DE ONZEDIGHEID DER SFINXEN EN HUN BEDEKKING

januari 10, 2012 at 2:29 pm 3 reacties

Caïro – Onlangs heeft een befaamd fundamentalist uit Alexandrië, Sheikh Abdel Moneim al-Shahat, het idee geopperd om allerlei beelden, waaronder de meer dan vierduizend jaar oude Sfinx bij de piramiden van Gizeh, in te pakken en voortaan aan het zicht te onttrekken.

door Robbert van Lanschot

Dit zou zijns inziens de kans op onkuise gedachten en, erger nog, afgoderij kunnen minimaliseren. Abdel Moneim wordt door veel Egyptenaren gezien als een joker. Maar dat inpakproject wekte toch voldoende onrust om zo’n duizend demonstranten, vooral mensen uit de lokale reisbranche, voor een protestactie naar Gizeh te lokken. Zelfs de interim-minister voor Toerisme was er. Want sinds de Arabische lente is Egypte bij Europeanen geen geliefde bestemming meer. En door de opkomst van islamitische partijen wordt het land bij westerse toeristen waarschijnlijk nog minder populair.

Maar liefst een kwart van de bevolking stemde op salafisten, een illustratie van de conservatieve sfeer in het Egypte van vandaag. Door al die interviews van CNN en BBC op het Tahrir-plein met leuke, jonge demonstranten kregen we de indruk dat het land best wel modern was. Maar loop door een volkswijk als Imbaba en je voelt de kracht van het salafisme. In bikini zonnen op het strand van Sharm el-Sheikh? Wellicht dat dat binnenkort dus niet meer kan. Drankje aan de bar? Zelfde verhaal. Als dan ook nog de Sfinx van Gizeh en de monumentale faraobeelden in Luxor en de vitrinekasten vol naakte slavinnetjes in Caïro’s Museum van Oudheden moeten worden afgedekt, is voor veel reizigers de lol er wel van af.

Een lichtpuntje: Sheikh Abdel Moneim stelde nadrukkelijk dat al die pre-islamitische kunst van hem niet hoeft te worden vernietigd – dus geen herhaling van de Taliban met de Boeddha-beelden in de Bamiyan-vallei. De Sheikh kwam ook met een alternatief: een laag transparante was over de beelden smeren, zodat toeristen nog een idee kunnen krijgen hoe alles eruitziet. Zo’n beetje de oplossing die in Uitvaartcentrum Westgaarde in Osdorp uitkomst biedt. Daar is een dik gordijn geplaatst dat bij islamitische begrafenissen de twintig meter brede muurschildering van de Dag des Oordeels kan verhullen. De schildering toont tientallen mensen, ook kinderen, die naakt opstijgen naar de hemel, al zijn ze allemaal zo gedraaid dat je net niets ziet. Zo op het oog een radicalere oplossing dan een laagje doorzichtige was, dus ergens is de Sheikh nog best wel rekkelijk.

http://www.groene.nl/commentaar/2012-01-10/transparante-was-over-de-sfinx-van-gizeh

NOOT:
Het valt te hopen dat het blootverbod – of zullen we ’t de wasplicht noemen? – niet alle sfinxen ter wereld treft. Het zou geen gezicht zijn, als ze zich slechts onder een laag bijenpulp in publieke plaatsen mochten vertonen. Sfinxen zijn weliswaar geheimzinnig van natuur, maar daarom nog niet onbegrijpelijk laat staan onaantrekkelijk. Sfinxen zijn nl. extreem duidelijk voor wie openstaat voor sfinxentaal. En in die taal is niet altijd ‘what you see is what you get’. Wat het ancien régime in Egypte nu eist, is feitelijk de sfinxenboerka. Dan krijg je wat je ziet: een lap textiel, met daaronder een brok steen.

Wat een verschil met het Caïro van de 21ste eeuw, de stad New York! Daar werd vandaag de ‘dag van de broekloze metro’ gehouden. Wie in NYC het ondergronds openbaar vervoer frequenteert, mag zijn broek vandaag thuislaten. Het bespaart tijd bij het aankleden en het levert redelijk ongewone beelden op voor amateurfotografen. Hierbij enkele hot shots. Voor de goede orde: het aanhouden der onderbroek is verplicht. Een lap stof hoeft niet, maar een vodje moet wel. Wat een besparing toch, vergeleken met de boerka.
Zou een wassen onderbroek ook mogen in New York? Als het in Egypte feitelijk mag… (jc)


Entry filed under: Foto en video, Samenleving. Tags: , , , , .

DE HOLOCAUST ALS BLIKSEMAFLEIDER DE NIEUWE GESCHIEDENIS VAN DE ARABIEREN

3 reacties Add your own

  • 1. Gie van den Berghe  |  januari 11, 2012 om 9:28 am

    Interessant maar nogal eenzijdig, een lichtjes islambang of -vijandig artikel. Wie geïnteresseerd is in een veelzijdige en kritische visie van binnenuit leze het recent in The New York Review of Books verschenen stuk, vrij toegankelijk op: http://www.nybooks.com/articles/archives/2012/jan/12/egypt-edge/

    Daarin is ook even sprake van een relatief kleine fundamentalistische beweging die ook beelden van zeemeerminnen zedig bedekken wil, maar interessanter lijkt me de analyse van de politiek van de machtige Moslim Brotherhood en hoe die inspeelt op de barslechte sociaaleconomische situatie van veel Egyptenaren (zo’n 40% moet rondkomen met minder dan 2 dollar per dag).

    Wat bloot in het Westen betreft, mag er ook aangestipt worden dat naakt, of beter: bijna naakt, al vele decennia gebruikt en uitgebuit wordt om mensen tot nodeloze consumptie aan te zetten en dat ook uit de tegenwoordige omgang met kinderlijk naakt behoorlijk wat hypocrisie spreekt. Om maar één ontstellend voorbeeld te geven: Kim Phuc, het meisje op de beroemde Vietnamfoto (onvolledig afgebeeld in de mooie bespreking van Jef van ‘Kijken zonder zien’ – aan de rechterkant ontbreekt de fotograaf die zijn toestel voor de zoveelste keer herlaadt), Kim Phuc dus, 9 jaar jong, werd in 2007 voorzien van een zwarte censuurbalk over haar tepels ook al was er nog geen spoor van borstjes merkbaar (http://sexualityinart.wordpress.com/tag/kim-phuc/ – het gaat om een ‘still’ uit een film die van deze verschrikkelijke gebeurtenis werd gemaakt; nadat de toegestroomde fotografen en cameralui de kinderen uitvoerig van alle kanten in beeld hadden gebracht, werden ze uiteindelijk geholpen).

    Beantwoorden
    • 2. jefc  |  januari 11, 2012 om 12:34 pm

      Zeker, Gie, het is een mineur aspect van de Egyptische maatschappij in het licht van wat we het afgelopen jaar hebben gezien. Om collega Van Lansschot daarom islambang of -vijandig te noemen, gaat me iets te ver. Hij toont met kleine middelen aan dat niet quasi heel Egypte nu pro de revolutie is, wat vaak gesuggereerd wordt in de Westerse pers.
      Uitwassen als een beeldenstorm doen en deden zich voor (ook in het Oude Egypte!) bij regimewisselingen die de nieuwe machthebbers lieten geloven dat zij het verleden konden uitwissen. Het is goed, voor alle partijen in een revolutie, om te weten dat het verleden niet kan worden weggetoverd.
      Als deze fundamentalisten hun voornemen doorzetten, zal de Sfinkx van Gizeh weldra op vele vlaggen staan als een symbool van bevrijding. Tja, zo werkt dat, zeker?

      Beantwoorden
  • 3. Edith Legrand  |  januari 16, 2012 om 1:26 pm

    Wie zich verliest in zijn eigen machtspelletjes, is zijn vrijheid al kwijt, en moet bij mij niet komen preken en missioneren over zijn fake ‘vrijheid’.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: