MARC COUCKE OVER MARC COUCKE

november 15, 2014 at 10:05 am 1 reactie

MC 1 (2)

door Marc Coucke

Ik heb vorige week ook vernomen dat mijn naamgenoot het bedrijf Omega Pharma, dat hij uit de grond heeft gestampt, verkocht heeft aan het Amerikaanse bedrijf Perrigo. Marc Coucke, die nog slechts voor ongeveer de helft eigenaar was, ontvangt bij de verkoop van zijn aandelen € 620 miljoen in cash en evenveel in aandelen Perrigo. De andere aandeelhouders (het private equity fonds Waterland, andere fondsen en een aantal kaderleden) worden uitsluitend in cash betaald.

De deal, die vorige week is aangekondigd, was voorspelbaar. Marc Coucke heeft de aandelen van Omega Pharma in 2012 van de beurs gehaald en die aandelen, die bij het grote publiek zaten, zijn voor een groot deel in handen gekomen van Waterland, een private equity speler. Op dat ogenblik is hij in de logica van de financiële markten gestapt en was er geen weg terug. Private Equity spelers worden aandeelhouder in groeibedrijven en stellen gedurende enkele jaren veel geld ter beschikking. Hun bedoeling is om na die enkele jaren intensieve begeleiding en beïnvloeding van het bedrijf eruit te stappen en hun aandelen met een mooie winst te kunnen verkopen. Zij hebben dus enkel de ‘aandeelhouderswaarde’ voor ogen. Die moet zo snel mogelijk stijgen. Om eruit te stappen worden gewoonlijk zakenbanken ingeschakeld.

Omega Pharma werd geadviseerd door Morgan Stanley. We zullen waarschijnlijk nooit te weten komen wie het initiatief tot de verkoop heeft genomen : de aandeelhouders van Omega Pharma zelf of de zakenbank. Zakenbanken zien opportuniteiten (geld) in fusies en benaderen dikwijls zelf grote bedrijven. Zij kennen de markten en weten wie in aanmerking kan komen om een ander bedrijf over te nemen. Zij kennen ook (en beïnvloeden dikwijls) de marktprijs. Zij kunnen steeds een mooi strategisch verhaal breien rond zulk een overname, maar heel hun aanpak wordt enkel gestuurd door de aandeelhouderswaarde. Het is niet verwonderlijk dat de press release er ook expliciet naar verwees : ‘We believe this strategic transaction will enhance shareholder value by further strengthening our industry-leading revenue and cash flow growth profile and by expanding market opportunities.’

Marc Coucke mag zichzelf nu wellicht ‘rijk’ noemen maar hij zit persoonlijk in een moeilijk parket en dat kan men al afleiden uit zijn uitspraken tijdens de persconferentie. Hij was jarenlang de motiverende leider en de inspirator van een succesvolle organisatie en nu moet hij voor het eerst in zijn leven een baas boven zich dulden. Dat zal wringen. Hij zal niet langer alle belangrijke(of minder belangrijke zoals sportsponsoring) beslissingen kunnen nemen. Hij hoopt wel er over tien jaar nog te staan maar dat is een illusie. Zodra hij voelt dat hij het niet meer voor het zeggen heeft en dat hij niet meer zijn oude zelf kan zijn zal zijn focus zich elders richten. Het weefsel van de organisatie die hij heeft opgebouwd zal ook verscheurd worden. De kaderleden, die dank zij hun bonus aandeelhouder geworden zijn, krijgen nu cash in handen en zullen zich niet meer op dezelfde manier voor het bedrijf inzetten als voorheen, zeker als ze aan nieuwe mensen moeten rapporteren die hun inzet en voorgeschiedenis niet waarderen.

De gewone werknemers zullen snel voelen dat er nieuwe bazen en nieuwe wetten zijn. Deze beschouwingen zijn van geen tel in dit overnamedossier. De overnameprijs stond centraal in alle discussies. Persoonlijk zal Marc Coucke zichzelf moeten heruitvinden. Hij zal zich niet langer kunnen voordoen aan zijn werknemers of het grote publiek als de populaire, vlotte en joviale jongen. Hij zal nu vooral gepercipieerd worden als de zakenman die ‘gecasht’ heeft. Ik hoop voor hem dat hij zijn ziel niet heeft moeten verkopen om te staan waar hij nu staat.

MC 2

Entry filed under: Ekonomie, Media, Politiek Belgie. Tags: , , , , .

DE MAN DIE HET GAS DEED BRANDEN VAN A NAAR B OP CUBA

1 reactie Add your own

  • 1. Frank Roels  |  november 15, 2014 om 3:19 pm

    Marc C verdedigde zich door zijn honderden miljoenen “terug te injecteren in de economie, liever dan in de bodemloze put van de staat”. Laten we hem op zijn woord nemen: hoeveel arbeidsplaatsen gaat u scheppen met uw investeringen? Op deze vraag antwoorden ondernemers meestal ontwijkend, of vlakaf negatief: geen garantie voor extra jobs. De ABVV-délégué bij Volvo kon het vernemen van het management: reken niet op vacatures door de lastenverlagingen; de kostprijs moet naar beneden. Zie ook Pieter Timmermans van het VBO: http://www.apache.be/gastbijdragen/2014/10/30/vbo-nooit-garanties-voor-meer-jobs/

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.288 andere volgers


%d bloggers liken dit: