NAEGELS MET KOPPEN, GODNOGANTOE

maart 29, 2010 at 3:48 pm 4 reacties

door Jef Coeck

Hoera, ik ben niet gek. Althans, niet alleen. Er zijn nog meer zonderlingen in dit halfland die de halfslachtige serie ‘In Godsnaam’ van de halve overheidsomroep VRT een hele mislukking  hebben gevonden, tegen de recensiestromen en de kijkcijfers in. Toch hebben weinigen geprotesteerd – een overmoedige sanspapier in de eerste uitzending daargelaten – tegen de valse beloften, verwachtingen, voorstellingen die ons door ‘reporter’ Annemie Struyf, haar marketeers en haar consultative boys werden opgediend. ‘Misschien komt het’, schrijft Tom Naegels in zijn column (De Standaard, 27 maart), ‘omdat iedereen ondertussen doorheeft dat geen enkele godsdienst in dit programma een goeie beurt gemaakt heeft. Met uitzondering van het christendom dat als enige niet vertegenwoordigd werd door een bizarre bekeerling maar door aardige oude besjes.’ Hoe aardig hij die besjes wel vindt, inclusief Bes Abdis, laat ik voor zijn rekening.

In elk geval klopt de volgende vaststelling als een bus waar geen speld is tussen te krijgen (ik verplaats mij even in het metaforisch taalgebruik van ‘reporter’ Struyf). Tom Naegels constateert verder: ‘Misschien komt het ook omdat gaandeweg duidelijk werd dat de reeks eigenlijk niet over geloof ging. Over de spirituele dimensie, of over de leer zelf, kwamen we vrijwel niets te weten. Deze reeks ging niet over ‘de islam’, ‘het boeddhisme’ of ‘het jodendom’. Ze ging over Vlamingen die de stap hadden gezet naar een radicaal ander leven.’

Wat jammer toch dat Annemie zelf die laatste stap heeft nagelaten. Telkens weer schiep zij bij aanvang van een aflevering de stellige indruk dat zij in déze sekte voorgoed, met valies en al zou onderduiken. Maar het uittredingsbevel lag al klaar, het kwam van Woestijnvis, een productiehuis dat zich met groot commercieel gemak heeft weten te specialiseren in de doelbewuste vermenging van feiten en fictie.

Dit was een documentaire serie, lees ik. Van overschatting gesproken. De boeken van Karen Armstrong, die zijn documentair. Ze gaan alle over religie, maar ze hebben iets te melden. Ze delen ons mee hoe christendom/islam/judaïsme/boeddhisme in elkaar zitten of juist niet. Wat de gelovigen geacht worden te geloven. Hoe ze dat (niet) doen en waar dat toe leidt. Wie de aanhangers stuurt, waarom en met welke middelen. Tot wat voor conflicten dat leidt, sociale en psychische. En over het fenomeen fundamentalisme – in alle ‘godsdiensten’ – heeft Armstrong apart onderzoek verricht. De neerslag daarvan is fascinerend. Haar boeken noem ik documentair. In vergelijking daarmee zijn de reportages van Annemie Struyf eerste kladjes – en slechte bovendien.

Let wel, het humanitaire en persoonlijke inlevingsaspect ontbreekt ook bij Karen Armstrong niet. Zij was zeventien toen ze, zeer tot leed van haar familie, intrad in een katholiek Brits nonnenklooster, een van die strenge. Over de fysieke maar vooral mentale en intellectuele vernederingen die ze daar moest doorstaan, gaan haar boeken ‘Door de nauwe poort’ en ‘De wenteltrap’. Toen ze uittrad op haar 24ste (ze is nu 65) is ze gaan studeren over de onderwerpen die haar tevoren anderszins hadden bezig gehouden. Pas dan ging ze erover schrijven en reportages maken voor de Britse tv. Na grondige research, dus.

Voor het Struyfgewas ‘In Godsnaam’ is geen zichtbare research verricht, behalve wellicht inzake de goedkope vluchten, de accommodatie en de werkfaciliteiten voor de crew. Mede daarom is de serie ook onterecht vergeleken met wat die andere illustere Brit, Louis Theroux, doet. Hij heeft niet enkel een bedrijvig researchteam maar ook zijn eigen scherpzinnigheid, alertheid en kritisch denkvermogen – kwaliteiten die Annemie Struyf angstvallig had thuisgelaten, zo zij er al over beschikt. Theroux stelt altijd de goede vragen, gaat op soms duizelingwekkende wijze naar de kern van de zaak en bewerkt zijn interviewees in noodgevallen met eersteklasse humor.

En hoe pakt onze eigen religieuze inleefcoryfee dat aan? Ik citeer nogmaals met instemming Tom Naegels: ‘En telkens stond Annemie met haar ogen te rollen, naar de camera te fluisteren dat ze echt niet begreep wat hier zo tof aan was, om vervolgens de klassieke doodsteek te geven: “Jamaar, als vrouw, ik vraag u dat als vrouw, dan is dat toch oneerlijk? Mijne man zorgt voor de kinderen. Mijne man doet dat. Dat is toch ook aangenaam?”’

Het blijft tenslotte Vlaamse televisie: 1,3 miljoen kijkers. Als ‘In Godsnaam’ al iets bewezen heeft, dan is het ten overvloede dat de wereld bedrogen wil worden. Is het niet door de religies zelf, dan wel door tv-programma’s erover.

Ik vind dat meneer Struyf, die al die tijd voor de kindjes heeft gezorgd, nu zijn eerlijke kans moet krijgen. Door het glazen plafond! Laat hem een inleefserie over de Vlaamse huisman maken, het zal snel gedaan zijn met dat gefluister en ooggerol. En hij zal tenminste praten over iets wat hij kent.

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=L32NSR85

TER INFO
_________

Van Karen Armstrong staat dit zoal op de plank. Sommige van deze werken zijn eerst in het Nederlands en dan pas in het Engels verschenen. Dat kwam door de alertheid van haar uitgever Robbert Ammerlaan, die haar kennelijk ook om verkoopsredenen op handen droeg. Hij nam haar in 1999 mee van Anthos naar De Bezige Bij.

* Een geschiedenis van god, Vierduizend jaar jodendom, christendom en islam, Anthos, Amsterdam, 1995

* Jeruzalem, Een geschiedenis van de Heilige Stad, Anthos, Amsterdam, 1996

* Mohammed, Een westerse poging tot begrip van de islam, Anthos, Amsterdam, 1996

* In het begin, Een nieuwe visie op Genesis, Anthos, Amsterdam, 1997

* Het evangelie volgens de vrouw, Anthos, Amsterdam, 1997

* Door de nauwe poort, Mijn zeven kloosterjaren – een spirituele ontdekkingsreis, Anthos, Amsterdam, 1997

* Heilige Oorlog, De kruistochten en de wereld van vandaag, Anthos, Amsterdam, 1999

* De Strijd om God, Een geschiedenis van het fundamentalisme, De Bezige Bij, Amsterdam, 2000

* Islam, Geschiedenis van een wereldgodsdienst, De Bezige Bij, Amsterdam, 2001

* Buddha, Balans Biografie, Amsterdam, 2001

* De wenteltrap, De Bezige Bij, Amsterdam, 2003

* De grote transformatie,  Het begin van onze religieuze tradities, De Bezige Bij, Amsterdam, 2005

* Mythen, Een beknopte geschiedenis, De Bezige Bij, Amsterdam, 2005

* De bijbel, De biografie, Mets & Schilt/Roularta, Amsterdam/Roeselare, 2007

ZIE OOK COMMENTS hieronder

Entry filed under: godsdienst, Media, Samenleving. Tags: , , , , .

HET KWAKZALVEND VERZET PASEN, TIJD VOOR WAT JOODS-CHRISTELIJKE ONTZINNING

4 reacties Add your own

  • 1. Gie van den Berghe  |  maart 29, 2010 om 4:23 pm

    Mooi zo, Jef, dankjewel.
    Ik heb ‘In godsnaam’ (waarom zou je ‘niets’, ‘onbestaand’ met een hoofdletter schrijven?) eerlijk gezegd niet bekeken. De korte passages waarmee de VRT voor en na haar nieuwsuitzendingen (net niet tijdens de journaals, al kan ik dat gemist hebben) de kijker warm probeerde te maken voor deze ‘documentaires’ lieten me al koud genoeg om er het slechtste van te verwachten.
    Nu de VRT ook nog eens drastisch moet bezuinigen, valt te vrezen dat de escalatie die al jaren aan de gang is, nog versneld zal worden en we almaar meer kladwerkjes voorgeschoteld zullen krijgen.

    Beantwoorden
  • 2. Walter Zinzen  |  maart 29, 2010 om 4:29 pm

    Een goddelijk stuk , waarlijk goddelijk. Ook de heer Naegels heeft kennelijk het Licht gezien. De combinatie is hemels. Mevr. Stuyf zal branden , maar in welke hel? Voer voor theologen ongetwijfeld.

    Beantwoorden
  • 3. Peter  |  maart 30, 2010 om 9:55 am

    In Engeland is Karen Armstrong de leading lady in alles wat godsdienstzaken betreft. Alleen door de katholieken wordt zij uitgespuwd. Hoe zou dat komen?
    Ik vraag me af of echt al haar boeken in het Nederlands zijn vertaald want dat is een flinke plank vol. En sommige dingen heeft ze ook herkauwd en wat gepopulariseerd.
    Ze blijft een Grande Dame, in tegenstelling tot A. Struyf die zich blijkbaar graag ‘een straffe madam’ laat noemen. In welke hel zij zal branden weet ik niet. Ik wens haar die van de vergetelheid toe.

    Beantwoorden
  • 4. Kris Smet  |  maart 30, 2010 om 4:16 pm

    Mogen de godinnen Jef Coeck blijven inspireren voor goddelijke stukken.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.330 andere volgers


%d bloggers liken dit: