Archief beheerder

SINT-DYNASTIE

 

leopold15nov_new

door Lucas Catherine

15 november: dag der dynastie, ingesteld door Leopold II op de dag van zijn patroonheilige.

De Heilige Leopold is onder meer de patroonheilige van de Overspelige Echtgenoten. Op aanwijzing van de Heilige Maagd vond de Heilige Leopold de sluier van zijn vrouw terug in een bos.

Vandaar deze foto van onze Leopold II en zijn bekendste maitresse: Blanche ook bekend als de barones de Vaughan.

november 15, 2016 at 10:02 am 1 reactie

CONGRATULATIONS, MASTER BOB

1966-poet

NOBODY WRITES, SINGS, PLAYS, BRINGS

DYLAN LIKE DYLAN

620-06-bob-dylan-73

bob

1962-bd

Bob Dylan with Get Born sign

busy

izl8x

bob78978676657

bob-kids

bob65

dylan-bw

village

layladylay

rain

foreveryoung

bobdylan_blog

inthecorner

oktober 13, 2016 at 12:42 pm Plaats een reactie

ARM BELGIË

arm-belgie

door Piet Wittevrongel

Enkele cijfers over noodlijdend België, Vlaanderen incluis

Deze excellenties zijn nodig om ons land te regeren.

2 Koningen + 2 koninginnen +18 Prinsen + prinsessen

48 ministers + staatssecretarissen in de verschillende regeringen in Belgie

60 senatoren

150 volksvertegenwoordigers federaal

124 volksvertegenwoordigers vlaams parlement

75 Volksvertegenwoordigers waals parlement

46 Volksvertegenwoordigers brussels parlement

11 Volksvertegenwoordigers duitstalig parlement

398 provincieraadsleden

589 burgemeesters

1600 schepenen

Totaal 2820 politiekers voor een landje van 30.528 vierkante kilometer voor 10.500.000 Belgen .

Kustlijn 67 km als zij allemaal op een rij 24 meter van elkaar dan staat de eerste op de grens aan het zwin en de laatste aan de grens bij De Panne .

1 politieker voor elke 3700 inwoners pasgeborenen inbegrepen.

Ter vergelijking de bevolking moet China 365.450 politiekers tellen, USA 85.297 politiekers

Weet ge nu waarom de begroting niet klopt en waarom ge voortdurend moet inleveren?

Voor het eerst weten we hoeveel de monarchie echt kost: 38.742.000 euro per jaar

De werkingskosten van de koninklijke familie

Wie krijgt hoeveel?

Filip: 11,5 miljoen euro/jaar, Koning Albert II: 908.000 euro,

Prins Laurent: 303.000 euro, Prinses Astrid: 316.000 euro

Federaal

Eerste minister + vice- premiers 227.000 euro (bruto)

Gewone minister 223.000 euro (bruto)

Staatssecretaris 212.000 euro (bruto)

Kostprijs parlementen België.

Begroting 2016

Senaat 53.425 euro

Kamer 127.222.000 euro

Dotaties aan politieke partijen 29.523.000 euro

Pensioen Senaat 900.000

Vlaams parlement 93.230.000 euro

Parlement Franse gemeenschap 27.368.000 euro

Parlement Waals Gewest 57.782.000 euro

Brussels Parlement 42.824.000 euro

Duits Parlement 5.317.000 euro

Totaal alle Parlementen 432.274.000 euro

 

Brutojaarlonen burgemeesters Vlaamse gemeenten (vanaf 1 maart 2012 (geïndexeerd)

Aantal inwoners                              Brutojaarloon

300 of minder                                 21.836,96 euro

Van 301 tot 500                              24.147,32 euro

Van 501 tot 750                               26.445,94 euro

Van 751 tot 1.000                            29.530,32 euro

Van 1.001 tot 1.250                         32.602,98 euro

Van 1.251 tot 1.500                         33.564,65 euro

Van 1.501 tot 2.000                         34.526,32 euro

Van 2.001 tot 2.500                         35.769,45 euro

Van 2.501 tot 3.000                         37.211,95 euro

Van 3.001 tot 4.000                         38.842,11 euro

Van 4.001 tot 5.000                         40.284,62 euro

Van 5.001 tot 6.000                         44.506,58 euro

Van 6.001 tot 8.000                         47.379,87 euro

Van 8.001 tot 10.000                      50.663,62 euro

Van 10.001 tot 15.000                    58.075,52 euro

Van 15.001 tot 20.000                    62.215,39 euro

Van 20.001 tot 25.000                    74.154,18 euro

Van 25.001 tot 35.000                    79.021,17 euro

Van 35.001 tot 50.000                    83.653,61 euro

Van 50.001 tot 80.000                    98.102,13 euro

Van 80.001 tot 150.000                  118.262 euro

Meer dan 150.000                           127.492 euro

Ken je het aantal inwoners van je stad, dan kan je met bovenstaande tabel vrij makkelijk achterhalen hoeveel je burgemeester per jaar verdient.

Presentiegelden en kostenvergoedingen

Artikel 97

De provincieraadsleden genieten een presentiegeld voor het bijwonen van de provincieraadsvergaderingen en de commissievergaderingen.
De door hen ondertekende aanwezigheidslijst geldt daarbij als titel voor de uitbetaling van dit presentiegeld.
Het bedrag van het presentiegeld voor het bijwonen van de vermelde vergaderingen wordt per bijgewoonde vergadering vastgesteld op 124,98 euro en gekoppeld aan de spilindex 138,01.

Er wordt een presentiegeld ten belope van het dubbel van het vermelde bedrag toegekend aan:

  • de provincieraadsvoorzitter voor het bijwonen van de provincieraadsvergaderingen
  • de ondervoorzitter van de provincieraad die, bij afwezigheid of bij verhindering van de voorzitter, de provincieraadsvergadering voorzit
  • de leden van het bureau, met uitzondering van de gedeputeerden, voor het bijwonen van de vergaderingen van het bureau
  • het raadslid dat, bij afwezigheid van de voorzitter van een commissie, de commissievergadering voorzit.

Artikel 98

Ter vergoeding van de reiskosten die zij maken voor verplaatsingen die verband houden met en noodzakelijk zijn voor de uitoefening van hun mandaat, ontvangen de provincieraadsleden een vergoeding wegens reiskosten gelijk aan de prijs van de reis op de lijnen van de openbare vervoersdiensten. Indien zij van hun eigen voertuig gebruikmaken, wordt die vergoeding berekend volgens het tarief, vastgesteld op het stuk van de reiskosten toegekend aan het personeel van de provincie.

Andere niet-forfaitaire vergoedingen voor gemaakte onkosten kunnen aan de provincieraadsleden enkel worden toegekend op basis van een door de provincieraad aangenomen reglement.

Artikel 99

Naast de in de artikelen 97 en 98 vermelde presentiegelden en kostenvergoedingen worden aan de hiernavermelde personen de volgende forfaitaire kostenvergoedingen toegekend:

  • aan de voorzitter: een jaarlijkse kostenvergoeding van 10 712,76 euro
  • aan de voorzitters van de in de provincieraad aanwezige fracties: een jaarlijkse kostenvergoeding van 1 785,46 euro
  • aan de voorzitters van de commissies: een jaarlijkse kostenvergoeding van 1 071,28 euro.

De in dit artikel vermelde bedragen worden gekoppeld aan de spilindex 138,01.

1600 Schepenen

Schepen: van 17.000 tot 92.000 euro bruto per jaar

Volgens oud-gouverneur Luc Coene van de Nationale Bank van België zijn nieuwe belastingen geen taboe want : “De modale Belg lijdt nog geen pijn”.

Volgens Kris Peeters leven we allemaal boven onze stand. T’ is maar hoe je het bekijkt.

Volgens mij leeft het parlement en de regering boven hun stand.

In de Afbeelding zie je de kostprijs voor de parlementen in België volgens de begroting van 2016 ( = raming ). Daarbij is de kostprijs van de regering niet inbegrepen.

Ter vergelijking: voor de splitsing van de bevoegdheden (voor 1970) hadden we een regering Vanden Boeynants I : 19 ministers en 4 staatssecretarissen. Het parlement: Kamer: 212 Senaat: 178 = 390 leden in totaal.

Nu hebben we met alle regeringen samen 41 ministers en 7 staatssecretarissen. Alle parlementen samen = 482 leden

De bevoegdheden worden verdeeld tussen de federale regering, de Vlaamse regering, de Waalse gewestregering, de Franse gemeenschapsregering, de Duitse gemeenschapsregering en de Brusselse gewestregering = 7 regeringen.

Daarnaast hebben we ook nog provincies met de bijhorende gouverneurs , deputaties en provincieraden. 589 gemeenten met burgemeester, gemeentebestuur en gemeenteraad.

Wie leeft hier boven zijn stand?

NU WEET GE HET!!!

Vertel het verder

oktober 8, 2016 at 5:11 pm 3 reacties

EEN OUDE KONGOHYMNE

kongohymne

 

Met dank aan Piet Wittevrongel.

september 29, 2016 at 7:05 am Plaats een reactie

NON JEF T’ES PAS TOUT SEUL

jef-lamb

NON JEF T’ES PAS TOUT SEUL

Door Jef Coeck

Het is een merkwaardig toeval dat Jef Lambrecht (68) gestorven is op een 9/11, datum waarover hij zoveel geschreven heeft – althans over de oorzaken en gevolgen ervan. Hij was een diepganger, haatte oppervlakkigheid en leugens. Die waren er over ‘zijn’ onderwerp, het Midden- en Nabije Oosten in overvloed.

Hij liet zich niet inpakken door politici, hier niet en nergens. Op reportage was hij een Einzelgänger, never embedded, ook nooit aanbeden. Als iedere journalist bij de Eerste Golfoorlog naar Bagdad trachtte te komen, bleef hij eigenzinnig en onbegrepen (ook door zijn redactie in Brussel) aan de Jordaanse grens hangen. Daar praatte hij met Iraakse vluchtelingen, met Jordaniërs ook die de voorgeschiedenis kenden en met mensen die van wanten wisten. Niet met autoriteiten, tenzij hij zeker was dat ze hem niet belazerden. Zelden dus.

Lambrecht was een ‘ouderwetse’ journalist. Hij joeg niet op scoops, terwijl zijn collega’s allemaal dezelfde nietszeggende beelden van nachtelijke groene raketontploffingen doorzonden – vanop het balkon van hun hotel.  Hij was niet enkel verslaggever maar ook wetenschapper die de geschiedenis van de streek bestudeerd had. Hij schreef er boeken over, zes in totaal. Weinigen hebben ze gelezen, de ‘specialisten’ wilden hem niet citeren  omdat ze dachten het zelf beter te weten. Niet dat zijn interpretatie onfeilbaar was. Hij ging bv. wel erg ver in de vermeende samenwerking tussen de oude Palestijnse garde en de nazi’s, in de jaren voor en na de Tweede Wereldoorlog.
Behalve journalist was hij ook kunstenaar, literair en plastisch. Bevriend met Hugo Claus en andere authentieke artiesten. Authenticiteit was trouwwens zijn codewoord. Daar kon geen ‘primeur’ of ‘exclusiviteit’ tegenop.

Jef Lambrecht was ook occasioneel medewerker aan het Salon. We missen hem nu al.

OVER JEF

Door Johan Depoortere

Die prachtige radiostem – dat was het eerste dat me weer opviel toen ik naar aanleiding van zijn overlijden de audio- en videofragmenten hoorde en zag. Jef Lambrecht koesterde de taal en ook dat is een traditie die met hem een beetje meer verloren gaat.

Hij zou het woord wellicht verafschuwen, maar – en het is genoeg herhaald – Jef was een buitenbeentje: eigenzinnig, koppig, tegendraads, maar daardoor juist zo interessant. Hij foeterde op het rookverbod in de VRT-gebouwen en ging onverstoord door met zijn dodelijke gewoonte. Je zag hem zelden zonder zijn zelfgedraaide dunne sigaretje, ook op plaatsen waar het al lang niet meer mocht.

Nee een gemakkelijk mens was hij niet – anders zouden de kranten nu niet volstaan met de elegieën die terecht zijn vele talenten in herinnering brengen. En nee, ik was het ook niet altijd met hem eens. Zo herinner ik mij een discussie op een lange vlucht van Afghanistan naar Brussel. Jef vond Israël een legitieme natiestaat als een ander, ik noemde en noem het een koloniaal project. Maar tegen zijn eruditie en belezenheid kon ik niet op.

Zijn dood op 11 september lijkt wel een door hemzelf in scène gezette happening. Met een klap de wereld verlaten – helemaal Jef.

 

Lees hier het interview met Jef Lambrecht in Het Salon dat eerder in De Morgen was verschenen (2009). Goed om te weten is dat de wrevel van Jef over de journalistieke koers van zijn werkgever veel te maken had met het personage dat nu als kamervoorzitter lessen in de journalistiek meent te moeten geven. JD

 

september 12, 2016 at 6:51 am 2 reacties

RADICALISATIE VAN EEN BOURGEOIS: MAURICE CALMEYN IN CONGO

Calm 1

 

door Lucas Catherine

 

Een man staat in de brousse van Noord Congo. Het geweer in de hand. Zijn fox-terrier naast hem. Hij speurt naar een verre olifant. Zijn hondje kijkt hem aan. De man bekijkt de fox-terrier, die heeft: “de oortjes gespitst, de oogjes vol passie, rillingen over zijn lijfje en zijn neusje in de wind. Soms heft hij zijn kop op alsof hij mij vraagt: ‘jij die groter bent dan ik en boven het gras kan kijken, zie jij daar geen wild?’”.

Calmeyn beschrijft zijn hondje in 1908, aan de boorden van de Uele-rivier. De vergelijking met Kuifje dringt zich op, maar Bobbie zal pas twintig jaar later een stripfiguur worden. De scène komt uit  zijn boek: Au Congo.  Calmeyn, een vergeten figuur en een weggemoffeld boek. Dat hij ‘vergeten’ werd ligt misschien aan de titel van het boek dat hij in 1912 publiceerde: Au Congo belge: chasses à l’éléphant, les indigènes, l’administration. Een boek over de jacht op olifanten, maar veel meer.
Maurice Calmeyn, half Brusselaar en daar rijke bourgeois en half De Pannenaar en daar groot-grondbezitter is van opleiding landbouwingenieur en wil als toerist op olifantenjacht in Congo. In de beschrijving die hij geeft van zijn reis van acht maanden (1908) speelt de jacht de hoofdrol – een olifant schiet je het best boven het oor in de schedel, altijd prijs! , en van op 10 meter, anders ben je geen jager maar een dierenbeul- . Maar in het boek duiken vooral kritische noten over de kolonisatie op. Geen hond die er naar luisterde, behalve zijn fox-terrier.

 

Calm 2

 Ook de grote critici van de Congo Vrijstaat: Vangroenweghe met zijn Rood Rubber (1985) of Delathuy’s De Congostaat van Leopold II (1989) verwijzen niet naar Calmeyn. Nochtans vond de Bibliothèque nationale de France het de moeite waard om door Hachette het boek in facsimilé te laten heruitgeven.

Calmeyns oordeel over Leopold II is verpletterend: “Het is spijtig dat de soeverein van Congo een deel van de Belgische en buitenlandse pers heeft omgekocht, maar het is nog erger dat hij bepaalde politici heeft gedegradeerd tot zijn slippendragers en dat die nu geen enkele waardigheid of onafhankelijkheid meer tonen in het parlement. Nu ik dit schrijf weet ik dat men mij een gebrek aan loyauteit aan de koning zal verwijten. Het kan me niets schelen.” “Ministers en politici leggen het landsbelang naast zich neer en verworden tot lakeien van de Kroon. Veel van hen worden voor hun slaafse dienstbaarheid beloond met adellijke titels of postjes in de haute-finance, iets wat ze anders nooit hadden kunnen bekomen.”

Als landbouwingenieur is hij deskundig genoeg om een vernietigend oordeel uit te spreken over de rubberpolitiek: “In Bima heb ik in aanwezigheid van een landbouwinspecteur een plantage bezocht die zes jaar daarvoor was aangelegd, met duizenden aangeplante rubberlianen. Met moeite heb ik er één gevonden die nog niet was afgestorven.”

“Hele bevolkingen worden het woud in gestuurd om rubber te oogsten en kwasi permanent in het woud te kamperen, zonder nog voor zichzelf iets te kweken en dit zonder echte schuilplaats, ze zijn ondervoed.” “De lokale bevolking is niet meer in staat om rubber aan te voeren, alle lianen in de streek zijn weg, kapot geoogst en dus zal men daar tegen de bevolking een politionele actie organiseren.” “Zo een ‘politionele actie’ leidde vaak tot grote opstanden. Het is zo dat de Bangala’s de concessies van de Anversoise in de jaren 1899, 1900, 1901 in vuur en vlam hebben gezet.” “Met stelligheid kan ik beweren dat de bevolking nu veel meer afziet dan in de tijd van de Arabieren… Je mag niet vergeten dat deze ‘Arabische veroveraars’ overal plantages van allerlei voedselculturen hadden aangelegd en dat de lokale bevolking hier alle baat bij vond. Nu zijn die plantages verdwenen en is er niets in de plaats gekomen… Het is spijtig dat er nooit een onpartijdige geschiedenis is geschreven van de aanwezigheid van de Zanzibari Arabieren en van alles wat ze daar hebben gecreëerd.”

 

Calm 3

Calmeyn schrijvend in zijn tent

 

“Wij zullen nog lang en veel werk hebben om de wonden te helen die Leopold II en zijn zakenpartners hebben geslagen.”

“Miljoenen zwarten worden door het koloniaal bestuur geminacht en draaien iedere dag op voor de fouten en de onbekwaamheid van de ambtenaren, tot natuurlijk het moment komt dat ze onvermijdelijk in opstand zullen komen.”

“Na mijn twee reizen ben ik tot de conclusie gekomen dat de Vrijstaat alleen maar aan zijn onmiddellijk eigenbelang heeft gedacht en nooit aan de toekomst van Congo.” “Hier werd systematisch geplunderd door zowel de Vrijstaat als door commerciële bedrijven.”

 

Calm 4

 Maar we hebben daar toch ‘de beschaving’ gebracht, vooral dankzij de missionarissen, of niet?
“De kwestie is niet of onze morele principes superieur zijn aan die van de inboorlingen, maar wel of ze op een betere manier gaan leven als ze onze principes aannemen. Wel, ik kan u verzekeren dat geen enkel contact met missionarissen, katholiek of protestant, ze moreel beter heeft gemaakt.”

“Deze missionarissen vormen een staat binnen de staat, erger nog een staat boven de staat.”

“Ze verspillen hun tijd met de zwarten de catechismus bij te brengen en om hun mooie eigen gezangen te vervangen met van die verschrikkelijke kerkelijke hymnen. Ze zitten nog altijd in de tijd van de Reformatie en steken al hun tijd in aanvallen tegen Protestantse missionarissen of ongelovige Europeanen.”
“De staat zou eigen scholen moeten oprichten waarin de Congolezen een vak leren want zowel de staat als de firma’s hebben nood aan lokale bedienden die kunnen lezen, schrijven en rekenen, vakmensen als metsers, timmerlui, smeden of mecaniciens. Als je het resultaat van de missiescholen bekijkt dan is op dit vlak het resultaat nul.”

“Het ergste is dat de staat met geweld nog altijd kinderen naar de missiescholen brengt en de religieuzen het recht geeft om die tot hun twintig, vijfentwintig uit te buiten. En als ze vluchten stuurt men het leger op hen af.”

Calm 5

Al deze citaten dateren uit 1912 jaar waarin zijn boek verscheen. Zijn kritiek op de kolonisatiepolitiek voert hem ook naar steeds radicalere kritiek op het kapitalistische systeem in België. Hij eindigt zijn carrière als communist.
Hij sticht twee coöperatieven in De Panne en een lekenschool voor vissers- en arbeiderskinderen. Het grootste gedeelte van zijn grond aan de Westkust (118ha) schonk hij aan de gemeenschap en het Museum voor Schone Kunsten kreeg zijn collectie fauvistische schilderijen.
Net voor zijn dood wordt hij de voornaamste financier van de film Misère au Borinage (van Joris Ivens en Henri Storck). Hij zal de film nooit zien, hij sterft de dag van de première.

Wie zijn grafmonument op het kerkhof van De Panne bezoekt, – het torent hoog uit boven al de katholieke kruisen-, merkt direct dat hij Vrijmetselaar en communist was.

Een zuil met daarop de buste van een vrouw, Marianne symbool van la Liberté. Boven haar hoofd de maçonnieke driehoek, op haar borst de Soviet ster, aan haar voeten de slogan Egalité en links en rechts van haar twee grote hamer- en sikkelversieringen.

 

 Calm 6

Is hij vergeten omdat hij zo negatief deed over het ‘genie’ Leopold II of omwille van zijn communisme? Want het spook van het communisme heeft ook in Congo rond gewaard. Met de onafhankelijkheid van Congo grensde het zelfs aan blanke paranoia: Lumumba, communist! Mulele, communist! U moet er maar het propagandaboekje van het ministerie over nalezen: La Pénétration communiste au Congo door Pierre Houart (1960), prof aan de Université catholique de Louvain. Katholieken en communisten, het ging toen nog minder te samen dan in de tijd van Maurice Calmeyn.

 

Meer over Maurice Calmeyn in : Lucas Catherine, Kongo een voorgeschiedenis, dat in het najaar bij uitgeverij EPO verschijnt.

september 5, 2016 at 4:13 am Plaats een reactie

HET VERSCHIL TUSSEN CORRUPTIE EN PERCEPTIE

Daniël Termont

Daniël Termont

 

door Jef Coeck

De Gentse burgemeester Daniël Termont komt niet uit een socialistisch nest, wat niet betekent dat hij geen socialist kan zijn. Vanaf zijn 14de is hij bij de ‘roden’ ingetrokken, jongerenbeweging, mutualiteit, buurthuis De Vuist, dan voorzitter SP-afdeling Mariakerke. Gemeenteraadslid, Bond Moyson. En in 1995 volstijds schepen in Gent, voor haven en economie. Sinds 2007 burgemeester en mandataris in meerdere energiebedrijven. En, niet vergeten, bestuurslid van de ‘Buffalo’s’ (voetbalclub AA Gent).

In 2012 voerde hij – tegen de zin van zijn partijbestuurders – een kartellijst SP.A-Groen aan en behaalde de absolute meerderheid met meer dan 44.000 stemmen, een Gents record. In 2014 werd hij verkozen tot tweede van de drie beste burgemeesters ter wereld. Hoe dat berekend wordt is mij een raadsel, feit is dat zijn populariteit steeds groeiend was en dat hij van het middeleeuwse Gent een moderne stad wist te maken, zonder veel vernietiging van erfgoed. Geen kleine prestatie voor een man die begon als ‘burgemeester van de Gentse feesten’ en wiens aanvankelijke reputatie gebaseerd was op populisme. Dat laatste blijkt dus niet te kloppen, Hij is niet enkel in perceptie populair, hij heeft gemeenschapsdaden verricht waar voorgangers niet aan toe kwamen. Gent is nu een moderne, levendige stad, die toch haar verleden in ere houdt.

Voor het op een hagiografie gaat lijken, komen we tot de essentie van dit verhaal. Het faillissement van een relatief kleine bank, Optima genaamd, heft de allure van een’affaire’ gekregen. Er zou gesjoemeld zijn, met handen in kassa’s gegraaid, tot het faillissement onafwendbaar leek. De BBI (Bijzondere Belastinginspectie) heeft opdracht gekregen alles tot op het bot uit te spitten. In het parlement is een onderzoekscommissie opgericht. De Gentse oppositie, in de

Bracke

Bracke

persoon van voormalig journalist Siegfried Bracke ijvert om Termont weg te krijgen, zodat hijzelf burgemeester kan worden. Zover is het nog lang niet. Termont was half en half bevriend met de eigenaar van de bank, Jeroen Piqueur, tot voor kort een man achter de schermen, een van de 1% rijken die zich ongenaakbaar wanen. Er bestaan foto’s van de twee, die samen het glas heffen. Dat is niet verboden. Evenmin is het een vergrijp dit te doen op een boot – die niet eens het dure luxe-yacht van Piqueur bleek te zijn. Er zijn ook geen aanwijzingen van omkoping of wat dies zij, in het voordeel van Termont.

   Jeroen Piqueur


Jeroen Piqueur

Het merkwaardige is dat burgemeester Termont zich openlijk excuseert omdat zijn naam genoemd was in de affaire. De wijze ouderling van de partij, Louis Tobback, verwoordt het zo: ‘Daniël heeft dat heel ongelukkig aangepakt. Hij heeft zich willen verontschuldigen voor iets wat hij niet heeft gedaan. Het roemruchte ‘et alors’ van François Mitterand (zijn reactie op berichten dat hij een buitenechtelijk kind had/red.)was hier op zijn plaats geweest.’ En nog: ‘Of je met iemand als Piqueur omgaat moet je zelf weten. Ik heb de indruk dat ik hem al op een kilometer afstand kan ruiken.’

Crombez

Crombez

Er bestaan ook foto’s van SP.A-voorzitter John Crombez met bankier Piqueur. Behalve die foto’s – niet verboden – kan in deze context geen enkel bezwarend feit tegen Crombez worden ingebracht. Zo’n foto is helemaal geen smoking gun, hooguit wat fletse rook. Dat is voor de ‘sociale’ media voldoende om het populaire spreekwoord boven te halen: waar rook is, is vuur.

Tijdens een emotionele gemeenteraadszitting eiste alleen het Vlaams Belang het ontslag van Termont. Zelfs de N-VA deed dat niet. De burgemeester smeekte de oppositie officieel klacht in te dienen. ‘Dan kan ik tenminste voor de rechtbank bewijzen dat ik niets misdaan heb.’
En nog: ‘Ik zeg u met de hand op het hart dat ik nooit aan foefelarij heb deelgenomen. Netwerken is onze kracht in de stad. Als Gent niet meer mag spreken met ondernemers, zal Gent niet de ontwikkeling kennen die het de afgelopen twintig jaar kende.’

Overeengekomen werd om binnen de gemeenteraad een openbare onderzoekscommissie ad-hoc op te richten. De eerste bijeenkomst moet plaats hebben nog voor de  Gentse Feesten – (15-24 juli). Of het allemaal zo feestelijk zal worden als door sommigen wordt gehoopt, is twijfelachtig. Het feestgedruis is nu al lang voorbij, maar waar niets van wordt vernomen is de onderzoekscommissie.

Luc Van den Bossche

Luc Van den Bossche

Er zijn nog een paar andere ‘big shots’ in the running. Met name: voormalig (?) SP.a-lid Luc Van den Bossche en Open VLD’er Geert Versnick. En natuurlijk bankier Piqueur zelve.
Opvallend is de fin-de-carrière van voormalig socialistisch icoon en minister Luc Van den Bossche, ex-CEO van BIAC (de maatschappij die de luchthaven van Zaventem uitbaat) en sinds begin 2015 voorzitter van de raad van bestuur van de Optima-vastgoedafdeling. Van den Bossche wist al lang dat de nu in faling verklaarde Optima-bank in slechte papieren zat, maar stapte pas voor een paar weken op omwille van de rijkelijke ontslagvergoeding. Hij wordt daarmee hét icoon van het Vlaamse kaviaarsocialisme, gekenmerkt door een niets ontziende honger naar macht, status en materieel gewin. Het gezicht en de lichaamstaal spreken boekdelen. Maar men moet dit historisch terugkoppelen: het nihilisme van dit soort figuren komt voort uit een complete verloochening van idealen, die zijn wortels al heeft in het hedonisme (‘vrijheid-blijheid’) van de mei 68-generatie en het gekoesterde waanidee dat je de revolutie voorbereidt door je zakken te vullen.

Versnick

Versnick

Geert Versnick, een gerateerd liberaal politicus,thans provincieraadslid, maakt zich voor de partij verdienstelijk door de vuile klussen op te knappen. Twee maanden voor Optima Bank kapseisde, ging topman Piqueur nog bij de provincie Oost-Vlaanderen hengelen naar 10 miljoen euro. Aan tafel zat ook liberaal Geert Versnick, gedeputeerde én… bestuurder bij Optima Group. “Dit krijg je niet uitgelegd”, klinkt het zelfs binnen Open Vld. Dit wordt dus ook een fin-de-carrière. Of erger.

Intussen vernemen we dat niet enkel Optima Bank zich kapot gesjoemeld heeft, maar ook de moederholding Optima Group lijkt een vogel voor de kat. Haar boekjaar vertoont een verlies van 30,5 miljoen euro. En volgens de revisor Ernst & Young is de put nog veel dieper, zij hebben de jaarrekening vlakweg afgekeurd. Hoofdoorzaak is natuurlijk het faillissement van Optima Bank, waarvan de Group voor 98 procent aandeelhouder is.
Grote baas, tot voor kort nog een grote onbekende Piqueur, zou wel ’s achter de tralies kunnen verdwijnen.

Ben benieuwd na welke Gentse Feesten de onderzoekscommissie klaar zal zijn met haar werk. Intussen krijgen de verdachten ruimschoots de tijd om met middelen die zij alleen kennen een nieuwe ‘onschuld’ op te bouwen, in alle betekenissen van het woord.

OP 7

augustus 11, 2016 at 12:38 pm 12 reacties

Oudere berichten


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.205 andere volgers