HET HART VAN DE DEMOCRATIE

april 24, 2012 at 4:03 pm 1 reactie

Parlement is geen verlengstuk van de regering

 

door Walter Zinzen

Minister-president Kris Peeters was afgelopen week niet in zijn hum. De SP.A, een coalitiepartner in zijn regering , wilde niet meer weten van de verhoging van de ‘miserietaks’, een belasting die geheven wordt bij de verdeling van vastgoed, vaak na een echtscheiding (DS 18 april). In de kabinetsraad hadden de socialistische ministers wél ingestemd met die verhoging, een maatregel die 30 miljoen moest opbrengen. En nu, riep een verontwaardigde Peeters, komt de SP.A hierop terug en dan nog wel in de media. ‘Dit is niet voor herhaling vatbaar’, voegde hij er lichtjes dreigend, nog aan toe. CD&V en N-VA konden niet snel genoeg hun regeringsleider bijtreden.

De kiesgerechtigde burger vraagt zich verbijsterd af waarover dit in hemelsnaam ging. Want als de boosheid van de minister-president één ding bewijst, dan is het wel dat hij nog niet helemaal vertrouwd is met de werking van de parlementaire democratie.

Want wie had iets gemompeld in de krant? Bart Van Malderen, de fractieleider van de SP.A in het parlement. En wat had hij gezegd ? Dat zijn fractie een amendement ging indienen om de belastingverhoging terug te schroeven. En wanneer ging ze dat doen? Als het betreffende decreet zou worden besproken in het parlement. Had een socialistische minister eerst ‘ja’ gezegd en nu ‘neen’ geroepen in de media en dus zijn/haar woord niet gehouden? Geenszins. Was er dus een probleem zoals Peeters ons voorhield te geloven? Integendeel. Iedere echte democraat had verheugd moeten zijn dat er eindelijk nog eens een verkozene des volks deed waarvoor hij verkozen is: de regering controleren en bijsturingen voorstellen waar dat nodig wordt geacht.

Toen Norbert De Batselier nog parlementsvoorzitter was stond op de website van zijn instelling dat zij ‘het hart van de democratie’ was. Tegenwoordig staat het er wat minder poëtisch maar wel met niets aan de verbeelding overlatende duidelijkheid:

‘Het Vlaams Parlement belichaamt de wetgevende pijler en de democratie in Vlaanderen. Het staat in voor de totstandkoming van de Vlaamse decreten en voor de goedkeuring van de Vlaamse begroting. Het Vlaams Parlement benoemt de Vlaamse Regering en controleert de Vlaamse Regering op de uitvoering van die decreten.’ ( Missieverklaring van het Vlaams parlement: http://www.vlaamsparlement.be.)

Klakkeloos

Wat Peeters daarentegen wil is dat de decreten, waarover in de schoot van de regering overeenstemming bestaat, willoos en klakkeloos door de parlementsleden worden goedgekeurd. Voor hem binden de beslissingen van de ministers kennelijk ook de volksvertegenwoordigers van hun partij. De SP.A in de regering staat voor hem gelijk met de SP.A in het parlement.

Zo te horen hanteren ook sommige journalisten die simpele logica. ‘U hebt dus kritiek op uw eigen minister Lieten’, zo vroeg tenminste Kathleen Cools aan Bart Van Malderen in TerZake. Ja, natuurlijk had Van Malderen moeten antwoorden. Waarom deed hij dat dan niet? Wat is er mooier en democratischer dan parlementsleden die zich niet aan kadaverdiscipline onderwerpen, maar ook de eigen ministers tot de orde roepen als ze dat nodig vinden?

Omgekeerde wereld

Toppunt is dat het socialistisch amendement afgelopen vrijdag besproken werd op de kabinetsraad. De SP.A-ministers haalden bakzeil (DS 21 april). Hun fractie zal het amendement op bevel van de ministers intrekken. De omgekeerde wereld.

Het hele geval doet me denken aan die andere koene strijder, Karel De Gucht. Het speelde zich af in 2004. De Gucht was toen voorzitter van de VLD en lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Daar verdedigde hij, koppig en geïsoleerd, een amendement op een wetsontwerp over gemeentelijk stemrecht voor migranten. Dat deed hij tot wanhoop en tegen de wil in van zijn premier, Guy Verhofstadt, die geen ‘miserie’ wou met zijn coalitiegenoten.

De Gucht dwong met zijn houding respect af, ook bij hen die het inhoudelijk niet met hem eens waren. Hij motiveerde zijn handelwijze met een verwijzing naar de evidentie zelf van de parlementaire democratie. In het parlement moet men aanvaarden, zei hij, ‘dat een partij een andere mening heeft dan andere meerderheidspartijen, ook als die partij de eerste minister levert’.

Het kostte hem zijn voorzitterschap en de VLD verloor nadien de verkiezingen. Maar hij had wél gelijk.

Ach ja, op Belgisch vlak kennen we dat gebrek aan eerbied voor het hart van de democratie al langer. Bij ons in Vlaanderen doen we het gelukkig allemaal beter.

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=563P3527

Entry filed under: Politiek Belgie, Samenleving. Tags: , , .

DE VERLEIDING VAN HET LIJDENDE FRANKRIJK TOOTS 90: HULDE AAN EEN MAN EN ZIJN INSTRUMENT

1 reactie Add your own

  • 1. Homepage  |  mei 3, 2012 om 11:20 pm

    Fantastic article. I appreciate your attention to this subject and I learned a great deal 356477

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: