GENOEG VAN DAT ZINLOZE SPLITSEN

december 15, 2010 at 2:57 pm 5 reacties

door Walter Zinzen

Mensen leren normaal van hun fouten. Een ezel stoot zich immers geen tweemaal aan dezelfde steen. Politici schijnen die eenvoudige wijsheid niet te kennen. Net zoals in 2007 stelden ze, althans aan Vlaamse kant, dat er een staatshervorming moest komen voor ze aan een regering wilden deelnemen. En net zoals in 2007 lukt dat niet.

De kip kakelt nu al zes maanden, maar op het eerste ei is het nog altijd wachten. Die mislukking stond in de sterren geschreven. De staat hervormen doe je niet in een paar dagen, een paar weken, of zelfs een paar maanden. Dat voorafgaand aan de vorming van een regering willen doen is het paard achter de kar spannen. (Nog zo’n oude Vlaamse wijsheid.) Vooral als men niet eens weet hoe zo’n staatshervorming er moet uitzien. Slogans vervangen visie. “Meer bevoegdheden! Responsabilisering! Splitsing! Eigen kinderbijslag eerst! Fiscale autonomie! Nieuwe financieringswet!”

Maar waar is de ultima ratio van de staatshervorming gebleven? Was die niet het tot stand brengen van “homogene bevoegdheidspakketten” oftewel het tegengaan van de versnippering en het oordeelkundig verdelen van bevoegdheden over het federale en de regionale niveaus? Wie van de huidige onderhandelaars had daar in juni klare, concrete, uitgewerkte voorstellen voor? Wie had toen enig zicht op wat de nieuwe financieringswet moest worden? Wie had beloofd dat die wet helemaal niet gewijzigd hoefde te worden en roept nu dat ze het sluitstuk van de zesde staatshervorming moet worden? En waarom komt die meneer met deze fenomenale en talloze daarop volgende andere blunders telkens weer weg, zonder daar ook maar één kritische vraag van Wetstraatjournalisten over te krijgen?

Waar blijft ondertussen de bekommernis om de staat in al zijn geledingen beter en efficiënter te laten functioneren? (De term ‘goed bestuur’ durft geen fatsoenlijk mens meer te gebruiken.) Waar blijft de zorg om bevoegdheden daar te leggen waar ze thuishoren, in het besef dat dit niet noodzakelijk altijd op regionaal niveau is?

Zes ministers van Justitie
Hoe dwaas splitsingen kunnen zijn in een land van een voorschoot groot bewijzen de overstromingen van vorige maand. Die domme beken en rivieren trokken zich niets van gewest- of taalgrenzen aan! Sterker nog: op het heilige Vlaamse niveau bleek er ook al gesplitst te zijn. Hebben we toen niet mogen vernemen dat er twee ministers bevoegd zijn voor de waterlopen: ééntje voor de bevaarbare en ééntje voor de onbevaarbare? Toch is het dat eindeloze, zinloze want ondoelmatige splitsen dat ons andermaal van op de onderhandelingstafel toegrijnst. Justitie bijvoorbeeld blijft niet federaal, wordt ook niet regionaal, maar wordt verdeeld over de gewesten. Als we niet oppassen hebben we straks zes ministers van Justitie in plaats van één enkele, die dan met elkaar moeten overleggen om tot een minimum aan eenvormig beleid te komen. Daar zal Justitie en de recht zoekende burger ongetwijfeld wel bij varen. Dat komt ervan als je zonder blauwdruk, zonder ernstige voorbereiding en al improviserend aan een werk van aangelegenheid begint.

Het wordt dus hoog tijd om terug te keren naar de rede en de redelijkheid. Eerst een regering vormen met een (eventueel beperkt) regeerakkoord om de dringende kwesties (zoals asiel en migratie, financiële crisis) aan te pakken en de resterende tijd van de legislatuur besteden om rustig, zonder opwinding en zonder slogans aan een goed uitgebalanceerde, op doelmatigheid gerichte hervorming van de staat te werken. Die regering zal er dan wel een zonder de N-VA moeten zijn. “Plan C” noemt Guido Fonteyn dat op de website van De Wereld Morgen. Niet het einde van België, niet de waanzin van nieuwe verkiezingen, maar de N-VA aan de onderhandelingstafel vervangen door de Open Vld is volgens hem het aangewezen alternatief voor de mislukking van plan A. Je krijgt dan een regering met een ruime meerderheid in beide taalgroepen.

Te weinig kaderpersoneel
De N-VA in het algemeen en Bart De Wever in het bijzonder hebben het afgelopen halfjaar ampel aangetoond dat ze niet willen of niet kunnen regeren bij gebrek aan voldoende kaderpersoneel om de kabinetten te vullen, zo noteert Fonteyn. Gelijk heeft hij. Het gekakel moet nu eindelijk eens ophouden. De N-VA kan zich dan in de oppositie voorbereiden op het echte regeerwerk. In 2014.

Entry filed under: links, Media, Politiek Belgie, Samenleving. Tags: , , , .

WELVERDIENDE HOOFD- + HOOFTPRIJS VOOR HOFLAND HOLBROOKE

5 reacties Add your own

  • 1. jef lambrecht  |  december 15, 2010 om 6:05 pm

    Een recent werkstuk van de openbare televisie over de splitsing van het land kwam niet tot de conclusie dat ze onmogelijk is tenzij na onderhandelingen die nog complexer en langduriger zijn dan de huidige. De les die het programma voorhield was dat de splitsing onder academici ‘bespreekbaar’ was geworden.
    Tijdens de campagne, die kort was en daardoor hoofdzakelijk via de media gevoerd, was de uitgesproken inzet,staatshervorming, ‘confederalisme’, separatisme, amper aanleiding tot discussie. Het naderend financiële en economische noodweer bleef mediamiek onder de mat.
    De Vlaamse pers heeft een veelal onverantwoordelijke en dikwijls partijdige rol gespeeld omdat het kiezen was ‘voor of tegen hem’. Zodoende werd het land een overwinnaar bezorgd die inderdaad en ondanks de schijn van het tegendeel, niet zwaar genoeg woog en een personeelsprobleem heeft doordat hij veel sterker werd dan goed was voor hem was. Het is pas nu, 6 maanden later en na Der Spiegel en Standard and Poor’s, dat het tij schijnt te keren en de leider niet meer wordt behandeld als was hij de spreekbuis van het land.

    Beantwoorden
  • 2. Hugo Raspoet  |  december 16, 2010 om 8:26 pm

    Wat zitten jullie toch als konijnen naar de lichtbak te staren ? BDW is een detail in de geschiedenis.
    Hij is buiten alle proporties groot geworden omdat de andere partijen het hebben laten afweten. Al jaren wordt ons aangepraat dat dit land niet meer werkt. Om Tegenbos te citeren :
    “Het is goed dit even in herinnering te brengen van burgers en onderhandelaars. Het vertrekpunt was: het zwaartepunt van België moet verschuiven naar de deelstaten omdat op federaal niveau toch geen overeenstemming meer te vinden is over tal van dossiers. Die dossiers moeten naar de deelstaten die dan een responsabiliserende financiering moeten krijgen. En economische en sociale hervormingen moeten het langzaam verder wegglijden van onze welvaart stoppen. Dáárover ging het.”
    (Guy Tegenbos in DS van 16-12-10.)
    Het kan best zijn dat je zonder de NV-A een werkbare regering kunt vormen, maar als je de staatshervorming wegstopt in een zoveelste commissie, wordt die meteen verschoven naar sint-juttemis. En dan blijven we verder aanmodderen en oplappen. Het is de verdienste van BDW dat hij die hervorming koppelt aan de formatie. Anders komt er niks van. On est demandeur de rien. En de CD&V weet dat maar al te goed. Niet gehinderd door het ego van Leterme, kan die zich rustig verschuilen achter de brede rug van BDW om haar programma door te drukken. En zodra dat gebeurd is, wordt Bartje met zijn NV-A gedumpt. Ook door de kiezer. Tot net iets boven de kiesdrempel.
    Misschien is Bracke dan burgemeester van Gent ?
    Dromen kost niks. Vraag dat maar aan Dewinter.😉

    Beantwoorden
  • 3. jef lambrecht  |  december 17, 2010 om 5:45 pm

    Het probleem is dat op het betwisten van de noodzaak van een staatshervorming een loodzwaar politiek taboe rust.
    Terwijl alle peilingen tot op heden een sterke Belgicistische reflex laten zien aan beide zijden van de taalgrens, staan politici en Wetstraatcommentatoren sinds Leuven ’68 (en de nationalistische lezing van de gebeurtenissen toen door Manu Ruys in De Standaard) eensgezind achter het dogma dat federalisering synoniem is met democratisering en transparantie.
    De sluipende splitsing is nooit gedragen door de bevolking zelf die bovendien verstoken bleef van de kans zich er over uit te spreken omdat het dogma door àlle Vlaamse partijen (alle partijen splitsten na ‘Leuven’) werd onderschreven.
    Voorbij gaan aan de rol die de media hebben gespeeld in dit proces en bij de recente verkiezingen getuigt van blindheid, zo niet moedwil.
    Het blijft intussen opmerkelijk dat het democratisch deficit, ofschoon het inmiddels 40 jaar bestaat, in Vlaanderen amper wordt opgemerkt. Men mag veronderstellen dat over een kwestie als de toekomst van de staat, niet alleen een ernstig debat wordt gevoerd, maar ook dat de bevolking de kans krijgt om zich daarover uit te spreken. Quod non.

    Beantwoorden
  • 4. Hugo Raspoet  |  december 17, 2010 om 8:32 pm

    Misschien heb ik op dit academische forum niks te zoeken, maar ik laat alleen mijn gezond verstand spreken. Die sterke Belgicistische reflex zou ik toch willen relativeren. De overgrote meerderheid van de bevolking wil geen barricaden bestormen, maar er zijn onmiskenbaar een paar dingen die in de huidige structuren niet meer werken. En dan gaat het niet over de plantentuin van Meise. Op belangrijke gebieden zoals asielbeleid, justitie, gezondheidszorg, is er een duidelijk verschil in visie gegroeid tussen noord en zuid.
    Of federalisering, copernicaanse revolutie, of splitsing, synoniem zijn van democratisering en transparantie, betwijfel ik. Maar als de visies over het te voeren beleid zo ver uit elkaar liggen, dat ze niet meer te verzoenen zijn, lijkt het me een eerste stap om dat beleid over te hevelen naar groepen, regio’s, gewesten, die dezelfde visie min of meer delen. Daarna begint het echte werk pas, maar kunnen we eindelijk vertrekken zonder de handrem op. Taal, volk, nationalisme, democratisering, transparantie, een al dan niet ernstig debat over de staat, kunnen me gestolen worden. Als er in de praktijk maar een efficiënt beleid kan gevoerd worden.

    Beantwoorden
  • 5. René Van Eynde  |  december 22, 2010 om 4:36 pm

    Er is volgens mij maar een oplossing meer: België wordt virtueel gesplitst (volledig) en dan volgen onderhandelingen waarbij het federale weer wordt samengesteld met de centen erbij: beetje bij beetje België weer opbouwen.
    Wie bekend is met zero-budgetting: die methode.En voor mijn part mogen alle partijen van het land meedoen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: