HET VERDRIET VAN LINKS

maart 11, 2011 at 2:40 pm 17 reacties

Het blijft me verbazen hoe (voormalige) progressieven, linksen en Marxisten meestappen in de nationalistische waan van de dag. In de “Gravensteengroep”  zie ik namen van “progressieve” boegbeelden uit een recent verleden als Brigitte Raskin , Etienne Vermeersch, Paul Ghijsels en van zelfverklaarde Marxisten als Willy Courteaux, Jean-Pierre Rondas en ex-communist Jef Turf. Allen hebben ze nu het nationalistische licht gezien. Edi Clijsters, een andere neo-nationalist, heb ik gekend als uiterst linkse militant en journalist. “Vonk!” heette het blad waarvan hij hoofdredacteur was. “Iskra,” is dat in het Russisch en zo heette ook het blad van Vladimir Ilitsj Oeljanov, beter bekend als Lenin. Nu is Clijsters met blogs en opiniebijdragen op onder andere de VRT-website de public- relationsman van het Onafhankelijke Vlaanderen inc.

In een interview in De Morgen liet Jean-Pierre Rondas, de maker van intellectualistische en af en toe linkserige radioprogramma’s onlangs weten wat hij dacht over het kunstenaarsinitiatief “Niet in Mijn Naam.” Onder de initiatiefnemers bevonden zich  lieden die sympathiseren met de linkse Partij van de Arbeid en dus was het gebeuren verdacht en daarom waardeloos. Voorwaar een intellectueel diepgravende analyse! Ook Rondas is nu een radertje in  de propagandamachine van het Vlaams Nationalisme. Hij maakt behalve van de Gravensteengroep ook deel uit van de rechtse denktank Vives, die aan de universiteit van Leuven  een intellectuele onderbouw construeert voor het separatisme en hij krijgt sinds kort een wekelijkse tribune in de De Morgen – u weet wel die krant die ons destijds een geweten wou schoppen.

In dezelfde krant lezen we hoe de Gravensteengroep drie eenvoudige principes vooropstelt om dit land uit het moeras te halen. Zoals al  jaren in kringen van Vlaamsnationalisten, Vlaamse Volksbeweging en Vlaams Blok/Belang gebruikelijk is klagen ze dat de “wil van de democratische meerderheid in dit land permanent wordt afgeblokt.” Over wat die “democratische meerderheid”  precies wil blijven de Gravensteenintellectuelen vaag. Maar zoals alle nationalisten gaan ze er voetstoots van uit dat de overgrote meerderheid van de Vlamingen denken zoals zij en hun separatistisch discours delen. Zelfs binnen het nationalistische kamp – waartoe ik voor het gemak ook veel christendemocraten, liberalen en sociaaldemocraten reken – is daarover geen eensgezindheid. Dat blijkt onder andere uit de recente strubbelingen bij de liberalen en het ongenoegen bij CD&V. De Vlaamse werkgevers zijn huiverig voor een doorgedreven splitsing van het werkgelegenheidsbeleid  en zelfs bij de NVA zijn er  kiezers die niets van het separatisme moeten hebben.

Niet alleen is “de wil van de meerderheid” voor veel interpretaties vatbaar ,het manifest van de Gravensteengroep  getuigt ook van een bedenkelijke opvatting over democratie. Een goed werkende democratie kan immers nooit de dictatuur van de meerderheid zijn. Succesvolle democratieën streven in tegendeel naar een evenwicht tussen de diepe verzuchtingen van de meerderheid en die van de minderheid. Dat kan leiden tot ingewikkelde en af en toe frustrerende constructies van checks and balances maar de minderheid/ minderheden in een positie duwen van uitzichtloze machteloosheid is vragen om conflicten en, inderdaad, separatisme. Maar misschien is dat net de bedoeling?

Het principe van de “territorialiteit” is de hedendaagse vertaling van het atavistische “Geen morzel Vlaamse grond!” Ook hier weer het oude liedje: “Vlamingen in Wallonië passen zich aan, Franstaligen in de Brusselse rand weigeren dat.” Mij zijn geen Waalse dorpen bekend waar de Vlamingen in de meerderheid zijn zoals de Franstaligen in pakweg Kraainem of Wezenbeek-Oppem. Dat Brussel en de randgemeenten meertalig worden is met geen democratische middelen te verhinderen. Geen splitsing van Brussel – Halle – Vilvoorde zal daar iets aan veranderen, geen discriminatie in het al of niet toekennnen van bouwvergunningen of huurovereenkomsten, geen “Schild en Vriend” of andere achterhoedegevechten,

Of moeten we zoals in Canada, dat de Gravensteengroep als voorbeeld stelt, binnenkort ook een taalpolitie verwachten die met de meetlat in de hand de lettergrootte van Franstalige of Engelse opschriften meet? Ook in Vlaanderen zal die taalpolitie dagwerk hebben om het potjesengels te bestrijden dat nu al het straatbeeld overwoekert met “Hair Solutions,” “Environmental Services” en nog veel meer van dat fraais.

Merkwaardig is het standpunt van de Gravensteengroep over Brussel, hun derde principe. Daar worden zowaar de rollen omgekeerd: Vlaanderen en Wallonië mogen een grote mate van autonomie eisen, als het stadsgewest Brussel hetzelfde vraagt maakt het zich schuldig aan “separatisme!”  Overigens weet iedereen dat de “tweetaligheid” van Brussel een juridisch-politieke fictie is. In werkelijkheid zijn de Vlamingen in Brussel, voor wie taal als norm neemt, een verwaarloosbare minderheid in een zee van Frans, Engels, Arabisch, en Spaans sprekenden. Dat ze meer rechten en centen krijgen dan hun getalsterkte verantwoordt hebben ze net  te danken aan het bestaan van dit koninkrijk  en de vermaledijde blokkeringsmechanismen” van het zo verfoeide Belgisch bestel.

Nationalisme is een romantische stroming uit de 19e eeuw, gebaseerd, zoals Geert Mak in zijn indrukwekkende “In Europa” schrijft, op de mythe van landen en volkeren die niet bestaan en vaak nooit bestaan hebben. De Grieken van vandaag hebben weinig van doen met het oude Athene, het “Joodse volk” is uitgevonden door de zionisten, een onafhankelijk Baskenland dat de huidige Baskische provincies verenigt is er nooit geweest en ook het “Vlaamse volk”is een produkt van de romantiek. Vlaanderen heeft in zijn huidige vorm alle mythes ten spijt nooit bestaan vóór België bestond en zou dus de Franstalige anti-Hollandse revolutionairen van 1830 dankbaar moeten zijn! Maar het nationalisme heeft in de loop van de voorbije decennia onnoemelijk veel schade aangericht en leed veroorzaakt. Denk maar, om één voorbeeld te nemen, aan het Turkse nationalisme van Ata Turk dat een einde maakte aan de vreedzame samenleving van volkeren en godsdiensten onder het Ottomaanse rijk met etnische zuiveringen en de massamoord op de Armeniërs als gevolg. Van Turkije, over Joegoslavië tot Noord-Ierland en Baskenland: het nationalisme is niet de oplossing, het nationalisme is het probleem.

De wonderbaarlijke bekering van linkse kopstukken tot het nationalisme is niet nieuw. De communistische leiders van Joegoslavië en de voormalige Sovjet-Unie hebben geen ogenblik geaarzeld om zich met de nationalistische vlag te omhullen toen ze dat nodig achtten om de macht te behouden. Van linkse intellectuelen zou je verwachten dat ze het nationalistische discours op zijn minst met rationele argumenten verdedigen. In de tekst van de Gravenstengroep merk ik daar weinig van, des te meer opgewarmde kost van het Vlaamse revanchisme: “Voor Belgiekske Nikske, Voor Vlaanderen Alles!”

Dat we naar nieuwe vormen van samenleven in dit land moeten is duidelijk. Aloude frustraties en mythes die aan beide kanten van de taalgrens leven staan daarbij in de weg.  Als intellectuelen, a fortiori linkse intellectuelen, die frustraties aanwakkeren en de mythes in stand houden zijn we verder dan ooit van huis.

Johan Depoortere

———-

NASCHRIFT VAN JEF COECK:

Ik ben het zeer eens met de even doorwrochte als sombere analyse van Johan hierboven.  Een paar aanvullende verklaringen misschien?

De ‘linksigheid’ van de leden van de Gravensteengroep is relatief. In veel gevallen heeft ze te maken met dissidentie, het verlaten van een groep of partij. Dan is men klaar om zich te laten inkapselen door een tegenpartij, volgens het axioma dat de beste boswachters gewezen stropers zijn. Bij sommigen speelt ongetwijfeld ook een dosis opportunisme: wedden op het winnende paard. Daar kunnen we treurig om zijn maar het is van alle tijden.

In elk geval is de nieuwe tekst van de Gravensteengroep niet links maar jezuïtisch. Het lijkt over allerlei onderwerpen te gaan, niet ht minst de democratie, maar in feite slaan de ‘drie principes’ alleen maar op Brussel.
1. Territorialiteit. Er is geen land ter wereld waar de taal-  en landsgrenzen zo secuur zijn afgebakend – alleen in Brussel en de rand lopen verschillende statuten door mekaar.
2. Niet-inmenging. Alleen in de Brusselse rand zijn er, zoals Johan terecht doet opmerken, ‘anderstalige’ bevolkingsmeerderheden. Tenzij men de Nederlandse vakantiedorpen in de Ardennen zou meerekenen.
3. Gelijkheidsbeginsel voor Brussel. Hier wordt het kind tenminste bij de naam genoemd. Als alle Brusselaars op gelijke voet dienen te worden behandeld – zonder Vlaamse voorrechten bv.– zou de eerste taal het Engels zijn, de tweede  Frans en de derde wellicht Marokkaans (Arabisch en Berbers). Als Halle-Vilvoorde een beletsel mocht zijn voor de gelijkheid, moet men niet gaan splitsen maar juist de BHV-regeling tot het hele land uitbreiden. Dat wordt dan, inderdaad, de federale kieskring. Ik vraag me af waarom kennelijk alle partijen daar zo bang voor zijn.

Ach, het is zo doorzichtig allemaal, en hypocriet. Neem nu die plechtige aanspreking ‘Landgenoten’. Welke landgenoeten bedoelen ze: de Vlaamse, de flamingantische, de Waalse, de Brusselse, de allochtone of autochtone landgenoten? Nee, het blijken de partijen te zijn naar wie de Gravensteners zich richten. Sorry, ik ben partijloos en voel me dus niet aangesproken.     

De analyse van Gravensteen dat de democratie verlamd is sinds 2007 is maar een klein deel van de waarheid. Er was al een groot democratisch deficit voor die tijd, een deficit waaraan ‘twee Vlaamse partijen’ zoals ze zedig niet met naam genoemd worden, volop en van harte hebben meegewerkt  uit eigenbelang. Lees het verhelderende boek van Walter Zinzen ‘De wereld is een schouwtoneel maar wie doet de regie?’ (Pelckmans, 2006). Voor een goed begrip: die twee partijen zijn toch N-VA en CD&V? Kunnen we het daar dan tenminste over eens zijn?

Laten we de zaken bij hun naam noemen. De regeringsonderhandelingen zullen ook niet slagen als alle landgenoten-partijen de drie Gravensteenprincipes tot de hunne maken. Want daarmee wordt niet de initiële fout tevens grove stommiteit van bij de start ongedaan gemaakt. Die fout is dat er geen regering mag komen, voor de grote staatshervorming erdoor is. Welnu, een kind kan berekenen – laat staan een jezuïet – dat zo een uitgangspunt het landsbestuur lamlegt. Dat heeft niets te maken met het toeschuiven van zwartepieten.

Het heeft alles te maken met blindheid, onkunde en lafheid. Blindheid van de N-VA, lafheid van de CD&V en onkunde van ongeveer alle partijen en pressiegroepen. Inclusief de landgenoten van de Gravensteengroep.  

Tot slot. Het valt me op dat Gravensteen de begrippen ‘confederatie’ en ‘unie’ naast mekaar gebruikt, alsof het synoniemen waren. Nooit gehoord van de Amerikaanse burgeroorlog? (jc)

Entry filed under: links, Media, Politiek Belgie. Tags: , , , , .

VECHTEN VOOR DE MERKNAAM FLANDERS NONKEL ODILE

17 reacties Add your own

  • 1. Marcel Van Lysebetten  |  maart 11, 2011 om 4:42 pm

    Ik wacht met spanning op het verslag van gezellige babbel in de salons van Sisyphus waar de intellectuelen, met alle mogelijke bijvoeglijke naamwoorden, naar elkaar zullen luisteren.

    Een heel boze (voormalig) journalist zal ‘afvalligen’ heel streng toespreken.

    Tevergeefs.
    Hoe treurig toch.

    Beantwoorden
    • 2. Johan Depoortere  |  maart 11, 2011 om 4:44 pm

      Hoe treurig toch dat niet met argumenten wordt gereageerd.
      jd

      Beantwoorden
      • 3. jefc  |  maart 11, 2011 om 6:07 pm

        De reacties van M. Van Lysebetten verdienen psychische analyse, wat wij niet verschaffen. Ik ga niet zover om te zeggen dat er iets met zijn hersens is. Maar vast staat dat hij iets aan of in de ogen heeft. Ik gok op: faecaliën.
        Heer Van Lysebetten leest nooit, herhaal nooit, wat er staat. Neem nu zijn reactie op het stuk van Tom Ronse over Flanders House. Al zijn beweringen worden in het stuk zelf weerlegd. Vooraf, als het ware.
        MVL is ook bedrijvig als reactor op andere weblogs dan het Salon. Hij is dus een professional van de reactie. Door het (trachten te) ridiculiseren van standpunten die als bij toeval gaan over Vlaamsgezindheid, N-VA en/of nationalisme, slaagt hij er aardig in om zichzelf te ridiculiseren.
        Marcel Van Lysebetten lijkt mij te behoren tot de categorie van mensen die door Henk Hofland wordt omschreven als ‘brullende huismussen’.
        Mijn excuus aan Johan Depoortere. Je krijgt natuurlijk ook nog mijn commentaar ten gronde op je voortreffelijke stuk. We laten onze aandacht niet afleiden… (jc)

  • 4. Marcel Van Lysebetten  |  maart 12, 2011 om 10:48 am

    Dank u wel ‘jefc ‘.
    U steekt de franstalige psychiater – die zich toelegt op ‘psycho analyses’ van burgers die hij nooit heeft ontmoet – naar de kroon.
    Het blijkt tegenwoordig een ernstige aandoening te zijn als men intellectuelen die ‘links’ voor iets anders ZOUDEN hebben geruild meer te waarderen dan leveranciers van opgewarmde kost .
    En ja, ik heb veel meer vertrouwen in de auteur van “intellectualistische en af en toe linkserige radioprogramma’s”.
    En nee, er is geen enkele steekhoudende argumentatie die onderbouwt dat “Rondas is nu een radertje in de propagandamachine van het Vlaams Nationalisme”, een formulering die overigens bon ton is in middens waar gebeurtenissen van de eerste helft van vorige eeuw uit de kast worden gehaald. Als het goed uitkomt.

    PS. Eén pluspunt, u houdt het wel beschaafd. Faecaliën klinkt in salons intelligenter dan stront .

    Beantwoorden
    • 5. jefc  |  maart 12, 2011 om 11:47 am

      U leest weer niet wat er staat. Er staat: ‘psychische analyse verschaffen wij niet’.

      Dank voor het compliment. Beschaving is zeer aan te raden. Probeert u het eens…

      Beantwoorden
      • 6. Hugo Raspoet  |  maart 13, 2011 om 3:47 pm

        Er zijn in dit Salon een aantal auteurs actief die graag ten strijde trekken tegen windmolens die ze eerst zelf hebben gebouwd. Ik denk dat ik toch maar pas.

        Hugo Raspoet

  • 7. Everaerts Jan-Pieter  |  maart 13, 2011 om 3:29 pm

    Het probleem is niet het nationalisme, maar het separatisme van bepaalde “Vlamen”. De natie is België: een eeuwenoude mix van volkeren wiens psy-che en cultuur niet onaanzienlijk bepaald is door het wonen in het tussengebied tussen Frankrijk en Duitsland. Vlamingen zijn daar een onderdeel van, geen natie. Wat doen de separatisten overigens met het 1/3de ‘Walen’ dat van recente ‘Vlaamse’ afkomst is ? Ben je als je geen Nederlands meer spreekt, meteen ook geen ‘Vlaming’ meer ? Of zijn er culturele gemeenschappelijkheden (de manier van praten, van met elkaar omgaan, van het bourgondisch genieten van het leven enz.) die verder gaan dan de taal en waardoor Vlamingen, Brabanders, Antwerpenaren en Limburgers het goed en makkelijk kunnen vinden met “Walen”, zoals ik zelf bij het gaan wonen in Limbourg (Verviers) merkte. Niets aanpassen hier, gewoon de tweede landstaal spreken. Dat valt me allemaal des te meer op na 20 jaar wonen in Schaarbeek (waar het moeilijk samenleven was met Turken die alleen maar Turks praten en Afrikanen van wie ik vooral hun lawaai-niveau onthou), na een passage in Gent ook waar ze me altijd op mijn Limburgs accent wezen, daar waar ik nochtans van Oost-Brabant ben. Als de Vlamen willen afscheiden: de twee provincies dan. Van Brabant en Limburg die altijd samengeweest zijn met Franstalige landsdelen: pollen afhouden.
    Lang leve het Belgisch anarchistisch nationalisme. En nationalisme kan zowel links als rechts zijn; voor het linkse; kijk oa naar Cuba. Dat Johan er alleen maar negatieve kanten aan ziet, zou dat niet komen doordat we al decennia lang gebrainwashed worden door een ultraliberale pers ? En voor liberalen en hun multinatioals mogen er geen grenzen bestaan, alleen maar één “vrije”wereldmarkt waarop de rijkste baas kunnen zijn. Natiestaten zijn daarbij uiterst hinderlijk want zij kunnen hun bevolking tegen de multinationals/transnationals beschermen (protectionisme).

    Het wordt tijd dat dwarse linkse denkers zich aan een verdediging van een gematigd nationalisme wagen. Een inter-nationalisme uiteraard (let op het streepje).

    En uiteraard ook een ecologisch nationalsme. In feite vormt de ecologische zorg voor het “eigen” stuk grond dat men bewoont en waar men aan aangepast is, nog één van de belangrijkste toekomstige basissen van het nationalisme, of het pattriotisme zoals Philippe Van Parijs het onlangs in Knack liever noemde.

    Jan-Pieter Everaerts Brabander/Luikenaar. – http://www.degroenebelg.be

    Beantwoorden
  • […] *  “Het blijft me verbazen hoe (voormalige) progressieven, linksen en Marxisten meestappen in de nationalistische waan van de dag. In de “Gravensteengroep”  zie ik namen van “progressieve” boegbeelden uit een recent verleden als Brigitte Raskin , Etienne Vermeersch, Paul Ghijsels en van zelfverklaarde Marxisten als Willy Courteaux, Jean-Pierre Rondas en ex-communist Jef Turf. Allen hebben ze nu het nationalistische licht gezien.” (Vrt-journalist Johan Depoortere in het Salon van Sisyfus) […]

    Beantwoorden
  • 9. jo cuyx  |  maart 13, 2011 om 6:52 pm

    Johan Depoorterere verwacht reacties gebaseerd op argumenten. Allicht, het tegenovergestelde zou nogal verbazen. Maar het probleem is dat het nationalisme nogal veel gemeen heeft met het geloof. Als eens geprobeerd te discussiëren met een gelovige over het fundament van zijn geloof? Je gelooft of je gelooft niet. Met argumenten heeft dat niets te maken.
    Als nationalisten pur sang zoals Geert Bourgeois toch met argumenten aankomen krijg je opmerkelijke zaken te horen. ‘De Franstaligen uit de Brusselse rand zijn Vlamingen die geen Nederlands spreken’, aldus de minister. Tja…
    Belangrijker dan deze prietpraat is de aversie die links langs alle kanten oproept. Veel rechtse maar fatsoenlijke flaminganten voelen zich beledigd door een zekere vanzelfsprekendheid waarmee bepaalde linkse milieus decennia lang het privilege van moraliteit hebben opgeëist en daarmee de oppositie de mond hebben gesnoerd. Links goed, rechts slecht. Rechts heeft nu de wind in de zeilen en als het verzet tegen separatisme uiteindelijk helemaal geïdentificeerd wordt met links en een zich afkeren tegen links met een streven naar Vlaamse onafhankelijkheid, dan is het bedje van N-VA gespreid.
    Argumenten zijn dan, jammer genoeg, van geen tel meer.

    Beantwoorden
  • 10. Etienne Vermeersch  |  maart 13, 2011 om 6:53 pm

    Ik wist niet dat de journalist Johan Depoortere een naamgenoot had. Ik kan immers moeilijk aannemen dat wij jarenlang hebben moeten luisteren naar reportages die, in plaats van op feiten, louter op vooroordelen en clichés waren gebaseerd. Ik heb het hier dus over de auteur van het stuk hierboven, met excuses voor zijn naamgenoot. Deze Johan schrijft grotendeels over allerlei zaken, die niets met de teksten van het Gravensteen te maken hebben. Ten eerste gaat het over ‘linksen’ die ‘nationalisten’ geworden zijn. In deze tekst wordt slechts één vorm van nationalisme besproken: het Franstalig expansionistisch nationalisme. Het betreft hier geen 19de-eeuws atavistisch gegeven, maar de overtuiging van de grote meerderheid van de Franstaligen uit Brussel en de Rand, dat zij zich in Vlaanderen mogen vestigen zonder het grondwettelijk vastgelegd eentalig karakter ervan te respecteren. Door hun socio-economisch en politiek overwicht zijn ze er decennia lang in geslaagd: (a) de dure gronden voor de kinderen van de plaatselijke bevolking onbetaalbaar te maken; (b) door datzelfde overwicht de neringdoenden, ambachtslieden en hun personeel te verplichten hen in gebrekkig Frans te woord te staan, met alle vernedering die daarmee gepaard gaat, en de generaties daarna het Frans op te dringen. Dat heeft tot gevolg gehad dat in de laatste 100 jaar ongeveer 30 gemeenten van overwegend Nederlandstalig naar overwegend Franstalig zijn geëvolueerd. Diezelfde Franstaligen vinden wel dat Vlamingen, Italianen, Marokkanen, Turken, en anderen die zich in hun regio komen vestigen, zich wel aan de landstaal moeten aanpassen. Zij zullen zeker niet aanvaarden dat de gemeenteraad van Sint-Gillis in het Arabisch zal doorgaan zodra de meerderheid daarvan Marokkanen zijn. Ze zijn immers niet alleen nationalistisch, maar ook racistisch. De genaamde Johan kent geen Franstalige gemeenten die Nederlandstalig geworden zijn. Hij zou mogen weten dat er tienduizenden Vlamingen naar Wallonië getrokken zijn; maar dat waren wel arme sukkelaars die er geen seconde aan dachten hun taal op te dringen: ze moesten al genoeg horen “les flamins cest nin des djins”. Maar dat vindt onze Johan blijkbaar geen onrecht; evenmin als het feit dat de verfransing van Vlaams Brabant voor hem een onrecht is. Het ligt nu eenmaal in de lijn van de geschiedenis, zoals de afbraak van het Frans in Québec, de uitroeiing van de Indianen in de VS en de ‘settlements’ in Palestina, de vernietiging van de Tibetaanse cultuur, enz. Wat de tekst van de Gravensteengroep vraagt, is dat de sociale rechtvaardigheid ooit eens wordt ingevoerd. De Vlamingen eisen niets voor Vlamingen in Wallonië; de Franstaligen eisen niets voor Franstaligen in Vlaanderen: eerlijker kan niet (waarbij het statuut van de faciliteitengemeenten niet bedoeld is, tenzij er supplementaire eisen gesteld worden). Diezelfde territoriale eis geldt in Zwitserland en heeft daar eeuwenlang taalvrede gerealiseerd. Diezelfde eis stellen Franstaligen in Québec en die werden daarin door de notoire flamingant De Gaulle ondersteund. Johan moet eens aan zijn naamgenoot vragen in welk land ter wereld het territorialiteitsbeginsel niet geldt (Tibet en enkele restanten van de Sovjet-Unie laten we dan wel buiten beschouwing). Dat Brussel tweetalig werd, was met geen democratische middelen tegen te houden omdat een democratie die tegen de bourgeois overmacht bestand was, toen immers niet bestond. Maar in Graubünden slaagt men er wel in uithangborden in een andere taal dan het Rheto-Romaans te verbieden en dat met goedkeurig van het Zwitsers Hooggerechtshof. Hoewel de mensen van de Gravensteengroep het over allerlei zaken oneens zijn, hebben ze tenminste die linkse reflex behouden, dat ze inzien dat verfransing altijd van rijk naar arm gegaan is, nooit omgekeerd; zoals de verengelsing in Québec van rijk naar arm gaat. Ik herhaal, behalve de afwijzing van het Franstalig expansionisme, wordt er in de teksten van de Gravensteengroep niet over nationalisme gesproken. Dezelfde intellectuele oneerlijkheid vindt men in de suggestie dat deze tekst over separatisme gaat (en dat geldt voor alle teksten: dat is precies de reden waarom Johan Sanctorum de groep heeft moeten verlaten). Het is ongepast de naam van een bekende journalist te misbruiken om op een tendentieuze wijze aan een tekst inhouden toe te schrijven die er helemaal niet in staan. Integendeel, het gaat over voorstellen om het samenleven mogelijk te maken, zonder enige onbillijkheid. Over het statuut van Brussel heeft de Gravensteengroep nog geen duidelijke visie. Wel wordt als voorwaarde gesteld dat men beantwoordt aan de eisen die normaal aan een grondwettelijk vastgelegde tweetalige hoofdstad te stellen zijn; zeker als die aanzienlijke financiële steun verwacht. De Gravensteengroep verzet zich niet tegen de grondwettelijk vastgelegde grendels om de minderheden te beschermen. Integendeel, we verzetten ons tegen het misbruik ervan en bovendien tegen het feit dat het correct gebruiken ervan, door de Franstaligen als een kaakslag wordt beschouwd. Dat bepaalde vormen van nationalisme, vooral expansionistisch nationalisme (vb. Ottomaans, tegen Grieken, Bulgaren, Serviërs, Bosniërs, Armeniërs, enz.; Engels en Frans kolonialisme en Duitse Drang nach Osten ) rampzalige gevolgen hebben gehad, is juist. Maar dat geldt ook voor bepaalde vormen van Marxistisch socialisme en veel andere –ismen. De ware linkse staat achter de leuze van Lacordaire: “Entre le fort et le faible,entre le riche et le pauvre, c’est la liberté qui opprime et la loi qui affranchit”.
    Etienne Vermeersch

    Beantwoorden
  • 11. patrickghyselen  |  maart 13, 2011 om 11:34 pm

    Even verbazing toch over de reactie van Etienne Vermeersch, die:
    1) niet eens doorheeft dat dit een stuk is van de Johan Depoortere, ex-VRTcorrespondent in de VS; of is deze geveinsde onwetendheid doodgewoon een socratisch, retorisch truukje om de tegenspeler voetje te lichten?
    2) de Brusselse situatie en de rand totaal miskent; geen oog heeft voor de multiculturele eigenheid van deze stad. Zoals de auteurs terecht opmerken komt het Nederlands er op de vierde, vijfde plaats. Door de Vlaamse rand wordt de stad nu al decennialang als groeipool politiek en economisch gewurgd.
    3) de Vlamingen hier als etnisch onderdrukte minderheid op één voet stelt met de Indianen in de VS, de Quebecois, Tibetanen en zelfs de Palestijnen zijn nauwelijks beter af…
    4) uItgerekend ,,Graubunden” in het regionalistische, xenofobe Zwitserland, dat zich enkel bij gratie van zijn in het kapitalisme gedoogde stromen zwart geld by all means apart kan opstellen, door de professor in de filosofie tot het toppunt van de Verlichting promoveert: een koeiebellenregio…, daaraan moeten we ons blijkbaar spiegelen.
    Bedankt om uw licht te hebben laten schijnen over deze kwestie. Als dit het credo is van de zogenaamde Gravensteengroep, dan mag deze zich voor mijn part, haar eigen naam alle eer aandoen en net als de Zwitsers opsluiten, binnen de dikke, middeleeuwse muren van haar grote gelijk.

    Beantwoorden
  • 12. tomasronse  |  maart 14, 2011 om 7:11 am

    Jongens, waar zijn jullie mee bezig? De wereldeconomie kraakt in haar voegen, blijft intussen vervuilen ondanks de alarmerende milieurampen,we naderen twee miljard werklozen met het vooruitzicht op meer, en gelukkig zien we uit de Maghreb een golf van solidariteit opwellen die een nieuwe sfeer in de wereld blaast, nieuwe hoop creert. En intussen blijven jullie maar zwammen over de hoofdkledij van scholieren en het taalgebruik in de gemeenteraadvan Linkebeek. Hebben jullier er enig idee van hoe absurd, hoe pathetisch dit vanop afstand lijkt?

    Beantwoorden
    • 13. jefc  |  maart 14, 2011 om 12:29 pm

      Waar we mee bezig zijn, Tom? Met het regime, de staat en zijn leiders die we over afzienbare tijd zullen (opgedrongen?) krijgen. Dat is toch precies waar ook de opposanten in de Maghreb en Egypte mee bezig zijn?
      Jij was het zelf die ‘kotst op elk nationalisme’. Kotsen doen we hier niet, wij trachten het al schrijvend tegen te houden. Daarvoor hebben we een weblogje.
      Overigens heb je natuurlijk gelijk dat de discussie heel verward en verwarrend is. Alleen genieën begrijpen alles van de Staatshervorming, maar er heeft zich nog geen enkele gemeld. Ook wij vinden dat het hier vaak absurd en zielig aan toe gaat – dat is onder meer wat we aanklagen.
      Voor jou, vanop afstand in tijd en ruimte, kan dat een reden zijn om te abdiceren. Voor mij, hic et nunc, niet. (jc)

      Beantwoorden
  • 14. stefaan Van Brabandt  |  maart 14, 2011 om 2:52 pm

    Helemaal eens met tekst van Lucas Catherine, die een reactie is op de uitlatingen van Vermeersch.

    (zie het stuk ‘Nonkel Odile’ hierboven, met aansluitend de tekst van Catherine/jc)

    Beantwoorden
  • […] Eerder maakt Vrt-journalist Johan Depoortere brandhout van de Vlaamsgezinde, linkse Gravensteengroep.  Na […]

    Beantwoorden
  • 16. JV  |  november 29, 2012 om 10:27 am

    Er is altijd een vlaamsgezinde stroming geweest binnen het linkse intellectuele milieu, Courteaux/Abicht/Clijsters zijn daar de overlevenden van (actief vanaf de jaren 1960, je kan ze traceren in letterlijjk tientallen kortbestaande organisaties, tijdschriften en initiatieven. Frequente naam is ook wijlen Antoon Roosens). Raskin schreef in bladen met dezelfde participerende namen (jaren 1980/begin jaren 1990). Turf heeft ook altijd contacten onderhouden met deze mensen, en heeft na zijn ontslag uit de KP zich openlijk verbonden met deze zijde. Hij heeft nu zijn persoonlijke fanclub bij het blad Meervoud. Rondas is pas veel later boven water gekomen, een late bekeerling, maar beweegt zich ook in dezelfde kleine kring. Conclusie is dat het geen nieuw fenomeen is, dat het gedachtegoed al een halve eeuw ongewijzigd is en dat de N-VA geen reden is om politiek te reflecteren over de koers. Het zijn ook de mensen die hatelijk reageren op bv. het succes van PVDA, tevens een antagonisme stammend uit de jaren 1960/1970. Het is een groep van misschien 50 personen, en ze sterven langzaam uit. Je moet ze dan ook niet overschatten, het is eerder een populair-intellectueel artefact.

    Beantwoorden
  • […] *  “Het blijft me verbazen hoe (voormalige) progressieven, linksen en Marxisten meestappen in de nationalistische waan van de dag. In de “Gravensteengroep”  zie ik namen van “progressieve” boegbeelden uit een recent verleden als Brigitte Raskin , Etienne Vermeersch, Paul Ghijsels en van zelfverklaarde Marxisten als Willy Courteaux, Jean-Pierre Rondas en ex-communist Jef Turf. Allen hebben ze nu het nationalistische licht gezien.” (Vrt-journalist Johan Depoortere in het Salon van Sisyfus) […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.320 andere volgers


%d bloggers liken dit: