THE CURE IN PALESTINA: TO KILL AN ARAB

juli 9, 2014 at 10:56 am 2 reacties

platenhoes The Cure

platenhoes The Cure

door Lucas Catherine

Na de ‘Mannekesboekskes’ en de ‘kopermunten’, nog maar eens een stuk over mijn verzamelwoede. Ditmaal fonoplaten. En hierna zwijg ik erover, echt waar, beloofd. Grammofoonplaten dus. Niet dat ik Marc Didden zijn reeks Schallplatten in het DM-magazine wil overnemen, maar al een paar dagen, bij het bekijken van het journaal moet ik aan de eerste song van The Cure uit 1979 denken:

To Kill an Arab.
Standing on the beach
With a gun in my hand
Staring at the sea
Staring at the sand
Staring down the barrel
At the Arab on the ground
I can see his open mouth
But I hear no sound.

I am the Stranger
Killing an Arab.
De song gaat volgens Robert Smith van The Cure terug op L’Etranger van Albert Camus, waarin een Franse koloniaal in Algerije zo maar een ‘Arabier’ vermoordt, zonder enige empathie voor de gedode ‘inboorling’, want na het eerste dodelijke schot vuurt hij nog eens vier maal op het lijk. Deze song schoot door mijn hoofd toen ik het verhaal van de folterdood van Mohammed Abu Khdeir hoorde: zijn ontvoerders lieten hem volgens de Israëlische lijkschouwer benzine drinken, overgoten hem daarna met benzine en staken hem dan in brand. Drie verdachten hebben bekentenissen afgelegd. Het zijn orthodoxe joden, recente immigranten uit de VS. Ze zouden volgens de Israëlische politie ook gepoogd hebben de dag voordien de tienjarige Musa Zallum te ontvoeren. Zijn moeder kon het verijdelen.

Filmdecor L'Etranger

Filmdecor L’Etranger

Het verhaal is ruimer dan de drie ‘Israëlische tieners’ en de vermoorde Mohammed Abu Khdeir. Daarvoor werden er nog 4 jonge Palestijnen gedood en na de ontvoering nog eens drie. Samen met de volwassenen gaat het in de jongste weken om 10 Palestijnen die door Israëli’s werden gedood. Sedert het jaar 2000 werden 1.526 Palestijnse kinderen vermoord (cijfers van Rememberthesechildren.org en B’tselem). Zij kregen geen media aandacht. Niemand riep op om deze kindermoorden te veroordelen.
Israëlische en andere media verwijten wel eens de Palestijnse moeders dat ze hun kinderen naar betogingen sturen en zo mede verantwoordelijk zijn voor hun dood of opsluiting. Maar niemand heeft Rachel Frankel, de moeder van één van de vermoorde kolonistenjongeren gevraagd waarom zij met haar gezin is verhuisd uit de VS naar een militante, extremistische kolonie gebouwd op gestolen Palestijnse grond en of ze misschien daarmee haar kinderen in gevaar heeft gebracht.

Protest Palestijnse jongeren in Galilea, Israel

Protest Palestijnse jongeren in Galilea, Israel

Kolonisten, zoals l’Etranger van Camus hebben geen empathie met de gekoloniseerde. En kolonisten waren deze drie ‘tieners’ – een van hen was soldaat -, recent geïmmigreerd uit de VS en geïndoctrineerd door het zionisme alsof alleen zij rechten hebben. En terecht gekomen in een koloniaal systeem dat Israël heet. Een staat opgericht door kolonialisme en die nog altijd verder koloniseert. Een staat gesticht door joodse Europeanen, die hun afkomst maskeerden met behulp van de Bijbel en nieuwe hebreeuwse namen en zo ook hun kolonisatie proberen te verdoezelen:
De stichter van Israël, Ben Goerion heette vroeger gewoon Grün; Simon Peres, Persky; Ariel Sharon, Schönerman; Tzipi Livni, Benozovitsj en Netanyahu, Mileikovsky. En ook zij gedragen zich zoals L’Etranger.
Wanneer de Palestijnen protesteren tegen dit kolonialisme noemt men hen fanatieke terroristen en vergeet men het fanatisme van de koloniaal die hen heeft verdreven.
Maar dat klopt niet. Zoals de joods-Oostenrijkse dichter Erich Fried (1921-1988) schrijft in zijn bundel: Höre, Israel ! :

De Vergelijking klopt niet

Zonder het fanatisme
Van de zionisten
Zouden de Kinderen en de Vrouwen
Van beider kanten niet dood zijn.
Zouden de Kinderen en de Vrouwen
Van beider kanten nog leven
Zonder het fanatisme
Van de Palestijnen?

De vergelijking gaat niet op
De Verdrevenen moeten misschien
fanatieker zijn dan de Verdrijvers
Om in leven te blijven
Want de Verdrijvers leven
Op de plaats van de Verdrevenen
En niet de Verdrevenen
Op de plaats van hun Verdrijvers.

Soms is het beter niet naar muziek te luisteren, gedichten of boeken te lezen, en gewoon wat in de krant staat voor waar aan te nemen, want voor je het weet krijg je anders het etiket antisemiet opgeplakt.

Palestijnen blokkeren autoweg uit protest

Palestijnen blokkeren autoweg uit protest

 

Entry filed under: Azie, Geschiedenis, godsdienst, Media, Midden Oosten, oorlog. Tags: , , , , .

ZIJN DE DUITSERS WO I VERGETEN? MOGEN DE ABJECTE IDEEËN VAN EEN HOMEOPAAT IN DE KRANT?

2 reacties Add your own

  • 1. Benny Madalijns  |  juli 10, 2014 om 9:45 am

    Graag wat nuances met betrekking tot jouw vrij mijns inziens toch wel wat “kort door de bocht gaan” wat de verwijzingen naar Camus’ Vreemdeling betreft…

    1.

    …zeg, raadselachtige man, van wie hou je eigenlijk het meest: van je vader, je moeder, je zuster of je broer?
    Ik heb vader, moeder, zuster noch broer.
    Van je vrienden?
    U gebruikt daar een woord waarvan de betekenis me tot op de dag van vandaag onbekend is gebleven.
    Van je vaderland?
    Ik zou niet weten op welke breedtegraad dat ligt.
    Van de schoonheid?
    Ik zou graag van haar houden, godin die ze is en onsterfelijk.
    Van rijkdom?
    Die haat ik zoals u God haat.
    Maar waar hou je dan eigenlijk wel van, wonderlijke vreemdeling?
    Ik hou van de wolken… de wolken die voorbij gaan… daarginds…daarginds… de wonderbaarlijke wolken!

    (Baudelaire, L’étranger)

    2.

    Als naamwoord heeft de term “étranger” in hoofdzaak twee betekenissen: het woord verwijst in de eerste plaats naar iemand die niet tot een groep behoort; een groep waarvan de identiteit gebonden is aan een land, de natie, de etniciteit, de taal enzovoort.
    Etranger valt hier samen met buitenlander, uitheems, degene die geen “compatriote” of “indigène” is…
    a foreigner…ein Ausländer…maar dat is natuurlijk niet de betekenis die met de titel bedoeld is.
    Meursault behoort wel degelijk tot een groep, namelijk de Franse Algerijnen en hij is zich hiervan goed bewust…hij is gewoon “de vreemdeling” en niet …“de buitenlander”,
    “the stranger”, niet “the foreigner”,
    “der Fremde”, niet “der Ausländer”.
    Meursaults handelsmerk is “l’étrengeté”, het “onheemse”, het Freudiaanse “The uncanny”: the opposite of what is familiar… …“Das Unheimliche”…

    Hoewel een Franse Algerijn, wordt hij door zijn eigen groep als “vreemdeling” ervaren. Hij doet nu eenmaal vreemd aan…één probleem echter: Meursault ervaart zichzelf niet als een vreemdeling. Meursault beschouwt het doodschieten van de Arabier immers niet als een misdaad, maar hooguit als een verstoring van het evenwicht der natuur.
    Er is in strijd met de natuurwetten gehandeld en daardoor is “de ultieme schepping” en bijgevolg “de natuur” schade berokkend. Door zijn onchristelijke moord én het heiligschennende lossen van vier kogels op een reeds levenloos lichaam wordt niet zozeer God maar wel de natuur beledigd:

    (6, p. 73)
    “Ik schudde het zweet en de zon van mij af. Ik begreep dat ik het evenwicht van de dag had verstoord, de uitzonderlijke stilte van een strand waar ik gelukkig was geweest. Daarna schoot ik nog vier keer op een lichaam, dat reeds niet meer bewoog en waarin de kogels doordrongen, zonder dat men er iets van zag….”Et c’était comme quatre coups brefs que je frappais sur la porte du malheur”.

    “De worm zit in het hart van de mens. Daar moet men hem zoeken”, had Camus geschreven in De Mythe van Sisyfus. De ziel van de moordenaar is blind. Er bestaat geen ware liefde of goedheid zonder een uiterste scherpzinnigheid.
    Meursault is dan wel een vreemdeling maar zeker geen verschoppeling. Geen outcast. Hij probeert zichzelf immers niet bewust buiten het systeem te plaatsen of erdoor afgewezen te worden. Hij is een vreemde voor het systeem, maar alleen in zoverre dat hij het systeem niet echt begrijpt. Zijn grootste, misschien zelfs zijn enige échte kwaliteit, is zijn eerlijkheid. Hoe absurd en verregaand die ook lijkt…tot de dood toe.

    In dat opzicht doet Meursault wat denken aan een geëvolueerde versie van Holden Caulfield, het hoofdpersonage uit “The Catcher in the Rye” van Salinger – een ander tijdloos meesterwerkje uit de jaren ’40…Met dit verschil dat de teenager Caulfield nog wel tegen de wereld aanschopt (die verdomd hypocriete wereld van de volwassenen, weet je wel…), terwijl het de late twintiger Meursault eigenlijk allemaal gelijk blijft. “If you really want to hear about it, zegt Holden Caufiled “wel…dan wil je waarschijnlijk eerst weten waar ik geboren ben en wat een waardeloze jeugd ik heb gehad en wat mijn ouders allemaal gedaan hebben voordat ze mij kregen en meer van dat soort sentimentele gelul, maar eerlijk gezegd heb ik geen zin om het daarover te hebben.”

    Soit…een jonge man in de Franse kolonie Algerije begraaft zijn moeder en begaat niet veel later een moord op een Arabier.
    Het zijn dingen die voor Meursault zelf niet of nauwelijks verband met elkaar houden, maar die in de ogen van de publieke opinie en de rechters wel degelijk samenhang vertonen.
    Vooral zijn vermeende gevoelloosheid bij de begrafenis van zijn moeder wordt hem kwalijk genomen. Meursault wordt ter dood veroordeeld. Het tekent de jongeman dat hij in de laatste nacht voor zijn executie vasthoudt aan zijn visie op wat er is gebeurd. Aan zijn waarheid. Aan hoe hij het heeft beleefd, gezien, gevoeld, ervaren.
    Hij slaapt wat. Hij wordt wakker met de sterren op zijn gezicht. Geluiden van het platteland dringen tot hem door. De geuren van de nacht, de aarde en zout verfrist hem. De wonderbaarlijke vrede van de zomer dringt binnen als een tsunami. Op dat eigenste moment hoort hij vanaf de zee sirenes: de uiteindelijke aankondiging van het vertrek naar een wereld die hem nu voorgoed onverschillig geworden is. Omdat ze zo prachtig de aanvaarding van deze absurditeit verbeelden, hier de slotzinnen van het boek:

    (7, p. 147-148)
    “En ook ik voelde mij bereid alles opnieuw te beleven…
    …comme si cette grande colère m’avait purgé du mal, vidé d’espoir, devant cette nuit chargée de signes et d’étoiles, je m’ouvrais pour la première fois à la tendre indifférence du monde.
    …om alles volmaakt te doen zijn, om mij minder alleen te voelen, bleef mij nog slechts over te wensen dat er veel toeschouwers zouden zijn op de dag van mijn terechtstelling en dat zij mij met kreten van haat zouden begroeten.”

    3.

    Zinnen om stil van te worden. Zinnen die zo typerend zijn voor iedereen – die net als Meursault – leeft in het “hier en nu” en de dagen neemt zoals ze komen. Mensen zonder geloof, behalve in wat ze ervaren en wat ze voelen. Het is echter vreemd te moeten vaststellen dat Camus in het beschrijven van al de zintuiglijke ervaringen één groot gat laat: maar zeer zelden beschrijft hij in L’étranger geluid, klank of muziek. De eerste klank die hij beschrijft is het gonzen van twee horzels tegen een lamp, laat ’s avonds. We zitten dan al een heel eind in het verhaal. Dat laatste is blijkbaar niet alleen de literatuurcritici opgevallen. De eerste single van The Cure – de Engelse New Wave band uit de jaren tachtig – “Killing an Arab”, zorgde al meteen voor controverse vanwege het vermeende racistische karakter van het nummer. In feite was het gebaseerd op L’Etranger van Albert Camus. Robert Smith zingt: see his open mouth / but hear no sound. De verwondering van Meursault ten opzichte van de wereld, van hoe dingen werken en hoe mensen zich gedragen, als het ware toegepast in de muziek…

    Tot slot nog deze quote van Jeroen Brouwers:
    “Echte polemiek behandelt een boek zo liefdevol als een kannibaal een zuigeling koestert…”

    Sisyphus-iaanse groeten

    B.Madalijns

    Beantwoorden
  • 2. Erwin Wuyts  |  juli 10, 2014 om 3:44 pm

    De cure waren al van het begin een van mijn favorieten . Ook al werd ik weg gelachen door mijn Punk vrienden . Maar hetgeen gebeurd in (Het beloofde land) tart alle verbeelding . Als er een God Is dan geef ik nu zijn NAAM : SATAN … In de naam van God ! Doen we gruwelijkheden , terwijl liefde voor elkaar en mekaar steunen duidelijk in al die geschriften staat . Mens zijn . ? Er zijn geen andere zoogdieren die zich zo gedragen op deze Planeet …

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: