WILL YOU STILL NEED ME, WILL YOU STILL FEED ME…*

mei 15, 2012 at 7:09 am 1 reactie

Palestijnse vrouwen in 1948

De Nakba : 64 jaar Israël

 

door Lucas Catherine

 

 Op 15 mei is het vierenzestig jaar geleden dat de staat Israël werd gesticht op het puin van een groot deel van Palestina. De Palestijnen herdenken die gebeurtenis als de Nakba, de Catastrofe. Meer dan vierhonderd steden en dorpen werden toen ontvolkt en verwoest en hun bewoners verdreven. Tachtig procent van de inwoners in de Gazastrook zijn oorspronkelijk afkomstig uit wat nu Israël is. Voor de Westelijke Jordaanoever gaat het om veertig procent. En dan zijn er nog de vluchtelingen in Jordanië, Libanon, Syrië,…

De christelijke kerk van het verwoeste dorp Mujeidil, middenin een nieuw aangeplant bos

Ook de Palestijnse staatsburgers van Israël herdenken de Nakba. Vanaf dit jaar is het wel erg moeilijk. In januari keurde het Israëlisch parlement namelijk een wet goed die de herdenking de facto verbiedt. Alle organisaties of instellingen die overheidsgeld ontvangen verliezen hun betoelaging wanneer ze een dergelijke herdenking toe laten. Israël wil hiermee elke herinnering aan wat 1948 vooraf ging uitwissen. Palestijnen en Palestina hebben nooit bestaan en zijn een recente uitvinding. Heel de geschiedenis tussen het jaar 70, toen de joodse tempel in Jeruzalem werd verwoest, en 1948 wordt ontkend. Een van de ergste vormen van historisch negationisme.

Op de ruines van deze 418 verwoeste dorpen heeft men bij gebrek aan genoeg nieuwe immigranten om ze te herbevolken bomen aangeplant. Snel groeiende bomen: cypressen, dennen,… De bossen die zo ontstonden zijn naar bekende joden of naar vrienden van Israël genoemd. Al wie zo’n bos op zijn naam heeft werkt dus mee aan dit negationisme. En dat zijn er in België nogal wat.

Op de weg van Tel Aviv naar Jeruzalem werd op het grondgebied van de in 1948 verwoeste dorpen Saris en Beit Thul in 1995 het woud van de Belgisch-joodse gemeenschap ingehuldigd. De bijbelteksten op de site zijn onder meer gekozen door toenmalig kardinaal Danneels.

Sire Boudewijn hakt zich een bos door Palestijnse grond

Na 1948 werd op grond van twee verwoeste buurdorpen Malul en Mujeidil, in de omgeving van Nazareth ook een bos aangelegd. Van Malul zijn alleen nog de ruïnes van de moskee en van twee kerken te zien en van Mujeidil enkel de kerkruïne. Het waren beide hoofdzakelijk christelijke dorpen. In 1961 kreeg onze koningin Elisabeth daar haar woud van dertigduizend bomen en in 1964 ging onze diep christelijke koning Boudewijn persoonlijk zijn bos aanplanten op de grond van het verwoeste christelijk dorp Mujeidil. Het telt nu 23.000 bomen.

Het bos ter ere van Albert II werd aangelegd op de bezette Westelijke Jordaanoever. In het patronagecomité van het bos zetelen onder meer Herman De Croo en Armand De Decker. Het moet zes hectare groot worden en het is volgens de Israëlische propaganda aangeplant in Zuid- Israël, in de Negeb, maar het ligt in het zuiden van Cisjordanië en is vanaf 1970 aangeplant op land van de Palestijnse dorpen Sammu’a en Khirbet Yattir. Dit laatste, verwoeste dorp heeft trouwens zijn naam geleend aan de naburige Joodse kolonie Yattir.

Ook premier Leterme laat zich niet onbetuigd

Eind januari dit jaar ging onze toenmalige premier, Yves Leterme op bezoek in Israël. Hij ging er in Ramat Gan een nieuw gebouw voor onze diplomatie inhuldigen. Ramat Gan werd gebouwd op grond van de dorpen Jammassin en Salama. En natuurlijk mocht ook hij zijn boom planten in ‘The Grove of Nations’, een woud aangeplant op het in juli 1948 verwoeste dorp Al Jura.

Gisteren, op 14 mei hebben de Palestijnse studenten aan de universiteit van Tel Aviv toch geprobeerd om een Nakba-herdenking te houden. Bedoeling was om de namen van alle verwoeste dorpen voor te lezen en zich zo te verzetten tegen het officiële negationisme.
*… when I’m 64? (The Beatles)

 

Palestijns vluchtelingenkamp in Jordanië, kort na Nakba

Lees ook in De Standaard vandaag:
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=LT3Q0EOL

Entry filed under: Ekonomie, godsdienst, Midden Oosten, oorlog, Politiek Belgie. Tags: , , , .

DE HOLENBEER VAN LASCAUX OF ALTAMIRA? DOE MIJ MAAR CHAUVET DE HOOFDSTAD VAN HET ARMENHUIS

1 reactie Add your own

  • 1. Werner De Bus  |  mei 16, 2012 om 9:11 am

    Op vijftien mei herdachten de Palestijnen  de 64e verjaardag van de Nakbah (Arabisch voor ramp, catastrofe) want na de onafhankelijkheidsverklaring op 15 mei 1948 door Israël en de daaropvolgende oorlog zijn 750.000 Palestijnen gevlucht. In andere conflicten zoals Kosovo en Bosnië heeft de internationale gemeenschap een oplossing voor de vluchtelingen gevonden. Na 64 jaar is het Palestijnse vluchtelingenprobleem nog steeds niet opgelost ondanks de verschillende VN-resoluties over het recht op terugkeer. Waarom zou Israël een uitzondering zijn ?

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: