BELGIË, een parcours van herinnering

mei 23, 2011 at 5:34 am 4 reacties

Veel geschiedenis voor weinig geld   
door Guido Lauwaert

In 2008 verscheen bij uitgeverij Bert Bakker een pracht van een boek, althans voor wie verslingerd is aan zowel de grote als de kleine geschiedenis. De volledige titel luidt: BELGIË – een parcours van herinnering.

Gebonden, bevat het een aantal historiën over dit land waarin de melk soms zuur is en de honing meestal versuikerd. Het eerste deel focust op plaatsen van geschiedenis en expansie, het tweede deel op plaatsen van tweedracht, crisis en nostalgie. De hoofdredacteur was Jo Tollebeek en de redactie bestond uit Geert Buelens, Gita Deneckere, Chantal Kesteloot en Sophie de Schaepdrijver. Zij droegen het grootste part van de studies, maar heel wat andere historici en journalisten hebben een bijdrage geleverd. Onder meer Herman Balthazar, Marc Holthof, Kaat Wils, Tom Van Schaffel, Inge Bertels, Valerie Montens. Alle auteurs schreven stukken met bloed in de pen. Stuk voor stuk zijn het onthullende artikels met een hoog thrillergehalte.

Een greep uit de onderwerpen: Antwerpen: de Handelsbeurs, Diksmuide: de IJzertoren, Breendonk: het fort, Marche-les-Dames, Aalst: het warenhuis Delhaize, Kigali: Kamp Kigali, Gent: het Gravensteen, de Leeuw van Waterloo, Antwerpen: het Centraal Station, Ieper: Flanders Language Valley, Werchter: de wei, Coburg: Schloss Ehrenburg.

De uitgever heeft aan het dubbelboek blijkbaar veel aandacht en zorg besteed, als we de wikkels buiten beschouwing laten, maar er bij en na verschijning nauwelijks tot geen promotie voor gemaakt. De verkoop liep dan ook niet en al gauw werd de aankoopprijs verlaagd. Van 100 naar 75 euro. Het hielp geen moer. De uitgever heeft het dan maar in Nederland in de ramsj gegooid. Vruchteloos, de rekken bleven gevuld, het stof was gelukkig en vermenigvuldigde zich aan een tempo waar de konijnen van schrokken. Tot Eureka uit zijn bad opstond en naar Vlaanderen keek. Daar! Daar zitten de redders.

En dat bleek ook zo te zijn. De Groene Waterman in Antwerpen en Boekhandel Walry in Gent hebben het restant gekocht en bieden het hun klanten aan, tegen – schrik niet – de prijs van 15 euro. Voor die som denk je meteen aan rommel en quatsch. Dat is deze maal niet het geval. Mijn hand en mijn nog in goede staat verkerende edele delen erop. Wie dit dubbelboek aanschaft, haalt de geschiedenis van dit land in huis. Hij/zij heeft er een jaar leesgenot aan.

Een vrij moment en hup, even naar Tongeren, waar de lezer via het standbeeld van Ambiorix bij de Belgische kroonprins, de latere Leopold II, belandt, die in de buurt van het Duitse Regensburg van zijn paard werd gebliksemd op een groene heuvel boven de Donau. Met het Walhalla, het pantheon van de Beierse koning Ludwig I, voor ogen, zag hij eensklaps zijn land als een pretpark, gestoeld op zijn glorieus verleden.
Wie in de vakantie naar Wallonië durft te gaan en in de buurt van Seraing komt, leze alvorens af te reizen de geschiedenis van een ‘Magische, gigantische stad van de mechanisering’ met als hart de Cockerill-fabriek. De auteur, Sven Steffens, heeft sneller geschreven dan de snelste HSL van Japan.

De spanning is van hetzelfde niveau als  de roman van Raf Verhulst, Jan Coucke en Pieter Goethals, naar een waar gebeurd verhaal: twee Vlaamse mijnwerkers werden in Charleroi onthoofd omdat zij geen Frans spraken en hun verdediger geen Nederlands. Permitteer, terloops: dit boek is dringend aan een herdruk toe, want het behoort tot de top van het Vlaams Literair Erfgoed. Ik heb het indertijd cadeau gekregen van Jef Anthierens, broer van Johan en Karel.
Maar terug naar BELGIË, een parcours van herinnering. Snel naar de Wolstraat voor wie rechts van de Schelde woont, en naar de Zwijnaardsesteenweg nr. 6 voor die links van de stroom huist. Dat de aanschaf de moeite waard is bewijst de verkoop: zowel Walry als De Groene Waterman verkochten honderd exemplaren in nauwelijks tien dagen.

Zo, dit gezegd zijnde spoed ik mij opnieuw naar het boek en gooi mij in het artikel van Chantal Kesteloot, Grâce-Berleur: het rode café, de doden van de koningskwestie. Om nog voor bedtijd Walter Pauli te consumeren. Brussel: De Guimardstraat, de mobilisatie van verschanste macht. Ik geef u het slot cadeau. Even bladeren. Et voilà: ‘In de jaren 1950 had de Guimardstraat België in een levensbeschouwelijk conflict gestort, zoals ze in Italië al langer voorkwamen en door Rome gestimuleerd werden: een Vlaamse versie van Don Camillo en Peppone, de eeuwige oorlog tussen de pastoor en de rode burgemeester. Vijftig jaar later poogde een Belgische kardinaal met landelijke, West-Vlaamse roots Rome te overtuigen van de Belgische benadering: sluit a.u.b. een pact met de samenleving.’

 

BELGIË – een parcours van herinnering – uitgeverij  Bert Bakker – 2 delen – hoofdredacteur Jo Tollebeek – ISBN 978 90 351 3304 4 en 978 90 351 3304 4 – € 15 – exclusief bij boekhandels De Groene Waterman, Antwerpen en Walry, Gent

Entry filed under: boeken, Media, Politiek Belgie, Samenleving. Tags: , , , , , .

HOE OBAMA HET WERK VAN NETANYAHU OPKNAPT DE SPEECH DIE OBAMA HAD MOETEN GEVEN

4 reacties Add your own

  • 1. jefc  |  mei 23, 2011 om 5:37 am

    NASCHRIFT VAN JEF COECK:

    De referentie in deze context naar de flamingantische roman van Raf Verhulst is absolute nonsens. En wel hierom.

    1. In een recensie over een non-fictieboek meng je geen appreciaties over ficitieliteratuur – tenzij daar natuurlijk heel goede redenen mochten voor zijn. De aangevoerde reden is dat het boek over Coucke en Goethals OOK spannend is en dat GL zijn exemplaar cadeau heeft gekregen van Jef Anthierens (‘onze rechtse broer’ noemde Johan hem). Dat is absoluut geen reden om het hier te vermelden, laat staan het aan te bevelen voor herdruk.

    2. De roman van Verhulst doet de werkelijkheid geweld aan. De beide ‘Vlamingen’ werden niet onthoofd ‘omdat zij Frans spraken en hun advocaat geen Nederlands’. Zij werden veroordeeld voor de roofmoord op een oudere dame in Charleroi. Dat zijn feiten. Over de procesvoering en de schuld kan (en werd) getwist. Enige tijd later zou een paar locale misdadigers de moord bekend hebben – maar toen was het te laat om een nieuw proces te beginnen, want de doodstraf was al uitgevoerd. Als Lauwaert een pleidooi had wil houden tegen de doodstraf: graag, maar dan is deze manier contraproductief.

    3. Raf Verhulst was behalve een romanschrijver ook een grote collaborateur in de Eerste Wereldoorlog. Hij werd daarvoor ter dood veroordeeld (p.s. ik blijf gekant tegen elke doodstraf, dus ook de zijne) en week deshalve uit naar Nederland. Om nu, in dit stuk, even met zijn naam te goochelen is pure aanstellerij. Het heeft niets met het onderwerp te maken.

    4. Door die paragraaf toch te produceren doet Lauwaert afbraak aan het streven naar objectiviteit van de auteurs, historici en anderen, van het België-boek. Hun kwaliteit en geloofwaardigheid wordt nu meteen naar een aanzienlijk lager niveau getrokken, dat van de extreem-flamingantisch gekleurde mythevorming die sommigen voor geschiedschrijving nemen. Excuses aan lieden als Geert Buelens, Gita Deneckere, Chantal Kesteloot en Sophie de Schaepdrijver en alle andere medewerkers zouden niet misplaatst zijn. Zij willen ongetwijfeld niet over de Verhulst-kam worden geschoren.

    5. Wat heeft Guido Lauwaert bezield om dit tegen beter weten in te doen? Bravoure? Of is het ook met jou al zover gekomen, Guido, dat je niet meer durft positief te berichten over België zonder ook een of ander goedkoop Vlaams excuus in te lassen, waaruit zou moeten blijken dat de Walen (‘schop ze uit hun luie hangmatten’) niet deugen? Ik hoop van harte dat ik me hierin vergis. (JC)

    Beantwoorden
  • 2. guido lauwaert  |  mei 23, 2011 om 6:32 am

    1 – Een jaar na hun onthoofding werden de echte daders gevat.
    2 – Louis-Ferdinand Céline was een schurk, door zijn politieke pamfletten tijdens de tweede wereldoorlog, maar daardoor gaan we Voygae au bout de la nuit en Mort à credit toch niet uit onze boekenkast verbannen.
    3 – Als België splits wijk ik uit naar India en vraag daar Cultureel Asiel aan.
    4 – Mijn standpunt doet niets af van de hoge kwaliteit van de artikels in dit dubbelboek van de redactieleden en losse medewerkers.
    5 – Paul van Ostaijen was geen extreem maar wel een geëngageerd flamingant. Gaan we daarom Marc ’s morgens de dingen niet meer laten groeten, het werk van de Pol niet meer lezen?
    5 Tegen beter in… jij wilde die passage eruit maar ik hield het been stijf. Is het omdat jij je zin niet krijgt dat je furieus reageert?

    Ondanks dit wereldconflict, alle sympathie voor jou en je werk.
    Groet, guido lauwaert

    Beantwoorden
    • 3. jefc  |  mei 23, 2011 om 8:26 am

      Nu kun je Céline, Van Ostaijen en de hele wereldliteratuur erbij betrekken,
      je antwoordt daarmee niet op mijn bezwaar: je verheft op een
      onjournalistieke manier een 3derangspamflet tot het niveau van echte
      historiografie – en dat is een vervalsing. En waar je asiel zoekt doet ook
      al niets terzake.
      Hoezo furieus? Blijf andermaal bij de feiten, Guido: Ik heb je vooraf mijn
      bezwaren kenbaar gemaakt, jij wilde er geen rekening mee houden, DUS heb ik
      het stuk ongewijzigd gepubliceerd. Wat is daar mis mee?
      Of mag ik op mijn eigen blog ook al geen eigen mening meer formuleren?
      jc

      PS Overigens is (was?) het tweedelig boek van Tollebeek c.s. echt nog wel in andere dan de door jou genoemde boekhandels te koop.

      Beantwoorden
  • […] “De Groene Waterman in Antwerpen en Boekhandel Walry in Gent hebben het restant gekocht en bieden het hun klanten aan, tegen – schrik niet – de prijs van 15 euro. Voor die som denk je meteen aan rommel en quatsch. Dat is deze maal niet het geval. Mijn hand en mijn nog in goede staat verkerende edele delen erop. Wie dit dubbelboek aanschaft, haalt de geschiedenis van dit land in huis. Hij/zij heeft er een jaar leesgenot aan.” –  Guido Lauwaert maant u aan tot de aanschaf van BELGIË – een parcours van herinnering. […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: