KOMKOMMERTIJD?

augustus 20, 2012 at 5:13 am 1 reactie

Door Tom Ronse

Tijdens de olympische spelen besteedde de BBC de eerste helft van haar journaal aan het sportspektakel, zodat de rest van het wereldgebeuren in een kwartiertje moest worden afgehaspeld. Maar dat gaf niet want behalve in Syrie leek er weinig te gebeuren. Want het is komkommertijd nietwaar. Iedereen ligt op het strand…

Mij dunkt dat het enkel komkommertijd is omdat er ons zoveel niet getoond wordt. Maar intussen vreet de krisis verder en zetten bezuinigingen allerhande de armen en de werkende bevolking het mes op de keel.  Dat roept verzet op. Ook in de komkommertijd.  Maar het werd door de grote media niet of ondermaats gerapporteerd. In de plaats daarvan gaat de aandacht naar de grote rituele spektakels zoals de olympische spelen, de ronde van Frankrijk en de Amerikaanse verkiezingen. Nochtans spant het protest zich ook in om spectaculair te zijn. Dat blijkt uit onderstaande beelden van protestbewegingen van de laatste weken die u misschien ontgaan zijn. Klik erop om ze groter te zien.

In Spanje werd er in juli gestaakt en betoogd tegen de bezuinigingen door onder meer de mijnwerkers van Asturie en het personeel van de openbare diensten.  Er heerste een sfeer van woede maar ook radeloosheid. Is er een alternatief?

          

In Montreal, Canada werd ook in juli betoogd tegen de verduring van het hoger onderwijs en tegen de nieuwe wet van de provincie Quebec die het betogingsrecht inperkt.

In Mexico waren er massale betogingen tegen de (volgens links) frauduleuze kieszege van de kandidaat van de corrupte PRI.

   

Maar er waren ook andere manifestaties tegen bezuinigingen en politie-repressie. Hier enkele opmerkelijke manifestanten tegen de verjaging van straat-entertainers uit het centrum van Mexico-stad.

  

Ook in andere Latijns-Amerikaanse landen was er verzet tegen bezuinigingen zoals dit protest tegen de uitholling van de gezondheidszorg in Bogota, Colombie:

  

In Peru was het protest vooral gericht tegen een nieuwe goudmijn in Cajamarca. Het protest is zo fel omdat de Peruanen het al vaak ervaren hebben dat mijnbedrijven een enorme ecologische verwoesting aanrichten die de overlevingsmogelijkheden van de bevolking aanzienlijk reduceert. Dit protest versmolt snel met de looneisen van arbeiders in Lima. De nieuwe president blijkt intussen minder progressief en meer repressief dan hij tijdens de verkiezingscampagne leek. Tiens, waar hebben we dat nog gehoord?

In het Midden-Oosten is de Arabische lente nog niet uitgebloeid. Het conflict in Syrie sla ik over, al is verzet tegen een gangsterregime er deel van. Maar er is zo veel meer aan de hand, oorlogstokerij langs diverse kanten. Syrie is een inter-imperialistisch conflict, en zoals het Afrikaans spreekwoord zegt, als olifanten vechten, wordt het gras vertrappeld. Het gras in casu zijn de mensen die in Aleppo, Holms, de rand van Damascus en andere steden wonen. Een van beide kampen zal winnen en intussen zal er veel gras vertrappeld worden.

In Egypte moest het leger zijn pogingen om alle macht in handen te houden opgeven. Ook de nieuwe president moet op zijn tellen letten. In landen als Bahrein en Jemen wordt er nog om de haverklap gedemonstreerd voor meer vrijheid.

  

In Israel werd er, een jaar na de massale betogingen tegen de levensduurte, opnieuw betoogd tegen de bezuinigingen van de regering. De betoger in deze foto (Tel Aviv, 15 juli) heeft zijn gezicht in verband gewikkeld uit solidariteit met  Moshe Silman, een betoger die zich de vorige dag in brand had gestoken. Zijn bord zegt “Bibi, je hebt ons ook verbrand”. (Bibi is de bijnaam van de premier)

Ook in het verre oosten neemt de opstandigheid toe. De spanning stijgt in India waar harde stakingen plaatsgrepen en een brede beweging tegen de corruptie op gang kwam. De sociale onrust groeide ook in Bangla Desh en de Filippijnen.

In China is de geest uit de fles sinds de stakingsgolf in 2010. De werkende bevolking is er  steeds minder bereid om extreem lage lonen en moordende vervuiling te slikken. Dat leidt tot voortdurende conflicten.  Het meest recente greep eind juli plaats in Qi Dong, een havenstad bij Shanghai. Betogers veroverden er overheidsgebouwen en dreven de politie terug. Ze protesteerden tegen de geplande bouw van een zwaar vervuilende afval-verwerkingsfabriek. De plannen werden geschrapt.  Soortgelijk protest dwong de autoriteiten om de bouw van een koperraffinaderij in Shifang en een petrochemische fabriek in Dalian af te gelasten.

  

In Rusland werd betoogd tegen een nieuwe wet die het betogingsrecht beknot (zie Quebec).

Op het bord: ‘Uw boetes kunnen me niet stoppen’.

En ook tegen de vervolging van Pussy Riot, vanwege hun anti-Putin song in de kathedraal.

(Waar is dat vierde meisje gebleven?)

De dames kregen vrijdag twee jaar strafkolonie. Putin zei dat hij liever een mildere straf had gezien maar dat de gerechtelijke macht nu eenmaal onafhankelijk is in Rusland. Zoals die eerdere Russische dictator, vadertje Stalin, is hij niet vies van een cynische grapje.

In Zuid-Afrika wordt het gros van de bevolking nog armer en zijn hongerlonen nog steeds de regel. Het protest en de stakingen nemen toe. Vorige donderdag opende de politie een spervuur op stakende mijnwerkers in Marikana. Minstens 40 mijnwerkers werden door de politie vermoord. Het was even mensonterend als de ergste incidenten tijdens het Apartheid-regime. Maar nu was de politiechef zwart. De voornaamste vakbond, de NUM, geaffilieerd met de ANC, steunde de politie want de NUM had geen toestemming gegeven voor de staking. President Zuma was natuurlijk “shocked and saddened” maar ook hij verweet de politie niets.

De slachtpartij was niet zonder precedent. Eerder al werden sinds 2000 minstens 25 mensen gedood door de politie tijdens protesten. Actieleiders werden gefolterd en vermoord. Bewegingen zoals de Landless People’s Movement en de Unemployed People’s Movement, werden aangevallen door gewapende huurlingen van de ANC. Armen werden opgehitst om elkaar aan te vallen op basis van ethnische verschillen. Verdeel en heers. Er is een oorlog aan de gang tegen de armen, tegen de werkende bevolking, in Zuid-Afrika en de rest van de wereld.

Deze schandalige slachtpartij illustreert waarom we ‘een maatschappij gebaseerd op de bevrediging van menselijke noden in plaats van op winst’ onze minimumeis moet zijn. Zuid-Afrika’s racistisch Apartheidsregime werd beeindigd en de ANC werd democratisch verkozen om het land te leiden. Maar fundamenteel veranderde er niets. Winst dicteert nog steeds wat er gebeurt en niet gebeurt in Zuid-Afrika, waar minstens de helft van de bevolking onder 34 jaar oud werkloos is en miljoenen aan voedseltekort lijden. Intussen maken de mijnen en andere bedrijven er nog steeds forse winsten dank zij de extreem lage lonen en besteedde de regering er vele miljarden aan bewapening en aan het voetbalspektakel van twee jaar geleden dat Zuid-Arika aantrekkelijk moest maken voor investeerders.

Natuurlijk moeten we ons verzetten tegen racisme and ‘echte democratie’, als die macht geeft aan de machtelozen, is een waardevol doel. Maar dat gaat niet diep genoeg. Zolang winststreven de maatschappij structureert zal de oorlog tegen de armen, tegen de werkende bevolking, tegen de menselijke waardigheid, voortgaan en intensifieren. Hopelijk het verzet ertegen ook.

Entry filed under: Afrika, Azie, Ekonomie, Europa, Latijns Amerika, Midden Oosten, Samenleving, Uncategorized. Tags: , , , , .

LOUIS-PAUL BOON, EEN VLAAMSE PESSIMIST STEUN PUSSY RIOT NIET OM DE VERKEERDE REDENEN

1 reactie Add your own

  • 1. jefc  |  augustus 21, 2012 om 2:36 pm

    Het is inderdaad merkwaardig te constateren dat er foto’s bestaan waarop meer dan 3 Pussy-Riotleden staan afgebeeld, in dit geval 4. Een waarschijnlijk antwoord wordt vandaag gegeven in Humo, door de jonge Belgische regisseuse Saddie Choua, die werkt aan een documentaire film over het feminisme in Rusland en die het proces van Pussy Riot heeft bijgewoond. Zij zegt:
    ‘Het is niet bekend hoeveel vrouwen bij Pussy Riot spelen. Men schat een zevental. Drie onder hen zijn geïdentificeerd na hun performance in de kathedraal: domweg gefilmd door camera’s in de metro van Moskou.’ (HUMO, 21 augustus 2012)
    Dat zou dus betekenen dat andere aanwezige leden zich na afloop van hun optreden niet met de metro hebben verplaatst, of in elk geval niet herkenbaar gefilmd zijn.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: