PASEN, TIJD VOOR WAT JOODS-CHRISTELIJKE ONTZINNING

april 3, 2010 at 11:53 am 4 reacties

Leve de pedofielen, weg met de Katholieke Kerk!

door

Gie van den Berghe

 

Ach Benno Barnard, zijn provocaties en de zo geroemde vrijheid van meningsuiting. Leve God, weg met Allah het is niet bepaald een subtiele titel. Wie bij Allah zweert zal hem voorspelbaar als smadelijk ervaren. Maar moet kunnen in een klimaat waarin men minaretten en hoofddoeken wil beperken of verbieden; een sfeer waarin we al gauw achter elke moslim(a) een huis tuin en keuken terrorist menen te zien.

De zowel verontwaardigde als triomferende Barnard (zie je wel!) verklaart zijn “als grapje bedoelde” titel. Dankzij alle in naam van de god van de christenen aangerichte bloedbaden, zijn we op onze hoede voor ‘het’ (moslim)fundamentalisme. Zozeer zelfs, haast ik me eraan toe te voegen, dat mensen als Barnard en andere ontblote knappe koppen, zelf iets fundamentalistisch krijgen.

Maar laat ik Barnard het voordeel van de twijfel gunnen. Leve de nazi’s, weg met de Israëli’s. Zou ook maar één universiteit een lokaal ter beschikking stellen voor een lezing met deze titel? Zou ook maar één krant zo’n opiniestuk publiceren? Of wat dacht u van: Leve de pedofielen, weg met de katholieke Kerk? Want dankzij de misdaden van pedofielen nemen we nu een krachtdadig standpunt in tegen pedofiele priesters. Hoe zit het met deze vrijheid van meningsuiting?

Wat de niet aflatende beschuldigingen van pedofilie aan het adres van die Kerk betreft, valt het op dat ook hier (bijna) iedereen met de wolven meehuilt. Een vijftiental jaar geleden was het van hetzelfde laken een broek, toen vooral gezins- en familieleden verdacht gemaakt werden op basis van zichzelf vermenigvuldigende, laattijdige herinneringen van volwassenen die beweerden als kind seksueel misbruikt geweest te zijn, herinneringen die niet zelden opflakkerden of gefabriceerd werden in een therapeutische situatie.

De katholieke Kerk heeft nooit op mijn sympathie mogen rekenen. Ik ben niet alleen een ongelovige hond, ik weet ook wat die Kerk met de allerbeste bedoelingen en met heilig vuur met ketters als ik en met andersgelovigen, Joden op kop, heeft aangericht. Verdachtmakingen van seksuele perversie en misbruik is een eeuwenoude techniek om machthebbers, tegenstanders en vijanden te verlagen. Geen rook zonder vuur; er blijft altijd wel iets van hangen.

Ik twijfel er niet aan dat in situaties waarin een volwassene(n) veel gezag en/of macht heeft/hebben over jongeren, daar misbruik van gemaakt kan worden en af en toe ook wordt. De gezinssituatie en ook het onderwijs vormen daar helaas niet altijd een uitzondering op (of is dit aantoonbare feit een niet toegelaten mening?). Het aan katholieke priesters opgelegde celibaat kan een en ander in de hand werken. Maar de huidige massale ‘coming out’ van slachtoffers, die zich op latere leeftijd plotseling vreselijke trauma’s herinneren of menen te herinneren, waardoor een serieuze minderheid van priesters verdacht gemaakt en beschuldigd wordt van pedofilie – het heeft iets van een hetze, iets ongeloofwaardigs.

Wat te midden alle verontwaardiging opvalt, is dat zo goed als niemand de moeite neemt om de concrete feiten na te trekken. Over welk misbruik gaat het? Een aai over de bol, een tikje op de poep, platonische verliefdheid (al dan niet wederzijds), penetratie, oraal, vaginaal, anaal? Wat verstaan we (na Dutroux) onder pedofilie? Is alle erotiek en seksualiteit tussen minder- en meerderjarigen altijd en overal uit den boze? Hoe zat dat in vroeger tijden? Waardoor is dat veranderd? Waarom mogen ouders en voogden, toch ook volwassenen, op tal van andere terreinen wel autonoom beslissen over het gaan en staan van (hun) minderjarigen? Elk misbruikt kind is er één te veel, maar hoeveel kinderen werden er aantoonbaar misbruikt en op hoeveel potentiële slachtoffers? Op welke leeftijd werden ze door priesters misbruikt? Gebeurde het voor hun vijfde levensjaar dan zijn hun herinneringen zo goed als onbetrouwbaar. En als het nadien gebeurde, na hoeveel tijd herinnerde ze zich dat dan? En zijn die herinneringen dan nog betrouwbaar? Zijn er andere bewijzen dan herinneringen? Dateren die herinneringen van voor de huidige ‘doorbraak’ van herinneringen en getuigenissen die de aandacht voor dergelijk slachtofferschap aanzwengelen en bijkomende herinneringen kunnen doen ontstaan (zoals experimenteel aangetoond door geheugendeskundigen)? Waren er getuigen van het misbruik?

Wat kan de Kerk anders dan af en toe schuld bekennen? Volgt de paus de opgeklopte media dan moet hij een soort algemene schuldbekentenis afleggen, de hele Kerk, alle priesters veroordelen. Ik herhaal het, behalve architecturaal heb ik niets met kerken, synagogen, minaretten en godsdiensten; maar deze gemakkelijke kritiek wekt bij mij plaatsvervangende schaamte op, behalve als hij ervoor zou kunnen zorgen dat het celibaat eindelijk afgeschaft wordt.

Uit : De Groene Belg 3 april, publicatie van [mediadoc.diva@skynet.be,]

=====


 

In DE MORGEN van 3 april verscheen een gedecimeerde Lezersbrief van Lucas Catherine over de nasleep van Barnard. Hierbij de geautoriseerde oorspronkelijke tekst, in zijn geheel.

 

Bedenkingen bij het geval Benno Barnard : de provocateur geprovoceerd ?

Is Benno Barnard echt voor de vrijheid van meningsuiting?

Op woensdag 17 maart organiseerde de Noord-Zuid-koepel van de stad Geraardsbergen een avond over Palestina met Brigitte Herremans (Broederlijk Delen) en Dirk Van der Maelen (spa), niet direct extreme figuren.

Benno Barnard vindt dat dit niet kan, de Geraardsbergenaren zouden ‘weer alle mogelijke rituele flauwekul en historische verdraaiingen over zich uitgestort krijgen’ zoals hij in zijn mail naar de stad  schrijft met de vraag om in te grijpen, want “Het gaat over de waarheid versus leugen”, en leugen moet je natuurlijk bestrijden.

Het helpt niet echt, ook niet als zijn vriend Wim van Rooy hem ter hulp schiet met een eigen mail en ondermeer als argument: “U vergist zich schromelijk als u meent dat het hier over grenzen, nederzettingen en dat soort uitentreuren herhaalde woorden gaat.” Vraag hierbij is hoe BB weet wat er in Geraardsbergen zoal wordt georganiseerd. Misschien gehoord van zijn Antwerpse vrienden die zoveel mogelijk websites en blogs monitoren waar het woord ‘Palestina’ in voorkomt?

Is Benno Barnard een linkse intellectueel, zoals velen denken?

Op 8 april 2009 publiceert Benno Barnard een opiniestuk in De Standaard (Enkele woorden namens Voltaire). Dat doet hij wel meer. Leuk hieraan is dat het stuk de dag daarvoor al op de website staat van Philippe Dewinter. Waarbij je minstens kan concluderen dat BB het VB in CC heeft gezet. Dewinter was dan ook de eerste politicus om BB zijn steun te betuigen na de verstoorde lezing in Antwerpen.

Benno Barnard heeft meer gemeen met het VB dan u denkt. Dat het VB jaarlijks inspiratie gaat opdoen bij Amerikaanse neoconservatieve think tanks is geweten. Maar ook het concept waar Barnard zijn dada heeft van gemaakt ‘de joods-christelijke beschaving’ komt uit die hoek. De term is uitgevonden kort na de tweede wereldoorlog  in de USA bij christelijk rechts dat zijn solidariteit met de pas opgerichte staat Israël wil betuigen. Dwight Eisenhower noemt in een van zijn eerste speechen na zijn verkiezing de VS niet langer een protestantse staat, zoals voorheen gebruikelijk was, maar een joods-christelijke staat. Sinds die toespraak in 1952 kreeg de term meer en meer ingang in conservatieve en neo-conservatieve kringen en heeft hij zich verspreid in het zog van de ‘theorie van de  Botsende Beschavingen’, een theorie die voor het eerst in 1956 werd geformuleerd door Bernard Lewis in The Middle East Journal en later gepopulariseerd door Huntington. Het wordt een louter politieke, zwaar ideologisch gekleurde term die heel wat maskeert en weinig met de feiten overeenkomt. Jacob Neusner (*1932), de bekendste Amerikaanse Talmud specialist (hij doceerde oa aan Princeton en Columbia University) stelt: “ Theologisch en historisch bekeken bestaat er niet zo iets als een joods-christelijke traditie. Dat is een mythe uitgevonden door seculieren die zelf ongelovig zijn.” Christelijk West-Europa heeft zich eeuwenlang anti-joods opgesteld. Van de massamoorden door de eerste kruisvaarders in het Rijnland over de verbanning van de joden in 1370 uit onze contreien tot de pogroms en het nazisme. Shlomo Sand, prof. Moderne geschiedenis aan de universiteit van Tel Aviv merkt dan ook sarcastisch op: Waar was die joods-christelijke beschaving in 1940?

En wat met Sharia4Belgium?

Een groepje marginale religieuze punkers. In plaats van vlammende haarpieken en piercings dragen ze tulband en boerka. Provocateurs met hun kleding en door wat ze zeggen, zoals de rondreizende punkers in de straten van Brussel die voor bier en hun hond geld schooien en als je niets geeft schelden. Beide groepen zijn even marginaal en staan buiten de maatschappij en hun gemeenschap. De ideale provocateurs om Leve God en weg met Allah om te draaien in Weg met jullie god en leve onze sharia.

Zij geven een provocateur als Barnard de ideale kans om het half miljoen Belgische burgers dat van huis uit moslim is te demoniseren. En wie het met zijn visie op de islam niet eens is bestempelt hij als sufkop, en wie fundamentele kritiek heeft op Israël is een antisemiet. Zijn manier om de vrijheid van meningsuiting te gebruiken.

Lucas Catherine

 Auteur van ‘Islam voor Ongelovigen’ en ‘Islam, de essentie’.

Entry filed under: godsdienst, Media, Midden Oosten, Politiek Belgie, Samenleving, Uncategorized. Tags: , , , , .

NAEGELS MET KOPPEN, GODNOGANTOE Socialist elected mayor of Milwaukee

4 reacties Add your own

  • 1. Paul Tack  |  april 5, 2010 om 9:58 am

    Als provocatie is de titel ‘Leve God, weg met Allah’ heiligschenend! Etr is één God of geen! En die is nooit te vangen in één naam of die nu Deus, Gott, Dieu, Allah is. Barnard misbruikt de naam God of Allah om relatieve, historische, sociale, culturele inkledinge te benoemen. Fout.

    Beantwoorden
  • 2. tavernier gie  |  april 6, 2010 om 7:09 pm

    De ideologie van Benno Barnard doet hier niet terzake.
    Verstoring van een lezing en dreiging met fysiek geweld
    kan niet. Mocht de titel van de lezing ‘weg met God,leve Allah’ zijn geweest zou dit zootje ongeregeld wellicht ook de zaak hebben verziekt.
    Dat een woordvoerster van BOEH weigerde dit voorval te veroordelen is veelzeggend. Ik vraag me af over wat die BOEH-lui baas zijn. Baas over eigen onzin?

    Beantwoorden
  • 3. tavernier gie  |  april 10, 2010 om 4:06 am

    Er is maar één god lees ik hier. Wenee er zijn er duizenden. De meesten zijn intusen werkloos of dood zou je kunnen stellen.

    Beantwoorden
  • 4. jefc  |  april 10, 2010 om 10:47 am

    Hoe minder goden een ‘godsdienst’ telt, hoe fanatieker zijn aanhangers. Monotheïsten zijn de ergste fundamentalisten. A fortiori dubbele monotheïsten als Barnard: calvinistisch predikant en verstokt zionist. De ideologie doet er dus wel degelijk toe.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: