ART-DECO IN CONGO

februari 9, 2016 at 12:34 pm 1 reactie

 

Art Deco in ivoor

Art Deco in ivoor

door Lucas Catherine

 

Art-Déco het zei mij vroeger niet veel, dan liever Art Nouveau. Ondertussen ben ik van gedacht veranderd: door de BBC-reeks over Hercules Poirot. Onmogelijke plots, maar prachtige Art-Déco decors, beter dan een documentaire over die stijl. En ook doordat ik nu al jaren in een Art-Déco gebouw woon. En gewoonte stimuleert de liefde.
Nu is er wel een overgangsperiode tussen die twee stijlen. Dat komt omdat de Duitse en Weense Art-Nouveau, hun Jugendstil nog voortleefde als wij in België al Art-Déco hadden. Een eenvoudig middel om te bepalen wat nu wat is komt niet uit Wikipedia, maar is een Brusselse truc. Zodra het niet langer Style Poulenc is wordt het Déco. En Poulenc verwijst hier niet naar de componist, Francis Poulenc maar naar de Brusselse uitspraak van ‘paling’, omdat die stijl zo kronkelde. Van zodra die gebogen lijnen verdrongen worden door rechten en hoeken is dat voor mij Art-Déco.
En dit allemaal om u een vergeten verhaal op te dissen over Congo.

Adolphe Stoclet is niet alleen de bouwheer van het Palais Stoclet in Brussel, het eerste grote Gesamtkunstwerk van de Wiener Werkstätte maar als beheerder zat hij ook in de Compagnie du Chemin de Fer du Congo, en in de Banque d’Outremer van Albert Thys. Thys is de man die Congo ontsloot door de aanleg van de treinlijn Matadi-Kinshasa (1898).

Villa Stoclet

Bureau van Adolphe Stoclet in de Brederodestraat.

Nu had de familie Stoclet iets met Art Nouveau, maar ook met Art-Déco. Vader Victor was voorzitter van het directiecomité van de k.k.Private Eisenbahn Wien-Aspang. Hij stierf in 1904 in Wenen tijdens een zitting van dit directiecomité. Zijn zoon Adolphe zal hem opvolgen. Adolphe was getrouwd met Suzanne Stevens, een dochter uit een kunstminnende familie. Haar vader was kunstcriticus, twee broers waren kunstschilder. Zij onderhielden nauwe kontakten met de Wiener Werkstätte en wilden in de Weense wijk Hohe Warte een luxueuze woning laten bouwen door architect Josef Hoffman en gedecoreerd door Gustav Klimt. Maar toen werd Adolphe benoemd in twee maatschappijen van de Thysgroep en ze keerden terug naar Brussel waar ze aan de Tervurenlaan, het Palais Stoclet lieten bouwen door dezelfde artiesten die ze in Wenen hadden gecontacteerd. De mozaïeken en de muurschilderingen zijn nog in Jugendstil, maar de binnenhuisarchitectuur is al rechtlijnig en hoekig zoals in Art Déco.
Adolphe betrok zijn bureau in de nieuwe gebouwen van de groep Thys in de Brederodestraat en ook dat gebouw (met een gevel van Jules Brunfaut) werd door de Wiener Werkstätte ingericht. En weer is het in die overgangsstijl tussen Nouveau en Déco. Het wordt nu betrokken door de advocatenfirma Linklaters.

Palais Thysville

Palais Thysville

Toen de Compagnie du Chemin de Fer du Congo, waarvan Stoclet dus directielid was in de Beneden-Congo Thysville stichtte zag je in de gebouwen de smaak van Stoclet opduiken. Het werd daar geen Palais stocklet, maar een Palais de Justice. Het ligt ongeveer in ruine, want na de dood van Thys, in 1915 verloederde Thysville tot een koloniaal provincienest van de Belgische koloniale overheid en het heet nu Mbanza Ngungu.

Entry filed under: Afrika, architectuur, Geschiedenis, Kunst. Tags: , , , .

SPAARPOTTEN IN DE WOLKEN OVER RIOOLREPTIELEN, TRUMP EN ANDERE GELDZAKKEN

1 reactie Add your own

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: