Archief beheerder

HET CONGOLESE VERLEDEN VAN DE PVDA

door Walter Zinzen

‘Waarom wordt alles wat extreemrechts doet steeds onder de loep gelegd en is dat niet het geval voor extreemlinks?’, vroeg de Antwerpse burgemeester zich onlangs af. Het moet een retorische vraag geweest zijn, want hij kent het antwoord natuurlijk maar al te goed. Vlaams Belang is een voor racisme veroordeelde partij, die niet tot inkeer is gekomen. Van de PVDA daarentegen kan je veel slechts denken, maar racistisch is ze niet. En ze is de beginselen van de parlementaire democratie toegedaan.

Voor deze partij is een cordon sanitaire overbodig, hoewel Gwendolyn Rutten (Open VLD), Bart De Wever (N-VA) en Rik Torfs daar kennelijk geen bezwaar tegen zouden hebben. Bij de SP.A zijn er lieden, zoals voorzitter Crombez, die overwegen om niet alleen samen met Groen, maar ook met de PVDA naar de kiezer te trekken. Dat lokt dan weer verontwaardigde reacties uit bij andere SP.A’ers: de PVDA heeft contacten met Noord-Korea en vindt Castro geen dictator, met die partij mag niet worden samengewerkt. Waarop de PVDA-voorzitter dan weer zucht dat hij verlost wil worden van de schaduw van het verleden. Daar willen we hem graag in volgen. Laten we dus even naar dat verleden kijken.

Ludo Martens in 1979

Ludo Martens in 1979

Toen Amada (Alle Macht aan de Arbeiders) op een congres in 1979 vervelde tot Partij van de Arbeid, stelde voorzitter Ludo Martens een gastspreker voor: Laurent-Désiré Kabila, vader van de huidige Congolese president Joseph Kabila. Martens zou later een boek publiceren over Kabila de oude, om aan te tonen dat die een echte revolutionair was, een nieuwe Lumumba (in de dagboeken van Che Guevara, die zijn revolutie naar Congo probeerde te exporteren, wordt Kabila evenwel een hoerenloper, dronkenlap en luiaard genoemd). Toen zijn idool in 1997 dictator Mobutu opvolgde als Congolees staatshoofd, verkaste Martens naar Kinshasa om er Kabila te adviseren. Hij slaagde erin de woede op te wekken van Louis Michel (MR), toen Belgisch minister van Buitenlandse Zaken, wegens ‘anti-Belgische’ drijverijen. Kabila werd in 2001 vermoord en Martens overleed in 2011.

Laurent-Desire Kabila

Laurent-Desire Kabila

Als de kans om op het Schoon Verdiep een nieuwe bewoner te installeren groter is met de PVDA erbij, tja, dan moet het maar.

Behoort dit alles tot een verleden dat huidig voorzitter Mertens niet met zich wil meeslepen? Geenszins. Voor de PVDA van vandaag is ook zoon Kabila een volgeling van Patrice Lumumba, die streeft naar échte onafhankelijkheid. Dat diezelfde Kabila van Congo een graailand heeft gemaakt om zichzelf en zijn familie schaamteloos te verrijken (zoals in een uitvoerig gedocumenteerde studie van Bloomberg onlangs is aangetoond) zal de lezer van het partijblad Solidair niet te weten komen. Zoals ook de moorden, folteringen en willekeurige arrestaties door Kabila’s veiligheidsdiensten onbesproken blijven. Dat is allemaal westerse propaganda. Net zoals wijlen Martens de misdaden van Stalin nazipropaganda noemde, die nadien door het Westen is overgenomen. Martens was trouwens een verwoede vijand van Fidel Castro, die volgens hem een bondgenoot was van de ‘valse communisten’ in Moskou. Wat dat betreft is er wel degelijk een breuk met het verleden.

De vraag is of dit soort aberraties een bondgenootschap met andere linkse partijen onmogelijk moet maken. Een aanbeveling is het zeker niet, maar op gemeentelijk vlak zal het niet zoveel uitmaken wat de PVDA over Congo en andere buitenlanden denkt. In Borgerhout bestuurt de partij nu al mee, kennelijk tot tevredenheid van de partners. Maar wie overweegt het bed te delen met de PVDA moet wel goed weten wat voor vlees hij in de kuip heeft. En moet, vooral, nagaan of een samenwerking niet meer kiezers verjaagt dan aantrekt. En of coalities met bijvoorbeeld CD&V nog mogelijk zijn. Zeker in Antwerpen is dat geen overbodige vraag. Maar als blijkt dat de kans om op het Schoon Verdiep een nieuwe bewoner te installeren groter wordt met de PVDA erbij , tja, dan moet het maar. ‘Restafval’, het zou wel eens een geuzennaam kunnen worden.

dit stuk verscheen in De Standaard, vrijdag 6.1

januari 6, 2017 at 2:54 pm Plaats een reactie

REGELS ZIJN SOMS BELANGRIJKER DAN DEMOCRATISCHE CONTROLE

 

 

scheids-4

 
door Antdreas Tirez

 

Als je niet zomaar kan rekenen op de kiezer om machthebbers democratisch goed te controleren, zijn strikte regels een alternatief. Maar ze moeten dan wel goed gevolgd worden. Ook en vooral door machthebbers. De partijen Groen en Ecolo willen met een wetsvoorstel rond lobbyen meer transparantie bewerkstelligen over contacten tussen belangenorganisaties en beleidsmarkers. Het voorstel – enkel gericht op legeraankopen – is om onder meer een transparantieregister op te zetten dat alle contacten en hun inhoud registreert.

Die verhoogde transparantie laat oppositie, media of andere belangengroepen toe beter te controleren wat er achter de schermen gebeurt. Dat is essentieel om het vertrouwen in en de efficiëntie van ons politiek systeem te verbeteren. Het feit alleen al dat besluitmakers weten dat ze gecontroleerd kunnen worden, geeft hen een prikkel om niet enkel de regels beter te volgen, maar ook om beter werk af te leveren. Meer transparantie kan dan ook de werking van onze instellingen verbeteren.

Meer transparantie volstaat echter niet. Er moet ook voldoende aandacht zijn van de kiezer voor de fouten die door verhoogde transparantie naar boven zouden komen. Zoniet zal de verkozen politicus zich er weinig van aantrekken. En van de kiezer is geweten dat die zich doorgaans weinig tot niet interesseert voor het politieke reilen en zeilen. Die desinteresse kan worden verklaard doordat de individuele kiezer zich realiseert dat het niet de moeite loont om de publieke besluitvorming van nabij op te volgen. Die stelling staat centraal in de Public Choice theorie, zeg maar de economische theorie van de politiek. Vooral in de Verenigde Staten kent de theorie aanhang. Hier veel minder. En dat verbaast me telkens weer, want deze theorie geeft een krachtig denkkader om de politieke besluitvorming beter te doorgronden.

Informeren

De Public Choice theorie onderscheidt zich door de besluitvorming niet zozeer vanuit groepen of machtsblokken te benaderen, maar vanuit individuen binnen die blokken. Bij elke beslissing wegen die individuen hun voor- en nadelen af. De overheid, een politieke partij of ‘de kiezer’ is dan geen monolithisch blok, maar een groep van individuen met soms verschillende posities en belangen. Wat de kiezer betreft, stelt de theorie dat die tot het besluit komt dat het niet de moeite loont om zich goed te informeren over politiek.

De reden is heel simpel: de individuele kiezer weet dat zijn ene stem nooit het verschil zal maken bij een verkiezing. Dus waarom al die moeite doen om, ook al verloopt alles heel transparant, zich terdege te informeren? Uiteindelijk slaat ook één goed geïnformeerde stem geen deuk in een pakje politieke boter. Enkel als je toevallig van nature geïnteresseerd bent in politiek, informeer je je goed. Maar dat gebeurt dan omdat die bepaalde kiezer de politieke besluitvorming gewoon leuk vindt, en die aantallen zijn zeer beperkt. Reken dus niet op de kiezer om de machthebbers democratisch goed te controleren – op wat schandaaltjes na. Die kiezer heeft immers – overigens rationeel – besloten zich weinig of niet te interesseren om die controle geïnformeerd uit te oefenen.

Scrupuleus

De Public Choice theorie schuift een alternatief naar voren voor de democratische controle: regels. In de eerste plaats is dat de grondwet. Die beperkt de bewegingsruimte van wetgevers en andere machtshebbers. Dat werkt pas goed als de machthebbers collectief beseffen dat het voor de maatschappij en voor hen op lange termijn beter is die regels scrupuleus te volgen. Dat machtshebbers publiekelijk die regels aan hun laars dreigen te lappen, is dan ook een groot gevaar. Toen Donald Trump voor de verkiezingen aangaf dat hij bij verlies de uitslag niet per se zou aanvaarden, leidde dat terecht tot grote consternatie.

Dichter bij huis wil staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken een arrest van een administratieve rechter niet uitvoeren, ook al is hij daartoe verplicht. Hij volgt dus wetens en willens een belangrijke regel niet. Ook dat is een ernstig incident. Niet zozeer de zaak zelf, wel het niet volgen van de regel. Dat noch Theo Francken, noch de N-VA lijkt te beseffen waarom het zo belangrijk is dat machthebbers de regels volgen, is verontrustend.

We kunnen vaak niet rekenen op een goed geïnformeerde, democratische controle. Niet omdat kiezers dom zijn, maar omdat het niet rationeel is zich als individuele kiezer goed te informeren. Het alternatief is dat machthebbers zich laten inperken door regels. Maar dan moeten ze die wel volgen. Doen ze dat niet, dan hollen ze de goede werking van onze democratie uit.


Andreas Tirez

Dit opiniestuk verscheen eerst in De Tijd

Tirez is medewerker van de denkgroep Liberales

 

december 30, 2016 at 3:27 pm 1 reactie

SINT-DYNASTIE

 

leopold15nov_new

door Lucas Catherine

15 november: dag der dynastie, ingesteld door Leopold II op de dag van zijn patroonheilige.

De Heilige Leopold is onder meer de patroonheilige van de Overspelige Echtgenoten. Op aanwijzing van de Heilige Maagd vond de Heilige Leopold de sluier van zijn vrouw terug in een bos.

Vandaar deze foto van onze Leopold II en zijn bekendste maitresse: Blanche ook bekend als de barones de Vaughan.

november 15, 2016 at 10:02 am 1 reactie

CONGRATULATIONS, MASTER BOB

1966-poet

NOBODY WRITES, SINGS, PLAYS, BRINGS

DYLAN LIKE DYLAN

620-06-bob-dylan-73

bob

1962-bd

Bob Dylan with Get Born sign

busy

izl8x

bob78978676657

bob-kids

bob65

dylan-bw

village

layladylay

rain

foreveryoung

bobdylan_blog

inthecorner

oktober 13, 2016 at 12:42 pm Plaats een reactie

ARM BELGIË

arm-belgie

door Piet Wittevrongel

Enkele cijfers over noodlijdend België, Vlaanderen incluis

Deze excellenties zijn nodig om ons land te regeren.

2 Koningen + 2 koninginnen +18 Prinsen + prinsessen

48 ministers + staatssecretarissen in de verschillende regeringen in Belgie

60 senatoren

150 volksvertegenwoordigers federaal

124 volksvertegenwoordigers vlaams parlement

75 Volksvertegenwoordigers waals parlement

46 Volksvertegenwoordigers brussels parlement

11 Volksvertegenwoordigers duitstalig parlement

398 provincieraadsleden

589 burgemeesters

1600 schepenen

Totaal 2820 politiekers voor een landje van 30.528 vierkante kilometer voor 10.500.000 Belgen .

Kustlijn 67 km als zij allemaal op een rij 24 meter van elkaar dan staat de eerste op de grens aan het zwin en de laatste aan de grens bij De Panne .

1 politieker voor elke 3700 inwoners pasgeborenen inbegrepen.

Ter vergelijking de bevolking moet China 365.450 politiekers tellen, USA 85.297 politiekers

Weet ge nu waarom de begroting niet klopt en waarom ge voortdurend moet inleveren?

Voor het eerst weten we hoeveel de monarchie echt kost: 38.742.000 euro per jaar

De werkingskosten van de koninklijke familie

Wie krijgt hoeveel?

Filip: 11,5 miljoen euro/jaar, Koning Albert II: 908.000 euro,

Prins Laurent: 303.000 euro, Prinses Astrid: 316.000 euro

Federaal

Eerste minister + vice- premiers 227.000 euro (bruto)

Gewone minister 223.000 euro (bruto)

Staatssecretaris 212.000 euro (bruto)

Kostprijs parlementen België.

Begroting 2016

Senaat 53.425 euro

Kamer 127.222.000 euro

Dotaties aan politieke partijen 29.523.000 euro

Pensioen Senaat 900.000

Vlaams parlement 93.230.000 euro

Parlement Franse gemeenschap 27.368.000 euro

Parlement Waals Gewest 57.782.000 euro

Brussels Parlement 42.824.000 euro

Duits Parlement 5.317.000 euro

Totaal alle Parlementen 432.274.000 euro

 

Brutojaarlonen burgemeesters Vlaamse gemeenten (vanaf 1 maart 2012 (geïndexeerd)

Aantal inwoners                              Brutojaarloon

300 of minder                                 21.836,96 euro

Van 301 tot 500                              24.147,32 euro

Van 501 tot 750                               26.445,94 euro

Van 751 tot 1.000                            29.530,32 euro

Van 1.001 tot 1.250                         32.602,98 euro

Van 1.251 tot 1.500                         33.564,65 euro

Van 1.501 tot 2.000                         34.526,32 euro

Van 2.001 tot 2.500                         35.769,45 euro

Van 2.501 tot 3.000                         37.211,95 euro

Van 3.001 tot 4.000                         38.842,11 euro

Van 4.001 tot 5.000                         40.284,62 euro

Van 5.001 tot 6.000                         44.506,58 euro

Van 6.001 tot 8.000                         47.379,87 euro

Van 8.001 tot 10.000                      50.663,62 euro

Van 10.001 tot 15.000                    58.075,52 euro

Van 15.001 tot 20.000                    62.215,39 euro

Van 20.001 tot 25.000                    74.154,18 euro

Van 25.001 tot 35.000                    79.021,17 euro

Van 35.001 tot 50.000                    83.653,61 euro

Van 50.001 tot 80.000                    98.102,13 euro

Van 80.001 tot 150.000                  118.262 euro

Meer dan 150.000                           127.492 euro

Ken je het aantal inwoners van je stad, dan kan je met bovenstaande tabel vrij makkelijk achterhalen hoeveel je burgemeester per jaar verdient.

Presentiegelden en kostenvergoedingen

Artikel 97

De provincieraadsleden genieten een presentiegeld voor het bijwonen van de provincieraadsvergaderingen en de commissievergaderingen.
De door hen ondertekende aanwezigheidslijst geldt daarbij als titel voor de uitbetaling van dit presentiegeld.
Het bedrag van het presentiegeld voor het bijwonen van de vermelde vergaderingen wordt per bijgewoonde vergadering vastgesteld op 124,98 euro en gekoppeld aan de spilindex 138,01.

Er wordt een presentiegeld ten belope van het dubbel van het vermelde bedrag toegekend aan:

  • de provincieraadsvoorzitter voor het bijwonen van de provincieraadsvergaderingen
  • de ondervoorzitter van de provincieraad die, bij afwezigheid of bij verhindering van de voorzitter, de provincieraadsvergadering voorzit
  • de leden van het bureau, met uitzondering van de gedeputeerden, voor het bijwonen van de vergaderingen van het bureau
  • het raadslid dat, bij afwezigheid van de voorzitter van een commissie, de commissievergadering voorzit.

Artikel 98

Ter vergoeding van de reiskosten die zij maken voor verplaatsingen die verband houden met en noodzakelijk zijn voor de uitoefening van hun mandaat, ontvangen de provincieraadsleden een vergoeding wegens reiskosten gelijk aan de prijs van de reis op de lijnen van de openbare vervoersdiensten. Indien zij van hun eigen voertuig gebruikmaken, wordt die vergoeding berekend volgens het tarief, vastgesteld op het stuk van de reiskosten toegekend aan het personeel van de provincie.

Andere niet-forfaitaire vergoedingen voor gemaakte onkosten kunnen aan de provincieraadsleden enkel worden toegekend op basis van een door de provincieraad aangenomen reglement.

Artikel 99

Naast de in de artikelen 97 en 98 vermelde presentiegelden en kostenvergoedingen worden aan de hiernavermelde personen de volgende forfaitaire kostenvergoedingen toegekend:

  • aan de voorzitter: een jaarlijkse kostenvergoeding van 10 712,76 euro
  • aan de voorzitters van de in de provincieraad aanwezige fracties: een jaarlijkse kostenvergoeding van 1 785,46 euro
  • aan de voorzitters van de commissies: een jaarlijkse kostenvergoeding van 1 071,28 euro.

De in dit artikel vermelde bedragen worden gekoppeld aan de spilindex 138,01.

1600 Schepenen

Schepen: van 17.000 tot 92.000 euro bruto per jaar

Volgens oud-gouverneur Luc Coene van de Nationale Bank van België zijn nieuwe belastingen geen taboe want : “De modale Belg lijdt nog geen pijn”.

Volgens Kris Peeters leven we allemaal boven onze stand. T’ is maar hoe je het bekijkt.

Volgens mij leeft het parlement en de regering boven hun stand.

In de Afbeelding zie je de kostprijs voor de parlementen in België volgens de begroting van 2016 ( = raming ). Daarbij is de kostprijs van de regering niet inbegrepen.

Ter vergelijking: voor de splitsing van de bevoegdheden (voor 1970) hadden we een regering Vanden Boeynants I : 19 ministers en 4 staatssecretarissen. Het parlement: Kamer: 212 Senaat: 178 = 390 leden in totaal.

Nu hebben we met alle regeringen samen 41 ministers en 7 staatssecretarissen. Alle parlementen samen = 482 leden

De bevoegdheden worden verdeeld tussen de federale regering, de Vlaamse regering, de Waalse gewestregering, de Franse gemeenschapsregering, de Duitse gemeenschapsregering en de Brusselse gewestregering = 7 regeringen.

Daarnaast hebben we ook nog provincies met de bijhorende gouverneurs , deputaties en provincieraden. 589 gemeenten met burgemeester, gemeentebestuur en gemeenteraad.

Wie leeft hier boven zijn stand?

NU WEET GE HET!!!

Vertel het verder

oktober 8, 2016 at 5:11 pm 3 reacties

EEN OUDE KONGOHYMNE

kongohymne

 

Met dank aan Piet Wittevrongel.

september 29, 2016 at 7:05 am Plaats een reactie

NON JEF T’ES PAS TOUT SEUL

jef-lamb

NON JEF T’ES PAS TOUT SEUL

Door Jef Coeck

Het is een merkwaardig toeval dat Jef Lambrecht (68) gestorven is op een 9/11, datum waarover hij zoveel geschreven heeft – althans over de oorzaken en gevolgen ervan. Hij was een diepganger, haatte oppervlakkigheid en leugens. Die waren er over ‘zijn’ onderwerp, het Midden- en Nabije Oosten in overvloed.

Hij liet zich niet inpakken door politici, hier niet en nergens. Op reportage was hij een Einzelgänger, never embedded, ook nooit aanbeden. Als iedere journalist bij de Eerste Golfoorlog naar Bagdad trachtte te komen, bleef hij eigenzinnig en onbegrepen (ook door zijn redactie in Brussel) aan de Jordaanse grens hangen. Daar praatte hij met Iraakse vluchtelingen, met Jordaniërs ook die de voorgeschiedenis kenden en met mensen die van wanten wisten. Niet met autoriteiten, tenzij hij zeker was dat ze hem niet belazerden. Zelden dus.

Lambrecht was een ‘ouderwetse’ journalist. Hij joeg niet op scoops, terwijl zijn collega’s allemaal dezelfde nietszeggende beelden van nachtelijke groene raketontploffingen doorzonden – vanop het balkon van hun hotel.  Hij was niet enkel verslaggever maar ook wetenschapper die de geschiedenis van de streek bestudeerd had. Hij schreef er boeken over, zes in totaal. Weinigen hebben ze gelezen, de ‘specialisten’ wilden hem niet citeren  omdat ze dachten het zelf beter te weten. Niet dat zijn interpretatie onfeilbaar was. Hij ging bv. wel erg ver in de vermeende samenwerking tussen de oude Palestijnse garde en de nazi’s, in de jaren voor en na de Tweede Wereldoorlog.
Behalve journalist was hij ook kunstenaar, literair en plastisch. Bevriend met Hugo Claus en andere authentieke artiesten. Authenticiteit was trouwwens zijn codewoord. Daar kon geen ‘primeur’ of ‘exclusiviteit’ tegenop.

Jef Lambrecht was ook occasioneel medewerker aan het Salon. We missen hem nu al.

OVER JEF

Door Johan Depoortere

Die prachtige radiostem – dat was het eerste dat me weer opviel toen ik naar aanleiding van zijn overlijden de audio- en videofragmenten hoorde en zag. Jef Lambrecht koesterde de taal en ook dat is een traditie die met hem een beetje meer verloren gaat.

Hij zou het woord wellicht verafschuwen, maar – en het is genoeg herhaald – Jef was een buitenbeentje: eigenzinnig, koppig, tegendraads, maar daardoor juist zo interessant. Hij foeterde op het rookverbod in de VRT-gebouwen en ging onverstoord door met zijn dodelijke gewoonte. Je zag hem zelden zonder zijn zelfgedraaide dunne sigaretje, ook op plaatsen waar het al lang niet meer mocht.

Nee een gemakkelijk mens was hij niet – anders zouden de kranten nu niet volstaan met de elegieën die terecht zijn vele talenten in herinnering brengen. En nee, ik was het ook niet altijd met hem eens. Zo herinner ik mij een discussie op een lange vlucht van Afghanistan naar Brussel. Jef vond Israël een legitieme natiestaat als een ander, ik noemde en noem het een koloniaal project. Maar tegen zijn eruditie en belezenheid kon ik niet op.

Zijn dood op 11 september lijkt wel een door hemzelf in scène gezette happening. Met een klap de wereld verlaten – helemaal Jef.

 

Lees hier het interview met Jef Lambrecht in Het Salon dat eerder in De Morgen was verschenen (2009). Goed om te weten is dat de wrevel van Jef over de journalistieke koers van zijn werkgever veel te maken had met het personage dat nu als kamervoorzitter lessen in de journalistiek meent te moeten geven. JD

 

september 12, 2016 at 6:51 am 2 reacties

Oudere berichten


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.237 andere volgers