Posts filed under ‘Centraal Amerika’

HOFLACK AU POTEAU – ROBIN VRIJ

Wij eisen met ingang van heden het ontslag van de VRT-hoofdredacteur Televisie, Kris Hoflack, wegens ernstige beroepsfouten.
Het betreft met name de uitzending ‘Vranckx’ van gisteren, zaterdag. Daarin werd een Franse reportage over Haïti vertoond. Wat de openbare omroep met alle middelen verzuimde vooraf te melden is, dat deze reportage dateert van voor de grote cholera-epidemie in het land. Die epidemie is al vele maanden aan de gang en heeft intussen duizenden slachtoffers gemaakt. Daarvan geen spoor dus in de reportage.
 
Televisie is weliswaar een snel medium. Echter, tijdsgebrek om de epidemie op te sporen, te researchen en er verslag over uit te brengen, kan in dit geval niet als argument ter ontlasting worden aangewend. Het resultaat was wel een totaal fout beeld van Haïti als een wat kapot landje, enigszins getroffen door een aardbeving die een jaar geleden wat schade heeft aangericht, maar voor het overige nog redelijk proper, met lachende mensen die weten dat ze door de buitenwereld – vooral door de Franse ambassadeur (waar was de Belgische c.q. Vlaamse?)  – systematisch worden geholpen. Dat was af te lezen aan de blije gezichten van de inwoners – die toen natuurlijk nog niet wisten dat hen een zware cholera beloerde.

Deze misleidende reportage werd dus op de Vlaamse zender getoond onder de hoede en de verantwoordelijkheid van hoofdredacteur Hoflack, die zich tot op heden niet eens verontschuldigd heeft voor zijn ernstige misgreep. Redacteur Vranckx zelf, wiens naam bij de aan- en afkondiging van dit soort programma’s pleegt te verschijnen, lijkt in dit geval weinig of geen schuld te treffen. Hij had vermoedelijk de beschikking over een ‘eigen’ reportage van Greet De Keyser, in Haïti gemaakt NA het uitbreken van de cholera. Maar wel door Greet De Keyser, dus. Na het bekijken ervan – zo moet het zijn gegaan – liet Vranckx, die niet bekend staat als een revolutiestoker, zich ontvallen: ‘De adel zou beter en bloc op het schavot plaatsnemen dan in de Derde Wereld de Florence Nightingale uit te hangen.’
 
Het is bekend, enige tijd geleden werd mevrouw De Keyser (what’s in a name) door koning Albert in de adelstand verheven, wat een bijkomende journalistieke handicap betekent voor de geloofwaardigheid van iedere ernstige mediawerker die het overkomt. De koninklijke démarche werd door hoofdredacteur Hoflack niet ge- of verhinderd, zelfs niet betreurd maar integendeel toegejuicht. Nog steeds in kringen van ‘Reyers laat lekken’ zou Vranckx hem nog hebben nageroepen: ‘Greet au poteau’ – maar hij zal gewoon bedoeld hebben: ze kan de pot op. Wat intussen inderdaad het geval blijkt te zijn – de strijd van wijlen dokter Janssen tegen de cholera is nog niet gewonnen. Zoals mag blijken uit meer recente reportages dan de Franse.

Nog een woordje over Rudi Vranckx, die andermaal meer slachtoffer dan dader blijkt te zijn. Sinds enige tijd is hij gedwongen tot een ‘eigen’ programma, waarin aangekochte reportages de boventoon voeren. Dat is op zich geen schande voor een omroep, er zijn ook goede reportages te koop. De aankopen onder hoofdredactie van Hoflack echter betreffen doorgaans helfhaftige cameraploegen die eerst uiteen zetten hoe gevaarlijk het wel is wat ze gaan doen, dan per jeepkaravaan door de ongenadige natuur trekken waar zoals bekend achter elke boom een Osama kan schuilen, en besluiten met een ‘standing up’ waarin op de achtergrond vagelijk wapens, battle-dresses en combat boots te zien zijn. Een enkele keer ook autochtonen die met stenen gooien –  in een groot deel van de wereld-zonder-werk is dit een populair tijdverdrijf. De enige maar intussen wat saaie les luidt: wat is dat toch een gevaarlijk vak, reporter, echte helden zijn het!  In dat opzicht was de Franse Haïti-reportage een gunstige uitzondering.

Maar waag het niet om als verslaggever in Haïti op je hoede te zijn en naar de rechter benedenhoek te duiken voor een neerploffende steen onder het roepen van ‘plof’, of iets van die strekking. Het geluid kan misschien niet meer dan een flatulente reactie van het journalistieke lichaam zijn geweest. Wat zeker niet erg beleefd is, on screen. Maar een reden tot onmiddellijk ontslag of zware sanctie? We sanctioneren toch ook niet iedere pseudo-grap van André Vermeulen of elke verspreking van Wim De Vilder? (JC)

http://www.apache.be/2011/01/het-geluid-van-een-steen/

January 16, 2011 at 5:33 pm 1 comment

HAÏTI ONDER DE WET VAN BEDROG

door Jef Coeck

‘Als iets mis kan gaan, dan gaat het mis – op het slechtst denkbare moment’. Doorgaans noemen we het de Wet van Murphy, maar dat is fout. Encyclopedisch staat dit axioma geregistreerd als ‘Wet van Bedrog’. Dat komt goed uit, want er valt moeilijk een betere naam te bedenken voor de jongste situatie in Haïti.

Het halfeiland in de Caraïben (de andere helft heet Dominicaanse Republiek) werd begin dit jaar getroffen door een zware aardbeving. De internationale hulpverlening kwam traag op gang en draaide vervolgens in de soep.
 
Toen de chaos een beetje gestabiliseerd kon heten, dook de verwoestende epidemie cholera op. Geen wonder, bij gebrek aan schoon drinkwater, adequate medische verzorging en het ontbreken van preventie. De ziekte heeft naar schatting al 1600 doden gemaakt, meestal buiten de hoofdstad.
 
Quasi terloops deed ook de orkaan Tomas nog eens de kusten van Haïti aan. Weer zoveel doden en daklozen erbij.

Het leek of de goden zich afvroegen welk blik rampen ze nu eens zouden open trekken. Aids, natuurlijk. Dat had Haïti al bij al redelijk onder controle. Maar in het toenemende inferno kon de plaag haar gangen gaan. Volgens de jongste berichten zijn er 2- tot 300.000 HIV-dragers en veel te weinig aangepaste medicamenten.

WONDERMIDDEL     

Daar bovenop  werden verkiezingen gehouden, het wondermiddel bij uitstek voor ‘failed states’, zo lijkt het wel.  Het mag bewezen worden geacht dat het zogenaamde hoogtepunt van democratie in dat soort landen de chaos alleen vergroot. Zie het voormalige Joegoslavië, zie delen van de oude Sovjet-Unie, zie Congo, Kenia, Palestina…

Bij de jongste ‘democratische verkiezingen’ in Haïti was het niet anders. Dat getuigt onder meer de Belgische scheutist Jan Hoet, die al 40 jaar bedrijvig is met en rond jongeren in Port-au-Prince.

HOET (eigen nieuwsgaring via e-mail):  ‘De verkiezingen hadden zondag (28/11) effectief plaats. Het werd één grote goed geregistreerde klucht. Overal fraude en onregelmatigheden onder alle mogelijk denkbare vormen. Mensen die niet kunnen stemmen omdat hun naam niet op de kiezerslijsten voorkomen, mensen die wanneer ze zich aanbieden, vernemen dat ze al gestemd hadden, urnen die op voorhand werden gevuld met uitgebrachte stemmen, mensen die 10 stembiljetten tegelijk krijgen en gevraagd worden om dan maar 10 keer te stemmen, mensen die kunnen stemmen zonder kieskaart, mensen die geweigerd worden om te stemmen omdat ze verdacht werden voor een niet “officiële” kandidaat te zullen kiezen. Mensen die geweigerd worden in een kiesbureau en doorgestuurd naar een ander, soms kilometers verder om daar hetzelfde verhaal weer te horen, mensen die verschillende keren na elkaar in verschillende kiesbureaus gaan stemmen. Een dag gekenmerkt verder door betogingen en onlusten. Ontevreden kandidaat kiezers trokken de straat op en brachten heel wat vernieling aan. Kiesbureaus werden in brand gestoken, leeggeplunderd en kiesbulletins op straat uitgestrooid. De verkiezingen werden een wansmakelijke cinema. Rond de middag hielden 14 op de 18 overgebleven presidentskandidaten een persconferentie en zeiden zich terug te trekken uit de koers op beschuldiging van de massale fraude. Toppunt van deze komedie is dat de kiesraad op het einde van de dag verklaarde dat de verkiezingen zeer goed waren verlopen. President Préval en de voorlopige kiesraad zijn duidelijk betrokken in het opzetten van deze maskerade …. Een echte schande, en dan weten dat er zoveel miljoenen aan deze cinema werden uitgegeven, miljoenen die zoveel ander leed in Haïti zouden kunnen lenigen. Ontmoedigend om dat alles aan te zien ….. Democratie is nog niet voor morgen in dit gefolterde land. ‘

Twaalf van de negentien presidentskandidaten noemden de verkiezingen in een gezamenlijke verklaring „frauduleus” en riepen op tot annulering van de verkiezingsresultaten. De Provisorische Verkiezingsraad (CEP) van Haïti daarentegen  heeft de verkiezingen wel goedgekeurd. Zo bericht NRC Handelsblad.

De vertrekkende president René Préval heeft twee hele termijnen uitgediend, wat uitzonderlijk is in de roerige politiek van Haïti. Zijn regering kreeg echter veel kritiek wegens haar onzichtbaarheid en de trage hulpverlening en wederopbouw na de aardbeving.
De opvolger van Préval wordt verantwoordelijk voor de besteding van 10 miljard dollar aan internationale hulpgelden.

De uitslag wordt niet verwacht voor 7 december. Waarschijnlijk komt er een tweede ronde, omdat geen van de kandidaten een absolute meerderheid heeft behaald. Bij de verkiezingen streden verder 96 kandidaten om de 11 verkiesbare senaatszetels en meer dan 800 kandidaten om de 99 zetels in het Lagerhuis.

De onrust in het land neemt toe.

http://www.nrc.nl/buitenland/article2645345.ece/Verkiezingen_Haiti_geldig_ondanks_protest

http://www.liberation.fr/monde/01012305313-haiti-deux-des-favoris-a-la-presidentielle-se-rallient-au-processus-electoral

http://www.thedailybeast.com/blogs-and-stories/2010-11-29/after-the-earthquake-looming-aids-crisis-in-haiti/?cid=hp:mainpromo8

http://nl.wikipedia.org/wiki/Aardbeving_Ha%C3%AFti_2010

http://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_van_Bedrog

http://www.msnbc.msn.com/id/40344358/ns/health-infectious_diseases/

HET SALON VAN SISYPHUS OVER HAÏTI:

https://salonvansisyphus.wordpress.com/2010/08/18/wat-u-niet-vernam-over-presidentskandidaat-wyclef-jean/

https://salonvansisyphus.wordpress.com/2010/02/12/haiti-enkele-cijfers/

https://salonvansisyphus.wordpress.com/2010/02/01/haiti-de-genocide/

https://salonvansisyphus.wordpress.com/2010/01/18/de-ramp-in-haiti-made-in-the-usa/

https://salonvansisyphus.wordpress.com/2010/01/25/haiti-l%e2%80%99urgence-et-la-dette/

https://salonvansisyphus.wordpress.com/2010/01/14/haiti/

December 1, 2010 at 1:56 pm 1 comment

HAITI : ENKELE CIJFERS

Een selectie van cijfers van één maand na de aardbeving, verzameld door Bill Quigley voor  CommonDreams.org . De volledige lijst, met bronvermelding, vindt men op :

http://www.commondreams.org/view/2010/02/09

Hou er rekening mee dat de meeste cijfers schattingen zijn. Bill heeft de cijfers gerangschikt van groot naar klein :
890 miljoen.  Hoeveelheid dollars die Haiti verschuldigd is aan buitenlandse schuldeisers.

644 miljoen. Hoeveelheid dollars die liefdadigheidsorganisaties verzamelden voor Haiti.

Eén miljoen. Aantal mensen die dakloos werden door de aardbeving.

300 000. Aantal gekwetsten in de aardbeving.

212 000. Aantal mensen die omkwamen.

63 000. Aantal zwangere vrouwen onder de daklozen.

17 000. Aantal Amerikaanse militairen in Haiti.

9 000. VN-troepen in Haiti.

7000. Aantal tenten verdeeld door de VN.

4000. Aantal amputaties verricht in Haiti sinds de aardbeving.

900. Aantal latrines voor dat miljoen daklozen.

1,25.  Aantal dollars dat de VS beloofd heeft te besteden, per Amerikaan, aan hulp aan Haiti. Van die 1, 25 gaat 33 cent naar het leger en 8 cent naar voedselhulp.

(TR)

February 12, 2010 at 7:38 am 2 comments

HAITI: DE GENOCIDE

Tom Ronse

Hoeveel mensen stierven door de aardbeving in Haiti zullen we wellicht nooit weten. Maar het ziet er naar uit dat het aantal Haitianen die in de nasleep omkomen door gebrek aan verzorging, huisvesting en voedsel, nog veel hoger zal liggen.

De ramp heeft veel mensen in heel de wereld bewogen om te helpen. Record-bedragen werden ingezameld. Zonder die solidariteit zou de situatie ongetwijfeld nog erger zijn. Maar toch werd tot hier toe slechts een fractie van de getroffenen geholpen.

De schattingen van het aantal daklozen varieren van één tot twee miljoen. De meesten van hen schuilen in kampen, waarvan de meeste door de daklozen zelf gebouwd zijn met karton en plastiek en andere afval. Soms is er slechts één WC voor tweeduizend mensen. Er is tekort aan zuiver water, aan eten, aan alles. Niet dat die dingen niet verkocht worden, het kapitalisme heeft de aardbeving wel degelijk overleefd. Zijn wetten gelden, zoals de wet van vraag en aanbod. De vraag naar drinkbaar water is groot, het aanbod is klein, dus de prijs gaat omhoog.

Uit een AP-bericht: “My 1-year-old has had diarrhea for a week now, probably because of the water,” said Bernadel Perkington, 40. “When the earthquake happened I had 500 gourdes (about 15 U.S. dollars), which I was using for clean water for her. The money for that ran out yesterday.”

Women wait until night to bathe out of buckets, shielding their bodies behind damaged cars and trucks. Water is recycled — used first for brushing teeth, then for washing food, then for bathing.

The crowding and puddles of filthy water that breed mosquitoes have begun to spread diseases such as dengue and malaria, which were already endemic in Haiti. Some hospitals report that half the children they treat have malaria, though the rainy season — the peak time for mosquitoes — won’t start until April.

Tetanus, buikloop, cholera en andere besmettelijke ziekten loeren om de hoek. Epidemieen lijken onvermijdelijk.

Natuurlijk niet onvermijdelijk in de zin dat het technisch onmogelijk zou zijn om ze te voorkomen.  Onvermijdelijk alleen maar omdat in deze wereld winstpotentieel bepaalt waar het geld naartoe stroomt. En het winstpotentieel van Haiti is niet erg groot. Het landje heeft de internationale kapitaalbezitters weinig te bieden. Spotgoedkope arbeid, dat is het ongeveer maar die is ook elders overvloedig beschikbaar. En baby’s voor onvruchtbare paren in het Westen (ik gun het hen en de kinderen die aan Haiti’s hel ontsnappen maar betreur dat wat gewoon elkaar helpen zou kunnen zijn verziekt tot een mensenhandel).

Voor de VS, zo dichtbij en toch zo ver, is het commerciele belang van Haiti miniem. Het is een landje zoals er steeds meer zijn, vol ‘overbodige’ mensen waar het kapitaal niets mee kan aanvangen. Het heeft geen werk voor hen, het heeft geen toekomst voor hen. Maar ze zijn er. Zelfs een minimum van orde handhaven kostte de zogenaamde ‘wereldgemeenschap’ sinds de ineenstorting van het Duvalier-regime al ettelijke miljarden.  De rode draad in het VS-beleid tegenover Haiti was deze: voorkomen dat een tsunami van bootvluchtelingen op Amerika’s kusten belandt. Dat is nog steeds het hoofddoel. Daarom stuurde de VS meer militairen dan hulpverleners naar Haiti. Daarom  werd onlangs zelfs de evacuatie van levensgevaarlijk gewonden uit Haiti naar Amerikaanse  hospitalen onderbroken. Er werd een signaal uitgezonden: Ze moeten zoveel mogelijk daar blijven.

De internationale hulp aan Haiti dient hetzelfde doel: de Haitianen in Haiti houden. Dat doet geen afbreuk aan de humanitaire intenties van de hulpverleners.  Ik ben hen dankbaar voor al wat ze doen om het leed te verzachten maar vermoed dat zij nog het meest van al gefrustreerd zijn door hun onvermogen om de groeiende miserie tegen te houden. Er kan geen twijfel over bestaan dat de wereld meer dan genoeg productievermogen bezit on Haiti zo te herbouwen dat de bevolking in degelijke, aardbeving-bestendige huizen kan wonen, om te investeren in  de landbouw en het land weer zelf-bedruipend te maken, om te herbossen, kortom, om Haiti een aangename plaats te maken om te wonen in plaats van de hel die het nu is. We hebben de expertise, we hebben het talent, we hebben alles wat nodig is behalve de wil. Want die wil zit gevangen in het winstprincipe. Een principe waar we zo gewoon aan geraakt zijn dat we het als natuurlijk aanvoelen. Maar dat eigenlijk ouderwets, achterhaald is.

Met elke ramp zal dat duidelijker worden.  Kijk naar New Orleans. Het heeft slechts half zoveel inwoners als voor Katrina.  Vele wijken zien er nog steeds uit alsof de orkaan er pas vorige week passeerde.  Er zullen nieuwe rampen volgen. De verknoeiing van het klimaat wordt door de winstkrisis nog erger:  kijk naar China waar de jacht op onklopbare prijzen steeds meer vernieling zaait.  De steeds hogere productiviteit en daarmee gepaard gaande dalende vraag voor menselijke arbeid heeft voor gevolg dat steeds meer mensen voor de maatschappelijke reproductie overbodig worden. Er zit geen winst in hen. Ze zijn een last, een kost. Volgens de IAO zijn er nu al meer dan anderhalf miljard werklozen en hun aantal groeit elke dag. Rampen zoals Katrina en Haiti hebben het voordeel dat ze die kost verminderen.  Gedreven door winsthonger zal de wereld blijven technologiseren en meer en meer mensenarbeid overbodig maken, meer en meer mensen aan hun lot overlaten. En in dat vacuum zullen de rampen elkaar opvolgen. Oorlogen, waar concurrentie geen andere uitweg meer vindt, natuurrampen door het onvermogen om met het ‘eigen winst eerst’-principe te breken.

En de drenkelingen die in onze streken belanden zijn voor onze orale scheetlaters reden te meer om ‘de vreemdelingen’ te haten en hun eigen gouden kalf te bewierroken.

February 1, 2010 at 10:08 am 1 comment

Haïti : l’urgence et la dette

par Hugues Le Paige

C’est un constat cynique et un paradoxe criminel mais si on va au bout de la logique des rapports Nord/Sud et plus largement du capitalisme mondial, on pourrait aboutir à la conclusion que la totalité de l’aide d’urgence accordée à Haïti pourrait infine servir à payer la dette du pays à l’égard d’organismes internationaux comme le FMI ou la Banque Mondiale. Bien sûr il n’y a pas d’automatisme en la matière et les circuits sont plus complexes. Mais de fait, la situation est bien celle-là si l’on reste dans la logique du fonctionnement actuel.

Et c’est bien pourquoi des voix s’élèvent aujourd’hui pour demander l’annulation de la dette d’Haïti. Le comité pour l’annulation de la dette du tiers monde ou le CNCD-11.11.11 se sont exprimés en ce sens. Bien évidemment l’aide d’urgence est nécessaire mais la mobilisation actuelle des citoyens comme des Etats ou des organismes internationaux doit s’accompagner d’une politique de reconstruction et de développement qui tienne compte des besoins de la population et plus seulement des politiques restrictives des organismes financiers mondiaux. Il faut rappeler ici que la dette haïtienne a une histoire, qu’elle a la fois le fruit de l’ancienne domination coloniale et néocoloniale mais aussi d’une dictature sanglante qui pendant 30 ans a confisqué à son profit toutes les richesses du pays et cela avec la bénédiction de l’Occident. Et qu’ensuite la Banque mondiale et la Banque interaméricaine de développement qui détiennent avec le FMI l’essentiel de la dette extérieure haïtienne ont imposé ce qu’elles appellent des politiques d’ajustement structurel qui non seulement ont détruit l’économie locale, agricole notamment, mais ont fait faillite partout ailleurs depuis plusieurs décennies, enfonçant un peu plus les pays du tiers monde dans le sous-développement et l’hyper pauvreté.

Le drame humanitaire que vit Haïti est sans précédent. Si l’émotion et la mobilisation qu’il suscite ne s’accompagnent de mesures radicales sur le long terme, le calvaire du peuple haïtien sera simplement prolongé. De nombreuses instances et personnalités qualifiées se sont déjà prononcées pour une mesure de ce type : l’annulation totale et inconditionnelle de sa dette est la seule véritable chance d’avenir pour Haïti. Et ce serait aussi le signe d’un autre mode de développement pour le tiers monde. C’est aujourd’hui et sans retard qu’elle doit être décidée.

Hugues Le Paige is onafhankelijk journalist, schrijver en documentairemaker. Voorheen voor de RTBf onder meer correspondent in Rome en Parijs.

Korte samenvatting: Het klinkt cynisch, maar de massale hulp aan Haïti zal uiteindelijk dienen om de schulden van het land aan het IMF en de Wereldbank af te lossen. Die worden er het eerst beter van. Natuurlijk is noodhulp noodzakelijk maar de totale en onvoorwaardelijke annulering van de Haïtiaanse schuld is de enige maatregel die uitzicht biedt op de lange termijn. Niet vergeten dat de Haïtiaanse schuld een voorgeschiedenis heeft: kolonialisme en neo-kolonialisme, plus 30 jaar bloedige dictatuur en het leegzuigen van het land met de hulp van het Westen. (jc)

http://blogs.politique.eu.org/hugueslepaige/20100121_haiti_l_urgence_et_la.html

January 25, 2010 at 8:36 am 1 comment

DE RAMP IN HAITI: ‘MADE IN THE USA’

Twee stukken over Haiti’s tragedie die de blaam geven aan wie hem verdient: niet aan moeder natuur of de voodoo-cultuur maar aan een achterhaalde maatschappelijke orde die menselijke noden ondergeschikt maakt aan winst.

The Haitian Earthquake: Made in the USA

door Ted Rall

http://www.commondreams.org/view/2010/01/14-13

Citaat:

An earthquake isn’t just an earthquake. The same 7.0 tremor hitting San Francisco wouldn’t kill nearly as many people as in Port-au-Prince.”Looking at the pictures, essentially it looks as if (the buildings are of) breezeblock or cinderblock construction, and what you need in an earthquake zone is metal bars that connect the blocks so that they stay together when they get shaken,” notes Sandy Steacey, director of the Environmental Science Research Institute at the University of Ulster in Northern Ireland. “In a wealthy country with good seismic building codes that are enforced, you would have some damage, but not very much.”

When a pile of cinderblocks falls on you, your odds of survival are long. Even if you miraculously survive, a poor country like Haiti doesn’t have the equipment, communications infrastructure or emergency service personnel to pull you out of the rubble in time. And if your neighbors get you out, there’s no ambulance to take you to the hospital–or doctor to treat you once you get there.

Earthquakes are random events. How many people they kill is predetermined. In Haiti this week, don’t blame tectonic plates. Ninety-nine percent of the death toll is attributable to poverty.

So the question is relevant. How’d Haiti become so poor?

Le bilan effroyable du séisme n’a rien d’une fatalité: c’est le résultat de plus de vingt années de politiques désastreuses et de corruption.

door Jean Abbiateci

http://dndf.org/?p=6086#more-6086

Citaat:

Une petite balade en fin d’après-midi dans le centre de Port-au-Prince d’avant séisme était déjà riche d’enseignements sur la vulnérabilité de la ville. Il faut avoir arpenté les rues défoncées et engorgées qui drainent matin et soir de gigantesques embouteillages. Vu les baraques branlantes construites à mêmes les ravines. Dans le bas de la ville, le fatra (ordure) encombre les routes ou se déverse dans l’océan, posant d’immenses problèmes sanitaires. Dans ce tohu-bohu urbain, la construction s’est faite au fil des ans de manière totalement anarchique. Avec plus de 2 millions d’habitants et 350 bidonvilles, la capitale fait partie de ce que le sociologue américain Mike Davis appelle les 30 «mega-slums» de la planète, les méga-bidonvilles.

Depuis le Champ-de-Mars, la place du Palais présidentiel aujourd’hui détruit, un regard panoramique permet de prendre la mesure de cette bidonvilisation. Coincé entre le littoral et la montagne, l’habitat y est terriblement congestionné: faute de place, les nouveaux arrivants ont dû pousser les murs de la ville et exploiter le moindre mètre carré. Côté montagne, dans un équilibre aussi précaire que les habitations, les bidonvilles escaladent les hauteurs environnantes. Côté océan, les maisonnettes en parpaing ou en tôle ont les pieds dans l’eau, alors qu’il y a vingt ans poussait ici une superbe mangrove sauvage.

Cette bidonvillisation de la capitale s’est nourrie de l’exode rural. Il existe un lieu à Port-au-Prince qui symbolise toute cette histoire. C’est un ancien hôtel de l’époque Duvalier, le Simbie Continental, où venaient lézarder au soleil des touristes américains en bikini. Aujourd’hui, la piscine est devenu un cloaque à moustiques et ce palace un lieu de refuge pour tous les nouveaux migrants arrivés des campagnes : des paysans avec leurs chèvres, des agriculteurs, des petites bonnes, des jeunes de rue, des étudiants diplômés… Poussés par la faim, incapable de nourrir leur famille ou de trouver du travail, tous ont préféré quitter la misère des champs pour la misère de la capitale.

January 18, 2010 at 6:43 am 1 comment

Newer Posts


Categories

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,581 other followers