STIJN MEURIS FOR PRESIDENT

mei 4, 2010 at 7:07 am 8 reacties

OF THE AUSTRALIAN OUTBACK

door Jef Coeck

De bekende zanger, poëet, observator en kennelijk nu ook commentator, is boos. Zijn boosheid neemt magistrale, zelfs astrale vormen aan. Zij reikt tot de sterren en wellicht er voorbij, als daar nog wat mocht zijn. Nee, zelden is een Stijn zo heftig kwaad geworden om zo weinig. Om de verkiezingen namelijk.

Verkiezingen, Heer Meuris, zijn een wezenselement van de hedendaagse democratie, die tal van landen en lieden ons benijden. Voor het algemeen stemrecht zijn in België doden gevallen, mensen opgesloten, families uit elkaar gerukt, jarenlang discussies en demonstraties gehouden. Voor het algemeen stemrecht is honger geleden, afgezien, gevochten en geïncasseerd door vele duizenden mannen, vrouwen en kinderen.

U wenst geen gebruik te maken van uw democratisch stemrecht? Ook dat is democratie: stem dan blanco of betaal de voorziene boete die u zal worden opgelegd als u niet in het stemkantoor opdaagt. Klaar.
Dat begrijpt een kind, maar niet de betere zanger-commentator, die niets vandoen wil hebben met gewone verzurelingen zoals u en ik. Hij schrijft: Deze keer roert zich een segment van de bevolking dat je nog het best kunt omschrijven als de positief-actieven. Mensen die werken, hun belastingen en hun verkeersboetes betalen, maar die ook deftig geïnformeerd zijn en over een uitgebreid sociaal netwerk beschikken.’

Zo werkt dat dus: je zit in een ‘sociaal netwerk’ om je boven het plebs verheven te kunnen achten? Dat zal dan wel Facebook zijn, schat ik? En ja hoor: ‘Caroline Gennez zei vrijdag in Bracke op vrijdag dat ze hoopte mij te kunnen overtuigen om straks toch te gaan stemmen. Krop in m’n keel: rechtstreeks aangesproken worden in een politiek praatprogramma op basis van een zinnetje op Facebook.’

Voorlopige conclusie: ‘deftige informatie’ bereikt ons via internet en de illuminati spreken elkaar dan toe via politieke praatprogramma’s van de openbare omroep. Even moest ik glimlachen, om die krop in de keel. ‘Hij heeft toch al over ironie gehoord’, dacht ik. Maar zo werkt dat niet onder Limburgers. Een krop is een krop en van janken word je man. Uit goede bron is mij verzekerd – ik heb Limburgers onder mijn beste vrienden – dat Stijn echt tot tranen toe bewogen was door die blonde uit Sint-Truiden. Ik zie hem alsnog gaan stemmen, voor haar. You scratch my back, I’ll scratch yours, is toch het principe van alle ‘social networks’?

De ‘positief-actieven’, een leuk neologisme. Hoewel, leuk? Hoe arrogant moet je zijn om die term voor jezelf en je omgeving te bedenken? Ze hebben werk, in tegenstelling tot de ‘negatief-passieven’, meestal Walen vermoed ik? De positivo’s betalen niet enkel hun belastingen maar godbewaarme ook nog hun verkeersboetes. Terwijl toch iedereen al jaren weet dat… afin, passons. Kortom, je moet echt een honderd procent pur sang loupzuivere idealist zijn om nog geld uit te geven aan belastingen laat staan verkeersboetes zoals Meuris dat doet. Maar een kleine boete (50 euro) voor de schending van de kieswet kan er dan weer niet van af zonder een hoop herrie en gezeur? Rare jongens, die astrofielen.

De zelfverklaarde idealist raakt helemaal verstrikt in zijn eigen redenering dat verkiezingen in wezen een commercie zijn. Meuris: Maar we zijn ook klanten van de politiek en van het beleid. En de klant is teleurgesteld en boos. De klant gaat even niet meer shoppen…’ Cliëntelisme, zo heette dat vroeger. In Wallonië bestaat het nog en dat klagen wij aan. Meuris wil het bij dezen weer ingevoerd hebben.

Wat een analytisch vermogen heeft die man. Wat een beenharde ontleding van het politiek bedrijf. Dat is lijden. Deze jongen zit op het tandvlees, hij kan het niet langer aan zien. Niet meer met mij, schreeuwt hij in opperste wanhoop. Hij neemt zich voor er iets aan te doen: in bed blijven liggen op verkiezingsdag.

Eerlijk gezegd, ik had iets grootser verwacht bij al dat afzien. Emigreren bv. Als het hier toch allemaal naar de verdommenis gaat, waarom verhuist Meuris niet naar de Australische outback? Je eigen baas over een stuk woestijn zo groot als Limburg (Oost en West samen). Daar heb je nog een heldere nachten, want die aboriginals geven niet veel licht. Je kunt er keihard je eigen muziek draaien, dag en nacht, zonder een mens te storen in een straal van 500 miles. En vooral: geen last meer van ‘die daar’.

‘Dit weekend kreeg ik de ene politicus na de andere aan de lijn.’, luidt nog een van zijn klachten. Gedaan met dat stel  zakkenwassers, dat hulp zoekt bij een arme would-be chansonnier. In the outback doet ook de gsm het niet. Australië, wat een land!
—-
*De Standaard 3 mei
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=6R2PIAH9

*Reacties in De Standaard 4 mei, allemaal anti-Stijn:

Tom Naegels, Rik Torfs, Liesbeth Imbo, Paul De Grauwe
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=332PO6MQ

Marc De Vos (Itinera)
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=5O2PK7S7

Wouter van Besien (voorzitter Groen!)
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=332POABP

Wim Van de Velden in De Tijd:
http://www.tijd.be/nieuws/commentaar/De_anti-stem.8910884-620.art

Yves Desmet in De Morgen
http://www.demorgen.be/dm/nl/2462/Standpunt/article/detail/1101336/2010/05/04/Apolitiek.dhtml
Dirk Tuypens in De Wereld Morgen:

http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2010/05/03/stemmen-niet-stemmen

BRIEF VAN DE DAG in De Standaard, 5 mei:

“Ik ben afkomstig uit Portugal, een land dat ik samen met mijn ouders heb moeten verlaten onder de dictatuur van Salazar en Caetano (die vijftig jaar heeft geduurd). In Portugal was alleen al het uitspreken van het woord ‘verkiezingen’ destijds een reden om gearresteerd te worden en allerhande martelingen te ondergaan. Ik heb als kind de frustratie aangevoeld van mensen wier grootste wens het was hun mening vrij te kunnen uitdrukken en eens in hun leven een stem te kunnen uitbrengen. Mensen die bang waren van hun eigen schaduw en droomden van democratie, mensen die daarvoor het eigen leven en dat van hun dierbaren op het spel zetten.
Hoe is het mogelijk dat Stijn Meuris, burger van een democratisch land als België, zijn neus durft op te halen voor verkiezingen? Ik ben het met hem eens dat de huidige politieke situatie dramatisch is, een reden te meer om je stem niet onbenut te laten. Stemmen moet niet als een plicht maar als een recht worden beschouwd, een fantastisch privilege dat tegen alles en iedereen (ja, ook tegen slechte politici) beschermd moet worden. Alleen door te gaan stemmen kan men dit uitzonderlijke recht in stand houden.
Ik denk niet dat Meuris beseft wat zijn gebaar werkelijk inhoudt. Als Portugese met (al 29 jaar) de Belgische nationaliteit, spreek ik probleemloos onze drie landstalen en ben ik trots om te mogen (niet te moeten) deelnemen aan het Belgische politieke gebeuren, ook in minder gunstige omstandigheden, zoals nu.

Ana Maria da Silva Pitarma (Tremelo)

Niet stemmen helpt niet, integendeel/6 mei
http://www.dewereldmorgen.be/blog/herman-luyckx/2010/05/05/doen-we-mee-zeggen-we-foert

Entry filed under: Media, Politiek Belgie, Samenleving, Uncategorized. Tags: , , , .

“La Prima Linea” et le terrorisme italien PARADE VAN DE SCHONE SCHIJN

8 reacties Add your own

  • 1. Gie van den Berghe  |  mei 4, 2010 om 2:32 pm

    Prachtig geschreven stuk Jef.
    Maar al bij al is Stijn Meuris helaas wel de onbedoelde spreekbuis van een aanzwellende groep mensen. Ook al omdat sommige media nu al, lang voor de verkiezingen, positieve aandacht besteden aan het feit dat velen de zich in sneltreinvaart herhalende verkiezingen, zonder veel vooruitzicht op beterschap, meer dan moe zijn. Waar sommige media nog aan toevoegen (cf. de verkeersboetes) dat de overheid in het verleden vrij zelden iemand beboete die niet ging stemmen. Dus misschien maar goed, kun je ironiserend stellen, dat Meuris zich liet horen en er zoveel reactie op komt.

    Ik zal kiezen, ja; maar dat wordt, vind ik, steeds moeilijker. Eigenlijk heb je ter linkerzijde (en ook aan de andere zijde) nog maar weinig keuzemogelijkheid. Partijen nemen delen van elkaars gedachtengoed over (ecologische thema’s bijvoorbeeld), gaan steeds meer op elkaar lijken en breken eens ze aan de macht zijn maar weinig potten. Ik ben het eerlijk gezegd ook moe dat regeringen nog maar eens struikelen over de BHV-kwestie en ondertussen weinig tot niets doen aan, zeg maar, de overbevissing, de klimaatopwarming, overbevolking, milieuvervuiling.

    Ook al heeft het verwerven van algemeen stemrecht veel strijd gekost en benijden velen ons daarom, toch krijg ik ook als intellectueel meer en meer het gevoel dat mijn stem en keuze weinig tot niets uithaalt op regeringsvlak. Ik zal dus blijven gebruik maken van dit door anderen duur verworven stemrecht, maar ik begrijp ook dat veel mensen ontmoedigd raken. Je hebt gelijk daartegen in te gaan, maar kan iemand me zeggen hoe je politici dan wel duidelijk maken kan dat het welletjes geweest is, of vergis ik me in dat laatste?

    Beantwoorden
  • 2. Kris Smet  |  mei 4, 2010 om 4:05 pm

    Goed zo ,Jef! We staan als één M/V achter jou!
    Laat die klojo uitwijken.

    Beantwoorden
    • 3. Geert Thijs  |  mei 4, 2010 om 7:14 pm

      Ik heb zoiets van: als je niks zinnigs te zeggen hebt, laat het dan, klojo?

      Beantwoorden
  • 4. Geert Thijs  |  mei 4, 2010 om 7:10 pm

    Nee. Hier kan ik echt niet mee akkoord gaan. Laat Stijn Meuris dan een gevoelsmens zijn, zijn verontwaardiging is echt en gegrond. Het sarcasme dat dit stuk uitstraalt is ongepast en onverdiend. Dat de hele intellectuele goegemeente uit de Standaard en de Morgen hier zijn zeg over wil doen is logisch. Maar die mensen blijven tenminste beleefd.

    Zoals ik het zie verkondigt Stijn gewoon zijn persoonlijke mening, en dat is zijn volste recht. Zijn argumenten zijn wat mij betreft ‘legit’. En hij heeft een punt als hij zegt dat er velen denken zoals hij, misschien ook zo gaan handelen. Maar dan nog. Als niet stemmen wil zeggen dat je je aansluit bij de meerderheid, dan is dat gewoon zo. Dat is ook democratie. Deze verkiezingen kunnen niets goeds voortbrengen. Een softe stem voor een centrumpartij garandeert alleen 4 jaar van hetzelfde gepalaver. Slap gezwets zonder ballen en bovenal, zonder uitkomst. Stem je nationalistisch, dan polariseer je de boel en blokkeer je zogezegd mee een oplossing op termijn.

    Stijn mag dan geen toppoliticus zijn, zijn buikgevoel is juist. Hier valt niks meer van te maken. Nee ik heb het niet opgegeven, maar ik heb het ook niet zo omzeep geholpen. Ik ga persoonlijk wel stemmen -weliswaar met een gevoel van ‘tegen-beter-weten in-, maar ik kan er voor 100% inkomen dat Stijn Meuris dat niet doet om zijn persoonlijke redenen. Hij blijft een Gigant.

    Sisyphus had beter gezwegen in dit verband.

    Beantwoorden
  • 5. tomronse  |  mei 4, 2010 om 9:33 pm

    Djiezes Jef, wat een heftige uitval. Vind jij echt dat iemand die het zinloos vindt om te gaan stemmen moet emigreren? Het lijkt een variant op de slogan van Amerikaans rechts: “America -Love it or leave it.” Het ontbreekt in uw stuk echter aan argumenten waarom het wel zin heeft om te stemmen. Mij heb je daar in elk geval niet van overtuigd.

    Beantwoorden
  • 6. jefc  |  mei 6, 2010 om 3:58 pm

    ANTWOORD VAN JEF COECK
    OP DE COMMENTAREN HIERBOVEN:

    DE BLINDE WOEDE VAN DE POSACS

    Het zal best waar zijn dat de woede van Stijn Meuris gedeeld wordt door velen. Daarom heeft hij nog geen gelijk in zijn halve poging tot analyse noch in zijn voorgestelde remedie.
    Meuris betoogt dat de algemene woede nu het puikje van de bevolking heeft bereikt. Kennelijk ziet hij zichzelf als de spreekbuis van deze elite: ‘de positief-actieven’, de zogenaamde posacs, die werken en belasting betalen, geen uitkering trekken, niet gepensioneerd of ziek zijn en die hun ‘goede informatie’ bij Facebook halen – waar de spindoctors ongehinderd hun gangen gaan. Als die ‘posacs’ eens kwaad worden, man man, pas dan maar op! Ze rennen als dolle honden in het rond tot ze een politicus ontwaren, bv. bij Bracke op vrijdag, en prompt gaan ze opzitten, likjes en een poot geven. En ten tweede. Ze gaan ook niet stemmen op 13 juni. Voilà, als dat geen signaal is.
    Meuris argumenteert verder niet, hij gaat ervan uit dat iedereen zijn signaal wel zal begrijpen. Nou, ik niet. Het is een flutsignaal en het is al decennia lang contraproductief (zie link De Wereld Morgen, 6 mei/hierboven). Zo kunnen nitwits met 800.000 ‘voorkeurstemmen’ – waarvan geen enkele uit Wallonië – premier worden en het land drie jaar lang gijzelen met hun mateloze ambities. Dat is mede een gevolg van onder meer de Foert-stem of het wegblijven uit het stemhokje.
    Ook alle andere gelinkte commentaren (10 stuks) waarop u kunt doorklikken na mijn stuk, verschaffen argumenten om juist wél te gaan stemmen. Deze argumenten zijn van rationele en emotionele aard. Hoog schat ik de brief in van de Portugese mevrouw uit Tremelo (hierboven in zijn geheel afgedrukt). Dat is pas een signaal.
    Natuurlijk is het Stijns volste recht om zijn mening te verkondigen, maar bespaar me zijn buikgevoel. Laat ik hem, zonder al te veel sarcasme, een bekend product van de firma Jannsens-Pharmaceutica aanraden. En nee, Meuris hoeft niet echt te verhuizen naar de rimboe van Australië, het zou niets oplossen maar het ware meer in overeenstemming geweest met de gigantische omvang van zijn woede.
    Ik blijf denken en voor hem hopen dat deze blinde woede deels gespeeld was – want van veel positef-activisme getuigt ze niet.
    Overigens zijn er twee dingen die ik met Stijn Meuris deel. Een. Het ongeloof over die vier jaren van ‘sereen regeren’ die ons na deze verkiezingen te wachten zouden staan. Twee, de onmacht om er onmiddellijk iets aan te doen.
    Misschien kan ik daar nog een derde punt aan toevoegen, Stijn? De vrees dat het nog een stuk erger zal worden voor het ooit beter wordt. Laten we ons daar alvast op voorbereiden door goed te studeren op de programma’s en kandidatenlijsten, op de gedragingen van politici voor en na de verkiezingen. En hopen dat er de volgende keer überhaupt nog vrije verkiezingen zullen zijn.

    Jef Coeck

    Beantwoorden
    • 7. Geert Thijs  |  mei 7, 2010 om 7:10 am

      Much better.

      Ik zie er ook niet veel positief activisme in, maar dat is ook net zijn bedoeling niet in dit geval. En ik heb wel respect voor je mening, als je aanhaalt dat er letterlijk gevochten is voor vrije verkiezingen, je hebt daar onmiskenbaar een punt. Maar er valt iets te zeggen voor een gevoel van ‘één keer’ buiten de lijntjes (bolletjes) kleuren in de huidige omstandigheden.

      Ik blijf met het idee zitten dat ik het ‘signaal van Meuris’ niet slecht vind. Ik zeg niet dat het gepast is, ik zeg niet dat ik hem volg. Maar het vertolkt een gevoel dat velen delen. Hoe je ze ook noemen wil, en ik beschouw het hoegenaamd niet als een ‘elite’, eerder als gewone werkende middenklasse. De melkkoe van onze samenleving, dus. Stijn speelt een beetje catalysator, of hij haalt de druk er een beetje af alleszins. Hij vertolkt een mening die niet kenbaar gemaakt wordt ten overstaan van de politieke kaste in het stemhokje. dingen die ook eens mogen gezegd worden, maar die ik niet kan zeggen op een manier die de weerklank vindt die Stijn wel krijgt. Je moet het toch maar doen, dat gevoel heb ik wel.

      In Phara zag ik Meuris zijn signaal nog maar eens verduidelijken. Ook daar had sloeg hij -zij het wat naieve- nagels met koppen. Partijen moeten in eigen rangen kuisen, de ‘onbekwamen’ eruit, politiek moet weer een respectabel metier worden etc. Niet verkeerd. Helemaal niet verkeerd. En positiever, constructiever als oproep dan ik van wie dan ook al heb gehoord in deze aanloop naar de zoveelste verkiezingen op rij.

      Beantwoorden
  • 8. tomronse  |  mei 8, 2010 om 6:26 am

    Mij lijken parlementaire verkiezingen vooral te dienen om ons toch een beetje het gevoel te geven dat we mee aan de macht zijn terwijl we ons machtelozer voelen dan ooit. Vandaar de frustratie. Frustratie over het eindeloze communautaire heen en weer-getrek, dat de meeste mensen nog nauwelijks lijken te volgen (wie kan het in de grond wat schelen of BHV gesplitst wordt?) omdat het gaat over de verdeling van macht die ze toch niet hebben. Frustratie over de machteloosheid van de politici zelf, hun onvermogen om de verarming, economische neergang en groeiende onzekerheid te stuiten. Ach, ongeacht tot welke partij ze behoren, zijn zij ook maar radertjes, goede of slechte, van een dolgedraaide machine, met niemand aan het stuur. Partijen en parlementen zullen niet helpen om die tot stilstand te brengen.
    Ik zag dat De Morgen een over twee pagina’s uitgesmeerde peiling had gedaan van ‘vooraanstaande’ Vlamingen naar aanleiding van Stijn Meuris’ uitspraken en ja hoor, op 2 niet-stemmers en een twijfelaar na, zongen ze allen dezelfde lofzang van het verkiezingsritueel. Een stalinistische score! Dat nadat de krant in editorialen en commentaren al honderd keer hetzelfde had gezegd. Om maar te zeggen, de democratie kan behoorlijk monotoon klinken. Om niet te zeggen, totalitair.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: