OPLOSSINGEN VOOR ELIO en CO.

augustus 26, 2011 at 9:00 am 1 reactie

‘In de school der politieke plannenmakers leken de professoren wel een tik van de molen beet te hebben, een schouwspel dat mij altijd verdrietig maakt.

‘Toch was daar een uitermate schrandere doctor, die volkomen thuis leek in wezen en methode van het landsbestuur. Als partijen in een staat elkaar heftig bestrijden, had hij een prachtige methode om ze te verzoenen, en wel deze:

‘Neem honderd leiders van elke partij; verdeel ze paarsgewijs, en wel zo dat ge telkens twee hoofden krijgt van nagenoeg dezelfde omvang; laat dan twee knappe operateurs de achterhoofden van elk tweetal tegelijkertijd afzagen, en wel zo dat de hersenen gelijkelijk verdeeld worden. Verwissel dan de afgezaagde achterhoofden, waarbij dus elke partijman het achterhoofd van een tegenstander krijgt.

‘Toegegeven dat dit een werkje schijnt te wezen dat wel enige nauwgezetheid vereist, maar de professor verzekerde ons dat de behandeling, mits met bekwaamheid verricht, afdoende is. Want, zo redeneerde hij, de twee halve breinen die de zaak zouden kunnen uitpraten in het kader van één hersenpan, zouden het wel spoedig eens worden. En dat zou leiden tot die gematigdheid en die geordende denktrant, welke men zo gaarne zou zien in de hoofden van hen die zich verbeelden dat zij op de wereld zijn gekomen om haar bewegingen te observeren en te leiden.

‘Wat het verschil in hersenen tussen de ene partijleider en de andere betreft, zowel kwantitatief als kwalitatief mag dat geen naam hebben, zo verzekerde ons de doctor, uit eigen ervaring sprekende.’

Uit: Jonathan Swift, Gullivers reizen, Manteau, Amsterdam/Antwerpen, uitgave 1974
(bezoek van de schrijver aan de grote academie van Lagado) (jc)

Entry filed under: boeken, Politiek Belgie, Satire. Tags: , .

ONZE KLEINE ZEGERIJKE OORLOG ‘DE RIJKEN LATEN DE ZWEEP KNALLEN. IT ’S DISGUSTING.’ (Ken Loach)

1 reactie Add your own

  • 1. Peter Van de Ven  |  augustus 26, 2011 om 10:02 am

    De twee halve breinen zouden ook in een meervoudige persoonlijkheid kunnen eindigen.

    Met acht aan tafel is alleszins de goede formule. Maar, enerzijds is een situatie zonder regering geen goede zaak, anderzijds kan het komend regeerakkoord alleen een inhoudelijk monster worden. Dus: de toestand is slecht, maar kan alleen veranderen in iets even slechts, maar dan op een andere manier. De reden daarvoor ligt niet in België, maar in de Europese wanconstructie en in de globaliserende wereld, waarin budgetten van bedrijven die van de natiestaten overtreffen.

    Kortom, zelfs zonder regime-crisis, dwz dankzij een (mogelijke) overeenkomst “met 8”, is de kans dat er iets goeds voortkomt uit de huidige onderhandelingen, zo goed als nihil.

    Aan die toestand zal de komende 10 jaar zeker niets veranderen, kwestie van zich voor te bereiden op jaren van gerommel. We moeten leren leven als mensen in een dertig-jarige oorlog, in volle bewustzijn van de ellende en zonder hoop op beterschap.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: