ZIONISME, ERGER DAN APARTHEID

juni 24, 2011 at 10:06 pm 10 reacties

Toen Jimmy Carter zijn boek “Palestine, Peace not Apartheid” publiceerde kreeg de voormalige Amerikaanse president de hele zionistische lobby over zich heen. Hij werd – niet te verbazen – beschuldigd van anti-semitisme. Zionisme vergelijken met Apartheid blijft voor de verdedigers van Israël het ultieme taboe. Ook de Zuid-Afrikaanse   Nobelprijswinnaar Desmond Tutu verklaarde na een reis door Israël geschokt te zijn door de gelijkenissen met het Apartheidssysteem dat hij vele decennia lang heeft bestreden. Carter ging in interviews naar aanleiding van de controverse zelfs nog een stap verder: de Israëlische bezetting van de Westelijke Jordaanoever is erger dan het verfoeide voormalige regime in Zuid-Afrika.

In “Disappearing Palestine, Israel’s Experiment in Human Despair” toont de Britse free-lance journalist Jonathan Cook met talrijke voorbeelden aan hoe Israël de Palestijnse bevolking in Israël zelf en in de bezette gebieden niet alleen discrimineert, maar zelfs het bestaansrecht ontzegt. Het systeem van blank “baasschap” in Zuid-Afrika vond de Bantoestans uit, waardoor de zwarte bevolking in de townships aan zogenaamd “onafhankelijke thuislanden” werd toegewezen en daardoor alle rechten als Zuid-Afrikaanse staatsburgers verloor. Maar de blanke minderheid had de zwarte meerderheid nodig als goedkope werkkrachten en dus, zo schrijft Azmi Beshara, een verbannen Palestijns-Israëlisch parlementslid, bleven de zwarte Zuid-Afrikanen deel uitmaken van het systeem: “In South Africa, that pioneer of apartheid, racial segregation was not absolute. It took place within a framework of political unity. The racist regime saw blacks as part of the system, an ingredient of the whole. The whites created a racist hierarchy within the unity.” Israël daarentegen wil de Palestijnse minderheid het liefst zien verdwijnen en doet er ook alles aan om de Palestijnen in Israël zelf en in de bezette gebieden het leven zo ondraaglijk mogelijk te maken: een experiment in menselijke wanhoop.

Golda Meïr: "Palestijnen bestaan niet."

There were no such thing as Palestinians,” zei de voormalige Israëlische premier Golda Meïr in 1969, met verwijzing naar de toestand vóór de oprichting van de staat Israël. Meïrs intussen beruchte uitspraak is helemaal in lijn met een lange zionistische traditie, die het altijd voorstelde alsof Palestina vóór de Joodse kolonisatie leeg was (“een land zonder volk voor een volk zonder land”) of hooguit bewoond door barbaarse en achterlijke inboorlingen. Maar ondanks de grootschalige etnische zuivering die gepaard ging met de oprichting van de staat Israël – 800000 Palestijnen met terreur verdreven, meer dan 400 dorpen van de kaart geveegd – en ondanks massale Joodse immigratie blijven de Palestijnen in Israël 20% van de bevolking uitmaken.

De aanwezigheid van een grote groep niet-Joden in de “Joodse en democratische staat” confronteert de zionisten met een reusachtig probleem. Twee historische stromingen in het zionisme hebben elk een eigen weg om hetzelfde strategische doel te bereiken: een zuiver Joodse staat waarin de macht exclusief door Joden wordt uitgeoefend. Het zogenaamde laborzionisme van David Ben Gurion en de meeste pioniers besefte dat een Joodse staat met een grote Arabische minderheid onhaalbaar was. Ben Gurion liet daarom een gedetailleerd plan opstellen om de Palestijnen naar aanleiding van de oorlog in 1948 te verdrijven. Hij slaagde daar maar gedeeltelijk in: “slechts” 80% van de Palestijnse bevolking sloeg op de vlucht voor de zionistische terreur.

Vladimir Jabotinsky

De andere school in het zionistische kamp, de voorlopers van de huidige rechtse Likoedpartij, heeft als streefdoel Groot Israël, bestaande uit de twee oevers van de Jordaanrivier. De veel grotere Palestijnse bevolking die op die manier in de Joodse staat terecht zou komen moest volgens Vladimir Jabotinsky, de geestelijke vader van het revionistisch zionisme, met ijzeren hand worden onderdrukt, of in zijn eigen woorden met een “ijzeren muur, een macht die op geen enkele manier zal worden beïnvloed door Arabische druk.” Jabotinsky was een bewonderaar van het Britse kolonialisme en hij zag de Joodse staat als een kolonie met een Europese elite en een onderworpen inheemse bevolking. Een variant hierop is de “separatie:” stricte scheiding tussen Joden en niet-Joden. Ook de blanke racisten in Zuid-Afrika noemden apartheid eufemistisch “gescheiden ontwikkeling.”

Menachem Begin, van terrorist tot Nobelprijs voor de Vrede

De twee strategieën, etnische zuivering en onderdrukking, transfer en separatie, sluiten elkaar geenszins uit. De volgeling van Jabotinsky, Menachim Begin, een latere premier voor Likoed en laureaat van de Nobelprijs voor de vrede, was in 1948 leider van de Irgunmilitie, die verantwoordelijk was voor één van de meest notoire zionistische wreedheden tegen de inheemse bevolking. In het Palestijnse dorp Deir Yassin slachtten zijn militieleden 100 inwoners af, met inbegrip van vrouwen en kinderen. Begin en zijn aanhangers overdreven met opzet het aantal slachtoffers en lieten onder andere in The New York Times een dodencijfer van 250 optekenen met de bedoeling paniek te zaaien onder de Palestijnen en ze ertoe aan te zetten op de vlucht te slaan.  Laborleiders van hun kant zijn niet afkerig van de revisionistische strategie van “stricte scheiding:” de ijzeren muur van Jabotinsky zou later de vorm krijgen van een betonnen scheidingsmuur, een idee van de laborpremier Ehud Barak waar Likoedfiguur Sharon zich later en na enige ideologische aarzeling bij aansloot.

Van "Ijzeren Muur" tot betonnen scheidingsmuur.

Door de bezetting van Gaza, de Westelijke Jordaanoever en de annexatie van Oost-Jeruzalem na de oorlog van 67 werd het probleem van de Palestijnse minderheid onder Israëlisch bestuur acuter dan ooit. De minderheid kan in een paar generaties een meerderheid worden: de “demografische tijdbom” wordt een ware obsessie voor Israël. Al kort na de bezetting laat generaal Moshe Dayan doorschemeren op welke manier Israël die tijdbom onschadelijk wil maken. Tegen de Palestijnen zegt hij: “Jullie zullen leven als honden, en wie dat wil kan gaan – we zullen zien waar dat proces toe leidt. Over vijf jaar hebben we wellicht 200000 mensen minder – en dat is enorm belangrijk.”

In het veroverde Arabische stadsdeel van Jeruzalem worden de Palestijnen in getto’s gedrongen, waar ze van de meeste openbare diensten verstoken blijven. In een interview in 1990 antwoordt de voormalige burgemeester van Jeruzalem, Teddy Kollek, op de vraag wat hij voor de Palestijnse bevolking van zijn stad heeft gedaan: “Niets! Stoepen? Niets! Culturele instellingen? Niet één. Jawel, we hebben riolen voor ze aangelegd en de waterleiding verbeterd. Weet je waarom? Denk je dat het voor hun goed was, voor hun comfort? Vergeet het! Er waren een paar gevallen van cholera daar en de Joden waren bang dat ze besmet zouden worden.”

De verschillende labor- en Likoedregeringen maken het de Palestijnen in bezet gebied zo moeilijk mogelijk, in de hoop dat velen vanzelf zullen vertrekken, richting Jordanië of andere Arabische landen. Steeds minder Palestijnse arbeiders worden in Israël toegelaten, de slechtst betaalde jobs gaan nu naar de Russisch-Joodse immigranten onderaan de sociale ladder en naar “gastarbeiders” uit China, Thailand en Roemenië. De Palestijnse economie wordt totaal afhankelijk gemaakt van de Israëlische, de watervoorraden van de Westbank worden naar Israël en de nederzettingen afgeleid. De Palestijnen krijgen slechts 20% van hun eigen waterbronnen met als gevolg dat ze veel minder water consumeren dan de 100 liter per persoon per dag zoals aanbevolen door de Wereldgezondheidsorganisatie. De Israëlische troepen en de nederzettingen trekken zich uit Gaza terug, maar de grenzen blijven onder absolute controle van de Israëlis die het gebied naar willekeur afsluiten voor de meest elementaire voorzieningen en producten. Nog dagelijks worden olijfbomen van Palestijnse boeren onworteld, hun velden ontoegankelijk gemaakt. De Westbank wordt doorkruist met een wegennet dat de Joodse nederzettingen met elkaar en met Israël verbindt en waar de Palestijnen geen gebruik van mogen maken – wat hen vaak verplicht een reusachtige omweg te maken van het ene dorp naar het andere. Checkpoints maken reizen nog moeilijker en in veel gevallen onmogelijk. De lijst “experimenten in menselijke wanhoop” is eindeloos.

Ariel Sharon

Ariel Sharon kiest intussen duidelijk voor de Bantoestanstrategie. Hij droomde volgens de journalist Akiva Eldar van het Israëlische dagblad Ha’aretz al lang van een onafhankelijk “Hamastan” in Gaza. Wat hem zo aanspreekt in het Zuid-Afrikaanse voorbeeld is dat het idee van de Bantoestans in Zuid-Afrika niet alleen de zwarte meerderheid van de blanke minderheid scheidde, maar de zwarten zelf onderling verdeelde. Na het mislukken van de Camp-Davidonderhandelingen werd de Israëlische leiding het eens over een plan om de Westbank op te delen in een reeks Palestijnse getto’s. “Na het losmaken van Gaza van de Westbank voerden de regeringen Sharon-Peres en Olmert-Peres het Bantoestanplan uit op de Westbank, ” zo schrijft Eldar. “De Jordaanvallei werd gescheiden van de rest van de Westbank, het Zuiden van het Noorden, en alle drie de gebieden werden afgesneden van Oost-Jeruzalem. Het plan van  ‘twee staten voor twee volkeren’ veranderde in ‘vijf staten voor twee volkeren:’ één aaneengesloten staat, omringd door blokken nederzettingen voor Israël en vier geïsoleerde enclaves voor de Palestijnen.

In septemer 2002, twee jaar na het uitbreken van de “Tweede Intifadah” verklaarde de Israëlische generaal Eitan Ben Elyahu dat “we uiteindelijk het aantal Palestijnen in de (bezette) gebieden zullen moeten uitdunnen.” Het proces is volop aan de gang. In de open-luchtgevangenis van Gaza kijken de bewoners tegen een toekomst aan die nauwelijks verschilt van het stenen tijdperk: zonder electriciteit, geneesmiddelen en basislevensmiddelen. De Bantoestans van de Westbank blijven niet ver achter. De Israëlische socioloog Baruch Kimmerling noemt de politiek van zijn land tegenover de Palestijnen “politicide:”  niet de fysieke uitmoording van een genocide maar het laten verdwijnen van de Palestijnen als natie. “Het doel is,” schrijft Kimmerling, “de verwachtingen van de Palestijnen naar beneden te halen, hun weerstand te breken, hen te isoleren en zich te laten onderwerpen aan alles wat de Israëlis voorstellen met de uiteindelijke bedoeling dat ze zouden besluiten tot massale vrijwillige emigratie.” Volgens de Israëlische socioloog worden de Palestijnen op die manier niet alleen hun rechten, maar ook hun menselijkheid ontnomen. Ze worden niet  beschouwd als minderwaardige wezens zoals de zwarten onder Apartheid, maar als niet-wezens, over wie we ons verder geen zorgen hoeven te maken.

Johan Depoortere

Jonathan Cook: Disappearing Palestine, Israel’s Experiments in Human Despair

Zed Books 2008

Entry filed under: boeken, Midden Oosten. Tags: , , , , , , , , , , , , , .

OORLOG OM EEN EINDE TE MAKEN AAN DE OORLOG Just one more thing….

10 reacties Add your own

  • 1. jefc  |  juni 25, 2011 om 12:27 pm

    Carter is de enige staatsman ter wereld die een echt akkoord heeft tot stand gebracht tussen Israel en een van zijn tegenstanders, Egypte, HIj kreeg daarvoor de Nobelprijs.
    De vrees van de Israel Lobby was (is) dat de zeer christelijke Carter wel eens een knauw zou kunnen betekenen voor de hulp van Amerikaanse christelijke fundamentalisten, meestal evengelische, aan de Zionistische staat. Een uiterst smerige smeercampagne heeft dat verhinderd.
    Ook is Jimmy Carter flink teruggekrabbeld. ‘Palestine Peace not Apartheid’ was, zo zei de voormalige president toen hij de commotie beu werd, geen afkeuring van een bestaande toestand maar een waarschuwing voor wat zou kunnen komen als de toestand in dezelfde richting evolueerde.
    Sedertdien is nog weinig of niets gehoord van de 39ste President. (JC)

    Beantwoorden
  • 2. Likoed Nederland  |  juni 25, 2011 om 3:01 pm

    Wat valt onder antisemitisme volgens de definitie van de EU?

    `Het ontkennen van het recht op zelfbeschikking van het Joodse volk, bijvoorbeeld door te stellen dat het bestaan van de staat Israel op racisme is gebaseerd.´

    http://www.likud.nl/ref32b.html

    Beantwoorden
    • 3. jefc  |  juni 26, 2011 om 8:11 am

      Deze EU-definitie is, zoals u zelf best weet, opgesteld door het American Jewish Committee van lobbyist meneer Ottolenghi. En waarom zouden we nog een aparte Europese definitie nodig hebben naast de Mensenrechten en de diverse anti-racismewetten in ons land en elders?

      Beantwoorden
      • 4. Likoed Nederland  |  juni 26, 2011 om 12:28 pm

        U gelooft dat de EU gedomineerd wordt door een Joodse samenzwering?

        Ook daarin voorziet de EU definitie van antisemitisme:

        ´Het maken van leugenachtige, ontmenselijkende, demoniserende of stereotiepe beschuldigingen over Joden als zodanig of over de macht van de Joden, zoals – met name maar niet uitsluitend – de mythe over een wereldwijde samenzwering van Joden of het beschuldigen van Joden van het beheersen van de media, de economie, de overheid of andere maatschappelijke instellingen.´

      • 5. Johan Depoortere  |  juni 26, 2011 om 6:10 pm

        Naar aloud gebruik legt u uw tegenstanders woorden in de mond die ze niet hebben gebruikt. Door “Joden” en “zionisten” door elkaar te halen maakt u zich zelf schuldig aan onzorgvuldig denken. Ik wil de Joden die het zionisme verwerpen niet de kost geven. Allemaal antisemieten? Waarom antwoordt u niet met argumenten en feiten in plaats van het gemakkelijke verwijt van “antisemitisme.”

  • 6. Likoed Nederland  |  juni 26, 2011 om 6:30 pm

    @Depoortere

    Tegen mensen die menen dat zelfbeschikking voor Joden ´racistisch´ is helpen geen feiten.
    Want dat zeggen ze niet van Tibetanen, Eritreeers of Bosniers. Alleen over Joden.

    Beantwoorden
    • 7. Johan Depoortere  |  juni 26, 2011 om 11:10 pm

      Zo zegt u het zelf: feiten doen er niet toe. Deze discussie is derhalve zinloos.

      Beantwoorden
  • 8. tomasronse  |  juni 27, 2011 om 5:10 am

    Moeilijke discussie. Kunnen we niet vertrekken van de huidige werkelijkheid, dat er in dat gebied miljoenen joden en miljoenen arabieren wonen, allemaal mensen die allemaal dezelfde mensenrechten zouden moeten hebben? Elke “oplossing” die dat ontkent, die uitgaat van het idee dat het gebied etnisch gezuiverd moet worden, dat de joden of palestijnen moeten verjaagd of onderdrukt worden, is impliciet racistisch. Racisme, als denkwijze, is een ruimer begrip dan enkel biologisch racisme. Het uitgangspunt is telkens de superieure waarde van de groep waarin men geboren is en dus de inferieure waarde van de “anderen” die dat geluk niet gehad hebben. Met de nationalistische ideologieen aan beide kanten zijn we uitgepraat. Of ze Likoed heten, Hamas of Fatah, hun anti-humanistsich vertrekpunt biedt geen ander realistisch perspectief dan eindeloos bloedvergieten.
    Op een punt heeft Likoed Nederland gelijk: Tibetanen, Eritreeers of Bosniers die etnische zuiverheid zoeken zijn even racistisch als Likoed. (TR)

    Beantwoorden
  • 9. tomasronse  |  juni 27, 2011 om 5:11 am

    Pour les flamands la meme chose.

    Beantwoorden
  • 10. Johan Depoortere  |  juli 6, 2012 om 9:01 am

    Het Palestijnse verzet kan veel verweten worden maar het is en blijft een beweging die ontstaan is als reactie op de agressieve en vernietigende ideologie en ditto praktijk van het zionisme. Het slachtoffer gelijkstellen met de agressor is een eeuwenoude retorische truuk om de werkelijkheid te verdoezelen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: