DE HOLOCAUST ALS SCHOOLMUSEUM

maart 1, 2013 at 10:45 am 4 reacties

Museum en Dossinkazerne Mechelen

Museum en Dossinkazerne Mechelen

door Gie van den Berghe

Na meer dan tien jaar plannen, lobbyen en schipperen door politici, Joodse belangengroepen, historici en intellectuelen is het Vlaams Holocaustmuseum eindelijk uit al die as verrezen. Het met Vlaams geld bekostigde initiatief werd boven de doopvont gehouden als Kazerne Dossin. Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten. Die hele mond vol weerspiegelt de omslachtige ontstaans- en wordingsgeschiedenis van het project. Daarom eerst een schets van de voorgeschiedenis, ook al omdat die ondertussen herschreven, verdraaid en verschoond wordt.

Decennia lang zwegen Europese politici en – niet-Joodse – historici in alle talen over wat Joden, Roma en Sinti (zogenaamde zigeuners) onder het bewind van de nazi’s was overkomen. Europese staten huldigden, herdachten en erkenden alleen krijgsgevangenen, verzetslui en politieke gevangenen.

De herdenking van al die vervolging en uitroeiing werd volledig overgelaten aan privé-initiatief. In Frankrijk bijvoorbeeld aan het Centre de Documentation Juive Contemporaine (CDJC), opgericht door Isaac Sneersohn die al in 1943 bewijzen begon te verzameleneen centrum dat in 1956 werd aangevuld met een Mémorial du Martyr Juif inconnu. Met de almaar toenemende aandacht voor wat ondertussen ‘Holocaust’ was gaan heten, werden in de voorbije tien tot vijftien jaar veel van die Joodse privé-initiatieven genationaliseerd. In Frankrijk bijvoorbeeld werd het CDJC in 2005 omgevormd tot het Franse Mémorial de la Shoah.

(…/…)

Wat in het museum zijdelings over eugenetica wordt getoond – zonder dat het woord wordt gebruikt – is compleet uit zijn verband gerukt en getuigt van groot onbegrip.

Goelag

Ook de Goelag, het concentrationaire universum van de Sovjet-Unie, komt niet aan bod. Toch ging het Sovjet-communisme zoals het nationaalsocialisme terug op een onwrikbare vooruitgangsideologie die koste wat het kost, en wel zo snel mogelijk haar utopie wou realiseren. Alles wat en al wie dat verhinderde werd uit de weg geruimd, gedeporteerd naar barre oorden of meteen afgemaakt.

Het concept totalitarisme mag dan in onbruik geraakt zijn, naast de vele verschillen waren er ook nogal wat overeenkomsten. Beide ideologieën koesterden de overtuiging dat bepaalde mensengroepen – rassen en klassen – geëlimineerd moesten worden om de ware mens en mensheid te realiseren. De nieuwbakken Sovjetmachthebbers duidden direct na de Russische revolutie handlangers van het tsaristisch regime, tegenstanders van het regime, schatrijken, clerus en hun gezinnen aan als ‘gewezen mensen’.

In de ogen van overtuigde bolsjewisten en nationaalsocialisten rechtvaardigde hun ‘betere-mens-en-wereld’ utopie methodisch geweld en terreur, van deportatie tot georganiseerde hongersnood, massa-executie en genocide. Radicaal goed ontaardt vrij makkelijk in radicaal kwaad. Tussen hel en hemel zit weinig vagevuur.

Denk ook aan het communistisch China, Volksrepubliek China, onder Mao Zedung (Mao Tse-Tung), met de Culturele Revolutie en de Grote Chinese Hongersnood (1958-1962) die de doelgericht dood inhielden van miljoenen Chinezen (zie hierover Johnson).

Dit alles en nog veel meer ging in dit museum verloren door de beperking tot de Belgian case en historici die zich niet hebben toegelegd op de lange voorgeschiedenis van de Endlösung en andere genociden.

Kwaad om beter van te worden

Is de Jodenmoord, of om het even welke genocide, eigenlijk wel een geschikt middel om jongeren verdraagzaamheid en verantwoordelijkheidzin bij te brengen? Heeft de niet aflatende aandacht voor de Holocaust de wereld aantoonbaar verbeterd? Gaat het er in Israël, hét slachtofferland, zoveel beter aan toe? Joden zijn inderdaad geen apart volk, maar mensen zoals alle anderen, ook Palestijnen. Kazerne Dossin zwijgt als vermoord over de prijs die Palestijnen hebben betaald en nog steeds betalen voor Israël, een land dat uit de as van de Holocaust zou verrezen zijn. Eén uitzondering: wie vanuit Israël met Brussels Airlines naar België vliegt en Kazerne Dossinbezoekt, krijgt 10% prijsvermindering op zijn vlucht (zoals ook al wie uit een Europese luchthaven vertrekt).

Het kwade voorhouden om het goede te doen – het is een christelijk thema. Kruisiging en vagevuur om verlossing en hemel te verdienen. Maar werkt het ook? We springen er alvast niet consequent mee om: geen verkrachtingsmusea om mannen vrouwvriendelijker te maken; geen misbruikte-kinderen-musea om kindermisbruikers op betere ideeën te brengen; geen porno op school om goed te leren vrijen; geen musea voor lelijke kunsten om de schone beter te waarderen.

Kwaad tonen om het goede te doen? Dan maar veel geweld in films en op televisie? Hoe meer geweld en seks, hoe meer verdraagzaamheid en celibaat?

Holocaustmusea zijn een schot in het duister. Er bestaat bij mijn weten geen vergelijkend onderzoek naar het educatieve effect van verschillend ingevulde Holocaustmusea. Net zo min als onderzoek waarin wordt nagegaan of de schoolgaande jeugd en de burgers van een stad of land mét Holocaustmuseum, toleranter, democratischer en menslievender geworden zijn dan die in steden en landen zonder.

Kazerne Dossin brengt een niet al te accurate en belerende geschiedenisles. Stof genoeg om een paar Holocaustontkenners op slechte gedachten te brengen. Hopelijk slikken niet al te veel jongeren de sociaalpsychologische pseudoverklaring en zetten velen zich af tegen de elitaire les die hen hier wordt gespeld.

Vraag is ook waarom de invulling van dit museum werd overgelaten aan vertegenwoordigers van slachtoffers, politici en een historicus. Want zelfs al had men een beroep gedaan op gespecialiseerde historici, dan nog is het de vraag of de toekomst van jongeren niet te belangrijk is om over te laten aan mensen die vooral in verleden gespecialiseerd zijn. (GvdB)

——–

Dit is enkel het begin en het slot van een lang en indringend artikel over het nieuwe ‘Holocaustmuseum’ van Mechelen.
Het hele stuk lezen, wat zeer aan te raden is, kan hier: www.serendib.be/artikels/kwaadwaarjebetervanwordt

Mechelen Holocaustmuseum

Entry filed under: Europa, Foto en video, Geschiedenis, godsdienst, Midden Oosten, oorlog, Politiek Belgie, Samenleving. Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .

ITALIAANSE VERKIEZINGEN: HOE GEKKER HOE LIEVER? WAAROM BENEDICTUS NIET KON WACHTEN

4 reacties Add your own

  • 1. Peter Van de Ven  |  maart 1, 2013 om 11:19 am

    Het Holocaust museum is een manier om N-VA als fascistische partij uit de wind te zetten door “fascisme” als verschijnsel te vereenzelvigen met Nazisme en met Vlaams Belang. Het is een expressie van de bizarre huidige Joodse liefde voor hun vroegere onderdrukkers, het VNV (Bart Soimers, Bart De Wever,…), een liefde gemotiveerd door een gemeenschappelijke vijand: geldverkwistend islamofiel links.

    Wie in het heden leeft, zal beseffen dat de huidge strijd tegen het fascisme die is tegen het actuele Vlaams-fascisme uit de Vlaamse politiek, en niet tegen een schimmenspel uit het verleden. In die zin is het Holocaust Museum een instrument van fascistische propaganda: hoe cynisch kan de geschiedenis zijn.

    De N-VA-Joden zullen content zijn… .

    Beantwoorden
  • 2. tomasronse  |  maart 2, 2013 om 9:19 am

    Jammer dat dit stuk zo drastisch is ingekort. Het is waar dat men kan klikken om de volledige versie te lezen. Maar ook ingekort zou een stuk in het salon op eigen benen moeten kunnen staan. Nu valt het omver, als een stoel met slechts twee poten. Misschien was het te lang om hier te plaatsen en moeilijk om in te korten. Maar uit de gekozen fragmenten valt moeilijk op te maken welke thesis Gie in zijn artikel verdedigt.
    Hij snijdt vele interessante kwesties aan. Waaronder de zogenaamde equivalentie tussen de Nazi-holocaust en de genocides veroorzaakt door zogenaamde communisten. De overeenkomst heeft volgens Gie haar wortels in een ideologische gelijkenis: zoals de nazi’s de eliminatie van een ras beoogden, streven de communisten naar de eliminatie van een klasse. Maar die vergelijking is mank. De nazi-ideologie pleit voor het fysiek uitroeien van biologisch gedetermineerde groepen. De communistische ideologie pleit voor het uitschakelen van een sociale functie (wat een klasse in essentie is) door een revolutionaire reorganisatie van de maatschappij. Dat is een wezenlijk verschil. “Misschien in theorie maar niet in praktijk”, oppert u nu misschien, denkend aan de vele miljoenen die de dood werden ingejaagd door Stalin, Mao, Pol Pot en consoorten. Die realiteit ontken ik niet maar wel betwijfel ik het causaal verband tussen de ‘communistische ideologie’ en die massamoorden. Ze noemen zichzelf communisten, marxisten, maar die termen zijn enkel symbolen voor staatsmacht en massa-psychose, vandaar de raakpunten met de nazis. Met Marx hebben die ideologieen al lang niets meer te maken.
    Om te moorden, kunnen staten uit allerlei hout pijlen maken: rassenhaat, religie, ethnische en nationale trots, ‘communisme’, en, niet te vergeten, de superioriteit van onze westerse beschaving. Gie vermeldt de georchestreerde hondersnood in China onder Mao maar er was ook een georchestreerde hondersnood in Indie onder Brits bewind die ook vele miljoenen levens kostte. En laat ons de door Belgen georchestreerde genocide in Congo niet vergeten. Als er uitgeroeid wordt, blijken alle ideologieen bruikbaar. De vraag is wat die vernietigingsdrang opwekt. Dat is een vraag die een relevant Holocaust-museum zou moeten stellen. Ideologie is een erg onvolledig antwoord.

    Beantwoorden
  • 3. Johan Depoortere  |  maart 4, 2013 om 9:11 pm

    Korte versie inderdaad niet overtuigend. In de langere versie wordt de vis helaas verdronken in het water van de uitweidingen en de herhalingen. Jammer want de thama’s die worden behandeld zijn een debat meer dan waard en jammer dat Gie vanden Berghe vrijwel alleen staat in zijn terechte kritiek op het museum en de holocaustindustrie (of heb ik iets gemist?)
    jd

    Beantwoorden
    • 4. Peter Van de Ven  |  maart 10, 2013 om 11:37 am

      Ik heb wat reserves bij het oorspronkelijke artikel. SKEPP is kritisch tav alles, behalve ten aanzien van het geloof in het bestaan van een Vlaams Volk: er zijn nogal wat SKEPP-flaminganten. Vraag is dus of het hierbij ook gaat om een SKEPP-Vlaams-Nationaal standpunt ?

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.309 andere volgers


%d bloggers liken dit: