SO LONG, LEONARD

november 12, 2016 at 5:58 am 1 reactie

leonardcohen_1234962013

Tom Ronse

Het is alsof ik een vriend heb verloren. Al van de eerste mysterieuze song (in 1967) was ik verslaafd.
 
… And she feeds you tea and oranges
That come all the way from China
And just when you mean to tell her
That you have no love to give her
Then she gets you on her wavelength
And she lets the river answer
That you’ve always been her lover
And you want to travel with her
And you want to travel blind
And you know that she will trust you
For you’ve touched her perfect body with your mind…
 
Geen dichter zong beter, geen zanger dichtte beter. Voor de Nobelprijs is het nu te laat maar wat mij betreft verdiende hij er een. Over de jaren heen heeft hij me vaak getroost, betoverd, geinspireerd. Ik heb hem ooit geinterviewd. Hij was heel vriendelijk, zonder ster-allures. Hij nam zijn tijd, legde me uit hoe hij werkte, naar welke muziek hij zelf luisterde (country en klassiek), etc. Ik wou dat interview bij wijze van herdenking hier in het Salon plaatsen maar ik vind het niet meer. Het was in de tijd voor alles online stond. Misschien geeft het niet, er is momenteel geen gebrek aan interviews en andere herinneringen aan Leonard in de media. Bij wijze van herdenking volgen hier enkele flarden uit zijn songs, geillustreerd, de meeste door Mark McEvoy.

cohen-guests

from-so-long-marianne

lcquote

lcquote-2

revcohen-26

rev-cohen-20

dealer

Everybody knows

rev-cohen-2

revcohen23

cohen-bird

1000-kisses-deep

cohen-avalanche

rev-cohen-4

secret-life

revcohen24

cohen-23

 

leonard-cohen

 

Entry filed under: literatuur, Taal, The wild web. Tags: , .

SERIEUS, AMERIKA? SINT-DYNASTIE

1 reactie Add your own

  • 1. jefc  |  november 12, 2016 om 11:00 am

    Zeker, ook Leonard had een Nobelprijs mogen krijgen (samen met Bob, dat zou mooi geweest zijn).
    In onze prille volwassenheid discussieerden wij luid en bewogen over wie de beste was. Het herinnerde aan de caféruzies over pro Beatles of Rolling Stones.
    De dames waren meer geporteerd voor Beatles/Cohen, de mannen voor Stones en Dylan. Tot we er achter kwamen dat het onvergelijkbare grootheden waren. We moesten toegeven dat ze elk hun eigen authenticiteit hadden – zelfs toen Dylan overging op elektrisch en Cohen een triootje vormde met twee dames (niet enkel om te zingen trouwens).
    Nee, tussen genieën hoef je niet te kiezen. Je neemt ze allemaal omdat ze de besten zijn.Discussies kunnen nuttig en aangenaam zijn, daar niet van. Ze hebben me ervan overtuigd dat Leonard Cohen de beste was, in zijn genre. En Dylan in het zijne. En die andere grootheden in het hunne.
    Suzanne, where are you? Let the river answer.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers


%d bloggers op de volgende wijze: