STEUN PUSSY RIOT NIET OM DE VERKEERDE REDENEN

augustus 26, 2012 at 9:24 am 4 reacties

door Vadim Nikitin

Van Madonna tot Björk, van de elitaire New Yorker tot de populistische Daily Mail, schaarde de wereld zich als één man achter de oneerbiedige, Russische feministische activisten van Pussy Riot als protest tegen hun botte en wrede behandeling door de staat. Het heeft de showrechtbank van Vladimir Poetin er weliswaar niet van weerhouden om ze tot twee jaar gevangenisstraf te veroordelen wegens ‘vandalisme’, maar door de alomvattende internationale mediadruk heeft deze zaak het Kremlin toch wel ernstig in verlegenheid gebracht.

Toch schuilt er iets zeer verontrustends in hoe het Westen zich de zaak van deze jonge vrouwen aantrekt en hoe de denkbeelden, het activisme en zelfs de muziek van Pussy Riot al snel op de achtergrond zijn geraakt en het alleen nog maar gaat om het in diskrediet brengen van een van de geopolitieke vijanden van de VS.

In de jaren zeventig maakte het de Verenigde Staten en bondgenoten weinig uit wat Sovjet-dissidenten zeiden, zolang het maar tegen het Kremlin gericht was. Geen wonder dat zoveel Amerikanen die nog nooit een boek van Aleksandr Solzjenitsyn hadden gelezen en zo opgetogen waren toen hij afgaf op de Sovjet-Unie, later nogal geschokt waren, zich zelfs beledigd en verraden voelden, toen hij kritiek had op veel van dezelfde tekortkomingen in zijn nieuwe vaderland. Die man stond toch aan onze kant?

Vrije geesten
Het inzetten van dissidenten om politiek te scoren tegen het Russische bewind is net zo gevaarlijk als een tijger als huisdier nemen: hoe getemd ze ook lijken, uiteindelijk zijn het vrije geesten die er niet tegenop zien om het baasje te bijten.

Hoeveel fans van het absurde ‘punkgebed’ dat Pussy Riot in de kathedraal van Christus de Verlosser opvoerde en van de erudiete en ontroerende slotverklaring van Nadezja Tolokonnikova waren even enthousiast over haar deelname, naakt en hoogzwanger, aan een openbare orgie in een Moskous museum in 2008? Die performance van de radicale kunstgroep Voina (‘Oorlog’) moest uitdrukken hoe de Russen door hun overheden werden misbruikt. Eerder had Voina al een politieauto in brand gestoken en obscene afbeeldingen aangebracht op een ophaalbrug in Sint-Petersburg.

Voor dergelijke stunts zou je overal worden gearresteerd, niet alleen in het autoritaire Rusland. Pussy Riot en hun kameraden van Voina vormen echter een totaalpakket: hun opgewekte, prodemocratische, anti-Poetin feminisme is onlosmakelijk verbonden met hun opruiende anarchisme, extreme seksuele provocaties, opzettelijke obsceniteiten en extreemlinkse opvattingen.


Tenzij je dat allemaal prima vindt (maar ik vermoed dat 99 procent van degenen die Pussy Riot in de mainstreammedia steunen er niet zo over denkt) is het alleen nu steunen van Pussy Riot, nu ze duidelijk onschuldig zijn en de staat duidelijk fout zit, puur opportunisme. Net als in de slechte oude tijd is een dergelijke automatische maar selectieve steun voor Russische dissidenten – zonder hun ideeën ten volle te onderschrijven – niet alleen schijnheilig, maar bewijst het hun zaak ook een slechte dienst.

Mediakoorts
Aan de mediakoorts over Pussy Riot ligt een fundamenteel onbegrip ten grondslag over waar het deze Russische dissidenten om gaat. Sommige media hebben de zaak voorgesteld als het zoeken naar vrijheid van meningsuiting en andere basisprincipes van de liberale democratie. Het begrip ‘vrijheid van meningsuiting’, met zijn connotaties van fatsoenlijk burgerlijk protest om stoom af te blazen terwijl het leven doorgaat, past echter totaal niet in het Russische radicale gedachtengoed. De leden van Pussy Riot zijn geen liberalen die op zoek zijn naar zelfexpressie. Het zijn zelfverklaarde afstammelingen van de surrealisten en de Russische futuristen en ze zijn vastbesloten om de samenleving radicaal en zelfs met geweld te veranderen.

Iedereen die de moeite heeft genomen om verder te kijken dan hun relevantie als anti-Kremlinfiguren kan weten dat deze jonge mensen net zo’n grote hekel hebben aan het kapitalisme als aan het Poetinisme.

De westerse aanhangers van Pussy Riot moeten inzien dat de dissidentie van hun helden niet alleen tegen Poetin is gericht en dat ze ook niet zullen ophouden als Rusland een ‘normale’ liberale democratie wordt. Wat Pussy Riot nastreeft, is namelijk net zo afschrikwekkend, uitdagend en bedreigend voor de gevestigde orde in Rusland als in het Westen: bevrijd zijn van patriarchaat, kapitalisme, religie, conventionele moraal, ongelijkheid en het hele systeem van de corporatieve staat. We moeten deze dappere vrouwen alleen steunen als wij zelf ook dapper genoeg zijn om zo ver te gaan.

Vadim Nikitin is journalist en Ruslandkenner. Dit artikel verscheen eerder in The New York Times.
© The New York Times

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3305849/2012/08/24/Steun-Pussy-Riot-niet-om-de-verkeerde-redenen.dhtml

Lees ook The New York Times van Zo. 26.8.12:
http://www.nytimes.com/2012/08/26/arts/music/pussy-riot-was-carefully-calibrated-for-protest.html?_r=1&nl=todaysheadlines&emc=edit_th_20120826

Het ‘Punkgebed’ van de groep staat hier
http://www.guardian.co.uk/books/2012/aug/20/pussy-riot-punk-prayer-lyrics?CMP=

Madonna steunt Pussy Riot

Entry filed under: Europa, godsdienst, links, Media, Samenleving. Tags: , , , , .

KOMKOMMERTIJD? JEROME HAS A DREAM

4 reacties Add your own

  • 1. ADMINISTRATOR  |  augustus 28, 2012 om 6:03 am

    De hand van Soros en de Witte Revolutie?

    Beantwoorden
  • 2. Peter Van de Ven  |  augustus 28, 2012 om 8:21 am

    “Bevrijd van patriarchaat”, tja dat is wel echt afschrikwekkend… . Wat een plat opiniestuk.

    Het is waar dat de vijanden van mijn vijanden niet noodzakelijk mijn vrienden zijn. De afkeuring van Poetin is ook geen onderschrijving van Pussy Riot’s ideeëngoed. Tot zover ben ik akkoord.

    Feit is echter dat Poetin schaamteloos burgerrechten schendt. Dat mag-hoeft aangekaart te worden, net zo zeer als de reële en actuele burgerrechten-schendingen in het Westen dat nodig hebben.

    Wat ik lees in bovenstaand stuk, is dat de schrijver meent dat kritiek op de overheid een misdaad is. Naar mijn mening is (de mogelijkheid tot) kritiek op de overheid de basis van een werkende democratie.

    Beantwoorden
    • 3. tomasronse  |  augustus 28, 2012 om 8:55 am

      Ik denk dat u het stuk enigszins misleest, wat begrijpelijk is want in het begin klinkt de auteur nogal dubbelzinnig. Maar op het einde maakt hij duidelijk dat hij kritiek op de overheid niet alleen geen misdaad vindt maar ook toejuicht maar samen met Pussy Riot die kritiek veel verder wil zien gaan dan puur democratische eisen.
      Tom

      Beantwoorden
      • 4. Peter Van de Ven  |  augustus 28, 2012 om 9:33 am

        Dat is naar mijn mening niet de betekenis van “We moeten deze dappere vrouwen alleen steunen als wij zelf ook dapper genoeg zijn om zo ver te gaan.” Die zin lees ik eerder als dat kritiek op Poetin en het akkoord zijn met Pussy Riot’s noodzakelijk één hetzelfde zijn. Die stelling kan ik niet bijtreden (zie hoger).

        Wat is er overigens mis met voormalige Russische dissidenten die naar de USA uitweken, en daar tot hun ontgoocheling vaststelden dat ze van de regen in de drop gegaan waren ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: