OBAMACARE, HERE I COME!

februari 13, 2014 at 6:46 am 4 reacties

obamacare4

Door Jacqueline Goossens

Hout vasthouden en hopen dat me niets zou overkomen. Dat was mijn enige verzekering tegen ziekte tijdens mijn eerste vijftien jaar in New York. Daarna kocht ik me een polis aan 235 dollar per maand. Die werd elk jaar duurder. Na tien jaar was hij gestegen tot 770 dollar (592 euro) en moest ik afhaken. Maar geen nood: ik had DOSZ ontdekt, de Dienst voor de Overzeese Sociale Zekerheid, een federale instelling die Belgen in het buitenland verzekert. Dosz betaalt 75 % van mijn medische kosten terug. Maar intussen is mijn maandelijkse premie opgelopen tot 383 euro, wat meer is dan dit freelancertje zich kan veroorloven. Dus ging ik weer op zoek naar een alternatief, net toen de “Affordable Care”-wet van kracht werd in Amerika.

Obamacare, here I come! Op één oktober kreeg ik aan de ingang van de metro een pamfletje, uitgegeven door de staat New York, met instructies om een degelijke en betaalbare ziekteverzekering te vinden op een daartoe bestemde website van de overheid. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Telkens ik op die website probeerde te gaan, kreeg ik de aanmaning om later opnieuw te proberen. Lukte het me toch, dan werd ik er meteen weer af gegooid. Telefoneren was geen alternatief; de wachttijden aan de telefoon waren eindeloos. Op Sinterklaasdag leek het toch te lukken. Ik kon eindelijk op de website en werd er niet afgegooid. Ik begon de lange lijst vragen in te vullen. Reken daarvoor op anderhalf tot twee uren, zo was ik verwittigd. Het eerste uur ging alles prima maar toen zat ik strop. Ik kwam in een verkeerde categorie terecht en kon er niet meer uit. Ik gaf er de brui aan. Ik belde naar de plaatselijke Kamer van Koophandel, een van de organisaties die subsidies krijgt om getrainde helpers ter beschikking stellen. Een vriendelijke dame die Ann-Marie heette, kon me een afspraak geven op 27 december. “Vergeet niet je laatste belastingsaangifte en je groene kaart (verblijfsvergunning) mee te brengen”, zei ze.

Diezelfde avond werden er op de radio Amerikanen geinterviewd die geen verzekering hebben en er ook geen willen. “Ik spaar liever voor een nieuwe auto”, zei een man. “Ik leef gezond en ben nooit ziek”, vertelde een jonge vrouw. Dat herinnerde me eraan dat ik zelf in heel het jaar geen dokter nodig had gehad. Ik had zelfs mijn gynecologische controle en mammografie uit het oog verloren. De volgende dag maakte ik meteen de nodige afspraken.

“Dat is dan 450 dollar”, zei de receptioniste na mijn consultatie bij de gynecologe, “cash or credit?” Slik. Voor de mammografie moest ik naar een hospitaal in de buurt. “Hebt u een verzekering?” vroeg de receptioniste. “Ja”, zei ik, “een buitenlandse”. “Een gewone mammografie kost 600 dollar”, zei ze, “een computer-lezing van de film kost een extra 150 dollar”. Ik had in The New York Times gelezen dat het door de krankzinnig gestegen medische kosten niet ongewoon meer is dat patienten proberen af te dingen. Een beetje gegeneerd vroeg ik de receptioniste of ze me geen korting kon geven. “Wel zeker”, zei ze opgewekt, “ik zal u de helft aanrekenen.” Ik dacht even dat ze een flauwe grap maakte maar ze meende het.

Er gaat geen dag voorbij of je leest of hoort over buitensporige medische facturen. Een New Yorker stapt uit een taxi en breekt zijn enkel. Zijn hospitaalrekening: 42.000 dollar. Voor een colonoscopie vragen sommige New Yorkse hospitalen 20.000 dollar; dezelfde procedure kost buiten de stad tien keer minder. De prijzen die apotheken aanrekenen kunnen ook scherp uiteenlopen. Voor 30 pillen Letrozole, een generiek medicijn tegen kanker, betaal je bij de keten Costco 11 dollar en bij de keten Target 455 dollar. Kun je nagaan hoeveel winst de laatste maakt. Dat mag, in Amerika. Obamacare verandert daar niets aan. Ook labo’s durven fors doorrekenen. Dat ondervond ik zelf enkele dagen na mijn bezoek aan de gynecologe. “Ik zal alleen de meest noodzakelijke labo-testen laten doen”, had ze gezegd. Het was niet bij mij opgekomen om naar de prijs te vragen. Bij mijn vorige controle had het labo-onderzoek 350 dollar gekost, waarvan Dosz 75 procent had terugbetaald. Ik schrok me dan ook een ongeluk toen ik van het labo een rekening kreeg voor een totaal van 2.453,81 dollar. Dit moest een vergissing zijn. Ik belde naar het kantoor van de dokter. De receptioniste zei dat de verpleegster me zou terugbellen. Ik belde de volgende dag en de daarop volgende. Niemand die me terugbelde. Ik kon er niet van slapen. Ik voelde me woedend en machteloos. Op de ochtend van 24 december besloot ik om zelf naar het kantoor van de dokter te gaan. Er zat niemand in de wachtzaal. De verpleegster die me moest bellen zat te praten met de receptioniste. Tot mijn eigen verrassing sprongen de tranen me in de ogen. De verpleegster en de receptioniste reikten me tegelijk een doos Kleenex aan. “Ik had helemaal niet verwacht dat het labo zoveel zou kosten”, snotterende ik, “kunt u hen kontakteren om wat korting te vragen?” “Maak je geen zorgen”, suste de verpleegster. “Ik ga je een kerstcadeau geven. Je hoeft helemaal niets te betalen.”

Weer kon ik mijn oren niet geloven. Hoe kon de verpleegster op haar eentje beslissen dat ik de rekening niet hoefde te betalen? Had haar baas, de gynecologe, aandelen in het labo? Je hoort wel meer van Amerikaanse dokters die mede-eigenaars zijn van medische faciliteiten. Ze hebben er dan belang bij om hun patienten zoveel mogelijk dure testen en onderzoeken te laten ondergaan. Ik hoop maar dat de verpleegster niet blufte.

Twee dagen na Kerstmis heb ik mijn afspraak met Ann-Marie, de ‘facilitator’ die me gratis zal bijstaan bij het zoeken naar een geschikte verzekering. “Ik heb de laatste weken al honderden mensen geholpen”, stelt ze me gerust. Op zijn minst moet ze niet van nul beginnen want ik heb eerder zelf al een profiel gecreeerd op de overheidswebsite. Na drie kwartier is alles correct ingevuld. “Het grote moment is aangebroken”, zegt Ann-Marie, “nu komt de lijst van verzekeringen waaruit je kunt kiezen”. Niet terplekke: daarvoor is de keuze te groot en te ingewikkeld. Er staan honderden verzekeringsplannen op de lijst. Ze zijn ingedeeld in categorieen die brons, zilver, goud en platina heten. Het goedkoopste bronzen plan zou me 307 dollar per maand kosten. Ik zou de helft van mijn medische kosten zelf moeten betalen tot mijn kosten 6.350 dollar bedragen. De beste verzekering, platina, is uitgesloten. Ik kan me de maandelijkse bijdrage van 896 dollar (689 euro) niet veroorloven. Zilver is een optie. Ann-Marie wijst naar een zilveren plan dat volgens haar een goede reputatie heeft. “Die firma bestaat al lang. Veel mensen die voor de stad werken, zijn erbij verzekerd.” De maandelijkse bijdrage is 385 dollar. Voor een opname in een hospitaal of revalidatiecentrum zou ik de eerste $ 1.500 zelf moeten betalen. Voor labo- en andere onderzoeken zou ik telkens een opleg van $ 50 betalen. Generieke geneesmiddelen zouden me $ 10 per voorschrift kosten. Jaarlijkse kosten uit eigen zak kunnen niet hoger oplopen dan 5.500 dollar, daarna zou de verzekering inspringen. Ik sta voor een ingewikkelde keuze.

obamacare3

De rijkste Amerikanen maken zo’n keuzes niet. Ze betalen gewoon de volle pot voor de beste dokters en hospitalen. Verzekeringen en dokters die zich bezig houden met verzekerde patienten zijn voor het gewone volk. Voor de rijksten is de nieuwe trend ‘boetiek- of concierge- geneeskunde’. In 2008 waren er in New York 28 ‘boetiek medische praktijken’, nu zijn er al 124. Een typische boetiek-praktijk wordt uitgebaat door diverse specialisten. Het jaarlijks lidgeld kost 25.000 dollar per persoon. Voor die som krijgen patienten onbeperkte toegang tot de dokters via telefoon en texting en een afspraak wanneer ze maar willen. Huisbezoeken en de dokter laten overvliegen voor wie ziek wordt op reis, kosten extra.

Amerikanen hebben nog tijd tot 31 maart om zich te verzekeren. Wie dan geen verzekering heeft zal een jaarlijkse boete moeten betalen. Op 31 december hadden ongeveer 2 miljoen Amerikanen zich verzekerd via een van de overheidswebsites. Dat is ongeveer twee derden van wat de overheid had gehoopt voor de technische problemen opdoken toen de websites werden gelanceerd. Intussen zijn 4,7 miljoen Amerikanen die wel verzekerd waren, hun verzekering kwijt omdat ze niet voldoet aan de nieuwe normen. Een deel daarvan is inmiddels herverzekerd. Sommigen betalen nu minder, andere meer. Het is een ontzettend ingewikkeld en onoverzichtelijk systeem. Of de hervorming een vooruitgang is, zal nog moeten blijken.

(De olifant staat symbool voor de Republikeinse partij)

(De olifant staat symbool voor de Republikeinse partij)

Entry filed under: Ekonomie, VS. Tags: , .

ZEG, DIE SPLITSING, KOMT DAAR NOG WAT VAN? DE BELGISCHE DRIEHOEKSVERHOUDING

4 reacties Add your own

  • 1. jefc  |  februari 13, 2014 om 9:59 am

    Als nu nog niet alle ogen opengaan bij het ‘vooruitgangsoptimisme’ van de ‘socialist’ Obama.
    En over hoe slecht het bij ons allemaal wel geregeld is met de sociale zekerheid, ‘schuld’ van de ‘luie Walen’.

    Beantwoorden
  • 2. Jan van Horebeek  |  februari 13, 2014 om 10:26 am

    … of de barbaarse kant van het godsvruchtig Amerika

    Beantwoorden
  • 3. lut  |  februari 13, 2014 om 11:18 am

    amaai, dat is toch heel anders dan ik gedacht had.Laat ons maar hopen dat Europa zijn verstand gebruikt en onze regering verder groot belang blijft hechten aan onze gezondheidszorg…..

    Beantwoorden
  • 4. Johan Depoortere  |  februari 19, 2014 om 3:16 am

    Is Obamacare “vooruitgang?” Voor één partij zeker wel: de verzekeringsindustrie. Kijk nog maar eens naar Sicco van Michael More.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: