KARAKATSANIS SCHILDERT MET ZIJN CAMERA

november 20, 2013 at 5:50 am Plaats een reactie

nk chromes

Door Tom Ronse

Nicolas Karakatsanis is vooral bekend als director of photography van films zoals ‘Rundskop’. Ook als kunstfotograaf liep hij in de kijker met bekruipend donker werk dat hem de bijnaam “Master of Darkness” opleverde. Maar voor “Chromes”, zijn Amerikaans debuut, gooide de 36-jarige Brusselaar het over een heel andere boeg.

Karakatsanis had het veilig kunnen spelen door voor zijn eerste expo in New York een selectie te maken uit vroeger werk, zoals de in 2012 gelauwerde reeks  Adjusting Infinity. Maar hij houdt ervan om risico’s te nemen, om zichzelf uit te dagen, om de randen van zijn medium af te tasten. De rand die hij in deze expo exploreert is het grensgebied tussen fotografie en schilderkunst. “In mijn vroeger werk liet ik de beelden tot mij komen”, legt hij uit. “Het waren vaak foto’s die ik nam tijdens mijn werk als cameraman.  Daarna kwam het er op aan om ze te condenseren tot een geheel. Nu werkte ik heel anders. Ik was zelf het vertrekpunt, de beelden kwamen tot stand in mijn studio.”

karakatsanis 1

Maar het proces begon in musea. Karakatsanis nam er massa’s foto’s van schilderijen van meesters als Velazquez en Manet. Niet van hele doeken maar van details die hem troffen. Daarna recreëerde hij die beelden in zijn studio met modellen. Konkrete details uit de oorspronkelijke beelden zoals kledij en gebruiksvoorwerpen liet hij weg. “Je kunt in geen enkel van deze werken het schilderij herkennen waarop het gebaseerd is”, zegt hij. “Mijn opzet was om het beeld tot zijn pure emotionele essentie te herleiden”. Om dichter bij het schilderij te blijven smeerde hij zijn modellen soms in met pigment (vooral blauw).  

karakatsanis 5

“Ik ben eigenlijk een grotere fan van de schilderkunst dan van de fotografie”, zegt hij. “Zelf heb ik niet de techniek noch het geduld om te schilderen – fotografie is een medium voor impulsieve mensen. Wat ik met dit werk zoek is een kruisbestuiving tussen de twee media.” Zoals Gerhard Richter die schilderijen maakte op basis van foto’s. Karakatsanis doet het andersom.  Nog een gelijkenis met Richter: de resultaten van de kruisbestuiving zijn flou, soms bijna abstract. “Ik wou absoluut geen fotorealisme”, zegt Karakatsanis. “Ik nam de foto’s bewust out of focus om dichter bij de schilderkunst te blijven.” Daarom ook gaf hij ze een matte glans, als geverniste doeken. “Ze  blinken zonder te reflecteren.”

Op het eerste zicht lijken de werken inderdaad schilderijen. Het kleurenpalet herinnert aan Velazquez, Manet en Goya. De beelden zijn on-spectaculair: een hand, voeten, de achterkant van een hoofd…maar ook: een oude vrouw die op haar doodsbed lijkt te liggen, een naakte man die een klein meisje vasthoudt… Zoals Dirk Braeckman, waarmee Karakatsanis veel affiniteit heeft, slaagt hij erin om het mysterieuze in het banale te onthullen. En zoals Braeckman heeft hij een hekel aan titels die de toeschouwer meteen een interpretatie opleggen. Dat ondergraaft volgens hem de meerduidigheid van het werk. Liefst geeft hij er zo weinig mogelijk uitleg bij.

karakatsanis 3

Wel wil hij graag kwijt dat elk werk uniek is: er wordt geen editie van gemaakt. “Ook in dat opzicht zijn ze als schilderijen”, zegt hij. Er hangt één werk bij dat niet in de studio is opgenomen: een sneeuwlandschap in Lapland dat er als een grote aquarel uitziet. “Dat is het buitenbeentje in deze expo. Het geeft een richting aan waarin ik wil verder werken.” Een ander plan is om digitale beelden terug naar analoge film te brengen om hen in de donkere kamer een unieke bewerking te geven. Maar ondanks zijn groeiende faam als kunstfotograaf wil hij er niet fulltime mee bezig zijn. “ Ik hou ervan om met anderen te werken. Ik wil niet voortdurend zelf creëren. Als  director of photography sta ik in dienst van de visie van iemand anders die ik help invullen. Dat zijn voor mij rustmomenten die ik nodig heb om werk te maken als dit, waarin ik volledig vrij ben om mijn eigen visie te volgen.” Zijn hoop voor de toekomst? “Werk maken dat nog meer gelaagd is, nog meer puurheid bereikt. En de wereld veroveren”.

karakatsanis 4

‘First we take Manhattan…’  Brooklyn eigenlijk. Als dat hem lukt zal dat mede te danken zijn aan Ingrid Deuss. De expo was oorspronkelijk gepland voor haar Antwerpse galerij maar door haar samenwerking met de foto-galerij VII , kreeg ze de kans om de show naar New York te verkassen. Deuss hielp ook de werken selecteren en regisseerde de installatie. Eerder al presenteerde ze het werk van Frieke Janssens in dezelfde New Yorkse galerij, een expo die heel wat weerklank kreeg in de Amerikaanse pers. Ook nu lijkt er belangstelling te zijn. Verscheidene werken waren al verkocht nog voor de expo opende.

Karakatsanis en Ingrid Deuss

Karakatsanis en Ingrid Deuss

‘CHROMES’ door

Nicolas Karakatsanis

Van  08/11 tot 06/12/2013

In  VII Gallery
28 Jay St, Brooklyn, NY 11201

http://newdev.viiphoto.com/event/chromes/

karakatsanis 2

Entry filed under: Foto en video, Kunst. Tags: , .

GRENADA: ZELFMOORD VAN EEN REVOLUTIE DE MUIZENISSEN VAN ART SPIEGELMAN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: