DE ZWARTE KANT VAN BOB DYLAN

oktober 22, 2016 at 6:15 pm 1 reactie

Bob Dylan in Tel Aviv in 2011

Bob Dylan in Tel Aviv in 2011

De zwarte kant van Bob Dylan: zijn steun aan Israël.

door Lucas Catherine

In 1983 bracht Dylan zijn album Infidels uit. Daar staan twee onbehagelijke liederen op: eentje tegen de vakbonden Union Sundown en eentje pro-Israël: Neighborhood Bully. In dit laatste wordt de zionistische staat afgeschilderd als slachtoffer van geweld door zijn Arabische buren:

Well, the neighborhood bully, he’s just one man
His enemies say he’s on their land
They got him outnumbered about a million to one
He got no place to escape to, no place to run
He’s the neighborhood bully.

De invasie door Israël van Libanon was toen net een jaar geleden, en het bloed was nog maar net opgedroogd in Sabra & Shatilla.
In het lied toont hij verder een grote onwetendheid over de massale militaire steun van de VS aan Israël want, zingt hij:

He got no allies to really speak of
What he gets he must pay for, he don’t get it out of love
He buys obsolete weapons and he won’t be denied

Tien jaar eerder, in 1971, schreef Anthony Scaduto in The New York Times over zijn relaties met terreurrabbijn Kahane, diens Kachpartij en de Jewish Defense league: “Dylan’s interest in Israel and Judaism led him, over a year ago, into an unexpected relationship with Rabbi Meir Kahane and the Jewish Defense League.” Dylan bezocht meermaals meetings van de fascistische Jewish Defense League en er werd zelfs gesuggereerd dat hij ze financieel steunde. Scaduto schreef een biografie van Dylan, een basiswerk.
Nu nog is Bob Dylan een fervent tegenstander van de BDS-boycotbeweging.

Gelukkig is het alleen maar de Nobelprijs voor Literatuur die hij kreeg en niet die voor de Vrede.

Lees meer:
https://electronicintifada.net/blogs/michael-f-brown/bob-dylans-embrace-israels-war-crimes

Entry filed under: literatuur, Midden Oosten, VS. Tags: , , .

Zo Gezegd MAGNETTE ENCORE

1 reactie Add your own

  • 1. tomasronse  |  oktober 22, 2016 om 6:17 pm

    Als je denkt dat “Union Sundown” simpelweg een anti-vakbondslied is, heb je niet goed naar de tekst geluisterd. Heb je alleen de titel gehoord? Nochtans is dit een van Dylan’s minst obscure teksten (en zeker niet een van zijn beste). Hij observeert dat er steeds meer in lageloonlanden wordt gemaakt, want

    “capitalism is above the law
    It say, “it don’t count ‘less it sells”
    When it costs too much to build it at home
    You just build it cheaper someplace else.”

    Het is waar dat hij opmerkt dat de vakbonden zelf “big business” zijn geworden en “they’re going out like a dinosaur”. Maar dat is een fenomeen dat hij niet toejuicht maar betreurt:

    “Sure was a good idea
    ‘Til greed got in the way”.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.204 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: