DE HOLOCAUST ALS BLIKSEMAFLEIDER

januari 5, 2012 at 9:58 am 2 reacties

door Gie van den Berghe

Het lijdt geen twijfel dat de onverdraagzame houding en al even intolerante gedrag van religieuze Joodse fundamentalisten, de ultraorthodoxen of haredim (hassidim), die in en om Jeruzalem andersdenkenden beschimpen en bespugen, laakbaar is en niet… getolereerd mag worden. Maar de unanieme westerse veroordeling van het gebruik van nazisymbolen door deze haredim toen die vorige zaterdag manifesteerden tegen de zogenaamde onverdraagzaamheid van de media en de Israëlische regering roept ook enkele vragen op.

Onvermeld blijft dat veel Joodse politieke partijen, instellingen en figuren in Israël en de Verenigde Staten, zowel ter linker- als rechterzijde, decennialang politieke munt hebben geslagen (en slaan) uit de jodenuitroeiing. Om de staat Israël op te richten; om de verdrijving en onderdrukking van Palestijnen te rechtvaardigen; om herstelbetalingen af te dwingen van West-Duitsland; om oorlogen te voeren (tegen Libanon, tegen de Palestijnen); om de Israëlische jeugd bij de zionistische les te houden (niet langer als schapen ter slachtbank gaan – Eichmannproces, 1961) en wat al niet meer.

Allemaal zeer menselijk en dus begrijpelijk. Maar waarom werd dit politiek en ideologisch misbruik van de Holocaust (zoals de jodenuitroeiing tegenwoordig heet) zo goed als niet veroordeeld en wordt wie erop wijst van antisemitisme beschuldigd? Waarin verschilt dit gebruik van het unaniem afgekeurde misbruik door Joodse religieuze fundamentalisten? Ligt het aan de onverdraagzaamheid van deze ultraorthodoxen tegenover al wie anders denkt en leeft? Maar ook de Israëlische en Joods-Amerikaanse politici en ideologen die de Holocaust gebruik(t)en, waren en zijn even intolerant tegenover Palestijnen en al wie Israël of zijn beleid durft te bekritiseren.

Behalve met de personen en groepen die de herinnering aan de jodenuitroeiing exploiteren voor ideologische en politieke doeleinden, heeft de verschillende reactie ook te maken met onze in de voorbije twee decennia ingrijpend veranderde omgang met deze genocide. De Endlösung (eindoplossing van het Joodse probleem, de daderterm), Hurban (Hebreeuws voor catastrofe) of Shoah is uitgegroeid tot een Holocaust, letterlijk een totaal brandoffer (gebracht aan god). De Holocaust heeft een sacraal karakter gekregen. God mag betwijfeld en ontkend worden, de Holocaust niet.


De Holocaust is uitgegroeid tot een ideologisch en politiek bruikbaar stuk westers erfgoed. Hij geldt als symbool voor het dieptepunt van onverdraagzaamheid, wordt verondersteld verdraagzaamheid bij te brengen en verdraagzamer te maken en op die manier herhaling van genociden te voorkomen. Of de vele gehandicapten, Joden, Roma en Sinti die vervolgd, gesteriliseerd en uitgeroeid werden alleen maar het slachtoffer zijn geworden van onverdraagzaamheid, is historisch gezien zeer de vraag, ja eigenlijk onjuist. Tal van politieke, ideologische, sociaaleconomische en wetenschappelijke factoren hebben tot de Endlösung geleid en die zijn afdoend bestudeerd.

Ook betwijfeld mag worden of verdraagzaamheid ooit een afdoende dam kan opwerpen tegen ideologische, politieke en wetenschappelijke doelstellingen die aan veel mensen en volkeren het leven (kunnen) kosten. Denk aan de almaar breder wordende kloof tussen arme en rijke landen en mensen. Of aan de ecocide die we met zijn allen producerend en consumerend voltrekken en die almaar meer leven op aarde onmogelijk maakt en steeds weer maken zal.

Vraag is of de hedendaagse toespitsing op individuele verdraagzaamheid, als reddende engel (een bijna christelijke boodschap), niet afleidt van de vele andere factoren die tot grootschalige ellende leiden.

(Gie van den Berghe)

Entry filed under: Europa, godsdienst, Media, Midden Oosten, oorlog. Tags: , , , .

THOMAS, DE KORTSTONDIGE NON-BELIEVER DE ONZEDIGHEID DER SFINXEN EN HUN BEDEKKING

2 reacties Add your own

  • 1. Marc Coucke  |  januari 5, 2012 om 4:08 pm

    Gisteren een recensie van Yves Desmet gelezen in DM over het laatste postume boek van Tony Judt, zelf als Jood geboren in Londen uit Oost-Europese ouders. Yves Desmet citeert Tony Judt : ‘Ik vind dat men als Jood de verantwoordelijkheid heeft Israël hevig en onomwonden te bekritiseren – op een manier die niet-Joden zich niet kunnen permitteren vanwege de dreiging van de valse, maar doeltreffende beschuldiging van anti-semitisme. (…) Je moet onderscheid kunnen en mogen maken tussen de staat Israël en de Holocaust, omdat die laatste geen dienst mag doen als een kaartje ‘Verlaat de gevangenis zonder te betalen’.’

    Beantwoorden
  • 2. Likoed Nederland  |  januari 22, 2012 om 4:06 pm

    Hoe een stelletje malloten van een secte worden uitvergroot het Jodendom te representeren.
    Dat doen ze dus niet.

    Ook de opperrabbijn van Israel heeft hun gedrag veroordeeld als niet passend bij het Jodendom.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: