‘IK ZOEK NAAR DE IRONIE VAN HET LEVEN’

februari 21, 2010 at 4:57 pm Plaats een reactie

Zijn nieuwe roman verschijnt eerst in het Nederlands
http://papierenman.blogspot.com/2010/02/nieuwe-roman-niccolo-ammaniti-eerst-in.html

Niccolò Ammaniti is een sterauteur die teruggetrokken leeft in zuidelijk Toscane, samen met zijn honden. ‘Schrijvers dreigen in Italië steeds vaker sterren te worden. Ze zouden meer afstand moeten nemen om beter te kunnen observeren.’

Zoveel rust als deze plek uitstraalt, zo explosief is zijn laatste boek Che la festa cominci (Laat het feest beginnen). Het is een orgie die zo uit de hand loopt dat niemand kan blijven wie hij was. Tussen tijgers, olifanten en gnoes in een tot Afrikaans wildpark omgetoverd Romeins park ontmoeten winnaars en verliezers van de moderne samenleving elkaar. Enerzijds zijn er dansmeisjes met plastic tieten, een maffiose bouwondernemer die zijn rijkdom showt en een successchrijver die zo van de aandacht geniet dat hij zijn inspiratie verliest. Daartegenover staan de verschoppelingen, die niets opzienbarends meemaken en hun geluk zoeken in een geheime passie: een duivelse sekte. Ze besluiten om met één enorme daad net zo beroemd te worden als de vips. Ze willen op het feest een zangeres vermoorden en daarna collectief zelfmoord plegen.
„Ik heb geprobeerd een boek te schrijven dat snel leest en waarvan hopelijk iets blijft hangen. Dat is de uitdaging van de literatuur. Zeker nu er andere creatieve vormen veel efficiënter blijken te zijn in het vasthouden van de aandacht. We worden gebombardeerd door muziek, beelden en videospellen. Het is steeds moeilijker ruimte voor boeken te vinden. Je moet dus romans schrijven die mensen met gemak naar een andere wereld brengen. Het magische van de literatuur is dat de lezer al lezend uitstapjes kan maken naar zijn eigen leven. Literatuur biedt je de mogelijkheid te putten uit de beelden en herinneringen waarvan je vergeten was dat je ze had. Daarom beschrijf ik dingen niet volledig. Dat zou saai zijn. Ik geef bruggen waarover jij via je fantasie kunt bereiken wat je wil.”

Wat was uw uitgangspunt toen u aan dit boek begon? Veel personages in het boek lijken op personen in de dagelijkse actualiteit. Wilde u de corruptie- en seksschandalen waarmee Italië kampt aan de kaak stellen? Is het een boek met een opgestoken vingertje?
„Ik ben nooit bezig met ethische projecten. Als je die in je hoofd hebt, wordt het schrijven er alleen maar moeilijker op. Ik had verhalen in mijn hoofd. Via die verhalen is deze roman, deze spiegel van de Italiaanse samenleving, ontstaan.”

Bent u bezorgd over Italië?
„Ik ben heel bezorgd. Om miljoenen redenen. Het grootste probleem dat we in Europa, en heel duidelijk in Italië hebben, is dat we niet aan de toekomstige generaties denken, niet eens aan onze kinderen. Niemand wil iets opgeven. De zaak staat op instorten. Ik zou nu heel bang zijn om een kind op de wereld te zetten.”

Wat vindt u van de rol die Berlusconi speelt in Italië?
„Ik word er nerveus van. Ik ben in veel talen vertaald, ga naar veel landen om mijn boeken te promoten en moet me bijna rechtvaardigen voor het feit dat ik Italiaan ben. Het slechte imago van Berlusconi in Europa heeft repercussies voor alle Italianen. Ik zeg altijd dat de Italianen anders zijn dan Berlusconi. Maar soms ga ik daar dan ook weer aan twijfelen. Ik weet het niet.
„In ieder geval is het indrukwekkend om te zien hoeveel tijd men hier besteedt aan het maken van wetten die Berlusconi beschermen, en hoe weinig politici bezig zijn met het leven van de vele Italianen die onder de armoedegrens terecht dreigen te komen. Men praat in Italië alleen maar over Berlusconi en de rechters. Op een gegeven moment word je daar zo moe van dat je gaat denken: wat kan mij het nog schelen? Misschien is dat de strategie van Berlusconi. Steeds hetzelfde probleem blijven herhalen totdat niemand het nog interesseert. Italië is een mooi land, maar voor wie er leeft is het moeilijk, omdat er op dit moment een corrupte politieke klasse is. Ter rechter- en ter linkerzijde. Er zijn geen antwoorden meer. De mensen zijn verward. Berlusconi geeft via zijn media slechts simplistische schijnoplossingen en dat werkt helaas nog altijd.” (Interview Bas Mesters)

over de corruptie in Italië: lees de gewezen RTBF-correspondent Hugues Le Paige
http://blogs.politique.eu.org/hugueslepaige/20100221_lettre_d_italie_l.html

(gepost door jc)

Entry filed under: Europa, Media. Tags: , , , .

MOK MA ZWEUT DE FERRY VAN DE BOSPORUS

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: