HELLAS REVISITED: MIKIS, ZE MAKEN ONS LAND KAPOT

februari 17, 2012 at 11:07 am Plaats een reactie

Griekenland, het land van onder anderen de componist Mikis Theodorakis, is bits en hardvochtig geworden. Dat vindt Frank Schlömer, voormalig buitenlandredacteur van De Morgen. Hij trekt al meer dan 40 jaar naar Griekenland, maar herkent het land van zijn Griekse vrienden nog nauwelijks.

door Frank Schlömer

 

Het Griekse volk vecht voor zijn overleven. Met tienduizenden zijn ze dat zondagavond nog eens komen aantonen op het Syntagmaplein voor het parlementsgebouw in Athene. Jongeren en ouderen, onbekenden en wereldberoemden stonden er zij aan zij, terwijl achter de parlementaire muren de messen werden geslepen.

Manolis Glezos, de inmiddels 90-jarige verzetsheld tegen de Duitse bezetter, stond tussen de betogers. De man heeft in 1941 voor een stunt gezorgd door de hakenkruisvlag van de nazi’s van haar mast op de Akropolis te halen. Sinds WO II is hij een nationale held in Griekenland.

Zondag vocht Glezos indirect weer tegen de Duitsers, want daar is men in Griekenland van overtuigd: de ellende die op het land afkomt, wordt in hoofdzaak door Berlijn georganiseeerd. Het is een erg ongenuanceerd standpunt, maar je kan het geen Griek uit het hoofd gepraat krijgen.

Manolis Glezos vertolkte perfect de gevoelens van het demonstrerende volk over zijn eigen politieke kaste toen hij zei: “Deze vernietigingsmaatregelen zullen wij niet pikken.” Ook die andere levende legende, de componist Mikis Theodorakis, stond tussen de demonstranten.

Bijna 87 is de oude strijder inmiddels en hij staat nog altijd op de barricades aan de kant waar de klappen vallen. Ook hij kwam al op tegen de nazibezetter en werd later de icoon van de strijd tegen de neo-fascistische junta van kolonel Papadopoulos.

Wat de parlementariërs nu beslist hebben noemde Theodorakis “maatregelen die de dood van Griekenland zullen inluiden, maar het volk zal niet toegeven”. Ook hij moest de benen nemen toen de politie met traangas in de menigte schoot.

De woordvoerster van Theodorakis verklaarde achteraf dat de agenten gericht op betogers vuurden en ze zei zelfs: “Dit was een poging van de politie om Theodorakis te vermoorden.” Het is niet meer te controleren en de politieleiding ontkent natuurlijk.

In juli 1968 had hij tegen putchofficieren, die hem voor de zoveelste keer ondervroegen, gezegd: “Jullie hebben tanks. Ik heb mijn liederen. Jullie hebben pech dat de Amerikanen nog geen tanks hebben uitgevonden om liederen te vermoorden. Het spijt me, maar ik ben sterker dan jullie, omdat tanks mettertijd verslijten, terwijl mij liederen geleidelijk winnen aan kracht.”

Mikis Theodorakis staat in 2012 waar hij toen ook stond, aan de kant van het protesterende volk, dat het niet neemt dat zijn eigen politieke klasse saneringsbevelen uitvoert die door machtige buitenlandse instanties worden opgelegd.

Kafka in het Grieks
Maar het is maar zeer de vraag of Mikis daar met zijn liederen nog eens tegen op zal kunnen, want wie aan de kant van de protestbeweging staat, wordt niet alleen met traangas aangepakt. De twee grote politieke partijen, de conservatieve Nea Demokratia en de socialistische PASOK, hebben meer dan veertig parlementsleden uit hun rangen gestoten die het aandurfden om tegen de politiek van de botte bijl te stemmen. Na de stemming had binnen het parlement de nacht van de lange messen plaats.

“Mikis, ik herken het land niet meer”, zou ik hem willen zeggen. ‘Ons’ land durf ik zelfs, omdat ik mij na al die bezoeken als een geadopteerde zoon beschouw en ik in Athene minstens even goed de weg weet als in mijn eigen hoofdstad. Ik weet waar de Griekse ziel is en waar ze woont, omdat ik het van de Grieken zelf heb geleerd.

Mijn Hellas is de Peloponessos met het heilige Olympia en het godvergeten bergdorp Andritsaina, waar ik op een zomerse dag neerstreek, waar niets te zien is en waar ik toch weken ben gebleven. Het is Bassai waar de tempel van Apollo Epikourios staat, waar Melina Mercouri een reusachtige tent boven heeft laten plaatsen om hem te beschermen tegen de zure regen.

Mijn Griekenland dat is het ontzagwekkende Delfi en het openluchtconcert van Yannis Markopoulos, het is Drama, waar evenmin iets te zien is maar waarvan de naam alleen al aantrekkingskracht heeft. Het is de havenstad Kavala, waar doodleuk een wegwijzer naar ‘Constantinopolis’ staat. Istanbul? Nog nooit van gehoord. Rafina ook, waar ik tot scha en schade heb moeten vaststellen dat ik niet kon wat de Grieken wel kunnen: ouzo, retsina en metaxas door elkaar drinken. Het is ook Thessaloniki, waar ik ooit een biografie van Franz Kafka in het Grieks heb gekocht. Mijn Hellas is de muziek van Mikis, de gedichten van Yannis Ritsos, de stem van Maria Farantouri, mijn gesprekken met de schrijfster Lia Hadzopoulou-Karavia en natuurlijk mijn contacten met wijlen Melina Mercouri, die mij geleerd heeft dat “cultuur de zware industrie van mijn land” is.

Armoezaaiers
Het is in 1964 geweest toen ik voor de eerste keer naar Hellas trok. Sindsdien ben ik bijna elk jaar terug geweest naar dat land, sommige jaren zelfs meer dan één keer. Dat die Grieken armoeizaaiers zijn geworden, de straten van Athene vol liggen met daklozen, de pensioenen op een derdewereldniveau staan, uitgebrande kantoorgebouwen smeulen, de jongeren massaal weglopen naar het buitenland, de ouderen in hun dorpen alleen nog maar feta en olijven hebben, dat heb ik toen niet gemerkt hoewel het een van de arme landen van Europa was.

Mijn Griekenland lijkt weg, is bitsig en hardvochtig geworden, verarmt zijn bevolking en ontneemt zijn jeugd elk perspectief. Werkloze jongeren zonder hoop, geslachtofferd op het altaar van de eurozone. De oppergod Zeus zou nu wel eens twee keer nadenken voordat hij een prinses, Europa genaamd, op zijn stierennek ging ontvoeren.

http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/1394230/2012/02/14/Mikis-ze-maken-ons-land-kapot.dhtml

Entry filed under: Ekonomie, Europa, Samenleving. Tags: , , .

TEN OORLOG! NU OOK IN SYRIË! DE DESASTREUZE KEUZES VAN DE SUPERKLASSE

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.288 andere volgers


%d bloggers liken dit: