LAATSTE OPROEP TOT DE SIRE

juni 26, 2010 at 6:53 am 1 reactie


De koning zwijgt – terecht

door Walter Zinzen

Na de moord op de Congolese mensenrechtenactivist  Floribert Chebeya leek er twijfel geslopen in het kasteel van Laken (en in regeringskringen) aan de wenselijkheid van het koninklijk bezoek aan Kinshasa naar aanleiding van de 50ste verjaardag van de onafhankelijkheid op 30 juni. Die twijfel is nu weg : de koning gaat, maar wel in mineur. Een toespraak zal hij niet houden. Wat had hij ook moeten zeggen? De wantoestanden aanklagen , zoals de ngo’s vragen ? Dan zou hij beschuldigd worden van neo-kolonialisme.

 

Congo feliciteren met zijn verjaardag en alleen maar vriendelijke, nietszeggende woordjes prevelen? Dan zou hij niet alleen de familie en de organisatie van de vermoorde Chebeya op de ziel hebben getrapt, maar alle mensenrechtenactivisten in Congo, die op gevaar voor hun leven, moedig blijven strijden voor een rechtvaardig en democratisch Congo.

Goed doen is onmogelijk. Dit dilemma had hij kunnen ontlopen door thuis te blijven. Maar nee, hij gaat toch. Want, zo is te horen op Buitenlandse Zaken, de Congolezen hebben beloofd dat ze het onderzoek naar de moord op Chebeya ernstig zullen voeren. Ten bewijze: ze hebben een Nederlandse wetsdokter laten overkomen om de autopsie te doen. (Congo heeft zelf één wetsdokter: een 80-jarige, die niet meer mee is. DNA-onderzoek is in Congo onmogelijk.) Hoe naïef kun je zijn ? 

In Congo zelf zijn er alvast niet veel mensen die geloven dat de échte moordenaars van Chebeya gevonden en bestraft zullen worden. Niemand minder dan Vital Kamerhe vraagt daarom dat het onderzoek zou gebeuren door een internationale commissie. Kamerhe is de gewezen voorzitter van de Assemblée Nationale, de Congolese Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hij werd door Kabila gedwongen om ontslag te nemen. Hij had het gewaagd kritiek te oefenen op diens beslissing om een beroep te doen op het Rwandese leger om de Hutu-rebellen in Kivu te bestrijden. Toch is Kamerhe nog altijd lid van de presidentiële meerderheid en een man met gezag. Niet alleen hecht hij geen geloof aan de onpartijdigheid van een onderzoek dat alleen door Congolezen wordt gevoerd, hij noemt ook een aantal soortgelijke moorden van de jongste jaren, die allen onopgelost zijn gebleven.

Joseph Kabila

 
Het lijstje is indrukwekkend. Onder de slachtoffers: drie aartsbisschoppen (van Bukavu), een parochiepriester, een zuster, de vicepresident van het provinciaal parlement van Kinshasa, plaatselijke notabelen en vijf journalisten. Hij heeft ook een dringend verzoek aan Kabila, die hij niet alleen staatshoofd maar ook Garant de la Nation noemt: laat de politieke gevangenen vrij. Daar rekent hij een parlementslid van de oppositie bij, die in de gevangenis zit hoewel hij onschendbaar is. Hij had er Firmin Yangambi kunnen aan toe voegen, net zoals Chebeya een mensenrechtenactivist, advocaat in Kisangani en medewerker van het Internationaal Strafhof in Den Haag. Hij is ter dood veroordeeld wegens een poging tot staatsgreep door een militair tribunaal. Een aanfluiting van de meest elementaire juridische regels. Na zijn arrestatie in september 2009 noemde de minister van Informatie, de onvermijdelijke Lambert Mende, mensenrechtenactivisten een “permanente bedreiging van de staatsinstellingen”.
 
Kabila zelf heeft het ook niet zo begrepen op critici van zijn beleid. Op een besloten vergadering bedreigde hij ministers van zijn eigen regering, die in het openbaar hun twijfels hadden uitgesproken, met executie. Het nieuws lekte uit via Radio France Internationale, een omroep die van meneer Mende een uitzendverbod in Congo heeft gekregen. Het bericht werd uiteraard luidkeels ontkend maar door betrouwbare bronnen bevestigd.
 
De Democratische Republiek Congo beschikt nog altijd over een inlichtingendienst, zeg maar een politieke politie, de Agence Nationale de Renseignements, die ervan verdacht wordt verantwoordelijk te zijn voor heel wat van de ontvoeringen, willekeurige arrestaties en moorden, waarvan Kamerhe er een aantal heeft opgesomd. Een frappant voorbeeld is wat de Katangese afdeling van de mensenrechtenorganisatie Asadho heeft meegemaakt. Haar voorzitter, Golden Misabiko, werd door de ANR gearresteerd wegens het “verspreiden van valse geruchten die de instellingen van de staat ondermijnen”. Alweer. Zijn misdaad: hij had aangeklaagd dat in de uraniummijn van Shinkolobwe, die officieel in 2004 door Kabila was gesloten, nog altijd illegaal uranium werd gedolven door ongeschoolde mijnwerkers, met alle gevolgen van dien voor hun gezondheid. En hij wou uitleg over het nieuwe contract dat Kabila had gesloten met het Franse bedrijf Areva, gespecialiseerd in uraniumontginning en berucht voor de slechte behandeling van zijn personeel. Sedertdien wordt de mijn bewaakt door de Garde Républicaine, Kabila’s privémilitie en is uitgelekt dat de familie Kabila belangen heeft in de illegale uraniumhandel, die Misabiko had aangeklaagd.
 
We mogen veronderstellen dat de koning van deze en andere wantoestanden op de hoogte is. Misschien moet hij toch iets zeggen, een gebedje voor of na het eten bijvoorbeeld als hij tafelt met Kabila. Om zich in te dekken zou hij de laatste zin kunnen voorlezen van de mededeling van Vital Kamerhe: “Wij bidden de barmhartige God voor de komst van een nieuw Congo, een Congo van rechtvaardigheid en vrede, een Congo waar de leiders die aan de macht zijn, de hele politieke klasse en de elite eindelijk ten dienste zullen staan van het volk en niet omgekeerd.” (WZ) 

Zie ook: https://salonvansisyphus.wordpress.com/2009/08/02/uranium-chaos-in-congo/

http://www.congoforum.be/ndl/nieuwsdetail.asp?subitem=1&newsid=168564&Actualiteit=selected

Entry filed under: Afrika, Media, oorlog, Politiek Belgie. Tags: , , , , .

Kunstblog “HET STANDBEELD VAN DE SCHANDE”

1 reactie Add your own

  • 1. Enca Caen  |  mei 17, 2011 om 8:35 pm

    Geachte,

    Graag zou ik willen te weten komen wat de heilige huisjes hebben uitgevreten met de kleine zwartjes in de grote speeltuin van Leopold II die men Mijn Congo noemden. Dat het grote opperhoofd in Rome maar van zijn heilige stoel valt van’t verschieten bij het aanzien van onderstaand kunstwerk als aanklacht tegen Vangheluwe en het kindermisbruik in de kerk.
    Met vriendelijke groeten Enca Caen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: