WALL STREET, OUR STREET?

oktober 11, 2011 at 9:58 pm 2 reacties

door Jacqueline Goossens

Het is donderdagavond en de schemering valt over Zuccotti Park, het pleintje niet ver van Wall Street dat door de actievoerders van Occupy Wall Street sinds 17 september bezet wordt. Het barst er van het volk. Rond het plein houden tientallen politieagenten de wacht. Hoog boven onze hoofden hangt een politiehelicopter. Alle grote jongens van de media, van CBS tot CNN en de BBC hebben hun wagens vlakbij geparkeerd. Aan de westkant van het park spelen twintig muzikanten een vrolijke jam-session. Onder de dansende mensen trekt een zwart buikdanseresje in een bikinietje bedekt met groene pluimpjes meest aandacht. Ik baan me voetje voor voetje een weg tussen de mensenzee, langs met plastieken zeilen overdekte matrassen, kleren en rugzakken. Het ziet er op het eerste zicht heel chaotisch uit maar toch is Zuccotti Park een goed georganiseerde operatie. Zelfs de New York Times die aanvankelijk neerbuigend deed over de actie erkende dit vandaag door een kaartje af te drukken met een overzicht van de diverse vaste “departementen” zoals bevoorrading, EHBO, keuken, sanering, bibliotheek, media, vergader- en slaapplaats en straatverkopers. Zelf kom hier al van in het begin van de bezetting en ik ken de indeling intussen op mijn duimpje. Ik zeg goeiedag aan Marcia, een oudere dame met een rond brilletje die hier al vanaf de eerste dag op een strandstoeltje onverstoorbaar zit te breien. Op een bordje naast haar houdt ze bij wat ze sindsdien allemaal heeft gebreid en weggegeven: 22 mutsen, 4 sjalen, 2 paar handschoenen en 1 sok. In de keukenafdeling staat op een bordje “dinner at 7 pm”. Wie honger heeft, kan alvast snoepen van de geetaleerde nootjes, druiven, appels en energie-koekjes. Alles is gratis en dag en nacht brengen sympathisanten bergen eten. Andere mailen of bellen -sommigen vanuit het buitenland- bestellingen naar restaurants en winkels in de buurt die dan op het plein komen leveren. Het is hartverwarmend om zien. Charly’s, een pizzeria aan de rand van Zuccotti Park, adverteert nu zelfs een speciale “Occupy Wall Street Pizza”, zonder vlees want er zijn veel vegetariers onder de bezetters.

Geen mens weet hoe de spontane protestactie tegen de excessen van Wall Street en de machthebbers in het algemeen zal aflopen. Een ding is zeker. Sinds de politie vorig weekend meer dan 700 betogers op de Brooklyn brug arresteerde, komen er elke dag meer mensen naar het plein. Sommigen zijn gewoon nieuwsgierig. Anderen komen discussieren. Jongens met dreadlocks, heren in kostuum, elegant geklede meisjes op naaldhakken, meisjes met roos, paars en groen haar, neusringetjes en zware stapschoenen. Dat is een ander hartverwarmend aspect van deze actie. Op dit plein zie je voortdurend mensen met elkaar debatteren die dit anders nooit zouden doen. Ik ga op de enige vrije stoel zitten aan een tafel waar drie mannen met bouwvakkershelmen en drie jongens aan het praten zijn. “In het begin lachte ik met heel de actie”, zegt een bouwvakker die Mike heet, “een paar dagen later geraakte ik aan de praat met een paar bezetters. Sindsdien kom ik elke dag langs tijdens mijn lunchpauze. En gisteren, ik zou het eerder voor onmogelijk hebben gehouden, liep ik toch wel mee te betogen.” Mike krijgt een rondje applaus. “We willen allemaal hetzelfde”, zegt een andere bouwvakker. “Precies”, zegt een van de jongens. De betoging van gisteren trok vele duizenden mensen. Meer dan 30 organisaties, waaronder verschillende vakbonden, deden mee. Intussen zijn in tientallen andere Amerikaanse steden spontane acties op gang gekomen, geinspireerd op wat hier in New York bezig is. Wat later luister ik aan een ander tafeltje mee naar een discussie over de vakbonden die mee op de kar van de Occupy Wall Streeters zijn gesprongen. “We moeten er absoluut voor zorgen dat we onafhankelijk blijven”, zegt een Aziatische jongen, “de autonomie van de actie is haar sterkte, wat de media ook beweren.” Ook hij krijgt applaus. Veel actievoerders ergeren zich aan commentaren in de media dat een beweging zonder leiders en zonder welomlijnde lijst van eisen niet ernstig kan genomen worden. “Overal ter wereld, zowel onder linkse als rechtse regimes, nemen armoede, werkloosheid, oorlogen en ecologische rampen toe”, zegt John, een actievoerder van het eerste uur. “Alles wat de Occupy Wall Streeters zeggen is: ‘Het is genoeg geweest. Laat ons in een sfeer waarin iedereen gelijk is grondig discussieren over alternatieven”. De verbeelding aan de macht als het ware.

Niemand weet hoe lang de Occupy Wall Streeters nog zullen getolereerd worden in het parkje. Niemand weet of de beweging zijn piek heeft bereikt of nog verder zal uitbreiden. Rond het park gaat het leven intussen verder. Dakloze mensen spreiden er hun bedje als het donker wordt. Achter het park wordt er dag en nacht gewerkt aan het vele miljarden dollar kostende nieuwe World Trade Center. Ondanks de massale influx van politie die over de actievoerders moet waken, overviel een man deze week in de buurt drie dagen na elkaar dezelfde bank die, komisch genoeg, gevestigd is in Gold Street. In het stadhuis dat ook vlakbij ligt verzette burgemeester Bloomberg, de rijkste man van New York, zich deze week met hand en tand tegen het verhogen van het minimumloon in bedrijven die contracten hebben met de stad. Wat de multi-miljardair daarmee zegt is dat mensen zich moeten blijven redden met 7,25 dollar per uur in een van de duurste steden ter wereld. En ook daarover mag het voetvolk niet kwaad zijn zeker?

Naschrift TR:

Intussen blijft de beweging groeien. Ik las dat er nu al acties zijn in 900 steden. Misschien is dat cijfer overdreven maar er is in elk iets zeer besmettelijk aan de gang. Vandaag betoogden de Occupy Wallstreeters in de Upper Eastside, waar de ‘1%’ woont. Daarna terug naar het pleintje bij Wall Street voor de dagelijkse ‘General Assembly’.

Omdat de politie het gebruik van electronische versterkers verbiedt, gebruikt men op die volksvergaderingen de ‘people’ mike’, de ‘volksmicrofoon’, een techniek die door actievoerders in andere steden is overgenomen.   Dat houdt in dat diegenen die een spreker kunnen verstaan, in koor zijn of haar woorden herhalen, zodat diegenen die verder staan het ook kunnen horen. Dat werkt goed als de groep niet al te groot is maar als er verschillende honderden zijn is het voor de versten soms moeilijk om de spreekkoren te begrijpen. De techniek dwingt de sprekers om korte zinnen of zinsdelen te gebruiken en telkens te pauzeren terwijl het koor herhaalt (wat de spreker even tijd geeft om zijn/haar woorden goed te kiezen). De spreker moet dus wel bondig en ‘ad rem’ zijn. Niemand kan zich lange uitweidingen permitteren. Vandaar de paradox van de ‘people’mike’: door de dingen te vertragen, zorgt hij ervoor dat ze rapper gaan.

Entry filed under: Samenleving, VS. Tags: .

ISRAËL: PROTESTEREN VERBOTEN WALL STREET IN BEELD

2 reacties Add your own

  • 1. Johan Depoortere  |  oktober 11, 2011 om 10:28 pm

    Wat willen die jongens en meisjes die Wall Street bezetten eigenlijk? Ze hebben geen leiders en geen concrete eisen en dat maakt de gevestigde media ongemakkelijk. De bezetters vermoeden dat het FBI en de politie undercoveragenten onder hen heeft verspreid. Die vragen voortdurend: wie is de leider, waar zijn de leiders?
    Wat ze willen is nochtans eenvoudig, zegt Robert Scheer, een veteraan in de journalistiek: Ze willen gerechtigheid. ‘”Een goed deel van de bankiers hoort in de gevangenis thuis,” zei één van hen tegen de New York Times. Het is blijkbaar genoeg voor paniek op Wall Street. “Is dit een veiligheidsprobleem?” vroeg een bankier zich af. De kans is klein dat de betogers met het mes tussen de tanden de CEO’s van Wall Street van hun bed zullen lichten en de keel oversnijden. Wat ze willen is dat justitie haar werk doet en de verantwoordelijken voor de crisis vervolgt. Noem het responsabilisering met een woord dat in België tegenwoordig zo populair is. Zou Bart De Wever er ook zo over denken?

    Lees hier het artikel van Robert Scheer in Truthdig: http://www.truthdig.com/report/item/what_do_they_want_justice_20111006/

    In “The Great American Stickup” legt Scheer de wortels bloot van de financiële catastrofe. Die gaan terug tot Reagan en Clinton. Zowel Democraten als Republikeinen hebben boter op het hoofd.
    Een uittreksel lees je hier:

    http://www.truthdig.com/arts_culture/item/the_great_american_stickup_is_bush_really_20100916/

    Johan Depoortere

    Beantwoorden
  • 2. Jacqueline Goossens vanuit Wall Street « JJ Pollet  |  oktober 12, 2011 om 6:53 pm

    […] hebben hun wagens vlakbij geparkeerd.” Lees het verslag van de Belgische reporter ter plaatse Jacqueline Goossens. (zie ook dit bericht met live commentaar van dichter Charles Bernstein) Share […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: