VROOM GEPREVEL IN CONGO

augustus 16, 2013 at 10:13 am Plaats een reactie

Reynders Kabila

door Walter Zinzen

Onze buitenlandminister is drie dagen in Congo geweest. Veel media-aandacht heeft dat bezoek niet gehad. Misschien terecht, want behalve de gebruikelijke plechtstatige woordenkramerij heeft het kennelijk niets opgeleverd.

Maar ook ten onrechte want de bevolking van de twee Kivu-provincies in het Oosten  lijdt nu al zeventien jaar onder terreur, moorden, verkrachtingen en plunderingen door tientallen milities . Het zou de media gesierd hebben daar ondanks de komkommerperiode nog eens volop aandacht aan te besteden.

Want daar was het Reynders om te doen, althans volgens de officiële verklaringen : om het vredesproces in Oost-Congo te bevorderen. In werkelijkheid  heeft Reynders zich als een koopman gedragen tijdens zijn kort verblijf in Kin. Hij heeft er de bouw van een nieuwe Belgische ambassade voorbereid en in één beweging ook drie in Congo geslaagde Belgische zakenlieden benoemd tot economisch adviseur van de ambassadeur (een eigenaar van een plantage met 3700 werkkrachten, een hoge pief van het vastgoedbedrijf Texaf en een bankier van de Banque Commerciale du Congo). Voorts heeft hij in Matadi de belangen van de haven van Antwerpen verdedigd en op de befaamde Inga-waterkrachtcentrale rondgekeken of er geen interessante deals voor Belgische bedrijven te versieren waren. Op zich allemaal best aardig, maar wat heeft de bevolking in Oost-Congo daaraan?

Zeker, de minister heeft president Kabila gezien en hem geroemd om zijn daadkracht . Een harde aanpak van de rebellen is zeker niet uitgesloten, zo sprak hij. Mocht hij  eens rond geneusd hebben in Goma, de hoofdstad van Noord-Kivu, dan zou hij gemerkt hebben dat de bevolking er de wanhoop nabij is, precies omdat die harde aanpak uitblijft. Ondanks het optimisme dat er twee weken geleden  nog was.

De nieuwe chef van de MONUSCO, de vredesmacht van de Verenigde Naties, de Braziliaan Carlos Alberto Dos Santos Cruz, had toen een ultimatum afgekondigd. Wie in een veiligheidszone in en rond Goma een wapen had en geen Congolees soldaat of politieagent was, kreeg 48 uur de tijd om dat wapen in te leveren. Wie dat niet deed zou opgepakt worden. Een maatregel die overduidelijk tegen de M23 was gericht , de rebellenbeweging die nu al twee jaar dood en verderf zaait met steun van Rwanda en Uganda. Het uitvoeren van dat ultimatum was de taak van de nieuwe interventiebrigade van de MONUSCO, bestaande uit 3000 Afrikaanse soldaten . Die brigade heeft een sterk mandaat : milities mogen desnoods met geweld worden ontwapend.

Voeg daarbij dat het Congolese leger, geloof het of niet, een aantal successen heeft geboekt in zijn strijd tegen de M23. De nieuwe chef van de landmacht, generaal Olenga, is er volgens verschillende geloofwaardige bronnen in geslaagd zijn zootje ongeregeld om te vormen tot een gedisciplineerde groep gemotiveerde manschappen, die zelfs tijdig en behoorlijk betaald worden. Het leek er warempel op dat dit herboren leger en de MONUSCO- interventiebrigade samen de M23 eindelijk militair zouden uitschakelen.

Maar wat is er gebeurd ? Van het MONUSCO-ultimatum is niets in huis gekomen en het Congolese leger rukt niet verder op tegen de rebellen. Het lijkt er op dat Rwanda zijn lidmaatschap van de Veiligheidsraad misbruikt om de M23 uit de wind te zetten. Waarnemers ter plaatse vermoeden dat de MONUSCO-commandant is teruggefloten door secretaris-generaal Ban Ki-moon en zijn speciale gezante voor Congo, de Ierse oud-presidente Mary Robinson. Ook de regering in Kinshasa zou te horen hebben gekregen dat een politieke oplossing de voorkeur heeft. Precies het standpunt dat Rwanda al jaren verkondigt.

Maar een politieke oplossing werkt niet. Kinshasa en de M23 ‘onderhandelen’ al maanden in de Ugandese hoofdstad Kampala zonder enig resultaat.  Rwanda en Uganda hebben weliswaar mee een 11-landen-akkoord ondertekend om de vrede in Kivu te herstellen, maar blijven ondertussen de moordenaars en verkrachters van de M23 de hand boven het houden. Want via de M23 kunnen Congolese grondstoffen worden geplunderd om de machthebbers in Kigali en Kampala te verrijken.

Van het vrome geprevel van Reynders zullen ze daar niet wakker liggen. De bevolking van Kivu betaalt ondertussen het gelag. En de wereld haalt zijn schouders op.

Entry filed under: Afrika, Ekonomie, Geschiedenis, oorlog, Politiek Belgie. Tags: , , , , .

ALS WOORDEN LIEGEN 22 augustus 1914, de dag dat de Onbekende Kongolese Soldaat sneuvelde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.309 andere volgers


%d bloggers liken dit: