ITALIAANSE VERKIEZINGEN: HOE GEKKER HOE LIEVER?

februari 23, 2013 at 3:42 pm 5 reacties

Italie Berlusconi

Het Salon vroeg zijn Italiëkenner Marc Coucke  of er nog wat viel vooruit te blikken op de Italiaanse verkiezingen van zondag en maandag. Marc is sinds jaren vertrouwd met het Italiaanse bestel, hij heeft er hopen (aangetrouwde) familie en en gaat er meermaals per jaar op bezoek. Hij spreekt perfect de taal en kent de ins-and-outs van de politiek. Dit is zijn antwoord op mijn verzoek.

door Marc Coucke

Ik volg de verkiezingen in Italië niet. Ik krijg een gevoel van afkeer wanneer ik er iets over hoor of lees of zie. De manier waarop RAI en Mediaset de verkiezingen verslaan acht je niet voor mogelijk in een beschaafd land. Het is meer een show dan een gefundeerd debat. Ze geven allebei veel ruimte aan Berlusconi, die ongestraft zijn show mag opvoeren.

Hij heeft vorige week op televisie verklaard dat hij als Eerste Minister ervoor gezorgd heeft dat geen enkele buitenlandse firma een echt bod heeft gedaan om de brug naar Sicilië te bouwen. Hij heeft de grote buitenlandse firma’s zelf aangesproken om er zeker van te zijn dat het werk in Italië bleef en aldus ten goede kwam aan de Italiaanse firma’s en economie. Hij mag dus openlijk zeggen dat hij de wetten overtreedt ‘in het belang van het land’. Tijdens dezelfde uitzending heeft hij gezegd dat de politiek benoemde grote baas van ENI in Algerije steekpenningen heeft betaald om een contract te krijgen voor SAIPEM (groep ENI) en dat hij dat normaal vindt. Voor zo een staatsman gaan de Italianen nu weer stemmen omdat hij beloofd heeft dat de huisbelasting op de eerste woning weer zal afgeschaft worden en dat hij de belasting die vorig jaar geheven is zal terugbetalen.

De andere kandidaat die veel stemmen zal halen is Beppe Grillo. Hij is een stand-up comedian van het Italiaanse type. Die man is echt verontwaardigd over wat hij ziet gebeuren de laatste jaren en hij schreeuwt het uit op la place publique en in de Social Media. (De TV-zenders geven hem weinig ruimte of hij weigert hun spel mee te spelen.) Voor zijn uitgebazuinde verontwaardiging krijgt hij veel applaus en morgen ook veel stemmen. Probleem is dat er geen coherente structuur achter hem staat, die echte verandering kan bewerkstelligen.
Mario Monti, een technocraat van de markteconomie, heeft het goed voor met zijn land, zegt met weinig woorden wat hij meent te moeten zeggen maar wordt in de hoek geduwd door het populistisch discours van zijn 2 grote rivalen. De grote massa van de Italianen (maar elders is men ook in dat bedje ziek) hoort liever de populistische slogans en beloftes dan de harde waarheid.
Conclusie : Italië gaat na de verkiezingen een moeilijke periode tegemoet. Vraag is of er een regering zal kunnen gevormd worden met een meerderheid in beide kamers en of die regering het land de komende jaren kan en wil besturen zoals het hoort. Wait and see. (mc)
——-

En op het bijna allerlaatste nippertje krijgen we nog een correspondentie van onze medewerker ter plaatse Hugues Le Paige. Hij was jarenlang correspondent in Italië voor  de RTBF, nu free-lancer.
Hij heeft het met name over het verschijnsel Grillo. (Er was geen tijd om het stuk te vertalen):

LE GRAND SOIR DE GRILLO

par Hugues Le Paige

Mercatale,23 février 2013

Pari gagné. Hier soir à Rome pour la clôture de sa campagne (son « Tsunami Tour ») Beppe Grillo a rempli la Piazza San Giovanni : plusieurs centaines de milliers de participants avaient répondu présents pour assister à ce que Grillo lui-même appelait son « 77eme spectacle » de la campagne. Aucun parti n’en serait capable aujourd’hui. Et pied de nez supplémentaire, il avait choisi LE lieu symbolique qui appartient depuis toujours à la gauche politique et syndicale : des funérailles de Togliatti ou de Berlinguer, des 1er mai de lutte à la dernière grève générale, il n’est pas un évènement majeur de son histoire que la gauche n’ait célébré Piazza San Giovanni.
Italie Grillo2-a1e38
Hier le « peuple des grillini » était comme depuis le début du « Movimento 5 Stelle » un savant mélange, de jeunes et de vieux, de déçus de la droite et de la gauche, d’abstentionnistes impénitents et d’électeurs qui « ont tout essayé », de chômeurs désespérés et de petits entrepreneurs maudissant « les taxes ». Tous réunis dans la conviction que « cela doit changer » et que tous les politiques – voleurs et/ou incapables- se valent. « Tutti a casa » hurle depuis un mois Beppe Grillo qui a fait le plein de toutes les places d’Italie sur fond de slogans qui peuvent aussi bien prendre des accents d’extrême gauche qu’emprunter une petite musique d’extrême droite. Grillo est comme Berlusconi, son double paradoxal, un vendeur de rêves : il promet tout et son contraire, la suppression des taxes immobilières (entre autres) et un salaire minimum de 1000 € pour tous, réduction drastique des dépenses (lesquelles ?) de l’Etat et l’internet gratuit pour tous. Il vante une démocratie directe en réseaux qui supprime les corps intermédiaires (notamment les syndicats) et montre le bout du nez quand il ne voit pas pourquoi les enfants d’immigrés nés en Italie auraient droit à la nationalité italienne, lorsqu’il lâche quelques propos xénophobes à l’encontre des Roms ou quand en réponse à une interpellation du groupe d’extrême droite Casa Pound, il affirme que « l’antifascisme ne le regarde pas ».

Entendons-nous, Grillo et son Mouvement n’ont rien à voir avec un quelconque « fascisme rampant » : ils expriment une confusion généralisée et démagogique matinée de poujadisme dans le cadre d’une culture (anti)politique moulinée par vingt ans de berlusconisme. Et ils répondent incontestablement à un rejet très largement partagé d’une classe dirigeante trop souvent empêtrée dans les affaires et qui s’obstine à protéger ses petits et grands privilèges. S’il est essentiellement libéral sur la plan économique, sur la plan politique, Grillo est un antiautoritaire…autoritaire. Seul porte-parole d’un mouvement qui se veut sans structures ni responsables, Grillo en écarte sans retard ceux qui expriment des opinions divergentes. Il s’exprime exclusivement sur le mode du monologue et refuse tout dialogue ou toute confrontation avec les journalistes ou les adversaires politiques (les uns et les autres faisant partie de la même « caste » à éliminer). Prédicateur autant qu’acteur, Beppe Grillo n’a rien à commun avec un Coluche (comme s’obstine à l’écrire une bonne partie de la presse francophone). Grillo n’est pas (ou n’est plus depuis longtemps) un comique provocateur cultivant la dérision – comme l’était Coluche, y compris lorsqu’il annonçait sa candidature présidentielle-, l’acteur génois se prend au sérieux, terriblement au sérieux.

A droite comme à gauche, on l’a sans doute trop longtemps sous-estimé. Et on a surtout négligé le sentiment de rejet qu’inspiraient les pratiques politiques dominantes. Mardi, le Mouvement 5 Stelle enverra sans doute une centaine de députés au Parlement. Il est possible que son score élevé contribue (en s’ajoutant aux voix berlusconiennes) à empêcher toute majorité et à rendre l’Italie ingouvernable. Ce que feront ensuite ces élus est une autre histoire. Ces derniers mois au niveau local (Parme) ou régional (en Sicile ou le Mouvement est désormais le premier part), les élus du Mouvement se sont confrontés au réel et à la gestion avec un pragmatisme évident et inévitable. Le pouvoir de nuisance du « Grillisme » est sans commune mesure avec sa capacité « révolutionnaire ».

Follow-up Zondag : http://blogs.politique.eu.org/Elections-italiennes-3-le-spectre
http://www.nytimes.com/2013/02/24/opinion/sunday/bruni-berlusconi-is-back.html?nl=todaysheadlines&emc=edit_th_20130224&_r=0

Follow-up Maandag: http://www.nytimes.com/2013/02/25/opinion/krugman-austerity-italian-style.html?nl=todaysheadlines&emc=edit_th_20130225&_r=0

Follow-up Dinsdag: http://blogs.politique.eu.org/Elections-italiennes-4-La-victoire

Nee, Grillo komt niet uit de lucht vallen. Anne Branbergen volgt hem al jaren. Een portret van de Grande Comico:
http://www.groene.nl/2012/40/wat-een-rakker-die-grande-comico

Interactive guide to the Italian elections (Guardian): http://www.guardian.co.uk/world/interactive/2013/feb/21/italian-elections-right-left-square-one

Entry filed under: Ekonomie, Europa, Samenleving. Tags: , , , .

HARDE KEUZES VOOR NEW YORKERS NA SANDY DE HOLOCAUST ALS SCHOOLMUSEUM

5 reacties Add your own

  • 1. patrickghyselen  |  februari 23, 2013 om 4:53 pm

    Toch wel een beetje kort door de bocht dit stuk; geen woord over de gedoodverfde kanshebber Bersani en zijn PD: het mag dan een grijze muis zijn, hij ligt wel nog altijd 5procent voor op de PdL van Berlusconi. Ingroia? Nooit gehoord van een maffiarechter die met de communisten in zee gaat?

    Beantwoorden
    • 2. jefc  |  februari 25, 2013 om 12:37 pm

      U zal niet het belang van snapshots ontkennen? Dit zijn er twee. Een gedegouteerde (potentiële) kiezer die uitlegt waarom. En het allereerste reportageverslag in de Vlaamse pers (door een Franstalig journalist!) van een meeting van Beppe Grillo. Onze eigen ‘kwaliteitskrant’ De Standaard heeft ‘m nu ook ontdekt, zie krant vandaag.
      Voor wie ALLES tegelijk op zijn bord wil: ga naar onze Blogroll en klik op ‘Kranten uit heel de wereld’.
      En bedankt voor uw mening.

      Beantwoorden
  • 3. tomasronse  |  februari 25, 2013 om 9:16 am

    Akkoord met Patrick: als overzicht schiet dit stuk te kort. Maar ook de analyse valt me tegen. Monti wordt voorgesteld als de sobere leider, hij “heeft het goed voor met zijn land”, maar wordt overstemd door twee schaamteloze demagogen. Maar wat betekent dat, «hij heeft het goed voor met zijn land” ? Ongetwijfeld beweren alle politici dat ze het goed voor hebben met hun land. Of ze dat menen of niet heeft geen belang, wat telt is wat hoe ze dat invullen. Voor Monti betekent dat duidelijk een verarming van de bevolking doorvoeren. Behalve dan van de kapitaalbezitters. Het is om hen te verdedigen dat die verarming (kostenbesparing) nodig is. Hij heeft daar goede, rationele redenen voor maar dat neemt niet weg dat dit zijn programma is. Geen wonder dat dit moeilijk verkoopt.
    Het alternatief is populistische demagogie in drie varianten, die moet verbergen dat geen van hen een echt alternatief heeft. Als je het mediatieke spektakel dat de verkiezingen zijn in enig detail en tegelijk met wat afstand bekijkt, of het nu in Italie is, in Belgie of de VS, dan lijkt het me haast onvoorstelbaar om te denken dat dit corrupt proces, deze prijskamp in marketing, zo doordrongen van al de kenmerken van het systeem dat verandering belet, tot een wezenlijk alternatief kan leiden. Het zal van daarbuiten komen. Zoals de oplossing voor de huidige krisis van buiten de geijkte slogans van links en rechts zal komen.

    Beantwoorden
    • 4. Adrien Verlee  |  februari 25, 2013 om 12:11 pm

      U schreef: “Zoals de oplossing voor de huidige krisis van buiten de geijkte slogans van links en rechts zal komen.”

      Doelt u op die “slogans”, of op de negatie van rechts en links; om een oplossing te krijgen?

      Beantwoorden
      • 5. tomasronse  |  februari 26, 2013 om 5:38 am

        Beiden.Noch wat rechts voorstelt (bezuinigingen), noch wat links voorstelt (meer stimulerende uitgaven, progressieve fiscaliteit) is bij machte om te voorkomen dat de krisis steeds dieper wordt. Dit omdat die krisis haar wortels heeft in de fundamentele categorieen waar onze beschaving op stoelt (de geldeconomie, het winststreven, loonarbeid, concurrentie, de natie-staat…) en die door beide kampen als een onvermijdelijke context worden aanvaard. Ze zijn deel van de box, kunnen er niet buiten denken en zijn dus gedoemd om de fouten van vroeger te herhalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: