ISRAEL NEEMT DE TELEFOON NIET OP

mei 21, 2013 at 2:03 pm 1 reactie

Zijn de Verenigde Staten te goeder trouw als bemiddelaar in het conflict tussen Israël en de Palestijnen? Er is reden om daaraan te twijfelen vindt de Britse freelance correspondent in Israël, Jonathan Cook.  Na vier jaar toegevingen aan de onbuigzame Netanyahu heeft de regering Obama dringend behoefte aan een initiatief om  haar geloofwaardigheid ter zake te herstellen. Maar wil Israël ook vrede? Cook gelooft van niet: de Joodse staat blijft al decennia lang doof voor elk vredesgesprek. Wat volgt is de samenvatting van een artikel dat eerder werd gepubliceerd in The National (Abu Dhabi) en op de blog Counterpunch.

Johan Depoortere

Begin deze maand was de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken in Israël met de bedoeling het “vredesproces”  nieuw leven in te blazen. Kerry haalde een oud plan uit de kast, het zogenaamde “Arabisch Vredesinitiatief” uit 2002. Daarin belooft de Arabische wereld vrede met Israël als het zich terugtrekt binnen de grenzen van vóór 1967 – op 22% van historisch Palestina.

Kerry Netanyahu

John Kerry – Benjamin Netanyahu

Op het nieuwe Arabische bod antwoordde Israël met een oorverdovend stilzwijgen. Alleen Tzipi Levni, voormalig minster van Buitenlandse Zaken en de enige Amerikaanse bondgenoot in de regering Netanyahu had er een goed woord voor over. Premier Netanyahu hield de lippen op elkaar en liet zijn medewerkers verklaren dat het plan niets anders is dan een truc om Israël te verleiden tot “schadelijke vredesgesprekken.”

De reactie van Netanyahu verraadt het leugenachtige van één van de hardnekkigste mythes die het Palestijns-Israëlisch conflict omgeven:  namelijk dat Israël niets liever wil dan vrede en erkenning door de Arabische staten. Nog vóór Israël in 1967 de westelijke Jordaanoever en Jeruzalem bezette vond deze fictie ingang in de westerse wereld. Ze berustte op twee historische uitspraken.

Vooreerst waren er de onsterfelijke woorden van de toenmalige minister van Defensie Moshe Dayan die kort na de Zesdaagse Oorlog in 1967 liet weten dat de Israëli’s wachtten “op een telefoon van de Arabieren” – onder verstaan: om over vrede te praten.

Moshe Dayan

Moshe Dayan: “We wachten op een telefoon….”

En dan was er die andere beroemde quote van Abba Eban, minister van Buitenlandse Zaken in de jaren zeventig, dat de “Arabieren nooit de kans missen om een kans te missen.”

De historische werkelijkheid is totaal anders. Na hun vernedering in de Zesdaagse Oorlog erkenden de Arabische staten, zij het meestal stilzwijgend, het bestaan van Israël. Schlomo Ben-Ami, Israëlisch minister van Buitenlandse Zaken ten tijde van de Camp-Davidakkoorden merkte op dat de Arabieren belden, maar dat aan de Israëlische kant “de lijn bezet was of dat niemand de telefoon opnam.”

De onthulling vorige maand in Wikileaks van de Amerikaanse diplomatieke correspondentie uit die periode bevestigt dat beeld. Eind 1973, na de Yom Kippur oorlog, boden de Arabieren al aan om Israël te erkennen binnen de grenzen van vóór 1967.  Ze kregen nul op rekest.

Een diplomatiek telegram uit 1975  maakt duidelijk dat de Amerikaanse diplomaten tot de conclusie zijn gekomen dat de Israëlische leiders blijk geven van een “buitengewoon gebrek aan begrip” van de Arabische bedoelingen en dat ze zich liever klaar maken voor een “vijfde, zesde of zevende Israëlisch-Arabische oorlog.” Volgens de Amerikaanse diplomaten lijden de Israëlis in hun vastbesloten wil tot zelfdestructie aan een “Samson– of Masadacomplex.

Deze context maakt duidelijk dat Israëls hardnekkige weigering om op elk vredesaanbod in te gaan niet alleen het gevolg is van de havikenmentaliteit van de regering Netanyahu, maar integendeel naadloos past in een patroon dat al tientallen jaren het gedrag van de Joodse staat kenmerkt. Het is wat de Palestijnse premier Salam Fayyad onlangs het Israëlische “bezettingsgen” noemde.

Toen de Saudi’s in 2002 voor het eerst hun vredesinitiatief voorstelden was de tweede Intifadah in volle gang. De toenmalige chef staf Moshe Yaalon, de huidige minister van Defensie,  liet toen weten dat niet “onderhandelingen Israëls prioriteit waren,” maar een militaire campagne om “de nederlaag diep in het Palestijnse bewustzijn te branden.”

In tegenstelling tot toen lijkt het huidige Arabische plan wél op de onverdeelde steun van de Amerikaanse regering te kunnen rekenen. Een ander verschil is dat dit keer het plan niet de terugkeer tot de grenzen van 67 eist, maar slechts kleinere “correcties”  en “uitwisselingen” (van grondgebied). Maar Netanyahu is zelfs niet bereid om de goede bedoelingen van de Arabieren te testen. Hij vreest naar verluidt dat de “kleine correcties” niet zullen volstaan om alle Israëlische nederzettingen in bezet gebied te behouden.

Kerry van zijn kant heeft gewaarschuwd dat het voorstel gebonden is aan een deadline van twee jaar. Dan begint president Obama aan de laatste twee jaar van zijn ambtstermijn – de zogenaamde “lame duck” periode, waarin een president niet meer in staat wordt geacht grootse plannen te verwezenlijken.

Het zal de nachtrust van premier Netanyahu wellicht nauwelijks verstoren. Hij is tenslotte de leider van een regering die onlangs haar beklag maakte over een beslissing van Google om de naam “Palestina” als zoekterm te erkennen. De zoveelste ronde in het mislukte vredesproces zal veel meer schade berokkenen aan de reputatie van Washington en de Palestijnen dan aan een Joodse staat die nooit de bedoeling had “de telefoon op te nemen.”

Jonathan-Cook-photo1-199x300

Jonathan Cook

Lees hier het volledige artikel in Counterpunch

Entry filed under: Geschiedenis, Midden Oosten, oorlog, VS. Tags: , , , , , , , , .

ARME KINDEREN BLIJVEN KINDEREN VAN ARME OUDERS IRAK IS EEN MILITAIR TSJERNOBYL

1 reactie Add your own

  • 1. erwin wuyts  |  mei 23, 2013 om 2:02 pm

    Hoe lang gaat het nog duren voor we beseffen dat er maar 1 aarde is waar we op leven … Met zijn allen …

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: