HET SYRIË VAN AFRIKA

juni 13, 2012 at 9:23 am Plaats een reactie

Paul Kagame, de koelste kikker van het land

door Walter Zinzen

Een paar dagen geleden zat een Vlaamse missionaris uit Oost-Congo in het radionieuws. Hij had foto’s bij zich van een massamoord die kort voordien had plaats gehad in een dorp waar hij geregeld komt. Vertwijfeld riep hij uit : ‘Dit soort slachtingen heeft hier iedere week plaats. Wat is het verschil met Syrië?‘

Die uitspraak had de opening kunnen zijn van alle media die hun journalistieke plicht ernstig nemen. Maar de wanhoopskreet van nonkel pater viel op een koude steen. De indrukwekkende stilte die erop volgde was meteen het antwoord op zijn vraag. Over Syrië maakt de hele wereld zich – terecht – druk. Over Oost-Congo, waar de bevolking al 16 jaar een lot ondergaat dat even gruwelijk is als dat van de Syriërs, liggen noch de publieke opinie, noch de politieke leiders wakker.

De vraag rijst trouwens of het veel uitmaakt : de internationale gemeenschap lijkt hoe dan ook niet in staat het moorden te stoppen, in Syrië niet, in Congo niet. Toch maakt het wel degelijk wat uit : in Syrië wordt alvast president Assad als verantwoordelijke voor tenminste een deel van de slachtingen vrijwel dagelijks aan de schandpaal genageld. In Congo worden de verantwoordelijken zelfs niet verontrust.

Prof. Reyntjens en Ine Roox hebben er op deze bladzijden voor gepleit om vanuit België Rwanda zodanig onder druk te zetten dat het ophoudt met het aanwakkeren van het geweld op het grondgebied van zijn grote buur. Gelijk hebben ze. Er is geen oplossing mogelijk in Oost-Congo zonder het uitschakelen van de “Rwandese factor”. De Tutsi-muiters die nu dood en verderf zaaien in Noord-Kivu krijgen substantiële steun vanuit Rwanda. Daarover is geen twijfel meer mogelijk. Anderzijds zwerven er ook nog steeds Rwandese Hutu-rebellen rond, van wie de wreedaardigheid in niets moet onder doen voor die van de Tutsi-milities. Die twee samen vormen de “Rwandese factor”.

Mocht die factor worden uitgeschakeld dan is een eerste stap gezet op weg naar vrede. Pas dan kan werk worden gemaakt van het ontwapenen van de puur Congolese milities , die al evenzeer de misdaden aan elkaar rijgen. Een opdracht voor de Congolese regering en de vredesmacht van de Verenigde Naties, die al 12 jaar in het gebied aanwezig is en evenveel resultaat heeft geboekt als de collega’s in Syrië : geen dus.
Rwanda heeft totnogtoe geweigerd die eerste stap te zetten. Het moet dus een forse duw in de rug krijgen. Dat kan. Het land is nog steeds in grote mate afhankelijk van ontwikkelingshulp. Die krijgt het in grote hoeveelheid van een indrukwekkend aantal donoren, onder meer van België. Minister Reynders heeft ongetwijfeld de oproep van Reyntjens en Ine Roox gelezen. Zal hij er gevolg aan geven? Neen. Hij vergenoegt er zich mee zijn “diepe bezorgdheid” uit te spreken over de situatie in Oost-Congo. Reynders’partij , de MR, zal niets ondernemen dat de machtige vriend in Kigali, president Paul Kagame, kan ontstemmen.

De MR, dat is ook de partij van Alain De Stexhe, zowat de vijfde colonne van Rwanda op Belgische bodem. Nooit ofte nimmer zal ze toestaan dat uit Brussel ook maar één kritisch geluid opstijgt aan het adres van hun idool Kagame. Daar spelen ouderwetse anti – klerikale  reflexen in mee (Kagame heeft de macht van de katholieke kerk in Rwanda gebroken), maar vooral het idee dat Kagame een eind heeft gemaakt aan de genocide in 1994 en dus kan figureren als een representant van de slachtoffers. Bovendien heeft hij , weliswaar met ijzeren vuist, een indrukwekkende economische opbloei in Rwanda verwezenlijkt. Dat hij dat gedaan heeft met uit Congo geroofde grondstoffen en dat hij een verpletterende verantwoordelijkheid draagt voor de miljoenen doden die er de afgelopen jaren  zijn gevallen , wil nog steeds niet doordringen tot de hoofden van heel wat politici in de Wetstraat, niet alleen bij de MR.

Maar zelfs als België de geldkraan wél zou willen dichtdraaien, dan nog zou het geen effect hebben. Dat ondervond Nederland vier jaar geleden toen het een deel van zijn hulp opschortte. Kagame lachte de Nederlanders vierkant uit en riep dat de ze hun geld konden houden. Hij beschikt immers over machtige vrienden in Washington en Londen, die hem nooit zullen laten vallen. Die er precies dezelfde redenering op na houden als onze minister Reynders.

De VS stuurden vorige  week een zuinig communiqué de wereld in waarin iedereen opgeroepen werd zich niet te mengen in het conflict in Kivu. Rwanda werd niet met name genoemd. Hier komt een andere macabere parallel met Syrië boven water. Maken Rusland en China door hun steun aan Assad ieder doeltreffend internationaal optreden onmogelijk, dan doen de VS en Groot-Brittanië hetzelfde in Congo door hun onvoorwaardelijke steun aan Kagame. Ondertussen vloeit in Congo het bloed, woedt nog steeds de “seksuele genocide”, worden kinderen opgeleid om te doden en slaan tienduizenden mensen op de vlucht . Inderdaad, een reden om “diep bezorgd “ te zijn. (wz)

http://www.msf-azg.be/nl/nieuws/oost-congo-situatie-verslechtert-verder-azg-blijft-hulp-verlenen

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120612_00182370

Displaced persons in Oost-Congo: nog ongeveer het minste kwaad in een oorlog

Entry filed under: Afrika, Ekonomie, Media, oorlog, Politiek Belgie. Tags: , , , , .

WAAR KOMT HET GELD VANDAAN EN WAT DOEN ‘ZE’ ERMEE? SLUIPWAPENS VAN HET VRIJE WESTEN (deel 1/Drones)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: