De wondere wereld van het Franse televisiedebat

februari 7, 2017 at 1:51 pm 5 reacties

politique-nul

 

door Francis Jorissen

 

In Frankrijk, waar ik woon, heeft elk zich respecterend televisiestation elke dag wel een politiek debatprogramma op het menu staan. Daar nemen altijd minimum vier debaters aan deel. Sommigen van hen schuiven zelfs bij meer dan een debat per dag aan en verhuizen van zender naar zender.

Onder de ‘invités’ vind je altijd wel een hoofdredacteur of journalist van de MSM, een tegenwoordig populaire term die uit de VS is komen overwaaien dat staat voor Main Street Media. Ik zie die hoofdredacteurs, ‘grands reporters’ en dat ander journaille soms zo vaak op de verschillende netten verschijnen dat men zich mag afvragen waar ze nog de tijd vinden om artikels te schrijven voor hun kranten, tijdschriften en ‘magazines en ligne’. Maar dit terzijde.

Andere aanschuivers zijn uiteraard politici, woordvoerders van politici en would-be politici die, weliswaar soms maar tijdelijk, de wind in de zeilen hebben. Ze horen tot allerlei partijen maar toch is er een voorkeur voor middle-of-the-road sociaaldemocraten (PS) en rechtse neoliberalen (LR). Het extreemrechtse FN, de Centristen  van UDI en MODEM, de Groenen van het EELV, de Communisten van de PCF en de extreemlinksen van de PG krijgen niet zo veel uitnodigingen in de bus. Hoewel dat voor het FN begint te veranderen. Het zijn binnenkort dan ook presidents- en parlementsverkiezingen en Marine Le Pen en haar ‘faux jetons’ lijken daarin een grote rol te (willen) gaan spelen.

De derde en voornaamste categorie zijn de academici, vorsers, onderzoekers en oud-generaals (daar blijken er heel wat van te zijn). De voornaamste gemeenschappelijke kenmerken zijn: voor 90% mannen, altijd pak en das, ze hebben een boek geschreven en ze komen vaak uit dezelfde elitescholen (Sciences Po, ENA, HEC…) waar de uitgenodigde journalisten en politici ook al vertoefden. De debatten lijken daarom dikwijls op  onderonsjes waar iedereen iedereen kent.

Vermeldenswaard is ook dat al die deelnemers, op nu en dan een uitzondering na, steeds ‘spécialiste’ in het onderwerp van het debat zijn. Dat is natuurlijk aangenaam voor de kijker, dat al die ‘spécialistes’ hun expertise met hen willen delen. Je kan er maar iets van opsteken.

Na een tijdje debatten volgen merk je echter wel een aantal merkwaardige dingen op.

Het voornaamste doel van een debater lijkt er niet per se op gericht de kijker iets bij te brengen. De prioriteit is om zo lang mogelijk aan het woord te blijven. Ook de debatleider doet daar gezellig aan mee. Een vraag wordt vaak ingeleid door een betoog van een paar minuten. Een goede tactiek om het woord te kunnen monopoliseren lijkt te zijn om dan niet op de langdurig ingeleide vraag te antwoorden maar te zeggen dat je eerst iets anders wil duidelijk maken. Daar ga je dan op door en uiteindelijk is iedereen de vraag vergeten. Ademhalen tussen twee zinnen is er ook niet bij want dan dreigt een andere debater je het woord af te nemen. Vaak genoeg word je ook al  midden in je uiteenzetting getackeld door concurrenten die hun beurt niet kunnen afwachten en midden in je volzin aan hun eigen relaas beginnen. Het gevolg is dan ook dat er zich een kakofonie ontwikkelt waar niemand nog iets van begrijpt. Een goede luistertechniek om een Frans debat te volgen is dan ook de afstandsbediening bij de hand houden en een vinger boven de toets ‘MUTE’ laten zweven en er op tijd en stond op te drukken. Wanneer de debatleider de rust in het kippenhok heeft doen terugkeren volstaat het om andermaal die toets te beroeren om weer te kunnen aanschuiven bij het debat.

Vermits het haast allemaal ‘spécialistes’ zijn moeten ze de kijker natuurlijk overbluffen. Verbind dat feit aan het zo lang mogelijk aan het woord blijven en het is onvermijdelijk dat die worden overdonderd door litanieën moeilijke woorden. Liefst voorafgegaan door zoveel mogelijk ook al moeilijke bijvoeglijke naamwoorden in ellenlange zinnen zonder komma’s of punten. Ook na terugspoelen en 2 of meer keer herbeluisteren vaak onbegrijpelijk. Bovendien blijkt ook al te vaak dat na ontleding van het min-of-meer verstaanbare de ‘expertise’ een herkauwen is van wat je al in de MSM hebt kunnen lezen of uit de ronkende volzinnen van regeringswoordvoerders hebt kunnen opmaken. Holle slogans, een opsomming van gemeenplaatsen, propaganda en halve en hele leugens.

Die ‘spécialistes’ zijn trouwens vaak ‘spécialistes’ in alles en niets. De ene dag weten ze alles over, zeg maar Turkije, de andere dag over Syrië en tijdens het derde debat over hoe de hervorming van het middelbaar onderwijs moet worden aangepakt. Je denkt misschien dat het hier over drie verschillende ‘specialistes’ gaat, maar neen hoor, het gaat wel degelijk om één en dezelfde persoon.

Enkele weken geleden viel me ook op dat een ‘spécialiste’ in Turkse politiek, een academicus van Science Po die, naar wat er in het begin van de uitzending werd gezegd, al 15 jaar onderzoek naar Turkije doet geen Turks kende. ‘Spécialistes’ in Poetinisme kennen geen Russisch en verstaan dan ook geen gebenedijd woord van wat het onderwerp van hun expertise debiteert. Nu weet ik wel dat een Fransman niet compatibel is met vreemde talen maar er zijn toch wel grenzen. Dacht ik.

Hoewel het onderwerp niet altijd leuk is kan het debat soms wel een leuke wending nemen. Zeker als de debatleider blijft proberen het in de richting te duwen die hij voorzien en gewenst had maar daar helaas niet in slaagt. Zo werd op de nieuwssite LCI op 15 december een debat gevoerd over Aleppo. Het panel bestond uit… ja hoor, een journalist, twee specialisten en een oud-generaal. Geheel volgens de regels van de kunst dus. Yves Calvi, sinds meer dan 20 jaar professioneel debatleider, kan zijn oren niet geloven wanneer zijn vier ‘invités’ niet willen meestappen in het  discours dat gemeengoed is in nagenoeg de hele Franse pers: al-Assad is de broer van Satan zelf en de ‘rebellen’ zijn engelen. Kijk zelf maar.

Er zijn uiteraard ook wel andere debatten. Die zijn niet zo ‘sérieux’ natuurlijk maar ook alle dagen alomtegenwoordig op televisie. Het verschil is dat die debatten geleid worden door minimum 2 presentatoren en er nog minstens 8 andere deelnemers zijn. Meestal ‘des stars’, clowns, goochelaars en komieken van allerlei niveau en presentatoren van een of andere ‘grand show’. Je weet wel, zo’n urenlang durende show vol met ‘des stars’, clowns, goochelaars en komieken van allerlei niveau en presentatoren van een of ander ‘grand débat’.

Over dat soort debatten en show kan ik echter weinig ‘expertise’ meegeven. Meestal sla ik immers al tilt na nog geen vijf minuten kijken. Wat ik wel kan meegeven is dat er binnen die tijdspanne veel geroepen, gekrijst en (om de eigen grappen) gelachen wordt. Dat alles liefst allemaal en met allen tegelijkertijd. Kortom een kakofonie van jewelste die af en toe wordt onderbroken door de playback van een of ander ontluikend sterretje,  ‘une star’ aan het Franse muziekfirmament. Maar goed, ik heb de rust van ‘la France profonde’ niet opgezocht om dit te moeten ondergaan. Je moet zelf maar eens kijken.

les-sept-candidats-a-la-primaire-de-la-droite-le-13-octobre-2016-lors-de-leur-premier-debat-televise-dans-les-studios-de-tf1-a-la-plaine-saint-denis_5726785

Entry filed under: Frankrijk, Satire. Tags: , .

OBJECTIVITEIT IS EEN GEVAAR VOOR DE DEMOCRATIE MET EEN MUILKORF EN AAN DE LEIBAND

5 reacties Add your own

  • 1. hugo de witte  |  februari 7, 2017 om 2:14 pm

    Van de eerste tot de laatste letter 100% herkenbaar. Ik woon ook in Frankrijk en beaam ieder woord.

    Beantwoorden
  • 2. Jacqueline goossens  |  februari 7, 2017 om 2:49 pm

    Francis, merci voor je scherpe en grappige observatie.

    Beantwoorden
  • 3. Wilfried.Debruyne  |  februari 7, 2017 om 3:28 pm

    Ik kan niet adviseren om naar een ander kanaal te zappen want daar is beslist een heruitzending van een politie feuilleton bezig. Gebruik dus niet de mute toets maar de uitknop. Franse Tv is waardeloos.

    Beantwoorden
  • 4. Joël Lallement  |  februari 7, 2017 om 9:52 pm

    Geachte heer Jorissen
    U mag dan nog in Frankrijk wonen, het geeft u nog geen recht om uw Vlaamse lezers te misleiden, tenzij u daarvoor betaald bent.
    In paragraaf 3 schrijft u i.v.m. de frequentie van uitnodigingen die partijen ontvangen om deel te nemen aan debatten: «Hoewel dat voor het FN begint te veranderen. Het zijn binnenkort dan ook presidents- en parlementsverkiezingen en Marine Le Pen en haar ‘faux jetons’ lijken daarin een grote rol te (willen) gaan spelen.»

    Voor de FN is het niet aan het veranderen. De partij is al jaren onmisbaar in het debat over de nationale en internationale politiek van Frankrijk. Waarom? In 2014 haalde de FN 24,86 % van de stemmen en eindigde daarmee als eerste na de Europese verkiezingen. In 2015 eindige ze met 27,10 % als derde na de regionale verkiezingen en met 22,23% als derde van de departementsverkiezingen. In 2010 (region.) en 2011 (depart.) was de FN na die verkiezingen ook al de derde partij.
    De FN lijkt daarin geen grote rol te (willen) spelen, ze spéélt een grote rol. Je hoeft maar te luisteren naar het discours van de twee partijen die hun privileges en hun hoogste ambten alterneren en beschermen (je weet wel: de UMPS). Rechts heeft sinds Sarkozy minister van B.Z. werd delen van het discours van de FN overgenomen maar ook daden gesteld en laten stellen (in de straten) om de FN-kiezers te paaien terwijl links, officieel links, de verrechtsing van de P.S. door Mitterand een nieuwe elan gaf en haast voltooide onder Hollande en Valls.
    Daarom alleen zou ik wel willen weten wie de ware «faux jetons» zijn.
    Alle kandidaten aan de komende presidentsverkiezingen hebben op een of andere wijze hun eed van trouw afgelegd bij Franse zionistische antenne van Israël: de CRIF, voor mij le Conseil répressif israélien des Institutions de France. Ik weeg mijn woorden! Alle kandidaten! Ook Marine Le Pen. De aflegging van die eed kan subtiel gebeuren maar sommige kandidaten deden dat ostentatief. In dat verband kon een FN-kandidaat de hoogste ambt nooit «eerlijk» ambiëren zolang ze zich tegen het zionisme zou blijven verzetten en dat deed vader van met bravoure! Maar nooit zou de FN een kans maken. Marine Le Pen saboteerde het werk van haar vader en hemzelf, veranderde van koers en opeens zagen wij in de hoogste kringen om haar zionisten verschijnen. Vanaf dan zou ze een kans kunnen maken…

    Betreffende de rest van uw stuk herken ik wat ik eveneens ervaar maar toch een niet onbelangrijk detail dat moet worden meegegeven…
    Alle «grote» monitoren van die debatten en van andere neppe debatten behoren tot dezelfde gesloten opperelitaire kringen zoals le Dîner du Siècle. Net zoals de meeste politici die zij naar hun debatten uitnodigen.
    Ten slotte, in de hedendaagse media is een waarachtig contradictoir debat onmogelijk omdat de echte oppositie er wordt geweigerd. Censuur. Zodra blijkt dat iemand het aandurft gefundeerde tegenargumenten aan te halen wordt-ie nadien niet meer uitgenodigd tenzij de persoon een mea culpa in de media biedt!!!
    Dat is het Frankrijk waarin u woont en om het reilen en zeilen van de Franse media nog beter te doorgronden, is het zaak eens heel grondig op te diepen wie de eigenaars en leiders ervan zijn. Ook van de «openbare media»!

    Een fijne dag verder!

    Beantwoorden
  • 5. Henk Coopman  |  februari 8, 2017 om 8:49 am

    Ik kijk gelukkig nauwelijks TV, maar als ik toch kijk moet het amusement zijn. En dan heb ik liever de Franse TV dan onze VRT, die toch zo “ethisch” is (zoals ze zelf zegt). Ik neem hun debiele politieke correctheid erbij, maar Léa Salamé en Yann Moix, bijv., zijn toch goed?!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.325 andere volgers


%d bloggers liken dit: