VAN ROMPUY’S COLLATERAL DAMAGE

november 23, 2009 at 10:11 am 1 reactie

De thuiskomst

door Frits Abrahams

Er wachtte Jan Peter Balkenende een lastig weerzien met zijn echtgenote, toen zijn chauffeur de dienstauto voor de woning in Capelle aan den IJssel had geparkeerd.  

Je kon niet zeggen dat ze hem stralend stond op te wachten, al deed ze haar uiterste best.

Pas toen de auto weer vertrokken was en ze met Jan Peter in de vestibule stond, liet ze zich gaan. „Ik vind het zó rot voor je”, zei ze met een korte snik, terwijl ze hem door zijn haar streek.

Hij week met zijn bovenlichaam iets terug en keek haar effen aan. „Hoezo?”

„Nou, die rotzakken die jou al die tijd hebben laten bungelen en toen voor die Belgische nobody kozen.”

„Waar heb je het over?” zei hij.

Hij probeerde haar zachtjes van zich af te duwen, pakte zijn uitpuilende presidentiële loodgieterstas bij het hengsel en liep naar de woonkamer. Ze dribbelde achter hem aan en zei: „Het is een schande.”

Hij draaide zich om, keek haar strak aan en zei: „Wanneerhoudenjullieernoueensoverop? Ik wás geen kandidaat, ik bén niet gevraagd, ik héb het nooit gewild en ik hóef dus helemaal niet teleurgesteld te zijn, verbitterd, geschokt, of wat dan ook. Ik ben mijn collega’s dankbaar voor deze beslissing, Van Rompuy lijkt me een uitstekende president en ik zal hem door dik en dun steunen. Watetenwevanavond?”

Het duurde even voor de verbijstering haar gezicht tekende. „Ik begrijp het”, zei ze, „maar je hoeft je voor mij niet groot te houden.”

Hij keerde haar zijn rug toe en beende driftig naar het raam, waarachter Capelle aan den IJssel iets minder veelbelovend lag te fonkelen dan Brussel bij nacht.

„Weetjewathet is”, zei hij, „jullie praten elkaar allemaal na. Politiciperspubliek. Ik zeg het nu nog één keer en daarna hou ik er voor eeuwig mee op: ikwasgeenkandidaat. Punt! Basta! Schluss! Finito!”

Ze knikte en liep naar de keuken. „Ik heb nog wat groentesoep van gisteren over, wil je dat?”

Ze luisterde niet naar zijn antwoord en zette een bakje met soep in de magnetron. Ondertussen dacht ze aan al die nachtelijke gesprekken van de laatste maanden.

Hoe ze hier aan de keukentafel hadden gezeten en hij zijn gal gespuwd had. Over die zak van Bos die steeds met de eer ging strijken, over Verhagen met zijn eigenwijze gedram, over de Venlose proleet die hem stond uit te schelden, over die waanwijze kakker van D66, over dat nuffige nest van GroenLinks, over die vergelijkingen met Harry Potter, over de hetze van de pers, ja, over dat hele klotekikkerlandje met z’n ruwheid en onfatsoen waar hij zich steeds meer aan ergerde.

God, wat hád hij er genoeg van gekregen en wat hád hij er graag weggewild. Reizen, regelen, recepties, dát wilde hij, regeren zonder regering, prestige zonder prestatie.

Ze dekte zwijgend de tafel en haalde de soep. De ringtone – de eerste maten van het Wilhelmus – van zijn mobieltje klonk. „Ja, Jack, leg jij het de mensen maar uit”, hoorde ze hem vermoeid zeggen, „ik hou erover op.”

Jack de Vries, wist ze, die gruwelijke gladakker, het leek wel alsof-ie met hém getrouwd was in plaats van met haar. De eeuwige lach van die man! Hij zou nog blijven lachen als hij je met een slagersmes van boven naar beneden opensneed. Den Haag, wat een verschrikkelijk oord.

„De soep is klaar”, zei ze dof.

Frits Abrahams is columnist en redacteur bij NRC Handelsblad
http://weblogs.nrc.nl/dag/2009/11/20/de-thuiskomst/#more-1213

Jack de Vries is staassecretaris van Defensie in de Nederlandse regering, voorheen campagneleider van de partij CDA (Christen-Democratisch Appèl) en persoonlijk adviseur van Balkenende (jc)
http://www.nrc.nl/binnenland/article2419625.ece/Nederland_bleef_in_Brussel_lobbyen_voor_premier

En over de teleurstelling in Londen, deze lezersbrief  in The Guardian:

‘There are so many negatives about Herman van Rompuy. He’s never declared an illegal war, never claimed Iraq has tons of chemical and biological arms, and nuclear weapons; and he’s never been addressed as “Yo, Rompy” by an US president. How can such a person command respect across Europe and the rest of the world?’ (Gordon Mott)

 

Entry filed under: Europa, Media, Nederland, Politiek Belgie, Uncategorized. Tags: , , , , , .

TAALLES HAPPY THANKSGIVING

1 reactie Add your own

  • 1. jo  |  november 23, 2009 om 1:55 pm

    Het commentaar van een lezer in The Guardian is de spijker op de kop. Als je die visie cynisch noemt, hoe moet je de benoeming van Blair tot speciaal vredesgezant voor het Midden-Oosten dan in godsnaam noemen? Als het het Westen gemeend is met een politiek van toenadering tot de Arabische wereld dan haalt men zo’n man van die post af. Of bestaat het Midden-Oosten helemaal niet en is deze figuur de beste garantie voor een paar staten uit de regio dat alles kan blijven zoals het is?

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: