VIVA LOS MINEROS CHILENOS…Y OTROS TAMBIEN

oktober 14, 2010 at 7:45 am 2 reacties

 

Door Tom Ronse

Ook ik ben blij dat de Chileense mijnwerkers bovengronds zijn. Het is de feelgood-story van het jaar. Eindelijk trekt de kleine man eens aan het langste eind.  Hoera dus voor deze 33 werkmensen die, in plaats van anomieme statistieken te worden, op haast mirakuleuze wijze aan de dood ontsnapten en als helden worden verwelkomd. ‘Eten en drinken’, zou Bob, mijn vroegere redactiechef, over zo’n verhaal gezegd hebben.

Eten en drinken: dat is wat de hele wereldpers zag in die tot dan godvergeten uithoek van Chili. Met meer dan 2000 stuikten ze er neer. Wellicht voelden ze de nood van hun publiek, na dit jaar vol ellende, aan een opkikkertje. Ik hoorde de BBC-verslaggever in twee minuten tijd drie keren vermelden dat een van de mijnwerkers vader was geworden en dat de baby “Esperanza” was genoemd. ‘Hoop’ was het sleutelwoord.

Eten en drinken is ook wat de politici zagen in het drama. Ze melkten het uit voor hun eigen populariteit en nationalistische propaganda, met een gretigheid die plaatsvervangende schaamte opwekte. De media lieten er geen twijfel over bestaan wie er in de volgende verkiezingen in Chili herverkozen zal worden.

Die 33 mijnwerkers zijn nu handelswaren geworden die heel wat meer waard zijn dan ‘gewone’ mijnwerkers. Ik weet niet of ze in Chili al zo bijdehands zijn maar hier in de VS zouden  die 33 meteen een ‘agent’ huren om die meerwaarde te verhandelen. Hoe dat dan verder verloopt is een verhaal op zich. Opnieuw, ‘eten en drinken’, zou Bob zeggen.

Intussen sterven er elke dag mijnwerkers waar geen haan over kraait.  Het Chileense mirakel ten spijt, dat zal wellicht niet verbeteren: de honger naar energie en de universele dwang om kosten te verlagen, duwen de trend in de omgekeerde richting.

In China alleen al, stierven vorig jaar meer dan 2600 arbeiders in mijnongevallen. En dat in een land waar de arbeidersklasse zogezegd aan de macht is. Of zou het kunnen dat de arbeiders daar nog meer worden uitgebuit dan hier? Het lijkt er alleszins op. Het lijkt er zo goed op dat de Chinese top onlangs besliste om iets te doen aan de mijnongevallen: ze besliste dat voortaan een van de managers op elk moment waarop er gewerkt wordt  in de mijn moet aanwezig zijn. Het leek een sluwe zet die de staat niets kost. Als een van de hunnen daar beneden was, zouden de mijnbazen er wel voor zorgen dat er niets gebeurde. Maar wat was het resultaat? Plots werden in alle mijnbedrijven enkele mijnwerkers tot managers gepromoveerd. Hoef ik er bij te zeggen dat de taak van die nieuwe managers er vooral in bestaat om met de mijnwerkers naar beneden te gaan?

Entry filed under: Latijns Amerika, Media, Samenleving. Tags: , .

ZE WILLEN ALTIJD MEER, MENEER EEN WONDERLIJK ORGEL UIT HERENTALS VOOR PAT METHENY

2 reacties Add your own

  • 1. Johan Depoortere  |  oktober 15, 2010 om 12:27 pm

    Ook ik heb met gemengde gevoelens naar het Chileense schouwspel gekeken. Behalve een hoogmis van hoop was het ook een orgie van nationalistische zelfgenoegzaamheid. Het vlaggenvertoon en het zingen van de nationale hymne kon de illusie wekken dat de Chileense bourgeoisie ook maar een sikkepit zou inzitten met het lot van de mijnwerkers. In werkelijkheid zijn de klassentegenstelling waarschijnlijk nergens in Zuid Amerika zo groot als in Chili. Twintig jaar dictatuur is er met succes in geslaagd het georganiseerde verzet van loontrekkers en armen te breken en om te buigen in nationalistische waan. De mijnwerkers die bovenkwamen scandeerden “Chile, Chile” en zongen de nationale hymne, niet de Internationale. Dat is ooit anders geweest.

    Zie ook het interview op NPR met JOSE MANUEL SIMIAN (Producer, NY1 Noticias)

    Mr. SIMIAN: Well, you know, there’s this feeling of national euphoria now, and Chile is a country obsessed with this national identity and how the world sees us.

    And many people are turning this into, you know, we Chileans are better than everybody else. We could do this. This was impossible. And I see that as this a very dangerous road.

    MARTIN: Really? What’s so terrible about having a moment of euphoria, where you feel a sense of national pride at a remarkable achievement? It is, as I understand it, this is the it is a singular accomplishment. No one can think of another situation in which that many people survived that long, that far underground. Why shouldn’t people take pride in that?

    Mr. SIMIAN: No, of course, of course. But there’s a rush to feel that this is something we all achieved, and there’s this big, Hollywood-like narrative of the perfect rescue which clouds and obscures the underlying stories: Why were those miners there working under dangerous conditions in the first place?

    There’s also this feeling that, you know, everybody cares about these poor miners. We’re such a solidarity country. But Chile’s not a very egalitarian country. It has a very bad distribution of its wealth, and there’s very stagnant social classes.

    And many people who claim to be moved and really concerned about these miners never really cared about poor people or spend a lot of time and energy showing that they’re different from people like these miners. So I see a big hypocrisy there.

    jd

    Beantwoorden
    • 2. Rob  |  oktober 16, 2010 om 9:24 am

      Wie volgens mij nog meer aan bod kwam was god: die had de mijnwerkers gered. Ik vraag me af: als het fout was afgelopen, zouden ze dan de schuld aan god hebben gegeven?

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: