THE PROPHET: DYAB ABOU JAHJAH

september 2, 2014 at 11:55 am 3 reacties

Dyab

door Jef Coeck

‘Dit Brussel zal bruisen, welvarend zijn en nog meer investeringen aantrekken en over meer financiële middelen beschikken. De stadsvlucht zal stoppen en nieuwe immigratie richting het stadcentrum zal plaatsvinden. Gentrificatie is dan geen toepasselijk concept meer, omdat het geheel van de stad door de opkomende middenklasse gegentrificeerd zal zijn. Er zullen wijken ontstaan waar rijkdom aanzienlijk toeneemt, met als gevolg dat de prijzen van woningen er zullen stijgen, buurten waar de jetset zich nestelt en het exclusieve uitgangsleven plaats vindt. Maar die wijken zullen etnisch gemengd zijn, net zoals gebieden waar de middenklasse leeft en ook de volkswijken.

Met de tijd zal de diversiteit nog meer toenemen, vooral omdat Brussel zich als Europees gebied profileert en zich openstelt voor alle mogelijke invloeden van buitenaf. De Brusselse identiteit zal zich tweetalig in het Frans en het Engels uitdrukken. Het eerste referentiekader is de stad zelf, haar territorium en haar straatbeeld, maar vooral ook het verhaal dat Brussel uitdraagt en uitstraalt. Immigratie zal gevierd worden als een belangrijke component van deze identiteit, zonder de eigen Brusselse geschiedenis te verloochenen. Sociologisch gezien zal een Brusselaar een kosmopoliet zijn, een polyglot die ook het Frans en het Engels beheerst naast een of meerdere andere talen. Die Brusselaar is vooruitstrevend en tolerant, tegelijk strijdbaar en laat niet met zich sollen. Hij is rebels en eerder progressief dan conservatief, maar geniet ook van de consumptiemaatschappij. De Brusselaar werkt en produceert en heeft ook dat zuiderse temperament om te feesten en uit te gaan.

Deze nieuwe Brusselse identiteit zal kenmerken hebben van al haar componenten. Dat bewustzijn zal zo sterk groeien dat er spoedig een generatie zal aankomen voor wie de oorspronkelijke etnische verschillen niet meer zijn dan een erfenis. Haar enige echte identiteit zal Brussels zijn. Dit is nu al in wording en zal nog uitgediept worden. Deze Brusselaar kan Mohammed of Jan heten, Layla of Virginie of Agneshka, blank of zwart zijn, meestal iets daar tussenin. Hij zal in de eerste en de laatste plaats een kind zijn van zijn stad. De inwijkelingen zullen ook snel deel willen uitmaken van de Brusselse droom.

Segregatie zal onmogelijk worden als gemeenschappelijke idealen en identiteit onvermijdelijk leiden tot een genetische mix waardoor vanzelf een Brussels type zal ontstaan. Een meerderheid van de Brusselaars zal dan tegen 2050 een gemengde achtergrond hebben. Ultraortodoxe gemeenschappen zullen blijven bestaan, maar tegen 2050 zal een salafistische moslim in Brussel even zeldzaam zijn als een ortodoxe jood. Babylon zal het niet zijn, maar Rome.’

———————
Deze profetische woorden, of noem ze utopisch of visionair, komen uit het nieuwe boek van Dyab Abou Jahjah, ‘De stad is van ons/Manifest van de nieuwe meerderheid’.

Deze Libanese immigrant werd in 2002 verdacht van het aanstoken van rellen in Borgerhout, terwijl hij juist trachtte ze te sussen. Toch werd hij met ‘pomp and circumstance’ gearresteerd – met fanfare dus, geblazen en voorafgegaan door een aankondiging in het Parlement door premier Verhofstadt. Anders gezegd: de premier had het gerecht de opdracht gegeven die arrestatie te verrichten – wat in strijd is met de Belgische grondwet, die voorziet in de scheiding der machten. De politiek mag zich niet met de rechtsgang bemoeien.

Dyab zat enkele maanden en werd dan, vrijgesproken van alles, weer vrijgelaten. De commissaris die hem arresteerde en eerst beschuldigde, herzag zijn mening en bood excuses aan. Ook zelden gezien.

Dyab liet het hierbij en keerde terug naar zijn vaderland Libanon, waar het zoveelste gewapende konflikt aan de hand was. Hij stond aan de kant van Hezbollah, tegen Israël, maar zonder de wapens te hanteren. Ook daar was het dus niet de plaats om een rustige oude dag tegemoet te zien of veel te betekenen voor de mensheid. Dyab kwam, vorig jaar, weer terug naar België. Hij kon, zo dacht hij, zich beter dienstbaar maken door zinnige oplossingen te bedenken voor de toenemende migratie in België en Europa. Hij had tenslotte uitvoerig van beide walletjes gegeten.

Zijn jongste boek is een theoretisch, filosofisch werk met modellen. Hij verlegt het zwaartepunt van Antwerpen naar Brussel. Voor de hoofdstad van Vlaanderen/België werkt hij drie scenario’s uit, of noem het profetieën. De eerste twee, die ik niet citeer, zijn uiterst pessimistisch op het doemdenken af, of voorbij. De derde staat in een lang citaat hierboven weergegeven – het is een positief model, dat kàn omdat het moet.
—————————–
Waar haalt Dyab Abou Jahjah de praktijk van de profetie vandaan?
Dat zal ongetwijfeld te maken hebben met zijn landgenoot Khalil Gibran.

Dyab the.prophetKhalil Gibran (1883-1931) (spreek uit: Challil Zjibraan) was een Libaese dichter en kunstenaar die meende over buitengewone esoterische kwaliteiten te beschikken. Toen zijn haring in eigen land niet braadde, ging hij naar Amerika, waar hij in de kortste keren (dank zij de crisis?) een ware profeet en succesauteur werd.
—————————

Ik wil Dyab niet echt met Gibran vergelijken. De eerstgenoemde zoekt oplossingen in het hiernumaals, niet in de metafysica. Dat hij toch enige aanleg voor poëtische verwoording heeft, mag blijken uit dit laatste fragment over de Nieuwe Meerderheid:

‘Wij zijn de nieuwe meerderheid. Mensen in de steden, maar ook mensen buiten de steden met stedelijke reflexen. Wij zijn blank en bruin en geel en zwart. We komen in alle smaken en in alle geuren en in alle kleuren voor. We spreken duizend talen en vertellen duizend verhalen. Wij zijn dragers van de geschiedenis en makers van een nieuwe geschiedenis. Dragers van cultuur en makers van nieuwe cultuur. We hebben diepe wortels, vast verankerd in ons verleden, maar onze takken groeien naar boven, naar de lucht en de zon. We zijn kwetsbaar, zoals een pasgeboren kind, maar de kracht straalt uit onze ogen. We praten al in onze wieg, we zijn een mirakel in wording. We zijn losser en serener, we hebben meer temperament maar minder paniek, we zijn enthousiast maar bedachtzaam. We zijn mooier, hipper, moderner, meer in tune, up to date, global, nooit neutraal. We hebben een kleur en een smaak.

We zijn strijders maar niet waar het niet nodig is. We zijn ernstig, maar niet waar we kunnen lachen. We relativeren onszelf, alvorens we anderen relativeren; we bespotten onzelf voordat we anderen bespotten,maar apologetisch zijn we niet, bedeesd zijn we niet, bang voor een confrontatie zijn we niet. We gaan ervoor, we zijn scherp, kritisch maar niet cynisch noch defaitistisch.

Wij zijn geen teken van een einde, maar een begin. We geloven, zonder noodzakelijk een god te hebben. En we hebben goden zonder die op aarde te vertegenwoordigen. We beseffen dat we allemaal gelijk zijn, in onze geboorte en in onze dood, en dus in de waarde van wat we tussen die twee absolute waarheden zijn en worden.’

dyab khalil-gibran-biography

Uit: Dyab Abou Jahjah, De stad is van ons/Manifest van de nieuwe meerderheid, Pelckmans, Kalmthout, 2014
(Pelckmans was in het verleden een bij uitstek katholieke uitgever, en heeft zich nadien toegelegd op filosofische werken van alle gezindten)

Entry filed under: boeken, Europa, Geschiedenis, Media, Midden Oosten, Politiek Belgie. Tags: , , .

PERVERSIE VAN PRIVACY IN DE BRUGSE POLITIE DOOD AAN HET KALIFAAT MAAR HOE?

3 reacties Add your own

  • 1. Lucas Catherine  |  september 2, 2014 om 1:36 pm

    Een nieuwe immigratie naar het stadscentrum is reeds volop bezig. Sinds een kleine twee jaar wordt het overspoeld door rijke Fransen, en daarmee bedoel ik geen Franstaligen of Walen, maar Fransen uit Frankrijk. En door expats. En niet alleen de huizen worden overgenomen, maar ook de horeca. Zowel bio-snacks voor Bobo’s als vroegere Brusselse type-restaurants (bvb. De Viva m’bomma) worden nu Frans.
    En de gentrificatie versterkt zich. Zelfs het dorp van de Vlaamse Bobo’s (de Dansaert-Vlamingen), tussen de Monk en de Laboureur houdt met moeite stand. Al wie geen maandelijkse huur van 1.600 Euro (très bon marché, à Paris ou Nantes) kan neertellen wordt weggedrukt. Zelfs de Vlaamse Bobo’s moeten massaal het kanaal oversteken naar de rand van Molenbeek.
    Wat waren die andere scenario’s die Dyab bedacht, vraagt zich deze doemdenker van de Vismet af?.
    Voor wie de Franse Bobo-taal niet machtig is: Bobo’s zijn bourgeois bohémiens, vertaal maar als jonge nouveau riche.

    Beantwoorden
  • 2. Luk Kennis  |  september 2, 2014 om 9:43 pm

    http://www.telegraaf.nl/s/22999052
    Orgie van haat in Amsterdam.
    te lezen in de Telegraaf van 24 augustus.
    Wat had Abou Jahjah daar te zoeken?
    Als het waar is wat de Telegraaf over Jahjah schrijft dan vraag ik me af waarom Sysiphos eigenlijk reclame wil maken voor dit boek…

    Beantwoorden
    • 3. jefc  |  september 3, 2014 om 7:25 am

      Ieder kiest zijn eigen ‘kwaliteitskrant’, sommigen zelfs De Telegraaf.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: