REYNDERS IN CONGO

maart 23, 2012 at 10:05 am 2 reacties

door Walter Zinzen

 

 

België heeft een immens buitenland,  als de wereld zo groot,  maar de aandacht ervoor is omgekeerd evenredig met die omvang. Zelfs Congo, Rwanda en Burundi, ooit door België bestuurd , kunnen niet op veel belangstelling van de Belgen rekenen. Althans niet van de Belgen die de Wetstraat bevolken.

Wie daaraan mocht twijfelen moet de tekst van het regeerakkoord nog eens doornemen. Het telt 176 bladzijden maar pas op pagina 146 begint een onderdeeltje “Europees en buitenlands beleid” .  De term “Centraal Afrika” valt voor het eerst op p. 169.  Er wordt wel geteld één paragraaf aan gewijd, vol hoogdravende maar vaag geformuleerde bewoordingen.

Ontwikkelingshulp  komt er al even bekaaid vanaf. Het is  letterlijk en figuurlijk het allerlaatste onderwerp dat in het regeerakkoord aan bod komt .Kennelijk heeft geen enkele Afrika-expert de pen mee vast gehouden. De auteurs wekken  in elk geval niet de indruk gehinderd te worden  door enige kennis van het gebied.
Wie gehoopt had dat de beleidsnota’s van de bevoegde ministers, Reynders en Magnette, dit euvel zouden hebben goed gemaakt komt al evenzeer bedrogen uit.
De Afrika-nota die toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Leterme al op 18 maart 2010 beloofd heeft is er ook nu niet gekomen. Het Belgisch Afrika-beleid blijft er dus één van pappen en nat houden. Wat moet onze houding zijn tegenover landen als Congo en Rwanda , waar het staatshoofd aan de macht  is gekomen na getrukeerde verkiezingen en waar de schendingen van de mensenrechten legio zijn?  Hoe kunnen we er voor zorgen dat de bevolking gebaat is bij onze ontwikkelingshulp zonder dat de regimes er garen bij spinnen?

Of moeten we maar doen alsof ze legitiem zijn en ons onthouden van onvriendelijke commentaren uit vrees als neo-kolonialisten te worden weg gezet, zoals Karel De Gucht is overkomen toen hij minister van Buitenlandse Zaken was ?  Die vragen komen in de beleidsnota’s niet aan bod en in het parlement werden ze ook niet gesteld, maar in de praktijk worden ze wel beantwoord.
Minister Reynders gaat, alsof er geen vuiltje aan de lucht was , binnenkort naar Congo. Hij gaat er volgens zijn kabinet o.m. praten over Korongo Airlines , een nieuwe Belgisch/Congolese luchtvaartmaatschappij die al jaren op de startbaan staat  maar nog steeds niet is kunnen opstijgen. (Het gaat om een gezamenlijk initiatief van Brussels Airlines en de Belgische zakenman George Forrest, heerser  over een groot economisch imperium in Katanga,).

Onze ambassadeur in Congo, Dominique Struye de Swielande, die nooit een kans laat voorbijgaan om te spreken als hij moet zwijgen, voegde daaraan toe dat “België en Congo twee landen zijn, die zich in een ‘een fase van permanente en constructieve dialoog’ bevinden”.  Mijn hemel, is dat niet dezelfde praat die we hoorden ten tijde van Mobutu?

Laat het de heer Reynders en bij uitbreiding de hele Belgische regering koud dat de repressie na de frauduleus verlopen verkiezingen van 28 november alleen maar is toegenomen?  Dat er in november en december volgens een rapport van de VN 33 doden zijn gevallen, de meesten getroffen door kogels van “orde”-troepen?  Vinden onze ministers het normaal dat oppositieleider Etienne Tshisekedi de facto huisarrest heeft? Dat zijn medewerkers worden gearresteerd op grond van beschuldigingen die kant noch wal raken? Dat  radio- en tv-zenders die het regime mishagen uit de ether worden gehaald? Dat een betoging van de katholieke kerk wordt verboden en met grof geweld onmogelijk gemaakt? Dat journalisten en mensenrechtenactivisten worden  geïntimideerd, gevangen gezet , gemarteld en zelfs vermoord?
Als minister Reynders nu eens, in het kader van de ‘constructieve dialoog’, déze onderwerpen ter sprake bracht? Misschien zou hij zelfs een De Guchtje kunnen doen  en informeren naar de manier waarop Kabila  zijn verkiezingscampagne heeft gefinancierd. Hij zou bijvoorbeeld de vraag kunnen stellen hoe 10 miljoen dollar van het staatsmijnbedrijf  Sodimico in de herverkiezingskas van de president terecht is gekomen. Onze oud-minister van Financiën zal ongetwijfeld ook willen weten hoe de verkoop  – tegen een vriendenprijsje – van mijnconcessies  aan spookfirma’s op de Maagdeneilanden is verlopen. En hoe die concessies  nadien werden doorverkocht tegen de reële marktprijs en op die wijze Kabila 5,5 miljard dollar rijker maakten.  ( Bron : www. ericjoyce.co.uk . Eric Joyce is voorzitter van de  Britse All Party African Great Lakes Group, een vereniging van 200 parlementariërs)


Het lijken me interessantere gespreksonderwerpen dan Korongo Airlines. Hoewel: hoeveel smeergeld zou Forrest hebben betaald om zijn maatschappij uiteindelijk toch in de lucht te krijgen? (Eerste vlucht gepland op 16 april).

 

Entry filed under: Afrika, Ekonomie, Politiek Belgie. Tags: , , .

HALF AMERIKA IS ARM INTERNETMEDIA, weblogs en websites zijn voortaan ook ‘DRUKPERS’!

2 reacties Add your own

  • 1. jefc  |  maart 23, 2012 om 4:19 pm

    Je laatste vraag is eigenlijk de voorlaatste. De laatste luidt: en aan wie? (jc)

    Beantwoorden
    • 2. WaZi  |  maart 24, 2012 om 11:40 am

      Oeps, vergetelheidje. Hierbij dus : en aan wie? (wz)

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: