IK BEN GEEN SARDIEN, DAT HEB JE GOED GEZIEN

april 21, 2016 at 3:00 pm 2 reacties

BC 1 Rock_Werchter_Rock_Werchter

door Bor Cobbaut

In mijn jonge leven heb ik het altijd moeilijk om mij te mengen in een grote menigte.

“Ben je bang voor mensen? Kan je niet tegen de drukte van iedereen om je heen?”

Dat is wat ze dan vragen. Hoewel dit 2 ja/nee-vragen zijn, kan ik niet zomaar antwoorden met ja of nee. Mijn antwoord is misschien net iets moeilijker dan dat.

Bijvoorbeeld: waarom ga ik niet naar Rock Werchter en ben ik niet van plan om ooit naar Rock Werchter te gaan? Ik ben toch een groot muziekliefhebber?

Hier zijn meerdere redenen voor. Ten eerste, omdat de bands mij vaak niet kunnen overhalen om zoveel geld uit te geven voor hun optredens. Neen, ik ben geen gierige Hollander zoals het cliché altijd beweert. Is het dan zo raar dat ik niet sta te popelen om Paul McCartney, Iggy Pop, Red Hot Chili Peppers en The Offspring op hun oude dag nog te horen kreunen door de microfoon? Vanbinnen weten ze het toch zelf ook: hun goede periode is gepasseerd! Legendarische bands: akkoord. Vandaag de dag legendarische optredens: niet akkoord. Dat er een paar ouwe sloebers zijn die uit pure nostalgie voor een laatste keer McCartney willen zien optreden, daar kan ik nog inkomen. Maar ik niet. Per dag op Werchter zijn er 2, misschien 3 groepen die ik eventueel wel wil zien. Eventueel, niet per sé. Dat is mij geen €230 waard.

Maar de grootste reden waarom ik niet naar Rock Werchter, Coachella of Tomorrowland wil gaan is het volk. Want ja, het is waar: ik kan niet tegen te veel drukte. Ik kan er niet tegen dat iedereen samengepakt zit als sardines in eenblik. Geen plaats om te bewegen, meegaand met de stroom, niet nadenkend, niet genietend van de muziek. Terwijl iedereen ‘the time of their life’ aan het vieren is, doe ik dat niet. Ik pas er kennelijk niet bij. Ik voel niet hetzelfde als zij. Ik ben geen deel van het sardienenblik. Ik ben een haring die ze in de verkeerde verpakking hebben gestoken.
BC 2 (2)

Nog een voorbeeld: “Waarom ga je zo weinig uit? Je woont toch in Gent? De Overpoort is vlak bij je huis! Dat is toch superhandig! Je moet toch van het leven genieten als je die kans hebt? Je zit in je studieperiode, de fleur van je leven!”

“Je hebt helemaal gelijk!” antwoord ik dan. “En ik doe in mijn fleur van mijn leven wat ik wil! Moei je met je eigen zaken!” wil ik er dan eigenlijk nog bij zeggen, maar uit ervaring blijkt dat dit om de één of andere reden nogal agressief overkomt. Ach ja, het zal wel aan mij liggen zeker…

Neen, ik ben niet bang van de mensen in een dansclub! Ik ben echter wel bang dat ik mij niet zal kunnen inhouden om iemand op zijn gezicht te slaan. Ik ben van nature niet agressief, geloof mij. Maar ik weet dat de meerderheid van de mensen me gewoon irriteert. Hun manier van praten, hun onverantwoordelijkheid, de manier waarop ze naar je kijken als je niet om het kwartier een shot wodka drinkt, hun egocentrisch gedrag en eigenlijk vooral hun irritante omgang met onbekenden. Ik moet dan zo hard mijn best doen om… nu ja… kalm te blijven dat ik zo’n soort situaties het liefst vermijd.

 

Laatste voorbeeld: “Hey, gaan we samen iets drinken op café vanavond?”

“Oh ja, superleuk idee! Ik vraag de hele klas om mee te komen. Hoe meer, hoe liever!”

Neen! Dat is niet wat ik had gevraagd! Ik wou met jou iets gaan drinken. Alleen, of misschien met nog 1 of 2 andere mensen. Niet met de hele klas! Ik ga heel graag op café, maar niet met een groep van 20 man. Het is al niet zo praktisch om een café te vinden dat genoeg plaats biedt om 20 mensen samen te zetten, maar het is ook gewoon niet leuk. Je zit naast 2 mensen die je misschien niet interesseren, en je kan amper verstaan wat ze zeggen omdat je een conversatie aan de overkant van de tafel probeert te volgen. Ik ben geen egoïst, iedereen mag iets gaan drinken met mij. Maar niet allemaal tegelijk!

Als je met meer dan 5 mensen bent, blijven alle conversaties zeer oppervlakkig. “Slecht weer vandaag hé? Heb je dat filmpje op facebook al gezien? Hoe zit het met je studies?…”

Dat zijn toevallig net de conversaties waar ik de grootste hekel aan heb. Als ik vraag om op café te gaan, is dat omdat ik over andere dingen wil praten dan de dagelijkse onderwerpen. Het maakt niet uit over wat, maar niet over alledaagse dingen.

BC 3

Conclusie:

Kan ik niet goed tegen de drukte van veel mensen? Ja, want dat ergert mij mateloos!

Ben ik bang voor grote menigtes? Neen, ik ben niet bang van de menigtes zelf, maar ik ben bang dat ik zot word als ik te lang in een grote menigte verblijf. En wie mij raar of gestoord noemt na dit te lezen: Bedankt voor het compliment!

Peace to the world,
The Typing Maniac

(p.s. Ik ben mij er van bewust dat het woord ‘sardien’ niet correct is, maar anders rijmde mijn titel niet en dat vond ik jammer)

Bor Cobbaut (21) is student Hogeschool Gent

 

Entry filed under: Uncategorized.

PRE-HISTORIE VAN CHAUVET: OUDER DAN GEDACHT PURPLE TEARS

2 reacties Add your own

  • 1. de Caters  |  april 22, 2016 om 6:55 pm

    Uiteindelijk iemand die zijn intelligentie gebruikt.
    Velen spreken van uitbuiting. Wel, festivals dat is uitbuiting.

    Beantwoorden
  • 2. gie  |  april 22, 2016 om 8:51 pm

    Dit blikje bevat als ik goed kijk 4 sardienen. Nu zitten er slechts drie sardienen in een blik van hetzelfde merk.
    Lijkt me het belangrijkste na het lezen van je artikel.
    Gie

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.288 andere volgers


%d bloggers liken dit: