MACRON: OPSTAP NAAR DE ANTIPOLITIEK?

juni 16, 2017 at 9:49 am 4 reacties

Emmanuel Macron

Het eclatante succes van Emmanuel Macron en zijn beweging La République en Marche heeft andermaal een aantal politieke zekerheden van de tafel geveegd. De traditionele partijen betalen de prijs voor een crisis waarvoor ze zelf grotendeels verantwoordelijk zijn. Macron begint met een schone lei: “noch links noch rechts,” een boodschap die ook bij traditioneel links lijkt aan te slaan. Is Macron immers niet het laatste bolwerk tegen het oprukkende rechts populisme in Europa en is hij er niet als enige in geslaagd te verhinderen dat Marine Le Pen haar intrek zou nemen in het Elysée? De zucht van verlichting van John Crombez tot la Doornaert klonk oorverdovend.

Protest tegen de “Loi Travail” van Macron, toen nog minister in de regering Hollande.

Is er inderdaad zoveel reden voor het gejuich dat in de mainstream media weerklinkt? Integendeel, zo moet je concluderen als je het – weliswaar vage – verkiezingsprogramma en de eerste initiatieven van Macron van dichterbij bekijkt. Zelfs de New York Times is het opgevallen dat zijn plannen om de uitzonderingstoestand permanent te maken “weinig zullen uithalen in de strijd tegen het terrorisme” maar integendeel de “rechten van de burgers schenden.” Het gaat om maatregelen als huiszoekingen zonder gerechtelijk bevel, huisarrest of het opleggen van een enkelband en het opeisen van computerwachtwoorden. Vakbondsmilitanten en activisten in burgerbewegingen vrezen dat die maatregelen ook tegen hen zullen worden gebruikt zoals nu al in een aantal gevallen lijkt te zijn gebeurd. Macron wil overigens de macht van de vakbonden breken door afspraken op bedrijfsniveau voorrang te verlenen op sectoriële akkoorden.

Maar er is meer. De Belgische politicologe aan de universiteit van Westminster Chantal Mouffe noemt het fenomeen Macron het ultieme stadium van de postpolitiek, de wegbereider als het ware van de anti-politiek. “Hoe paradoxaal,” zo schrijft Mouffe in een opiniestuk in Le Monde “dat als remedie tegen de diepe crisis van de westerse democratieën net die politiek wordt voorgesteld die de oorzaak is van die crisis,” namelijk de strategie van de “Derde Weg” zoals die in Groot-Brittannië in de praktijk werd gebracht onder Tony Blair. Volgens Blair behoorden we allen tot de middenklasse. Er was niet langer een economische politiek van links of van rechts, alleen een goede of een slechte economische politiek. Een ideologie die teruggaat op het TINA – There is no Alternative – van Margret Thatcher. De overtuiging namelijk dat er geen alternatief bestaat voor de neoliberale globalisering, die ook hier nog enthousiast wordt uitgedragen door kopstukken als Bart De Wever en Gwendolyn Rutten en die al dan niet stilzwijgend ook wordt omarmd door de meeste Europese sociaaldemocratische partijen, inclusief de Belgische PS en SPa.

Chantal Mouffe

Politiek is het georganiseerde meningsverschil. Als er geen alternatief bestaat voor de heersende consensus is de politiek dood. De pletwals van La République en Marche, gecombineerd met de extreem lage opkomst in de parlementsverkiezingen, lijkt inderdaad de doodsklokken te luiden voor de democratische politiek zoals we die tot nu toe kennen. Het eerste slachtoffer is de sociaaldemocratie die overal in Europa klappen krijgt die wel eens fataal zouden kunnen zijn. Maar de gevolgen beperken zich niet tot het wegkwijnen van de sociaaldemocratie. Het is de democratie zelf die op het spel staat. De post-politieke consensus zo schrijft Mouffe laat “geen ruimte voor het alterneren van centrum-rechts en centrum-links aan de macht” en zet op die manier de volkssoevereiniteit, de basis van de democratie, buiten spel.

Jean-Luc Melenchon

Macron gaat nog een stap verder en maakt zelfs dat alterneren van centrum-links en centrum-rechts onmogelijk door het links-rechts onderscheid helemaal uit te vagen. De “straat” blijft dan de enige optie voor grote lagen van de bevolking om voor hun belangen op te komen. Een ander gevolg is dat diezelfde bevolkingsgroepen meer dan ooit gehoor geven aan de sirenenzang van extreem rechts. Daar lijkt Macron zich voorlasnog weinig zorgen over te maken, een blindheid die Mouffe “hallucinant” vindt omdat de “recyclage van de Derde Weg het Front National niet zal indijken zoals hij schijnt te hopen maar integendeel zou kunnen versterken en zelfs mogelijk tot de overwinning leiden in 2022.” Of de beweging van Jean Luc Mélenchon, La France Insoumise, dat door een “burgerrevolutie” zal kunnen vermijden zoals Mouffe hoopt valt nog af te wachten.

Johan Depoortere

Entry filed under: Europa, Frankrijk. Tags: , , , , , , , , , , , , .

Twee menu’s voor wie de kolonisatie van Kongo nog niet heeft verteerd

4 reacties Add your own

  • 1. Roland Duchatelet  |  juni 16, 2017 om 9:59 am

    Heb je het verkiezingsfimpje van Melanchon al gezien?
    Dat is pas een achterbakse, onetische popolist.

    Beantwoorden
  • 2. Henk Coopman  |  juni 20, 2017 om 4:38 pm

    Ik had nog een P.S.:
    Depoortere heeft het over “la Doornaert”. Ik begrijp wel dat dit ironisch is… Maar is het ook sarcastisch? Want in dat geval moet Depoortere toch ook reacties over zeilboten accepteren?
    (Deze opmerking zal natuurlijk weggecensureerd worden…)

    Beantwoorden
  • 3. Henk Coopman  |  juni 20, 2017 om 5:35 pm

    P.S. 2: Chantal Mouffe verdedigt, zoals BDW, het concept “volk” en lacht met een steriel begrip als “bevolking”.

    Beantwoorden
  • 4. Henk Coopman  |  juni 20, 2017 om 5:38 pm

    P.S. 3:
    De uitdrukking “hitlerotrotskisme” werd gemunt in de goede oude tijd van kameraad Stalin om de Trotskistische militanten mee te benoemen, die het verzet schaadden en collaboreerden met de bezetter en met Franse nazi’s. Pierre Lambert was zo’n hitlerotrotskist.
    Welnu, deze Lambert werd later de mentor van Lionel Jospin én van Jean-Luc Mélenchon… In 1941 werd hij lid van de Rassemblement national populaire, die republikeinse (?) bewonderaars van Hitler verenigde onder leiding van Marcel Déat, een vroegere socialistische volksvertegenwoordiger, filosoof en oud-leerling van de ENS. Déat werd minister onder Pétain en stierf in ballingschap in Turijn in 1955 na bij verstek ter dood veroordeeld geweest te zijn na de bevrijding.
    In het begin van 1944 was Lambert nog lid van de zeer trotskistische Internationale Communistische Partij (PCI), die het “revolutionaire defaitisme” ophemelde. Lambert wijdde zich aan de propaganda om de soldaten van het bezettingsleger weerspannig (“insoumis”) te maken. In nr. 63 van “La Vérité” kon men in mei 1944 lezen: “De IVe Internationale vraagt u te verbroederen met uw Duitse broeders. Verenigd zult u de met bloed besmeurde Hitler, Pétain, de Gaulle omverwerpen en de oorlog, de miserie, de deportaties doen stoppen.”
    Maar in het volgend nummer werd de door de Gaulle gelanceerde oproep tot nationaal verzet veroordeeld. Volgens de PCI was dit een manoeuver om te verhinderen dat de Duitse soldaten tegen hun officieren zouden rebelleren. Nr. 67 verscheen op het moment van de geallieerde landing met de leuze: “Verbroederen met de Duitse soldaten!”
    Ik hecht geen geloof aan de stalinistische verdachtmakingen volgens dewelke de trotskisten door de nazi’s betaalde agenten zouden zijn, maar ze militeerden wel goedgelovig en tegen de geest van de tijd in, die over de grenzen heen solidair was met de onderdrukten. Ze geloofden dat het mogelijk was om de Duitse soldaten, die in meerderheid proletariërs waren, in opstand te laten komen tegen de legerleiding.
    Hun oproep tot verbroedering werd natuurlijk verkeerd begrepen door hun landgenoten, die getuige waren van de gevechten van verzetslieden en geallieerden met de Duitsers.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.307 andere volgers


%d bloggers liken dit: