AFRIKAANSE HOEDERS VAN BELGISCH TRAPPISTENBIER

augustus 1, 2011 at 1:06 pm Plaats een reactie

Het beste bier ter wereld, de Trappist Westvleteren Twaalf – donkerbruin, 10,2 procent alcohol – koop je in de Sint-Sixtusabdij in West-Vlaanderen, en enkel na reservering. De ‘biertelefoon’ van de abdij is maar een paar uur per week bereikbaar en zelfs dan steeds in gesprek. ‘U bent niet de enige’, waarschuwt de website. ‘Het is een kwestie van veel geduld en veel geluk.’ En van snel zijn, lijkt het, want misschien is het er straks niet meer.

   

door Philip Ebels

 

De monniken van Westvleteren zijn trappisten, een katholieke kloosterorde genoemd naar de oude abdij van La Trappe, in Frankrijk, die zich in de zeventiende eeuw toelegde op de strikte naleving van de benedictijnse regels: stilte, nederigheid en handenarbeid – nu niet meteen de kernwaarden van de wereld vier eeuwen later.

De meeste West-Europese broeders hebben de profane pensioenleeftijd al lang bereikt. ‘Er zijn nog maar erg weinig nieuwe intredes in België en Nederland’, zegt Danny Van Tricht, hoofdredacteur van TrappistBier Beleven. Er zijn nog maar zeven officiële trappistenbrouwerijen (Achel, Chimay, Orval, Rochefort, Westmalle, Westvleteren en La Trappe). ‘Maar daar staat tegenover dat er wel nog een heleboel intredes zijn op bijvoorbeeld het Afrikaanse continent. En veel van die monniken belanden in Europese kloosters.’

Zij komen vaak van zusterabdijen, zo leert een korte belronde, in de eerste plaats voor opleiding. Sommigen blijven plakken. Vier van de vijftien broeders van Chimay zijn niet-Europees. Westmalle heeft één vaste zwarte broeder. Komen zij ons nu redden van de teloorgang van het trappistbier? ‘Dat is overdreven’, zegt Van Tricht. ‘Maar ik zie wel regelmatig gekleurde monniken verschijnen in de diverse kloosters.’

De trappisten zelf zijn niet zo bezorgd om de toekomst van hun bier. La Trappe in Nederland heeft de laatste tien jaar zelfs meer intredes gehad dan in de vijftig jaar daarvoor, zegt abt Bernardus. Hij spreekt van een ‘spiritualiteitshoos’, die niet noodzakelijk iets met godsdienst te maken heeft. ‘Mensen zullen altijd op zoek zijn naar rust’, zegt hij. ‘Zeker in deze tijd.’

Er komen zelfs twee nieuwe brouwerijen bij – een in Frankrijk en een in Nederland, in Zundert. ‘Trappistbrouwerijen zijn uitgegroeid tot bloeiende ondernemingen’, zegt Van Tricht, ‘die voor heel wat tewerkstelling zorgen. Die vinden wel een manier om te overleven.’ Het bier zal dan alleen misschien geen trappist meer mogen heten. ‘Maar tenslotte is het de kwaliteit die er toe doet, niet het labeltje dat erop kleeft.’

http://www.groene.nl/commentaar/2011-07-28/afrikaanse-hoeders-van-belgisch-trappistenbierNASCHRIFT:

De Trappisten zijn ontstaan uit de strenge katholieke Orde der Cisterciënzers, in de Franse Bourgognestreek van de 11de eeuw. In de 12de eeuw begon hun regelrechte opgang, dankzij de toetreding en de werken van de populaire Bernardus van Clairvaux. Het was pas in 1892 dat de splitsing plaatsvond in een Gewone en een Strikte Observantie. Tot deze laatsten der Mohikaanse monniken, de gestrengen in de leer,  behoren de brouwende broeders Trappisten.

Van welke kleur of origine ze ook zijn, zij hebben hun spirituele en commerciële zaakjes mooi op een rijtje. Getuige daarvan de regels waaraan het ware Trappistenbier moet voldoen: het moet onder toezeicht van de kloostergemeenschap worden vervaardigd, binnen de muren van de abdij die het etiket vermeldt, en het grootste deel van de winst moet naar sociale werken gaan. De kwaliteitsbewaking en de commercialisering gebeuren binnenshuis, zoals ook ongeveer al de rest.

Totnogtoe trappen de Trappisten niet in de val van de ‘zelfregulerende markt’, zeker niet die van West-Vleteren. Ze produceren beneden de vraag, hebben geen eigen distributie en voeren geen reclame. De mond-aan-mond hype volstaat ruimschoots voor een totale afzet en wellicht een gewilde schaarste. Voor sommige andere Trappistenmerken (Westmalle? Orval?) zal dat waarschijnlijk heel anders liggen. De stap naar de States, met het gevaar van een totale commercialisering,  is bij mijn weten totnogtoe door alle echte Trappistenmerken afgewezen.

 

Ik schrijf dit stukje met een koele Chimay Bleue naast de muis, in mijn eenzame doch daarom rustige vakantiecel. De gedachte dat Afrikaanse broeders aan dit product hebben meegewerkt, verhoogt aanzienlijk het vakantiegevoel. A votre santé. (JC)

http://trappistbier.wordpress.com/

Entry filed under: Ekonomie, Samenleving. Tags: , , , .

KAN CHINA HET GLOBALE KAPITALISME REDDEN? SNELLE WINST, HET GOUD DER GEKKEN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: