ZE WILLEN ALTIJD MEER, MENEER

oktober 8, 2010 at 12:09 pm 11 reacties

OVEREENKOMSTEN TUSSEN POPULISME, NATIONALISME EN FASCISME
IN HET LICHT VAN DE VLAAMSE TOEKOMST DIE DE N-VA VOOR ONS IN PETTO HOUDT

door Jef Coeck

Door de Franstalige partijen wordt de N-VA (Nieuw-Vlaamse Alliantie) de jongste tijd consequent omschreven als ‘les nationalistes’ of ‘le parti nationaliste flamand’. Ook kranten, radio en televisie in Wallonië en Brussel doen dat. Vlaamse politici en media daarentegen schuwen schijnbaar elke betiteling of omschrijving van de verkiezingsoverwinnaar in Vlaanderen. De N-VA, punt. Hooguit ‘de N-VA van Bart De Wever’ – wat kan suggereren dat er nog andere N-VA’s bestaan. Welke die dan zijn of hoe ze eruit zouden zien, vernemen we nooit. Het lijkt een streven naar neutraliteit, maar dat is het niet. Vlaamse media willen alleen niet gezegd hebben dat de N-VA nationalistisch, of populistisch c.q. fascistisch zou zijn. Vlaamse media zijn weer voorzichtig en eerbiedig ten aanzien van machthebbers, zoals dat in de jaren 50 en vroege jaren 60 gebruikelijk was. Je spreekt geen kwaad woord over de grootste partij – die op weg is naar de, misschien wel absolute, macht.

De Franstalige betiteling ‘nationalistisch’ voor de N-VA is in ieder geval correct. Men zou zelfs kunnen aanvoeren dat de N-VA nationalistischer is dan de SP.A socialistisch, of de Open VLD liberaal, kwalificaties die de Vlaamse media wél op de lippen bestorven lijken. Ook heb ik nog geen N-VA’er weten protesteren tegen het epiteton ‘nationalistisch’. Wel al, zij het zwakjes en ongeloofwaardig tegen ‘separatistisch’ – een woord dat trouwens intussen uit onze taal geschrapt lijkt te zijn, misschien wel op hoger bevel van de Stratego-groep zelf, zo weinig hoor of lees je het nog. Tegen het label ‘fascistisch’ lijkt De Wever wél iets te hebben, daarover dadelijk.

SOMETHING  MEAN-SPIRITED

Als een nationalistische partij de grootste wordt van een land of streek, kun je troubles verwachten. Neem Catalonië, het deelgebied rond Barcelona, dat in alle opzichten een grote autonomie heeft verworven en dat het trouwens voortreffelijker doet, economisch, dan het Spaanse moederland. Het kan niet verhinderen dat Catalaanse ‘bevrijdingsbewegingen’, met dubbelzinnige leiders als Barrera en Pujol, blijven stoken tegen onder meer buitenlanders. Wie geen Catalaans spreekt is volksvreemd. En quasi volledige autonomie is niet genoeg, dat moet op zijn minst onafhankelijkheid worden.

Giles Tremlett, al vijfentwintig jaar de oplettende corrrespondent van The Guardian in Madrid, noemt de pro-Catalaanse beweging ‘een auto zonder achteruit’. Tremlett: ‘Ik vroeg me af wanneer de nationalisten zouden zeggen: “Nu is het genoeg. We hebben onze doelen bereikt. We hoeven niet meer macht. Wat er nog in Madrid over is, mogen jullie houden.” Het antwoord op die vraag luidt vrijwel zeker: “Nooit.” Een nationalist moet per definitie altijd meer blijven eisen, en blijven beweren dat hij slachtoffer van onrechtvaardig beleid is.’ (1)

Zo maken de nationalisten van andere bevolkingsgroepen en partijen niet enkel politieke tegenstanders maar vooral publieke vijanden. Dat is een escalatie die overbodig en gevaarlijk is. Binnen de kortste keren krijg je, als je niet oplet en om het bij Catalonië te houden, weer boycotts en bomaanslagen. In elk geval: een miljoenenmars op de hoofdstad. Als het daarbij blijft. (2)  

Theodore Dalrymple

De link tussen Catalonië en Vlaanderen wordt niet alleen door mij gelegd. De sinds kort tot huisgoeroe van de N-VA verheven Britse conservatieve filosoof Theodore Dalrymple windt er geen doekjes om. Dit schrijft hij op zijn blog: At first sight, there is something mean-spirited about the nationalism of small nations. For example, 80 per cent of the books sold in Flanders must be in Flemish; and now, after a recent law, anyone applying for public housing must be able to speak Flemish. I remember being irritated to go to an exhibition in Barcelona and finding the explanations written only in Catalan (even though I can read it with reasonable ease), to the exclusion of Spanish.’ (3)

 

ESOTERISCHE IDENTITEIT

Nationalisten zijn, uit de aard van hun zaak, populisten. Je zou kunnen zeggen, alle partijen willen het grootst mogelijk aantal stemmen, dus zijn ze allemaal populistisch bezig. Daar is iets van aan. Maar ik bedoel wel degelijk een andere soort populisme.
Het is het populisme dat zijn naam niet durft te noemen, dat zijn eigen vooroordelen, ressentimenten en intenties verbergt achter het volk, de natie en het ‘gesundes Volksempfinden’. Achter, om ze maar met hun troetelnaam te noemen, DE Vlaming, HET onafhankelijke Vlaanderen, DE Vlaamse openbare opinie – alsof die dingen bestààn. Zelfs De Kiezer (‘die altijd gelijk heeft’, weet u nog?) bestaat niet. Ruim 70 procent van alle Vlamingen en 100 procent van de Walen heeft NIET voor de N-VA gestemd. Dat kan, akkoord, bij de volgende verkiezingen veranderen. Bijvoorbeeld, als eerst de federale kieskring wordt ingevoerd.

Wat is het volk, lat. populus, niet plebs? Er zijn verschillende definites mogelijk. De liberaal-democratische definitie is: iedere staatsburger die binnen bepaalde grenzen woont en daar dezelfde rechten en plichten deelt. Voor nationalisten echter valt ‘volk’ samen met ‘natie’, inclusief tradities, taal, geschiedenis, normen en waarden, mentaliteit en wat nogal meer… Kortom: wat gemeenlijk identiteit heet. Het even hoge als vage woord is eruit. Niet iedere staatsburger, laat staan iedere bewoner van een land deelt dezelfde ‘identiteit’, beklemtonen zowel nationalisten als andere populisten. Dan is het nog maar een kleine stap om te decreteren dat een bepaalde identiteit beter is dan een andere en dat dus niet alle bewoners dezelfde rechten hoeven te hebben.

Dat is wat Bart De Wever feitelijk met zoveel woorden verkondigde in zijn speech voor de studenten politicologie aan de UGent. (4) De Wever: ‘Er is een gevecht voor uw ziel bezig. Een gevecht tussen ‘Vlaming zijn’ en ‘Belg zijn’. En België staat er, afgaande op objectieve kenmerken over identiteit gewoon slecht voor. Simpelweg gezegd zijn er twee culturen en twee democratieën in ons land.’ Dat laatste meent hij niet echt. Immers, in de N-VA visie kan/mag België geen democratie heten, zoals Geert Bourgeois het lang geleden al verwoordde. In de Weveriaanse visie heeft slechts het ‘Vlaming zijn’  een ziel. U begrijpt het goed, deze politieke discussie wordt nu gevoerd met vaag religieuze om niet te zeggen mystieke begrippen. De N-VA is op de wereld gekomen om zieltjes te redden, als ware zij een Messias.    

Hoewel om de haverklap door N-VA’ers wordt beklemtoond dat 80 procent van alle Vlamingen de Vlaamse onafhankelijkheid wil (hoe komen ze daarbij?), blijkt nog lang niet iedereen voldoende gered. Immers, aldus nog steeds De Wever: ‘Hoe komt het dat identiteit een negatief begrip geworden is? Hoe komt het dat het beklemtonen ervan not done is? Dat je scheef bekeken wordt op feestjes, als je je als Vlaams-nationalist voorstelt?’. Ja, laten we dat eens even onderzoeken, voor het geval het citaat van Dalrymple niet overtuigend genoeg was.

Nationalisten schrikken niet terug voor een omkering, zeg maar Umwertung, van waarden en waarheid. Het lijkt me al een zonderlinge praktijk om je politieke definities te laten bepalen door esoterische begrippen als de ‘ziel’, maar dat dat ook nog op feestjes moet gebeuren is helemaal te gek. En wat voor feestjes zijn dat dan, waar BDW naartoe gaat? Het meeste wat ikzelf – geen feestganger –  hoor op straat, op café of restaurant, in public places, bij buren en kennissen komt erop neer, dat de nieuwe Vlaming zich juist beroept op en succes denkt te oogsten met zijn Vlaamse identiteit. Dat doet hij door verkapt of openlijk te schelden op alle anderen, zijnde niet-Vlamingen: migranten, vreemdelingen, Hollanders, socialisten, Indiërs en Chinezen maar vooral toch Walen.

Jan Jambon

Het is bon ton geworden om te roepen en te herhalen dat Walen van alle ‘buitenlanders’ het meest lui, onbeschoft, vuil, dom en pretentieus zijn. Het adagio van N-VA-eminentie Jan Jambon (‘we zullen ze uit hun Waalse hangmatten schoppen’) heeft dus na de jongste verkiezingsuitslag kennelijk vrij algemeen ingang gevonden. En dan ging uitgerekend die Jambon  in naam van zijn partij onderhandelen met Waalse toppolitici, over de verdeling van de centen!! Is het een wonder dat de Waalse onderhandelaars hun achterdocht niet in de vestiaire konden achter laten?

SCHIETEN OP STRAAT

In zijn interessante boek over Links en Rechts in Nederland, schrijft de Nederlandse historicus en journalist Rob Hartmans (5) wat volgt: ‘Uiteraard is het niet zo dat de liberale democratie geen tekortkomingen kent, maar de populistische illusie dat ‘het volk’ één en ondeelbaar is, dat zijn ‘wil’ zonder meer moet worden uitgevoerd, en dat bij het haarscherpe onderscheid tussen ‘wij’ en ‘zij’ het gelijk en de deugdzaamheid altijd bij de eerste groep ligt, is vele malen gevaarlijker.’

Kan het hedendaags populisme (in Nederland verpersoonlijkt door Geert Wilders – die eerst nog even terecht moet staan voor racisme alvorens hij, veroordeeld of niet, gesmeekt zal worden het nieuwe kabinet te ‘gedogen’), kan dat hedendaagse populisme dus leiden tot een nieuwe vorm van fascisme? Er zijn, zegt Hartmans, merkwaardige overeenkomsten. Het gaat dus niet op om te stellen – zoals mijn totnogtoe gewaardeerde ex-collega Geert van Istendael doet – dat er een wereld van verschil is tussen Geert Wilders en het fascisme. Welnee, integendeel, hooguit kleine marges.

Geert Wilders

Rob Hartmans: ‘Ideologisch zijn er belangrijke overeenkomsten, omdat zowel fascisme als populisme uitgesproken nationalistisch zijn en het eigen volk uitzonderlijke eigenschappen en prestaties toedicht. (…) Bij zowel fascisten als populisten staat het onderscheid tussen vriend en vijand centraal, de kloof tussen degenen die ‘erbij horen’ en zij die ‘vreemd’ zijn en die zich dus ook niet zodanig kunnen ‘aanpassen’ dat ze deel gaan uitmaken van ‘het volk’. Door enorme nadruk te leggen op de ‘bedreiging’ die uitgaat van deze ‘anderen’, hoeft men veel minder aandacht te schenken aan positieve programmapunten. En dat komt heel goed uit, omdat ‘het volk’ in werkelijkheid natuurlijk heel wat minder homogeen is dan de propaganda wil doen geloven en er wat betreft belangen en overtuigingen wel degelijk grote verschillen bestaan.’

En als die homogeniteit, die eenheid van denken er niet is, dan zullen wij ze wel scheppen. Denkt de N-VA. Daarvoor zijn alle middelen goed, list en bedrog incluis. Het toeval (?) wil dat de opgang van De Wever samenvalt met de afgang van de pers. Op de mestvaalt van het infotainment kunnen duizend bloemen bloeien. Het is ongehoord en ongezien hoe alle media, zowel Vlaamse als Waalse, naar De Wever staren als konijnen naar de lichtbak.

OP DE MESTVAALT VAN
HET INFOTAINMENT KUNNEN

DUIZEND BLOEMEN BLOEIEN
 
 
 

 

Kathleen Cools

Dat gaat deels terug op de oude vete, noem het concurrentie in termen van de vrije ondernemingsgewijze economie, tussen schrijvende en electronische media. Toen het slecht begon te gaan met de schrijvende pers en minder slecht tot almaar beter met de televisie, ontstond bij krantenbonzen de gedachte dat men de televisie moest imiteren om kranten te kunnen verkopen. Een stupieder idee is nauwelijks denkbaar, maar alla, het gaat dan ook over krantenbonzen. Tegelijk kregen de vele managers die het omroepwezen rijk is, een gevoel van oppermachtigheid. Wij maken of kraken ze: de BV’s (beroemde Vlamingen), de sterren op het ijs, in de showbizz, in de keuken, in de business en, waarom niet, in de politiek. De man die binnen de openbare omroep de evolutie van populist naar nationalist als het ware incarneert is Siegfried Bracke, gewezen hoofdredacteur van de tv-nieuwsafdeling, thans verkozen Kamerlid voor Oost-Vlaanderen, notoir lid van de Stratego-groep die de N-VA bestiert en ongetwijfeld toekomstig minister van informatie, pardon volksvoorlichting.

Bracke is an appealing – sommen zeggen appalling – person. Zijn invloed binnen de televisieredactie was en is overwegend. Ook voor de gewone doch oplettende kijker is het duidelijk dat de N-VA al geruime tijd met fluwelen handschoenen werd en wordt aangepakt. De eerbied van ankervrouw Kathleen Cools voor Heer Wever spat van het scherm af. Een kritische vraag zal in het bijzijn van deze held nooit haar lippen beroeren. Anderen (Lieven Verstraete) wil het bij tijd en wijle nog weleens te binnen schieten dat ze eigenlijk journalist zijn, deze gedachte is mevrouw Cools de jongste jaren kennelijk volkomen vreemd, althans in de aanwezigheid van haar idool. We gaan toch niet zeuren over zo’n zinnetje van De Wever als ‘Dan wordt er echt geschoten op straat’ (6). Een vreemde uitspraak, met een groot dreigingsgehalte. Als bij een journalist van de openbare omroep al de vraag mocht opkomen ‘wat bedoelt u daarmee?’,  wordt ze prompt weer ingeslikt. At your service, zoals Pim Fortuyn dat placht te zeggen.

Sommigen voeren aan: Bracke heeft de omroep verlaten om politicus te worden, dat zijn twee totaal gescheiden dingen. Nee, dus. Het eerste is waar, het tweede is totaal fout. De intussen gepensioneerde VRT-journalist Jef Lambrecht – maar niet enkel hij – zegt openlijk (7) dat Bracke’s  beïnvloeding van onder meer de huidige hoofdredacteur-duiding Kris Hoflack onmiskenbaar is. Lambrecht: ‘Ze maken veelvuldig gebruik van het instrument bij uitstek van de intriganten, de BlackBerry.’ Duidt u mij niet euvel als beider heren instrument intussen vervangen mocht zijn door een IPhone of een van de toenemende soorten –pods and –pads.
 

DAT HEET DAN PERSVRIJHEID

De politicus Bracke bemoeit zich dus wel degelijk actief  met wat er over zijn partij zoal in het nieuws komt, het tegendeel zou verbazing wekken. Het toppunt is wel dat zo’n Kathleen Cools nog de lef heeft anderen de les te spellen.  Een Waalse krant (8) vroeg haar onlangs naar haar kijkgedrag.

Dit zei de nieuwsdiva: ‘“Je regarde vos chaînes, surtout en période de crise. Et moins à la maison qu’à mon travail. La grande différence est que, chez vous, les journalistes politiques sont plus engagés. Je les qualifierais presque de supporters. Alors que, selon moi, ils devraient être plus neutres.”

Cela se fait moins en Flandre selon vous ?

“Absolument ! Mais ce n’est qu’impression personnelle. Pour en revenir aux médias audiovisuels, lors de la récente question de la collaboration, soulevée par Bart De Wever, j’ai trouvé que des émissions comme Ter Zake étaient nettement plus nuancées que ce que j’ai pu entendre à Matin Première, par exemple…”

En als kers op de taart : ‘Cependant, je n’aimerais pas que mes enfants vivent à Bruxelles, c’ est trop animée.’ Dat is waar. De stad is vies en voos en goddeloos, daarvoor waarschuwden kardinalen en priesters al in de 19de eeuws. Leve de Vlaamse kerktorens, de parochiezalen en de vettige Vlaamse klei, zegt feitelijk deze even moderne als geslaagde en ongetwijfeld getalenteerde journaliste, het rolmodel van vele jongeren.

Zelden heb ik een mooiere illustratie gelezen van het verhaal over de splinter en de balk. Zonder te willen beweren dat de RTBF nooit partijdig is in zijn berichtgeving : één man over de hele lijn pushen, zowel voor als na de verkiezingen, nee dat is er nooit gezien (zeg ik als geregelde RTBF-kijker) en ik vermoed dat de Waalse kijkers/luisteraars al snel in het verzet zouden komen tegen zulke al te openlijke schending van de journalistieke deontologie. Ja, in dat opzicht lopen ze gelukkig nog wat achter, de Walen.

Het spreekt vanzelf dat, als de N-VA aan de macht komt, de Waalse zenders als eersten van de Vlaamse kabel gehaald zullen worden. Gevolgd door alle andere tv-kanalen die zich ‘volksvreemd’ gedragen.

De oude N-VA

De nieuwe N-VA

 

VIVES

 

 

Maar niet enkel de pers wordt voor de N-VA-kar gespannen. Wie zich, zoals ik, afvroeg vanwaar de jongste tijd toch al die optimistische verhalen komen over hoe goed Vlaanderen het wel doet – nog steeds in vergelijking met het Derde Wereldland Wallonië – kon tot zijn verbazing vernemen dat daartoe een speciaal instituut is opgericht (9).

Aan de Katholieke Universiteit Leuven bestaat sinds een jaar of twee de ‘onafhankelijke economische denktank Vives’. Dit ‘Vlaams Instituut voor Economie en Samenleving’ is gevestigd in de gebouwen van de eerbiedwaardige KUL. Het budget zou voorlopig tussen 1,5 en 3 miljoen euro bedragen. De financiering gebeurt niet door de universiteit. Die heeft immers zelf al een ‘Centrum voor Economische Studiën’. Zo rees het vermoeden dat Vives andere dan wetenschappelijke doeleinden op het oog had. Dat wordt bevestigd bij het nakijken van de oprichtingsakte van de VZW Pro Vives in het Staatsblad, 30 september 2008. Het officiële maatschappelijk doel wordt omschreven als : ‘Ijveren voor de uitbreiding en het vervolledigen van de bevoegdheden van Vlaanderen via financiële steun aan Vives. Dat kan nog moeilijk een onafhankelijke studiegroep heten, het lijkt meer op een politieke lobby. En dat is het ook.

Financiële en morele steun komt onder meer uit de hoek van N-VA en van Vlaams Belang, zo blijkt als De Morgen onder meer de antecedenten van de twintig bestuurders natrekt. Bedrijfsleiders, gewezen bankiers, lobbyisten, groepen als De Warande en Pro Flandria, Res Publica, de Orde van de Vlaamse Leeuw, Pro Civitas en wat voor kleurrijke namen ze verder verzinnen – ze steunen Vives, samen met drie sleutelfiguren uit de journalistiek. Het zijn : Rik Van Cauwelaert, directeur/commentator van Knack, Jean-Pierre Rondas, opiniërend programmamaker bij de openbare cultuurzender Klara, en Frans Crols, hoofdredacteur-directeur van het ondernemersblad Trends. Alleen van deze laatste wekt het geen verbazing dat hij onverzoenlijke Vlaamse standpunten steunt. Vorig jaar was hij gastspreker op de Ijzerwake – de alternatieve Ijzerbedevaart van het Vlaams Belang. Hij pleitte ervoor dat Vlaanderen Brussel ‘zou laten vallen’ – een idee dat zo dom is dat zelfs zijn vrienden hun verbijstering niet meester waren.

Dit voor de couleur locale. Wat heeft de pseudo-universitaire denktank Vives dan tot op heden zoal gepresteerd ? Rapporten. ‘Papers’ waarvan alleen al de titels met verstomming slaan. ‘Vlaamse kinderen zijn slimmer dan Franstalige’. ‘De verdeling van de Belgische staatsschuld (345,7 miljard euro) bij splitsing van het land is allerminst een probleem.’ ‘De onderfinanciering van Brussel is een mythe.’ Het zijn heikele onderwerpen die in een wetenschappelijk jargon werden geperst.

Goede onderwerpen, daar niet van. Ze kunnen zo worden doorgestuurd naar internationale instanties om te tonen hoe goed Vlaanderen het wel doet in de wereld ? Nee, dus. Alle rapporten van het Vives zijn enkel in Vlaanderen gepubliceerd. Dat is merkwaardig. Moet wetenschap, om die naam te verdienen, dan niet door andere onderzoekers, bijvoorbeeld onafhankelijke buitenlanders, kunnen worden nagetrokken ? Het academisch gehalte en dus de geloofwaardigheid van de Vives-papers wordt zowel binnen de KUL als daarbuiten ondermaats geacht.De N-VA maakt niettemin binnenlands gretig gebruik gebruik van de door Vives aangeleverde ‘wetenschap’.  Waar anders zou De Wever de kreet hebben gehaald : ‘Geen blanco check voor Brussel’ ? Bij Caesar of Cicero ?

Ongetwijfeld kennen wij niet de gehele waarheid over deze zoveelste, mysterieuze denktank van de Vlaamse superioriteit. De vraag is of iemand ze wel kent ? Er is gepoogd om een lid van de club, met name Knack-directeur Rik Van Cauwelaert, de volle waarheid te ontlokken (11). Van Cauwelaert : Dat er binnen Vives mensen zijn die ijveren voor confederalisme en zelfs separatisme, klopt. Aan beide overtuigingen is zelfs niets ondemocratisch. Wie daar uit concludeert dat Knack zonder meer het N-VA-pad volgt beledigt de hele redactie.’
Niet zonder meer, dat onthouden we.

FASCISME GEEN MYTHE

Zoveel is duidelijk, zowel over het heden als over hun toekomst worden de Belgen, alle Belgen,  belazerd door nationalisten. Ook het verleden dient op tijd en stond te worden ‘aangepast’ in nationalistische zin. Het zal weinigen verbazen dat daarbij hier en daar wat negationisme, of noem het revisionisme gehanteerd wordt. 

Staf De Clercq

Bart De Wever himself opende de aanval met een domme column in De Standaard, onder de titel ‘Vlaamse nazi’s’. De strekking ervan, die later nog werd aangedikt in een interview met jawel de openbare omroep, was het ontmaskeren van de ‘Waalse mythe’. Die zou erin bestaan dat de Walen de collaboratie overwegend op Vlaanderen trachten af te schuiven, terwijl Wallonië zelf dapper weerstand bood tegen de bezetter. De Walen zouden erop uit zijn het oorlogsverleden toe te dekken, terwijl dat in Vlaanderen allerminst het geval is. Daar gaan we weer: nationalisten zien zichzelf graag als slachtoffers, ook als ze daders zijn. Talloos zijn de door Vlamen geïncasseerde kaakslagen, onmenselijk de ondergane vernederingen, overvol de Vlaamse grieventrommel – hoe zo’n ding er ook uit moge zien.

Het is waar, In Vlaanderen puilen de bibliotheken, archieven en tweedehands boekenzaken uit van lectuur over het Vlaamse aandeel in het Derde Rijk. Maar het zijn grotendeels apologetische geschriften, waarbij de collaboratie goedgepraat en zelfs geïdealiseerd wordt. Dat de Vlaamse Beweging voor de tweede keer in een halve eeuw tijds massaal met de Duitse bezetter heulde, werd na de oorlog al te vaak voorgesteld als een daad van moed en volharding. Leden van het VNV (Vlaams Nationaal Verbond), dat zich openlijk achter Hitler schaarde, werden na de oorlog liefdevol opgevangen in partijen als CVP, Volksunie, en later Vlaams Blok en N-VA. De kreet om amnestie, die jarenlang de politieke discussie in dit land heeft verpest, was geen nederig verzoek om vergeving, zelfs niet kwijtschelding van de gevolgen, nee, het werd geformuleerd als een eis tot erkenning van het collaboratiegelijk. Daar heb je het weer : dat slachtoffersyndroom, waar de N-VA (on)handig op inspeelt nu de ‘overwinningsnederlaag’ van 13 juni zich tegen haar dreigt te keren.

Bruno De Wever, broer van Bart-de-Verongelijkte is een gewaardeerd historicus en zegt het zo : “Na de De oorlog heeft de brede Vlaamse beweging de collaboratie inderdaad in haar schoot opgenomen, via vergoelijking en verzwijging. Vlaanderen kende een blad als ’t Pallieterke, een historicus als Arthur De Bruyne, die sympathieke en vlotte boeken schreef over collaborateurs. Er waren de IJzerbedevaart, dichters als Anton Van Wilderode, of de krant De Standaard, een trait-d’union tussen de democratische, katholieke intellectueel en de Vlaamse collaborateur.”  (10)

Is het dan te verbazen dat er enige achterdocht bestaat in het overwegend linkse Wallonië ten aanzien van de nazaten van deze collaborateurs ? De RTBF zond een portret uit waarin het ook voor vele Vlamingen onbekende feit aan het licht kwam, dat De Wevers grootvader een notoir lid was van het hierboven genoemde fascistische VNV. Andere familieleden waren toegetreden tot de VMO, Vlaamse Militanten Orde, een flamingantische privé-militie die in 1981 als dusdanig werd veroordeeld en door de justitie verboden. Overigens was de VMO de eerste organisatie die in Vlaanderen het schelden op gastarbeiders en Walen tot een ‘denksport’ heeft verheven.

Hedendaags Wallonië ontkent allerminst dat ook bij hen gecollaboreerd werd, met name door Léon Degrelle – wiens aanhang ongeveer een tiende bedroeg van het aantal VNV-leden. Maar
een fatale vergissing beging De Wever door tot tweemaal toe Le Soir een ‘collaboratiekrant’ te noemen. Iedereen die een beetje de nationale geschiedenis kent (ook Bart De Wever is van opleiding historicus !), weet dat Le Soir bij het begin van de bezetting door de Duitsers ‘gekaapt’ werd. De redactie en een groot deel van het personeel werden ontslagen en gebroodroofd, omdat ze niet bereid waren een pro-Duitse krant te maken. Slechts een beperkt aantal redactieleden en anderen bleven op post, veelal om den brode. Dat ging met onnoemelijk leed gepaard. Alleen wie het niet wilde weten, bleef als lezer geloven dat Le Soir voor en na mei 1940 dezelfde krant was. Door het verzet is er ooit een valse Le Soir gepubliceerd en verspreid, met medewerking van en enorme risico’s voor onder meer technici, transporteurs en verkopers. (12)

Overigens dient hieraan toegevoegd te worden dat bij mijn weten geen enkel Waals medium en zeker niet de RTBF of Le Soir, Bart De Wever zelf ooit heeft uitgekreten voor fascist of nazi. Toch heeft hij dat al menigmaal gesuggereerd in interviews. Geen Kathleen Cools die hem zal tegenhouden. En ook nog overigens : in geen enkele van zijn columns heeft De Wever, nog steeds bij mijn weten, ooit kritiek geleverd op Vlaamse collaborateurs en/of het VNV. Non si fractus illibatur orbis. (13)  

BURKE’S NATIONALISME

We komen weer uit bij Rob Hartmans. ‘‘Over de relatie tussen populisme en fascisme moeten we concluderen dat beide bewegingen niet identiek zijn – grofweg zou je kunnen zeggen dat een fascist wel een populist is, maar een populist nog niet automatisch een fascist – maar dat er toch beangstigend veel raakvlakken zijn. In ieder geval hebben zij een gemeenschappelijke tegenstander: de liberale democratie.’   

Edmund Burke

We kunnen niet blijven citeren, maar wat VNV-leider Staf de Clercq in de jaren dertig zei over de joden, horen we vandaag, mutatis mutandis, uit de mond van Vlaamse cafégangers. Maar dan OVER DE WALEN.  ‘’De jood behoort niet tot ons volk, nog veel minder tot ons bloed. En hij heeft de cultuur die erop gericht is de christelijke cultuur te vernietigen. Wie niet arbeidt is een parasiet. Wie zag de jood ooit arbeiden? De jood steelt, plundert, bedriegt, sjachert.”

De polarisering heeft zo haar eigen kantjes. Nog één citaatje, om het af te leren. Het is van Edmund Burke, de 18de-eeuwse Britse filosoof en aartsvader van het liberalisme, voor wie Bart De Wever naar eigen zeggen een grote bewondering heeft. Hij schreef er zelfs een boek over. Dit onder meer zei Edmund Burke: ‘Dank zij onze koppige weerstand tegen vernieuwing, dank zij de koele traagheid van ons nationaal karakter, zullen wij het stempel van onze voorvaderen dragen. Wij hebben de edelmoedigheid en waardigheid van denken van de veertiende eeuw niet verloren.’ (14)

De 14de eeuw. Zo omstreeks de Guldensporenslag?

 
 

 

(foto inzet: De jonge frisgekapte Bart De Wever in steile bewondering voor zijn idool, de Franse negationist, racist en populist Jean-Marie Le Pen.
 
“Honnêtement, si cela choque quelqu’un, je m’en fiche éperdument”, dit Bart De Wever)

 
NOTEN
 
 

 

1. Giles Tremlett – Spaanse spoken – Atlas, Amsterdam/Antwerpen, 2007

2. http://www.viw-costablanca.com/kort-nieuws-binnenland1207a.shtml

3. http://www.newenglishreview.org/custpage.cfm?frm=2431&sec_id=2431
Diary of a Journey through Europe, Part IV, Belgium

4. http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=28301RVK

5. Rob Hartmans – Lang leve de Linkse Kerk, en andere essays over politieke hersenschimmen, misverstanden en illusies – Uitgeverij Aspekt, 2010

6. De Standaard, 25 september 2010, uitgebreid interview met De Wever

7. https://salonvansisyphus.wordpress.com/2010/05/11/barts-weg-naar-%e2%80%98belgie-barst%e2%80%99/

8. Kathleen Cools in La Dernière Heure, 26 september 2010
http://www.dhnet.be/infos/belgique/article/326216/je-n-aimerais-pas-que-mes-enfants-vivent-a-bruxelles.html 

9. Douglas De Coninck in De Morgen van 11 september 2010 : ‘De grote cijferzwendel over België’. http://www.mediargus.be/ng/public/static/pages/showarticle.aspx?id=6256424652305958454C6732563551477438716658773D3D

10. ‘De Wever en de collaboratie’ door Geert Cool, in De Groene Belg 395
www.mediadoc.bewww.degroenebelg.be
http://socialisme.be/lsp/archief/2010/09/23/wever.html

11. De Groene Belg 392, www.mediadoc.be

12. Le Soir, Mardi 9 novembre 1943 – vol subtiele en minder subtiele onheilsberichten tav de bezetter en dus ‘goed nieuws’ voor wie anti-Duits was. ‘Patriottische manifestaties op 11 november zijn weer toegelaten’, dat soort grappen. Het openingsstuk luidde: ‘La Conférence de Berlin – ‘Capitulation sans conditions’. Wie verder las kon vernemen dat het enkel Mussolini was die gecapituleerd had voor het Reich. Een stukje vol exquise kolder. Citaat: ‘Talrijke landgenoten… ‘Obersturmbahngefreiterunderhauptmannführer’  Léon Degrelle, getooid met het ‘Stoefferskruis Eerste Klasse’….’ Plus een vermakelijk hoofdartikel, zogenaamd ondertekend door de pro-Duitse nieuwe hoofdredacteur Raymond De Becker, waarin hij ‘de Duitse nederlaag van 1918’ herdenkt. Aanbevolen lectuur voor historici. Het exemplaar werd op straat verkocht tegen de prijs van 60 centiem. Het duurde geruime tijd voor de Duitsers erachter kwamen en de resterende kranten in beslag nemen. (Ik heb een antiquarisch exemplaar. Ingekaderd.)

13. ‘Zelfs niet als de wereld vergaat’, naar Horatius.

14. Edmund Burke – Het wezen van het conservatisme – Uitgeverij Agora, 2002

Entry filed under: boeken, links, Media, Nederland, Politiek Belgie. Tags: , , , , , , , , , .

EEN PERVERS MONETAIR SYSTEEM VIVA LOS MINEROS CHILENOS…Y OTROS TAMBIEN

11 reacties Add your own

  • 1. Kris Smet  |  oktober 9, 2010 om 1:57 pm

    Aanbevolen lectuur: Les identités meurtrières (Moordende identiteiten)van Amin Maalouf.

    Beantwoorden
  • 2. Hugo Raspoet  |  oktober 18, 2010 om 8:08 pm

    Ach, Jef.
    Nog altijd even rechtlijnig, zie ik.
    Vol passie en verontwaardiging.
    Je bent niks veranderd.
    De wereld wel.

    mvg

    Hugo

    Beantwoorden
    • 3. jefc  |  oktober 19, 2010 om 8:12 am

      Dit lijkt me redelijk ad-hominem, toch wil ik er op antwoorden.
      Die passie en verontwaardiging, Hugo, hebben mij behoed voor het cynisme. En de wereld? Ach, ik stel voor dat jij ’s een mooi stukje schrijft voor het Salon, om uit te leggen welke grote verbeteringen die wereld zoal gekend heeft in pakweg de afgelopen halve eeuw.
      Van harte, Jef

      Beantwoorden
      • 4. Hugo Raspoet  |  oktober 19, 2010 om 2:07 pm

        Als het al een ad hominem was, was het zeker niet agressief bedoeld.
        Eerder een overdenking gebaseerd op jeugdsentiment en op mijn ingeboren neiging tot relativeren. Ook ik ben niet veranderd.
        De wereld wél.
        Ik heb nooit beweerd dat die wereld er beter op geworden is. Wel anders. Je blijft schieten op vijanden die schimmen geworden zijn, terwijl de échte vijanden de structuren zijn die het mogelijk maken dat multinationals als Opel koudweg mensen op straat zetten.
        Maar ik neem aan dat het Salon niet de plaats is om een persoonlijke discussie op te starten.

        mvg

        Hugo

  • 5. jefc  |  oktober 19, 2010 om 4:23 pm

    Welnee, Hugo. Geen moment gedacht dat je het aggressief bedoelde, integendeel. En van jeugdsentiment heb ik zelf geen last, maar voor de rest kan ik het (bijna) helemaal met je eens zijn.
    De wereld is er NIET beter op geworden. De echte vijanden waren en zijn inderdaad de structuren. Opel, GM, BP, de internationale banken…
    Maar wie zijn toch die ‘schimmen’ waar ik onterecht blijf op schieten? Het nationalisme? De journalistiek? De wapenhandel? De Kerk? Zijn dat dan geen structuren? Of geen vijanden?
    J.

    Beantwoorden
    • 6. Hugo Raspoet  |  oktober 19, 2010 om 8:16 pm

      Je kritiek op de journalistiek deel ik. Die laat het schromelijk afweten.
      De Kerk mag dan wel een structuur zijn, ze zorgt er zelf wel voor dat ze steeds minder relevant is, en dus meer en meer een schim waaraan ik mijn kruit niet zou verspillen. Het nationalisme is een instinctieve reflex van mensen die zich onzeker voelen en zich schrap zetten tegen al wat vreemd is en dus ongewoon. Als dat nationalisme een instrument kan zijn om de hefbomen van het beleid dichter bij de mensen te brengen, wil ik dat best gebruiken. Liever de hefbomen in Barcelona dan in Madrid, zo je wil. Voor de Catalanen dan. Als de nv-a, én de cd&v, die zich wijselijk op de achtergrond houdt, erin slagen om de structuren in dit land transparanter te maken, zal dat nationalisme vanzelf “verdampen” en dan begint het echte werk pas Maar het zal wat dichter bij ons staan en misschien hebben we er dan meer vat op. Aleen word ik zo moe van die obsolete verwijzingen naar fascisme, Hitler en WOII.
      Die zijn pas irrelevant geworden.

      Beantwoorden
      • 7. jefc  |  oktober 20, 2010 om 12:54 pm

        O dat? IK moet bekennen dat ook ik wel ‘s baal als weer iemand over de oorlog begint. Maar in dit geval was het onderwerp incontournable. En wel hierom. Het was de RTBF-tv die een ‘portretje’ maakte van De Wevers zwarte voorvaderen.
        Voor de goede orde: er werd bij mijn weten niets onwaars in beweerd, evenmin werd gezegd dat BDW zelf een fascist of nazist zou zijn. Kortom, het stuntje van Deborsu was eigenlijk al begraven en vergeten, toen De Wever er ZELF weer over begon in zijn column in De Standaard. (Het idee! Een vaste column voor een toppoliticus-in-volle-ontplooiing, in een ‘kwaliteitskrant’, waarin hij niet wordt tegengesproken of ondervraagd – dat lijkt sterk op de regeringsmededelingen van het duo VDB-De Clercq in de jaren Stillekes, remember?)
        De titel van die column was ‘Vlaamse nazi’s’ en ik ga het hier niet allemaal navertellen. Het ding stond vol fouten en verdraaiingen. Op grond van die tekst in DS kreeg BDW nog eens een open-doelkans gevolgd door een open doekje bij het meisje van Terzake. Die empathische teksten van de journalist! Die gespeelde verontwaardiging van de politicus-in-ontplooiing! Ja, die kans om de underdog uit te hangen, liet hij natuurlijk niet liggen. Calimero is een stemmentrekker.
        En ook voor de goede orde: ik heb doelbewust ook broer Bruno DW geciteerd, zonder verdere ophef. Lees het hierboven maar na. Die Bruno heeft dan toch dezelfde vader en grootvader? Dus fascisme is geen vorm van genetische belasting. Tenminste, als dat zo is zal ik het niet beweerd hebben.
        Bart De Wever heeft gescoord en bovendien een les geleerd: tranerigheid loont. Hoe hij twee dagen geleden met die forse stierennek vooruit en de ogen wijdopengesperd het meisje toezeemde ‘ik ben vernederd – twee nachten niet geslapen – ze hebben mij in mijn gezicht gespuwd’ . Het begrip ‘kwetsbaarheid’ vulde de ether, wat zeg ik de kosmos.
        Ja, wat had hij dan gedacht? Dat het politieke forum een kindergarten was?
        Laten wij zingen met Jan De Wilde: ‘Ik wou dat er een nieuwe oorlog kwam, de oude is al zo lang geleden.’ Een oorlog met het N-VA kunnen ze van mij altijd krijgen, niet een met de Walen. (jc)

  • 8. Hugo Raspoet  |  oktober 20, 2010 om 1:25 pm

    Ik wil best meevechten in die oorlog, maar niet nu.
    Voor mij is de nv-a de knuppel in het hoenderhok.
    Dat hok hangt met haken en ogen aan mekaar en staat toch al op instorten. Nog een paar klappen en we kunnen opnieuw gaan bouwen. Maar in afwachting wil ik de knuppel niet al te zwaar beschadigen. Hij moet eerst zijn werk doen. Geef de nv-a dus haar staatshervorming, die is hoe dan ook nodig, en daarna wordt ze sociaal-economisch in het hoekje gedrumd door PS+Sp.a+Groen+Ecolo en de linkervleugel van CD&V en CDH.
    Een beetje schaken is nooit weg.

    Beantwoorden
  • 10. Jan van Horebeek  |  december 22, 2010 om 4:00 pm

    Grappig hoe men met het woord “nationalist” goochelt.
    België heeft zijn ontstaan te danken aan Franstalige nationalisten.
    De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. De” pot” dat zijn dan de huidige Belgische nationalisten.

    Beantwoorden
  • 11. Peter Beynsberger  |  januari 28, 2011 om 4:00 pm

    Dit is wel een mooie vorm van kleur bekennen. Dat socialisme niet meer de kiesresultaten behaald dat het zou verdienen betreur ik ook. Ik denk dat u hier beter eens eens over zou bloggen. Ze stelen altijd meer meneer… Nationalisme is 100% iets wat aan de NVA kan gelinkt worden maar niet de reden waarom ze de grootste partij geworden zijn. Dan zou Cd&V in 2007 ook een nationalistische partij zijn volgens u? De paus zou het graag horen.

    Mijn visie is dat de NVA de laatste kans is die Belgie terug nieuw leven in kan blazen hoe ironisch dit ook mag klinken. Er zijn nu eenmaal wijzigingen in dit land nodig. De manier om deze wijzigingen af te dwingen heeft resultaat tot nu toe. Er is veel bereikt maar waarom de lat niet hoger leggen (zie de titel van u artikel). Eens dat NVA over de onafhandelijkheid begint zal het stemmen verliezen. De meerderheid van de Vlaming is realist en niet populist, nationalist of iedere mooi woord dat verdomd verdacht vaak rijmt op list.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: