BOYCOTT? NEE DANK U

februari 7, 2010 at 7:58 am 9 reacties

door Tom Ronse

Kijkend naar de wereld anno 2010 zie ik een maatschappelijke orde die niet meer bruikbaar is voor de mensheid vandaag. Die daardoor doodziek is maar niettemin bereid blijft om alles te doen om zijn bestaan te rekken. Zelfs als een groot deel van de mensheid daardoor vergaat.

Een wereld waar we allen de slaaf zijn van een achterhaalde kijk op de dingen die dateert uit de tijd toen er aan alles een tekort was. Een visie waarin welvaart en winst hetzelfde zijn,  waarin de afwezigheid van winst alles verlamt, waarin de nood aan winst alle middelen wettigt. Een wereld waarin we werken voor bedrijven die met elkaar op leven of dood concurreren, waarin we leven in landen die elkaars rivalen zijn en die, wanneer puur economische concurrentie niet meer volstaat, elkaars vijanden worden. Er zijn geen ‘goede’ en ‘slechte’ bedrijven. Alleen hun omstandigheden en mogelijkheden verschillen. Natuurlijk kan een bedrijf goed of slecht beheerd worden maar in wezen doet een bedrijf wat het moet doen om in zijn specifieke situatie winst te maken.  Voor landen geldt min of meer hetzelfde. Ze doen wat hun plaats in de op winst en concurrentie gebaseerde wereldorde hen dicteert.

Kijkend naar de wereld anno 2010 ziet John Pilger, de vorige spreker in het salon, iets heel anders. Waar ik verval zie, ziet hij ziet een groeiende beschaving, gebaseerd op « internationaal recht ». Waar ik concurrerende landen zie die, zoals onlangs nog bleek in Kopenhagen, niet in staat zijn om hun eigenbelang ondergeschikt te maken aan het belang van de mensheid, zelfs al dreigen ze er zelf door te vergaan , daar ziet Pilger een « wereldgemeenschap », met de VN aan het hoofd, met brave landen zoals Noorwegen en  stoute zoals Israel.  Vermoedelijk ziet hij ook brave bedrijven die aan ‘fair trade’ doen en stoute die er met de vuile voeten doorgaan. Al de ellende in de wereld zijn morele kwesties voor pater Pilger en de bezetting van Palestina is ‘het grootste morele vraagstuk van onze tijd’. Waarom? Omdat Sint-Mandela het gezegd heeft, blijkbaar. Aan bevolkingsgroepen die even hard of nog harder op hun donder krijgen als/dan de Palestijnen is er alleszins geen gebrek. De methode die Pilger aanprijst om de ‘beschaving’ te verspreiden in de « wereldgemeenschap » is BDS :  Boycott, Disinvestment, Sanctions.

Hij noemt het « een strijdkreet voor vrijheid » maar in feite is het een pleidooi voor de status quo. De illusie die Pilger en zijn geestesgenoten, zoals Michael Moore, verspreiden is dat winst en welzijn best verzoenbaar zijn, als we onze politieke en economische leiders er toe kunnen brengen om hun gedrag te verbeteren. Hun BDS-campagnes nodigen ons uit om ons als kapitaal te gedragen – onze koop- en verkooppatronen te veranderen, onze investeringen te verschuiven- om een kapitaal (in casu Israel) te dwingen om een beter, politiek correcter kapitaal te worden. Zoals Zuid-Afrika met zijn 60% werkloosheid.

Het is niet de maatschappelijke orde als dusdanig die hen stoort maar de ordeverstoring, het gedrag van sommige spelers die VN-resoluties negeren en « het internationaal recht » aan hun laars lappen. Terwijl ze de blikken afwenden van de essentie van het probleem, worden de  BDS-campagnes instrumenten ervan : wapens in de rivaliteit tussen landen, die van het verval van de maatschappelijke orde het onvermijdelijk gevolg is.

Wie in boycotts gelooft, staat voor een keuze. Zoveel onrecht in de wereld ; als je consequent wil zijn, komt er geen einde aan het aantal producten dat je zou moeten weigeren. Waar beginnen ? Mandela zegt dat Palestina het ergst is, dus boycotten we Israel. Pilger maakt het ons niet moeilijk, hij weet dat we niet veel tijd hebben. Maar eigenlijk lijkt de keuze vrij arbitrair. Waarom niet China dat Tibet bezet ? En als je Israel boycott, dan moet je eigenlijk ook alle Amerikaanse producten boycotten want Israel is in feite een filiaal van Amerika dat uitvoert wat de hoofdzetel beslist. Maar dat is dan weer wat te hoog gegrepen.

Al zouden ze het graag doen, Amerika boycotten. Amerika laten veroordelen door het ICC in Den Haag. Amerika straffen. Amerika een beetje kleiner maken. Amerika is ongetwijfeld het machtigste land ter wereld, de enige supermacht. Veel mensen denken dat dit machtsoverwicht zelf het probleem is, dat de wereld er op zou vooruitgaan als andere landen sterker zouden staan tegen Amerika. Dus juichen ze alles wat anti-Amerikaans is toe, vegen ze de spons over de misdaden van Rusland in Tchechnie en van China in Tibet en omhelzen ze dictators als Hugo Chavez. En met hun BDS-campagnes vervoegen ze de strijd.

BDS is een oorlogswapen. Men vergeet vaak dat er door de economische sancties van Bill Clinton tegen Irak meer burgers omkwamen dan door de oorlog van George Bush.  Het zijn  altijd zij die niets hebben die de eerste slachtoffers zijn. Geen Israelier lijdt honger door de campagne van Pilger en zijn geestesgenoten maar Palestijnse boeren die gedwongen zijn om hun producten via Israel te verkopen wel.

Entry filed under: links, Midden Oosten, Samenleving, VS. Tags: , , .

FOR ISRAEL, A RECKONING Global Witness-rapport streng voor VN

9 reacties Add your own

  • 1. Johan Depoortere  |  februari 8, 2010 om 12:07 am

    “Pater Pilger” “Sint Mandela” “brave landen” “stoute landen”

    Je maakt er een karikatuur van Tom!

    “Ze vegen de spons over de misdaden van Rusland”

    Wie zijn “ze” ?

    ‘Men vergeet”

    Wie zijn “men?”

    En zou er geen klein verschil zijn tussen een boycot van Jaffa sinaasappelen en de moorddadige sancties van een wereldmacht tegen een ontwikkelingsland?

    Tenslotte die arme Palestijnse boeren die het slachtoffer zouden zijn: Waarom vragen we het hen zelf niet?

    Beantwoorden
  • 2. Tom Ronse  |  februari 9, 2010 om 5:59 am

    Spot, satire, karikatuur: zonder die ingredienten zouden politieke debatten zouteloos smaken. Akkoord dat dit geen vrijbrief mag zijn om de standpunten van anderen te vervalsen maar dat heb ik bij mijn weten niet gedaan. Dat ik het over ‘pater Pilger’ heb, is verdiend want de man preekt en moraliseert voortdurend. Een echte missionaris. “Sint-Mandela’ is ook terecht want zo wordt hij opgevoerd. Pilger noemt de Palestijnse zaak “de grootste morele kwestie van onze tijd” met als enige argument dat Mandela dat gezegd heeft. Hij citeert Mandela niet omdat die een Midden-Oosten-expert is maar omdat hij een morele autoriteit is, een soort Sint dus. Het is altijd een slecht teken als columnisten met gezagsargumenten schermen.
    Wie zijn “zij” die de spons vegen over Ruslands misdaden vraag je. Bij mijn weten heeft geen enkele van de groepen die het straffen en boycotten van Israel nastreven ooit actie ondernomen tegen Rusland of China of enig ander land dat niet als een vazal van Amerika kan worden beschouwd. Als ik me vergis, laat het me weten.
    Je vraagt ook wie ik bedoelde met ‘men’, waar ik schreef dat men vergeet dat de sancties van Clinton meer mensenlevens eisten dan de oorlog van Bush. Ik zou zeggen: het gros van de anti-oorlogsbeweging, die trouwens overlapt met de boycott&sanctie-beweging. Als reporter in Washington moet het u toch opgevallen zijn dat velen die protesteerden tegen de invasie van Irak de verscherping van de sancties voorstelden als “vreedzaam” alternatief voor de oorlog.
    Je suggereert dat ik zou ontkennen dat er verschillen zijn tussen die moorddadige sancties en een boycott van Jaffa sinaasappelen (wie karikatureert er nu?). Natuurlijk ontken ik dat niet. Maar ontken jij niet dat er ook gelijkenissen zijn? In beide gevallen gaat het over instrumenten in een machtsstrijd tussen rivaliserende landen. In beide gevallen worden ze georganiseerd door mensen die niet weten wat honger betekent en het zijn mensen die al doodarm zijn die er het slachtoffer van worden. Maar daar twijfel jij aan. Je schrijft: “die arme Palestijnse boeren die het slachtoffer zouden zijn: Waarom vragen we het hen zelf niet?” Goed idee Johan. Keer je zeilboot en vaar naar Palestina. Onderweg kun je je afvragen hoe het theoretisch denkbaar zou kunnen zijn om Israel te boycotten zonder de Palestijnse economie die grotendeels in de Israelische is vervlochten, te treffen. Niet zo simpel. Het is waar dat ik het hen zelf niet gevraagd heb maar wat ik van anderen hoor is dat de boycott bij de werkende bevolking van Palestina zo onpopulair is dat zelfs de Palestijnse autoriteit weigert om ze te steunen.

    Beantwoorden
  • 3. Geert Thijs  |  februari 9, 2010 om 11:25 am

    Hmmm… Boeiend, zij het cynisch, betoog. Ik begrijp dat boycotts slecht zijn omdat ze passief agressief zijn en vanuit een naïeve ingesteldheid worden gepropageerd? Ik ben geen midden-oostenkenner, maar ik zie weinig alternatieven voor het conflict? U wel?

    Beantwoorden
  • 4. Tom Ronse  |  februari 10, 2010 om 9:37 am

    Niet cynisch, Geert, want niet zonder hoop, maar realistisch. Ik verzet me tegen boycotts zoals ik me verzet tegen andere vormen van oorlogsvoering. Ik weiger deel te nemen aan conflicten tussen landen,waar de kleine man en vrouw telkens het grootste slachtoffer van zijn. Wat het Palestijns-Israelisch conflict betreft, heb ik inderdaad geen alternatieve strategie voor te stellen. Ik vind het een onoplosbaar probleem dat goed illustreert dat de ellende enkel groter zal worden, als we naar onze wereld blijven kijken door het venster van nationalisme, concurrentie en winst. Als dat niet het kader was, zou niets het vreedzaam samenleven van joden en arabieren in de weg staan.

    Beantwoorden
  • 5. Johan Depoortere  |  februari 10, 2010 om 8:30 pm

    Tom,
    ik voel me niet geroepen om een theoretische discussie te voeren over al of niet boycott. Maar je commentaar geeft aan dat je ook geen enkel alternatief ziet behalve passief toezien. Met “hoop” weliswaar – maar waar is die hoop op gesteund?

    Nee, ik heb het de Palestijnen ook niet zelf gevraagd en ik zal het ook niet doen. Maar het woord van de corrupte en waardeloze “Palestijnse leiding” is in dezen niet veel waard, dat van iemand als Barghouti misschien wel. Dat de Palestijnse economie met die van Israel “verstrengeld” zou zijn is een eufemisme. Israel doet er alles aan om de Palestijnse economie te vernietigen (zie oa het verhaal over water in een vorige post)
    Het is een oorlog, of we het willen of niet en boycott is beter dan bommen. Is het niet het wapen van de machteloze dat soms met succes wordt gehanteerd? Zie de burgerrechtenbeweging, zie Zuid-Afrika. Dat in dat land 60% werkloosheid heerst is niet het gevolg van de boycott zoals je suggereert.
    Als je schrijft dat het hier gaat om een “conflict tussen landen” lijkt het te gaan om twee gelijkwaardige partijen en dat is van zelfsprekend niet het geval. Wat het “vreedzam samenleven van Joden en Arabieren” in de weg staat is een agressieve militaristische en koloniale ideologie.
    Voor mij geen Jaffa sinaasappels.
    Johan

    Beantwoorden
    • 6. Tom Ronse  |  februari 12, 2010 om 7:08 am

      Johan,
      Ik ben het met je eens dat de militaristische koloniale ideologie van Israel het vreedzaam samenleven van joden en arabieren in de weg staat. Maar niet alleen dat. Ook de militaristische nationalistische ideologie van de Palestijnen is een obstakel. Maar daar zwijg jij over. Je ziet een strijd tussen David en Goliath en je kiest, begrijpelijkerwijs voor David-Palestina. Maar uit alles wat de Palestijnse proto-staat doet (zowel Fatah als Hamas) blijkt dat, als zij meer macht zou hebben, ze die macht even zeer zou misbruiken als Goliath-Israel. Ook als de machtsverhoudingen drastisch zouden verschuiven zou het een strijd blijven tussen twee staten over hetzelfde terrein, over hetzelfde kapitaal ; met, vanwege de strategische ligging, voortdurende inmenging van andere staten.
      Dat betekent niet dat ik het onzinnig vind om te vechten tegen discriminatie, uitbuiting, etc. Maar ik vind dat die strijd moet losgerukt worden uit het nationalistisch kader, dat hij het steunen van een staat tegen een andere moet afwijzen. Alleen door dit kader te doorbreken kan er een solidariteit ontstaan tussen de bewoners van het gebied en zonder die solidariteit is er niets mogelijk.
      Dat de afschaffing van discriminatie en uitbuiting in iedereens belang is, is een besef dat gaandeweg kan groeien. De afschaffing van legale discriminatie, zoals gebeurde in de VS en Zuid-Afrika, is natuurlijk een goede zaak. Voor de maatschappelijke orde in die landen was het ook een noodzakelijke modernisering die de vormen van discriminatie en uitbuiting modifieerde, zonder aan de essentie ervan te raken. Daarom vermeldde ik de extreem hoge werkloosheid in Zuid-Afrika (en niet om die aan de boycott te wijten, zoals jij het begreep). De menselijke ellende –armoede, geweld, hopeloosheid- lijkt groter dan ooit in Zuid-Afrika. Ook daar moet de strijd nog beginnen.
      Ik besef dat mijn visie hetzij cynisch, hetzij utopisch kan overkomen. Je vraagt dan ook waarop mijn hoop gebaseerd is. Die steunt vooral op de verwachting dat het bankroet van de maatschappelijke orde zo’n extreme en absurde proporties zal nemen dat radicalisme –in de oorspronkelijke betekenis, naar de wortels van het probleem gaan- realisme zal lijken.
      Tom

      Beantwoorden
  • 7. Johan Depoortere  |  februari 18, 2010 om 1:40 am

    Ik kan je een heel stuk volgen Tom, maar toch begrijp ik een paar dingen niet. Je hebt het over de “militaristische nationalistische ideologie van de Palestijnen.” “De Palestijnen” bestaan niet en er is geen parallel voor de zionistische staatsideologie aan Palestijnse kant.

    Bij mijn weten is het Palestijnse nationalisme ontstaan als reactie op het agressieve expansionitische nationalisme van de Zionisten. De ironie van de geschiedenis is juist dat het ontbreken van enig nationaal gevoel bij de Palestijnse bevolking in het Turkse rijk en later onder de Britten de grote leugen van de Zionisten: “Een land zonder volk voor een volk zonder land” zo gemakkelijk ingang kon vinden.

    Natuurlijk zijn de Palestijnen niet immuun voor ideologische dwaalsporen en de kwalijke gevolgen van koloniale onderdrukking. De corruptie. de bureaucratie en de repressie in Arafats ministaatje hebben dat ten overvloede bewezen. Daarom is de “tweestaten oplossing” natuurlijk helemaal geen oplossing. Die kan alleen bestaan in het aloude beginsel van de PLO: een democratische multinationale staat waar Joden Palestijnen en anderen gelijke rechten hebben.

    Utopisch? Wellicht. Het alternatief is nooit eindigende escalatie van oorlog en geweld.

    Johan

    Beantwoorden
  • 8. Lieve Franssen  |  juli 16, 2010 om 1:22 pm

    Interessante discussie! De standpunten van Johan bevallen me beter dan die van Tom.
    Graag voeg ik er mijn kleine bijdrage aan toe.
    Essentieel in dit debat is immers het feit dat de BDS-campagne in 2005 gelanceerd is door het Palestijns ‘middenveld’: 170 organisaties waaronder vakbonden, vrouwenbewegingen, ngo’s, religieuze en vrijzinnige verenigingen enz. Van biuj het begin ondersteunen ook een aantal Israëlische organisaties deze campagne. In 2008 werd de campagne uitgebreid met een universitaire en culturele boycot.
    In de huidige krachtsverhouding is deze BDS-campagne een uitstekend wapen om de staat Israël te verplichten een andere politiek te voeren.

    Beantwoorden
  • 9. ABOU JAHJAH, KOP VAN JUT | Salon van Sisyphus  |  mei 20, 2016 om 5:03 am

    […] Enkele jaren geleden hebben we in dit salon een fel debat gevoerd over de zin of onzin van de Boycott Israel –beweging.  Lees het hier: https://salonvansisyphus.wordpress.com/2010/02/07/boycott-nee-dank-u/ […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: