Onze Heerlijke Nieuwe Wereld

januari 6, 2011 at 4:04 pm Plaats een reactie

Overtreft de werkelijkheid de verbeelding? Meer dan een halve eeuw geleden voorspelden Aldous Huxley en George Orwell een totalitaire toekomst, een gruwelijke samenleving onder het oog van Big Brother (“1984”) of een waar het individu zich vrijwillig overgeeft aan de dictatuur van technologie en entertainment (“Brave New World”).

Wie had gelijk, Orwell of Huxley? Allebei, vindt Chris Hedges: de wereld van Huxley heeft ons binnengeleid in die van Orwell. Hedges is een radicale Amerikaanse schrijver, journalist en activist. Hij is  – zoals de lezer eerder heeft kunnen vernemen in een blog van Tom – de voormalige oorlogscorrespondent voor de New York Times in onder andere de Balkan en Latijns Amerika. Chris Hedges is een felle tegenstander van elke oorlog en nam met een aantal vredesactivisten onlangs deel aan een protestactie aan het Witte Huis tegen de oorlog in Afghanistan.

De hier volgende column verscheen in Truthdig, een internetpublicatie die kritisch is voor de Democraten en Obama. Eerder schreef Hedges een vernietigende studie over hedendaags links in Amerika: Death of the Liberal Class, waarin hij de Democraten en Obama verwijt de straat te hebben overgelaten aan rechts en extreem rechts. Ik hoop later op het boek te kunnen terugkomen. Eerder schreef hij American Fascists: The Christian Right and the War on America. In het religieuze fundamentalisme in Amerika ziet Hedges, de zoon van een Presbyteriaanse dominee en zelf gelovig, een vorm van fascisme.

Niet iedereen is het eens met de pessimistische visie van Hedges. In de Huffington Post, een links-liberale blog, noemde de schrijver Anis Shivani  Death of the Liberal Class zelfs “pessimism porn.”

Oordeel zelf wie het dichtste bij de waarheid komt. Hedges heeft het uiteraard over de Amerikaanse samenleving, maar veel is ook op ons van toepassing. Hier volgt een samenvatting van de column in Truthdig. Scroll verder naar beneden voor de volledige, originele tekst.

Johan Depoortere

2011: Een Heerlijke Antiutopie

Orwell (1984) en Huxley (Brave New World) hadden het allebei bij het rechte eind. Huxley zag de eerste fase van onze slavernij, Orwell de tweede.

Net zoals Huxley voorzag heeft de ondernemersstaat ons machteloos gemaakt  door gemakkelijke bevrediging, goedkope massaproducten en grenzenloos krediet. De wetten die de roofzuchtige ondernemers in toom hielden zijn afgeschaft of herschreven. Maar nu is de staat zelf nagenoeg failliet door de reusachtige overheidstekorten en de permanente oorlogen. Tijd voor Big Brother om over te nemen.  Manipulatie maakt plaats voor naakte controle door de staat.

Het totalitaire systeem van de vrije markt is veel verfijnder dan de vroegere vormen van totalitarisme. Politieke participatie en burgerlijke vrijheden worden ondermijnd. De ondernemersstaat die schuil gaat achter het rookgrodijn van de public-relations- en- entertainmentindustrie en het vulgaire materialisme, ondermijnt ons van binnen uit. Hij huurt aantrekkelijke zegslui in, zoals Barack Obama, en controleert wetenschap, technologie, onderwijs en massamedia.

Het resultaat is een “monochroom informatiesysteem.” Wie buiten dat systeem vragen stelt (Ralph Nader, Noam Chomsky) wordt afgedaan als “buitenaards, uiterst links, extremistisch.” De media laten ons in een fantasiewereld leven. Talk shows als die van de superpopulaire Oprah Winfrey beloven een schitterende toekomst  (als we maar aan onszelf werken en de juiste boeken lezen), ondernemingen overdrijven de winsten en verhelen de verliezen – maar steeds met een optimistische glimlach.

Intussen zijn de industriële grondvesten van de VS ontmanteld, speculanten en zwendelaars zijn gaan lopen met miljarden dollars uit de staatskas of de zak van de kleine aandeelhouders. Burgerlijke vrijheden worden afgebouwd, basisvoorzieningen als onderwijs en gezondheidszorg worden in handen gegeven van ondernemers die enkel op winstbejag uit zijn.  Wie daartegen protesteert is een “freak.” Van een “kapitalistische democratie” is de staat geevolueerd tot een neo-feodale ondernemersstaat.

De staat waarin we leven lijkt steeds meer op het ” Oceania”  van Orwell, en steeds minder op de ” Wereldstaat”  van Huxley. Osama Bin Laden speelt de rol van Emmanuel Goldstein uit “1984,” de verpersoonlijking van het Kwaad. Alle excessen zijn toegestaan in de titanische strijd tegen het Kwaad.

De psycholgische foltering van de soldaat Bradley Manning (de man die verdacht wordt de bron te zijn van Wikileaks – jd) lijkt op de manier waarop de dissident Winston Smith in “1984” wordt gebroken. Dezelfde techniek wordt toegepast tegen de vijanden van de staat in de clandestiene gevangenissen, “onze zwarte gaten” die over de hele wereld verspreid ligggen. Het is de standaardmethode van controle in de hoogst beveiligde Amerikaanse gevangenissen, waar de ondernemersstaat oorlog voert tegen de meest politiek bewuste onderklasse: die van de zwarte Amerikanen.

Het tijdperk van het amusement is vervangen door dat van de repressie. De regering leest onze e-mails en luistert onze telefoongesprekken af. Veiligheidscamera’s registreren ons doen en laten. Op het internet circuleren onze voor-en afkeuren. Voortdurend worden we opgeroepen waakzaam te zijn en verdachte activiteiten te melden. De vijand is overal.

Wie het niet eens is met de dictaten van de oorlog tegen de terreur wordt brutaal het zwijgen opgelegd. Protesten zoals die tegen de G-20 in Pittsburgh en Toronto worden beantwoord met draconissche politiemaatregelen die in geen enkele verhouding staan tot het “gevaar.” Pro-Palestijnse activisten worden beschuldigd van “hulp aan buitenlandse terroristische organisaties,” en voor de rechter gesleept.

“Heb je nu door wat voor soort wereld we aan het maken zijn?” schreef Orwell. “Het is exact het omgekeerde van de stupiede hedonistische Utopias die de oude hervormers zich inbeeldden. Het is een wereld van angst en foltering, een wereld waarin je vertrappelt of vertrappeld wordt, een wereld die niet minder maar meer meedogenloos wordt naarmate hij zichzelf verfijnt.

2011: A Brave New Dystopia

http://www.truthdig.com/report/item/2011_a_brave_new_dystopia_20101227/

Posted on Dec 27, 2010

 

By Chris Hedges

 

The two greatest visions of a future dystopia were George Orwell’s “1984” and Aldous Huxley’s “Brave New World.” The debate, between those who watched our descent towards corporate totalitarianism, was who was right. Would we be, as Orwell wrote, dominated by a repressive surveillance and security state that used crude and violent forms of control? Or would we be, as Huxley envisioned, entranced by entertainment and spectacle, captivated by technology and seduced by profligate consumption to embrace our own oppression? It turns out Orwell and Huxley were both right. Huxley saw the first stage of our enslavement. Orwell saw the second.

We have been gradually disempowered by a corporate state that, as Huxley foresaw, seduced and manipulated us through sensual gratification, cheap mass-produced goods, boundless credit, political theater and amusement. While we were entertained, the regulations that once kept predatory corporate power in check were dismantled, the laws that once protected us were rewritten and we were impoverished. Now that credit is drying up, good jobs for the working class are gone forever and mass-produced goods are unaffordable, we find ourselves transported from “Brave New World” to “1984.” The state, crippled by massive deficits, endless war and corporate malfeasance, is sliding toward bankruptcy. It is time for Big Brother to take over from Huxley’s feelies, the orgy-porgy and the centrifugal bumble-puppy. We are moving from a society where we are skillfully manipulated by lies and illusions to one where we are overtly controlled.

Orwell warned of a world where books were banned. Huxley warned of a world where no one wanted to read books. Orwell warned of a state of permanent war and fear. Huxley warned of a culture diverted by mindless pleasure. Orwell warned of a state where every conversation and thought was monitored and dissent was brutally punished. Huxley warned of a state where a population, preoccupied by trivia and gossip, no longer cared about truth or information. Orwell saw us frightened into submission. Huxley saw us seduced into submission. But Huxley, we are discovering, was merely the prelude to Orwell. Huxley understood the process by which we would be complicit in our own enslavement. Orwell understood the enslavement. Now that the corporate coup is over, we stand naked and defenseless. We are beginning to understand, as Karl Marx knew, that unfettered and unregulated capitalism is a brutal and revolutionary force that exploits human beings and the natural world until exhaustion or collapse.

“The Party seeks power entirely for its own sake,” Orwell wrote in “1984.”  “We are not interested in the good of others; we are interested solely in power. Not wealth or luxury or long life or happiness: only power, pure power. What pure power means you will understand presently. We are different from all the oligarchies of the past, in that we know what we are doing. All the others, even those who resembled ourselves, were cowards and hypocrites. The German Nazis and the Russian Communists came very close to us in their methods, but they never had the courage to recognize their own motives. They pretended, perhaps they even believed, that they had seized power unwillingly and for a limited time, and that just round the corner there lay a paradise where human beings would be free and equal. We are not like that. We know that no one ever seizes power with the intention of relinquishing it. Power is not a means; it is an end. One does not establish a dictatorship in order to safeguard a revolution; one makes the revolution in order to establish the dictatorship. The object of persecution is persecution. The object of torture is torture. The object of power is power.”

The political philosopher Sheldon Wolin uses the term “inverted totalitarianism” in his book “Democracy Incorporated” to describe our political system. It is a term that would make sense to Huxley. In inverted totalitarianism, the sophisticated technologies of corporate control, intimidation and mass manipulation, which far surpass those employed by previous totalitarian states, are effectively masked by the glitter, noise and abundance of a consumer society. Political participation and civil liberties are gradually surrendered. The corporation state, hiding behind the smokescreen of the public relations industry, the entertainment industry and the tawdry materialism of a consumer society, devours us from the inside out. It owes no allegiance to us or the nation. It feasts upon our carcass.

The corporate state does not find its expression in a demagogue or charismatic leader. It is defined by the anonymity and facelessness of the corporation. Corporations, who hire attractive spokespeople like Barack Obama, control the uses of science, technology, education and mass communication. They control the messages in movies and television. And, as in “Brave New World,” they use these tools of communication to bolster tyranny. Our systems of mass communication, as Wolin writes, “block out, eliminate whatever might introduce qualification, ambiguity, or dialogue, anything that might weaken or complicate the holistic force of their creation, to its total impression.”

The result is a monochromatic system of information. Celebrity courtiers, masquerading as journalists, experts and specialists, identify our problems and patiently explain the parameters. All those who argue outside the imposed parameters are dismissed as irrelevant cranks, extremists or members of a radical left. Prescient social critics, from Ralph Nader to Noam Chomsky, are banished. Acceptable opinions have a range of A to B. The culture, under the tutelage of these corporate courtiers, becomes, as Huxley noted, a world of cheerful conformity, as well as an endless and finally fatal optimism. We busy ourselves buying products that promise to change our lives, make us more beautiful, confident or successful as we are steadily stripped of rights, money and influence. All messages we receive through these systems of communication, whether on the nightly news or talk shows like “Oprah,” promise a brighter, happier tomorrow. And this, as Wolin points out, is “the same ideology that invites corporate executives to exaggerate profits and conceal losses, but always with a sunny face.” We have been entranced, as Wolin writes, by “continuous technological advances” that “encourage elaborate fantasies of individual prowess, eternal youthfulness, beauty through surgery, actions measured in nanoseconds: a dream-laden culture of ever-expanding control and possibility, whose denizens are prone to fantasies because the vast majority have imagination but little scientific knowledge.”

 

Our manufacturing base has been dismantled. Speculators and swindlers have looted the U.S. Treasury and stolen billions from small shareholders who had set aside money for retirement or college. Civil liberties, including habeas corpus and protection from warrantless wiretapping, have been taken away. Basic services, including public education and health care, have been handed over to the corporations to exploit for profit. The few who raise voices of dissent, who refuse to engage in the corporate happy talk, are derided by the corporate establishment as freaks.

Attitudes and temperament have been cleverly engineered by the corporate state, as with Huxley’s pliant characters in “Brave New World.” The book’s protagonist, Bernard Marx, turns in frustration to his girlfriend Lenina:

“Don’t you wish you were free, Lenina?” he asks.

“I don’t know that you mean. I am free, free to have the most wonderful time. Everybody’s happy nowadays.”

He laughed, “Yes, ‘Everybody’s happy nowadays.’ We have been giving the children that at five. But wouldn’t you like to be free to be happy in some other way, Lenina? In your own way, for example; not in everybody else’s way.”

“I don’t know what you mean,” she repeated.

The façade is crumbling. And as more and more people realize that they have been used and robbed, we will move swiftly from Huxley’s “Brave New World” to Orwell’s “1984.” The public, at some point, will have to face some very unpleasant truths. The good-paying jobs are not coming back. The largest deficits in human history mean that we are trapped in a debt peonage system that will be used by the corporate state to eradicate the last vestiges of social protection for citizens, including Social Security. The state has devolved from a capitalist democracy to neo-feudalism. And when these truths become apparent, anger will replace the corporate-imposed cheerful conformity. The bleakness of our post-industrial pockets, where some 40 million Americans live in a state of poverty and tens of millions in a category called “near poverty,” coupled with the lack of credit to save families from foreclosures, bank repossessions and bankruptcy from medical bills, means that inverted totalitarianism will no longer work.

We increasingly live in Orwell’s Oceania, not Huxley’s The World State. Osama bin Laden plays the role assumed by Emmanuel Goldstein in “1984.” Goldstein, in the novel, is the public face of terror. His evil machinations and clandestine acts of violence dominate the nightly news. Goldstein’s image appears each day on Oceania’s television screens as part of the nation’s “Two Minutes of Hate” daily ritual. And without the intervention of the state, Goldstein, like bin Laden, will kill you. All excesses are justified in the titanic fight against evil personified.

The psychological torture of Pvt. Bradley Manning—who has now been imprisoned for seven months without being convicted of any crime—mirrors the breaking of the dissident Winston Smith at the end of “1984.” Manning is being held as a “maximum custody detainee” in the brig at Marine Corps Base Quantico, in Virginia. He spends 23 of every 24 hours alone. He is denied exercise. He cannot have a pillow or sheets for his bed. Army doctors have been plying him with antidepressants. The cruder forms of torture of the Gestapo have been replaced with refined Orwellian techniques, largely developed by government psychologists, to turn dissidents like Manning into vegetables. We break souls as well as bodies. It is more effective. Now we can all be taken to Orwell’s dreaded Room 101 to become compliant and harmless. These “special administrative measures” are regularly imposed on our dissidents, including Syed Fahad Hashmi, who was imprisoned under similar conditions for three years before going to trial. The techniques have psychologically maimed thousands of detainees in our black sites around the globe. They are the staple form of control in our maximum security prisons where the corporate state makes war on our most politically astute underclass—African-Americans. It all presages the shift from Huxley to Orwell.

“Never again will you be capable of ordinary human feeling,” Winston Smith’s torturer tells him in “1984.” “Everything will be dead inside you. Never again will you be capable of love, or friendship, or joy of living, or laughter, or curiosity, or courage, or integrity. You will be hollow. We shall squeeze you empty and then we shall fill you with ourselves.”

The noose is tightening. The era of amusement is being replaced by the era of repression. Tens of millions of citizens have had their e-mails and phone records turned over to the government. We are the most monitored and spied-on citizenry in human history. Many of us have our daily routine caught on dozens of security cameras. Our proclivities and habits are recorded on the Internet. Our profiles are electronically generated. Our bodies are patted down at airports and filmed by scanners. And public service announcements, car inspection stickers, and public transportation posters constantly urge us to report suspicious activity. The enemy is everywhere.

Those who do not comply with the dictates of the war on terror, a war which, as Orwell noted, is endless, are brutally silenced. The draconian security measures used to cripple protests at the G-20 gatherings in Pittsburgh and Toronto were wildly disproportionate for the level of street activity. But they sent a clear message—DO NOT TRY THIS. The FBI’s targeting of antiwar and Palestinian activists, which in late September saw agents raid homes in Minneapolis and Chicago, is a harbinger of what is to come for all who dare defy the state’s official Newspeak. The agents—our Thought Police—seized phones, computers, documents and other personal belongings. Subpoenas to appear before a grand jury have since been served on 26 people. The subpoenas cite federal law prohibiting “providing material support or resources to designated foreign terrorist organizations.” Terror, even for those who have nothing to do with terror, becomes the blunt instrument used by Big Brother to protect us from ourselves.

“Do you begin to see, then, what kind of world we are creating?” Orwell wrote. “It is the exact opposite of the stupid hedonistic Utopias that the old reformers imagined. A world of fear and treachery and torment, a world of trampling and being trampled upon, a world which will grow not less but more merciless as it refines itself.”

Chris Hedges is a senior fellow at The Nation Institute. His newest book is “Death of the Liberal Class.”

————————————————
DEZE RECENSIE VERSCHEEN IN DE KRANT ‘De Tijd’ , najaar 2006

De zwarthemden van de Heer

Predikant Jerry Falwell is naar zijn opdrachtgever, de Almachtige, teruggekeerd. Althans, dat geloven zijn aanhangers. De Amerikaanse journalist Chris Hedges (The New York Times e.a.) noemt Falwell en zijn soort erger dan valse profeten. Ze scheppen een pre-fascistisch klimaat, zoals de militante massabewegingen anno 1920 en 30 in Italië en Duitsland dat deden. ‘De democratische staat wordt bedreigd door passiviteit ten aanzien van christelijk rechts.’

Hardleerse televangelisten en hun aanhangers ‘moeten het recht worden ontzegd om grote delen van de Amerikaanse samenleving te demoniseren, te bestempelen als Satanskinderen die alleen bekeerd of uitgeroeid mogen worden.’ En: ‘Er komt een moment dat verdraagzaamheid niet langer kan gelden voor wie zich intolerant opstellen ten aanzien van de open maatschappij.’ Hedges windt er, zoals wel vaker, geen doekjes om.

DOERS AND DONORS

Naar schatting een kwart van alle VS-inwoners, ruim 70 miljoen mensen, bekennen zich tot het evangelische christendom. Dat zijn niet allemaal fascisten, er bestaan diverse facties, kerkverenigingen, trends en stromingen. Een van de gevaarlijkste is het Dominionisme dat, zoals de naam al aangeeft, streeft naar de wereldheerschappij. De term is ontleend aan het boek Genesis (1:26-31): ’…en hebt elk levend schepsel dat zich op de aarde beweegt in onderworpenheid.’ De sekte van de dominionisten is een rechtstreekse erfgenaam van Calvijn, die in het Genève van 1500 zijn theocratie als politiek model had geïnstalleerd.
De Amerikaanse dominionisten willen met hun radicale kerk de politieke macht veroveren. Het geloof in magie overwoekert de traditionele christelijke en democratische waarden. De leider wordt geadoreerd, het doel is de morele en fysieke overheersing door een super-ras, in casu dat van de (blanke) Amerikaanse christenen.
Onder christelijke heerschappij zal Amerika niet langer een zondige natie zijn: de Tien Geboden gelden als basis voor het rechtssysteem, het creationisme en andere christelijke waarden zijn de fundamenten van het onderwijs, de media en de regering verkondigen uitsluitend het Goede Nieuws, de blijde boodschap. Vakbonden, burgerrechten en openbare scholen worden afgeschaft. Vrouwen mogen niet langer uit werken gaan en iedereen die zich onchristelijk gedraagt wordt het burgerschap ontnomen. De federale regering houdt zich nog uitsluitend bezig met de bescherming van eigendomsrechten en de binnenlandse veiligheid. Sociale voorzieningen worden betaald uit ‘tienden’, een kerkbelasting.
Het zou een karikatuur kunnen zijn, ware het niet dat het extreem evangelische gedachtegoed verspreid wordt in miljoenen Amerikaanse huiskamers, via minstens zes nationale tv-networks en door ongeveer alle 2000 religieuze radiozenders. Grote pastors hebben hun eigen megakerken, die in alles voorzien: onderricht, amusement, kinderoppas, voedsel, medische verzorging, psychotherapie. Eigen massaverenigingen ook. Pastor James Dobson stichtte ‘Focus on the Family’, aanwezig in 36 staten, met radiozenders die in en buiten de States honderden miljoenen bereiken. Dobson steunt politieke kandidaten die anti-abortus zijn, tegen stamcellenonderzoek, tegen het homohuwelijk, voor de doodstraf en voor ongebreideld privé-wapenbezit.
De boom van de megakerken heeft onder Bush een hoogtepunt bereikt, omdat de federale en locale overheid – enkele uitzonderingen niet te na gesproken – almaar minder sociale voorzieningen afleverden. Zo ontstond een Cultuur van de Wanhoop, vruchtbare voedingsbodem voor religieus fanatisme en fascisme.
Hedges heeft oog voor het historisch perspectief. Al ten tijde van Ronald Reagan werd het geheime genootschap ‘Council for National Policy’ opgericht. Het verbond van ‘doers’ en ‘donors’, dominionisten en rechtse ondernemers, is waak- en werkzaam tot op vandaag. De auteur is een ervaringsdeskundige inzake bijgeloof: voor hij een beroemd journalist werd, was hij afgestudeerd in de theologie aan Harvard. Mooi meegenomen is het inleidend essay (uit 1995) van Umberto Eco, over de veertien kenmerken van het Oer-Fascisme. Ze zijn ongeveer alle van toepassing op de extreme evangelisten in de VS.

JEF COECK

Chris Hedges – American Fascists/The Christian Right and The War on America – 2006, New York, Free Press, 255 blz., 25 US dollar, ISBN 978 0 7432 8443 1
—————–


Entry filed under: boeken, Media, oorlog, Uncategorized, VS. Tags: , , , , .

EPIPHANY. DE DRIE KONINGEN KOMEN VAN VER DE MYTHES VAN DE WEVER

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: