeester nog eens in één zin samenvatten: zorg niet voor heel veel, zorg voor heel goed. En als het in één woord moet, dan is dat niet kwantiteit, maar kwaliteit.


Roger Ulburghs
is Limburger en auteur van een aantal fiets-, wandel- en stadsgidsen

Entry filed under: Ekonomie, Milieu, Samenleving. Tags: , , , , , .

TWINTIG JAAR LATER OBAMA’S DOBBEREND BUITENLANDBELEID

1 reactie Add your own

  • 1. Martin  |  oktober 30, 2009 om 3:18 pm

    Eindelijk krijgt Limburg waar het recht op heeft. Zelfkritiek.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: