ISRAEL EN DE PALESTIJNSE ENDLÖSUNG

mei 26, 2018 at 4:56 pm 5 reacties

Door Johan Depoortere

Wie wint de eerste prijs in politiek cynisme: de burgemeester van Antwerpen die Israël feliciteert de dag waarop dat land een massamoord aanricht of de premier van dit land die de Israëlische ambassadeur op het matje roept in het overduidelijke besef dat zijn gebaar evenveel effect zal hebben als dat van de muis die brult tegen de olifant? Pro memorie: die ambassadeur, Simone Frankel, noemde de meer dan honderd dodelijke slachtoffers van de Israëlische scherpschutters en de duizenden gewonden allemaal “terroristen,” inclusief de kinderen, journalisten en hulpverleners. In Terzake “nuanceerde” de ambassadeur haar woorden: “als ze geen terroristen waren dan waren ze gemanipuleerd door Hamas.”

Dat premier Michel protesteerde tegen die verklaringen mag verbazing wekken. Immers de premier en wij allen zouden de ambassadeur dankbaar moeten zijn voor haar openhartigheid. We mogen aannemen dat de woorden van mevrouw Frankel een correcte weergave zijn van het standpunt van haar regering. Zelden gaf een Israëlische diplomaat zo duidelijk inzicht in de strategie en denkwijze van de leiders van de zionistische staat. Terroristen moeten – in die visie – zonder vorm van proces worden gedood. Als kinderen en babies “terroristen” zijn – al dan niet gemanipuleerd – dan moet de hele bevolking van Gaza, de 2 miljoen Palestijnen die daar wonen, onder die noemer vallen en dus in aanmerking komen voor vernietiging. De Israëlische regering geeft zichzelf op die manier een “license to kill” en brengt die meteen ook in de praktijk.

We horen onze beleidsmakers alweer vrome zinnen prevelen die het “buitensporig geweld betreuren.” Minister van Buitenlandse Zaken Reynders verzoekt de Israëlische regering om “in zekere limieten te blijven.” Wat zouden die “limieten” in de ogen van Reynders dan wel zijn: 10 doden, 1 dode? Minister Reynders heeft anderhalve maand nodig gehad om tot het besef te komen dat de “limieten” overschreden zijn. Toen op één dag 14 doden vielen, of 10 was dat volgens Reynders blijkbaar binnen de limiet – althans hij vond het toen niet nodig om te protesteren.

Nee het gaat niet om “buitenproportioneel geweld,” het Israëlische leger maakt zich niet schuldig aan “excessen.” Wat in Gaza gebeurt is de uitvoering van een project, dat al vóór de oprichting van de staat Israël in de leidende zionistische kringen werd bediscussieerd. Met het “Plan Dalet,” door de toenmalige zionistische leider David Ben Goerion goedgekeurd, kreeg het leger de opdracht verschillende strategieën toe te passen om de Palestijnen uit hun land en huizen te verdrijven: “intimidatie op grote schaal, belegering van en bombardementen op bevolkingscentra, het platbranden van huizen en eigendommen, uitdrijving, afbraak en mijnen plaatsen in het puin om terugkeer van de verdreven bewoners te verhinderen.” 1

Benny Morris

Ondanks die maatregelen bleef de zionistische staat tot chagrijn van de opeenvolgende regeringen met een Palestijnse minderheid – nu zo een 20% van de bevolking – zitten. Volgens de Israëlische historicus Benny Morris was dat de grootste fout van de legendarische Ben Goerion. Morris is geen antizionist, integendeel. Hij heeft de terreur van de zionisten tegen de Palestijnse dorpen en steden in 1948 grondig gedocumenteerd, maar hij betreurt dat Ben Goerion en het leger toen maar half werk hebben geleverd. Morris is één van de toonaangevende intellectuele voorstanders van “transfer” zoals het deporteren van de Palestijnse bevolking en de etnische zuivering nu worden genoemd. 60% van de Israëlis zijn het volgens opiniepeilingen met hem eens.

Nu de Amerikaanse regering van Donald Trump elke schijn van onpartijdigheid in haar “bemiddelingsrol” in het Israëlisch-Palestijns conflict heeft afgelegd en een verbond is aangegaan met het middeleeuwse regime in Saudi-Arabië, de militaire dictatuur in Egypte en Israël is er voor Netanyahu en zijn regering van ultras geen enkele belemmering meer voor de uitvoering van de Endlösung van het Palestijnse vraagstuk. Wat met de etnische zuivering in 1948 begonnen is kan nu zijn voltooiing krijgen. Het werk van Ben Goerion en de stichters van Israël kan nu worden afgemaakt.

In de Israëlische regering, maar ook in het leger en in grote delen van de media is de settlerideologie nu dominant: de extreme invulling van de zionistische leer zoals die beleden wordt in de beweging van de kolonisten. Eén van hen, Betzalel Smotrich, zegt het onverbloemd: de bedoeling moet zijn om de Palestijnen “alle hoop te ontnemen.” Smotrich is geen verdwaalde extremist. Hij is de vice-voorzitter van de Knesset, het Israëlische parlement. In zijn “Onderwerpingsplan” 2krijgen de Palestijnen in Israël drie keuzes. Ze kunnen verdwijnen of in Israël blijven wonen als onderklasse (“resident alien”) omdat er volgens de Joodse wet, aldus Smotrich, “altijd een zekere inferioriteit moet zijn.” Ofwel kunen ze kiezen voor verzet “en dan weten de Israëlische strijdkrachten wat hun te doen staat.” Smotrich grijpt naar een bijbels antecedent om ten overvloede duidelijk te maken wat hij precies bedoelt. Joshua geeft in het gelijknamige boek de inwoners van Canaan dezelfde drie opties. De niet-Joden die niet op de vlucht sloegen moesten een beperkt regime opgelegd krijgen “zodat ze zouden worden misprezen en onderdrukt en het hoofd niet zouden oprichten.” Als ze zich verzetten dan moest “geen levende ziel onder hen overblijven.”

Ook nu krijgen de Palestijnen in de geest van een invloedrijke groep in de Israëlische samenleving de keuze tussen transfer, apartheid of genocide. Smotrich is lang niet de enige die genocide als een aanvaardbare optie voorstelt. Een regeringslid, minister van onderwijs Naftali Bennettvermeldde trots dat hij in zijn leven “veel Arabieren heeft gedood” en dat daar “niets mis mee is.” Een andere Israëlische minister, Gilad Erdan vergeleek de gedode Palestijnen in Gaza met Nazis: “Het aantal doden betekent niets, net als het aantal gedode Nazis in de oorlog…”

Amitai Ben-Abba

Het is een sentiment dat in brede Israëlische kringen wordt gedeeld. Er zijn ongetwijfeld tegenkrachten in de Israëlische maatschappij die zich tegen de ideologie van de genocide verzetten. Maar hun stem wordt gesmoord door de kreten van hen die de Israëlische scherpschutters toejuichen. “Israel is ideologisch klaar voor een Palestijnse Shoah (Holocaust),” schrijft de Israëlische auteur Amitai Ben-Abba, wiens familie in de Holocaust omkwam: “Israëlische menigten vieren de vrijlating van moordenaars zolang de slachtoffers Arabieren zijn. Bij de opening van de Amerikaanse ambassade in Jeruzalem scdandeerde de menigte: ‘verbrand ze , schiet ze neer, doodt ze.” Ben-Abba is er zich van bewust dat de vergelijking met de massamoord door de nazis een pijnlijk taboe is voor joden. Maar als afstammeling van overlevenden van de Holocaust is hij ervan overtuigd dat de vergelijking gemaakt moét worden en dat er gehandeld moet worden om de uitvoering van de genocideplannen te voorkomen.

Voor Israël zijn de beelden van doodbloedende jongeren en kinderen naast die van de champagneslurpende elite in Jeruzalem waar onder de begeleiding van vrome platitudes uitgesproken door notoir anti-semistische Amerikaanse pastors de ambassade werd ingehuldigd een public relations disaster. Israël en het voetvolk van de zionistische propaganda, bij ons Mia Doornaert, Luckas Vander Taelen en andere Michael Freilichs, zoeken daarom wanhopig naar een middel om dat beeld te keren en de schuld bij Hamas te leggen. De groteske bewering dat Israël zijn grenzen verdedigt tegen een dreigende invasie mist elke geloofwaardigheid en wordt door de beelden van stenengooiende jongeren tegenover een tot de tanden gewapend leger tegengesproken. Maar zolang onze regering in koor met die van de meeste westerse landen zich beperkt tot “betreuren” en “veroordelen” zal Israël voortgaan op het pad van de Endlösung.

1Ilan Pappe The Ethnic Cleansing of Palestine, 2006

2Haaretz 16 mei 2017 Why Religious Zionism Is Growing Darker

Entry filed under: Uncategorized. Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .

HET NUT VAN GESCHIEDENIS Het Brussel van Elsschot

5 reacties Add your own

  • 1. fredyung  |  mei 27, 2018 om 10:42 am

    De enige mogelijkheid om daar een status quo in te voeren is een federalistische samenleving, maar omdat het om twee fanatieke tegenstanders gaat, zal dat nooit gebeuren. Een van de twee moet verdwijnen…

    Beantwoorden
  • 2. fvw  |  mei 27, 2018 om 11:39 pm

    Sterk stuk Johan. Maar je gooit 2 dingen op een hoop.
    Enerzijds gaat het over de houding van Israël tegenover de Palestijnen. Dat die weerzinwekkend is zal elk normaal begaafd mens moeten toegeven.
    En het tweede verhaal is de houding van ons land (en sommigen onderdanen) tegenover de wandaden van de Israëlische staat.
    Beide verhalen zijn mislijk-makend.
    Ik heb overigens deze week met toenemende verbazing gekeken naar een Canadees-Franse documentaire over de 60 jaar pijnlijke verhouding tussen Israël en de Palestijnen: The Settlers. Verplichte visie in de geschiedenisles in onze scholen. Een bijna 2u durend relaas over hoe het kwaad naar erger evolueerde.
    Ik heb de ijdele hoop dat wat vandaag meemaken in Israël de laatste stuiptrekkingen zijn van een regime. Israel beseft dat de publieke opinie (buiten hun landsgrenzen) zich sterk tegen zich aan het keren is. En dat ze die oorlog al verloren hebben. En daarom halen ze nu nog zo fors uit, om nadien sterk aan de onderhandelingstafel te verschijnen. Zoals de generaals die net voor een aankomend vredesbestand toch nog die ene heuvel willen veroveren.
    Maar misschien ben ik naïef…

    Beantwoorden
  • 3. Thérèse Vanbrabant  |  mei 31, 2018 om 7:37 pm

    Onthutsend!

    Beantwoorden
  • 4. Gie van den Berghe  |  juni 5, 2018 om 10:31 am

    Inderdaad onthutsend (kon dit pas lezen na terugkeer uit vakantie) en het bevestigt helemaal wat ik vanuit mijn kennis over de aanloop naar de Endlösung der Judenfrage (door de nazi’s natuurlijk) en de Rwandese genocide al een hele tijd vrees.
    Johan, zou het mogelijk zijn een referentie m.b.t. de door jou aangehaalde Amitai Ben-Abba te bezorgen? En misschien ook de tekst van het artikel in Haaretz waar je naar verwijst?
    Dank bij voorbaat!

    Beantwoorden
    • 5. Johan Depoortere  |  juni 5, 2018 om 4:31 pm

      https://www.haaretz.com/opinion/.premium-why-religious-zionism-is-growing-darker-1.5472192

      http://mondoweiss.net/author/amitai-ben-abba/

      https://972mag.com/my-sister-is-refusing-to-join-the-idf-and-i-couldnt-be-prouder/125044/

      https://www.middleeastmonitor.com/20170111-anti-semitism-and-its-useful-idiots/

      Opinion Why Religious Zionism Is Growing Darker

      Certain people in this camp, Betzalel Smotrich among them, turn to Jewish identity and use a mythic narrative to enlist support for anti-liberal ideas

      Tomer Persico May 16, 2017 5:41 PM
      6comments Zen Subscribe now
      Shareshare on facebook Tweet send via email reddit stumbleupon
      MK Bezalel Smotrich at the illegal Amona outpost in the West Bank, February 1, 2017.
      MK Bezalel Smotrich at the illegal Amona outpost in the West Bank, February 1, 2017. Olivier Fitoussi
      Is Bezalel Smotrich the future of Israel?
      West Bank home of Israeli lawmaker who championed land-grab law built illegally
      Is Israel becoming a fascist state? Seven telltale signs
      At a gathering of religious Zionist public figures two weeks ago, Deputy Knesset Speaker Betzalel Smotrich talked about his diplomatic plan, which he dubbed “The subjugation plan.” The purpose of the plan, he said, was “to erase all Palestinian national hope.”
      Under the plan, the Palestinians will be given three choices – to leave the country; to live in Israel with the status of “resident alien,” because, as Smotrich made sure to note, “according to Jewish law there must always be some inferiority,” or to resist, “and then the Israel Defense Forces will know what to do.” When the deputy Knesset speaker was asked if he intended to wipe out whole families, including women and children, Smotrich replied, “In war, as in war.”
      Smotrich presented the Book of Joshua as the source for his remarks. According to the Midrash, Joshua sent the residents of the land of Canaan three letters in which he set out the three aforementioned conditions. Maimonides explains that if the non-Jews do not flee, they must have limitations imposed on them “so they should be despised and lowly, and not raise their heads in Israel.” If they resist, he says, “not a soul must be left among them” – in other words, kill them all.
      How many of those who sat and listened to these horrible things – learned men and women, Torah scholars and community leaders – agreed with him? It’s impossible to know. There were protests raised during the question period, in which some of those in attendance expressed shock. But not everyone was shocked.
      I thought back to the op-ed by Yossi Klein last month that raised such a storm. Does “religious Zionism” want to “seize control of the state and cleanse it of Arabs,” as he wrote? No, definitely not. Are there people in that community who indeed want to do this? Yes, absolutely. The question is how numerous they are, or, in other words, where to place Smotrich. Is he on the margins, part of an extremist, fundamentalist and zealous minority, who isn’t taken too seriously – or in the center, a future leader of a large public?
      Keep updated: Sign up to our newsletter
      Email* Sign up

      One of the characteristics of fundamentalist religiosity is the reduction of religious tradition into a rigid and simplistic framework of principles. It’s generally joined by a monolithic perception of history, as if all eras are identical and what was true 2,000 years ago is still valid today, and a strong desire to renew our days as of old, i.e., to bring the past into the present. All these together create a one-dimensional surrender to the authority of Scripture. This is generally done in a very unconventional manner, since fundamentalist obedience hews closely to the literal meaning of the text, while non-fundamental religiosity recognizes that religious truth is complex (“There are 70 faces to the Torah”), provides interpretations of Scripture, and integrates other considerations into its approach to faith.
      Religious Zionism is not fundamentalist. Most of the community leads a traditional religious life of interpretation and flexibility. Most live in the center of the country, in Jerusalem and Petah Tikva, Kfar Sava and Ra’anana. We’re talking about a middle-class, solid, bourgeois, satisfied community. Judaism for them is a deep identity and a way of life, but they don’t dream at night about rebuilding the Temple and they are pleased to live in a democracy.
      Hard for democracy to win out over nationalism
      But Smotrich understood something when he spoke with this community’s representatives. Because he was speaking to a totally observant audience, he allowed himself to expose the religious-mythic underpinnings of his ideas. He hoped that speaking about Jewish law and the Book of Joshua would lead to an automatic identification with his remarks that would be reinforced by the dormant foundations of a deeply rooted tradition. He hoped that his religious language would make his ideas much harder to oppose. Unfortunately, that hope is not unfounded.
      Democracy, like liberalism, is an ethos. Religious tradition, like nationalism, is the foundation of identity and narrative perception. In a contest between them, it’s very difficult for the former to triumph. If during the 20th century Western nationalism substantively included democracy and liberalism (and thus also moderated religion), in recent decades there’s been a gap emerging between them. As we can see from the refugee crisis in Europe and the Brexit vote, when the masses feel that liberalism is undermining the foundations of nationalism, the response is to boost nationalism at the expense of liberalism. Narrative and identity trump ethos.
      Certain people in the religious-Zionist camp, Smotrich among them, turn to Jewish identity and use a mythic narrative to enlist support for anti-liberal ideas. In a situation in which liberalism is perceived as opposing identity, or in a situation in which there is no answer defending liberalism that’s based on identity, they will succeed in drawing many after them, first and foremost those who are deeply connected to tradition. Only a position that emerges from one’s identity toward liberalism, that reunites nationalism and liberalism (and even religion and democracy), can prevent many religious Zionists and others from being drawn to the insane ideas of Smotrich and his ilk.
      The fact that Smotrich is a dangerous fundamentalist who seeks to give the Palestinians a choice between transfer, apartheid or genocide is horrifying. It’s hard to complain to the Palestinian Authority about their encouragement of terror when the deputy Knesset speaker of the State of Israel supports this type of “subjugation plan.” He should be removed from his post and thrown out of the Knesset.
      But even if this were to happen, the important question is what kind of response we, the religious and secular Zionists, proffer to his ideas. Until there is such an answer, he will continue to move from the margins to the center.
      Dr. Persico is a research fellow at the Shalom Hartman institute and a lecturer in the Department of Comparative Religion at Tel Aviv University.
      Tomer Persico
      Tomer Persico
      Haaretz Contributor

      Send me email alerts for new articles by Tomer Persico
      Send me email alerts

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.497 andere volgers


%d bloggers liken dit: